3717 resultaten.
depressie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
621 ik wil niet meer ik zijn
ik wil niet meer jaloers zijn
niet meer verdrietig
niet meer boos
bang
depressief zijn
weet je?
ik heb het goed verborgen gehouden
veel mensen denken dat het goed gaat
iedereen denkt het
weet je?…
De Loenense Beek
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
515 Ik kies mijn bedding door een statig bos.
Halverwege moet ik wèl jongleren:
publiek is dol op een waterval.
Dan volgt het oergebeuren: bruinsappig
murmelen langs bladeren en boomwortels...
Soms flitst een fietser mijn diepe loop,
hoor ik gemijmer uit het calvinisme.…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
Mijn Valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Jaarlijks kreeg ik op
Valentijnsdag een mooie
bos bloemen van je.
De liefde
die wij hadden
was heel mooi.
De mooie momenten en
herinneringen koester ik
voor de rest van mijn
leven.
Lieverd, mijn geweldige
lieve Valentijn, rust
zacht.
Liefs,
Je vrouw…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
Donkerblauwe blues
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Ondergedoken
Boos op de wereld
at hij zijn avondeten
diep onder de grond.
Overgevoelig
Hij sloeg een vlieg dood
en had nog dagen last van
een diep schuldgevoel.
Trouble
Hij heeft problemen
die geld niet kunnen oplossen
het regent te hard.…
Ook deze herfst ...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
587 onze plannen met herfstblaren opgeveegd
kijk ik angstig op een harde winter aan
zie een bos met zwarte skeletten staan
daar heeft het virus zich gretig uitgeleefd
en ook deze herfst zal voorbijgaan
een herfst in lockdown geleefd...…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken,
toverde een zilv'ren rand
over dal en bos…
Zorgen zonder angsten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 jij nu staat
Al die jaren lijken niets
Ik zie je ogen naar mij kijken
Pap, ik kan de wereld aan
Hij droomt van mij alleen, zijn papa
Ik droom hem altijd in die waan
Alles lijkt nu nog zo vredig
Zonder angsten en verdriet
Totdat het leven ook gaat nemen
Blijf mijn liefde die je ziet
Mijn kleine jongen, je redt het wel
Ook al ben je boos…
Het moet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Naar een heerlijk plekje in het bos.
Met bomen in prachtige herfstkleuren,
en met een tapijt van mos.
Deze dag was voor jou,
hoe verdrietig hij ook was.
Vertelde over jouw leven...
wij gingen een stapje opzij.
Om jou je laatste rustplaats te geven.
En het is goed, voor jou en voor mij.…
ALTIJD WAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Koop je een bos bloemen voor je vrouw,
van pure verrassing valt ze flauw.
Een mooi glas oude wijn,
blijkt het azijn te zijn.
Naar de dokter voor een piepje,
is het zo'n gevaarlijk griepje.
Wat je ook doet,
het is nooit goed.…
Schemering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Nog even, en de schemer
verdeelt zich over bos en veld
De merel zingt nog
zijn jubelend lied.
zwart tekent hij zich af
in het schaarser wordend licht.
De mens, tot rust gekomen
luistert stil.
overdenkt nog eens de dag.
Wachtend op de nacht en
wat de morgen brengen mag.…
Geliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 lucide dromen zijn
om onze droomgeheimen te delen
met zuurstof en zonnestralen
laat me de maan in jouw verhaal zijn
als de donkere nacht jouw droom bezoekt
met ademlucht en sprookjeszinnen
liederen die verhalen over beminnen
ik wil je kussen in het duister
het stille donker van de liefde
soms zegt een foto meer dan een brief
een bos…
Het netwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Om iets te doen te hebben
poetst de bediende de pompen
In het bos is het al donker
Hier blijft het licht, open
als je even wacht
tot hij zijn bed uit is
Maar dat hoeft hij 's nachts niet meer
De dorpelingen tanken overdag
en passanten rijden voorbij
De economie blijft bewegen
Het land, iedereen, leeft dank-
zij het netwerk (het concrete…
Muisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
452 Alles lijkt dan zo boos en groot en o zo gemeen.
Dan voel je je als muisje dan heel erg alleen.
Maar als je weg gaat uit de kleine hoek en dan rond gaat kijken.
Je heel groot maakt om niet bang te lijken.
Zie je dat alles een schim is in je hoofd.
Die uiteindelijk gaan verdwijnen.
Zodra het licht weer in je hoofd gaat schijnen.…
VROUWELIJKHEID
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
866 Neen haar naam, bij mij bekend, noem ik niet om privacy-redenen
Daar zit ze dan
Op een terras aan het Amsterdamse Bos
Gesoigneerd haar handen op elkaar
Haar ellenbogen rustend op de tafel
Gekleed in een ’n licht chocolade kleurige creatie
Welke plooien mooi combineren met haar
Golvende haarkapsel met dotje en ondeugend matje
Haar bril…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik beloof je
geen gouden bergen te bouwen
op slappe grond, ik beloof je
geen liefde voor het leven
uit blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.
Ze hielp me overeind.
Ik dacht aan de herfst
die in ons groeit.
***…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Heer Bommel sluipt bang
door een eenzaam, donker bos.
Talloze ogen
vol angstwekkende glanzen
loeren tussen de bomen.
Geweldige schrik!
De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
192 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek de rivier zien
met het bos…
De zwerftocht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
203 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
Postzegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.373 Het duurde even
En nu heeft hij ze eraf geweekt
De zegels zwemmen in het water
Zijn hoofd is even geleegd
Hij legt ze op een papiertje
Het vocht wordt ontrokken
Hij ziet de zegels langzaam krommen
Zijn tenen bewegen in zijn sokken…
DE LAATSTE DAG ?
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.959 Ik kijk naar je vandaag.
Ik neem je in me op.
Vandaag,
wat klinkt dat eindeloos.
Vandaag
de laatste dag ?
Ik wil je bij me houden
om je te knuffelen
en je te koesteren.
Ik wil je bij me houden
omdat je bij mij hoort
en ik hoor bij jou.
Elke dag kan de laatste zijn
maar als je dat nou weet
dat dit de laatste dag kan zijn…
Wat…
Geel
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.301 Een blondje ging naar 't bos en zei:
'Ik wil me daar ontspannen.
Ik voel me gaarne frank en vrij
het liefst met gele mannen.'
Ze was een schone uitzendkracht,
in China met vakantie.
Ze liep alleen in 't bos en dacht:
'Ik hoop, dat ik een man zie.'
Ze zag een omgevallen boom.
Daar zat een man te pitten.…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 geen vuiltje aan de lucht
maar de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte als een boer die kiespijn heeft
hij spande het paard achter de wagen
en stroopte zucntend zijn mouwen op
ik wilde naar bos…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Zoveel hoger, zoveel dieper groener bos,
soorten bomen, sterk een ieder.
Groeien kris en kras, en dwars
door al de pijnbeleving heen.
Zuurstof die men afnam
uit het binnenste van het bomenhart
boomschors die men eerder schond.
Wortels diep verankerd in de bruine grond.
Je oude boomringen deden groei afdwingen.…