Alle inzendingen over jaargetijden

3520 resultaten.

Sorteren op:

NAJAARSMORGEN

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 615
In 't Oosten vangt de dag al aan In 't blauw van het Westen talmt nog de Maan Een wilgenboom met tak na tak biedt zwerversvolk kort onderdak De zwervers vliegen af en aan begroeten Zon behagen Maan met luchtig en weemoedig fluiten dat hen achteloos ontsnavelt onder 't vechten met kornuiten Druppels die sereen eerst blonken…
Katja Bruning13 november 2009Lees meer >

Stilleven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 752
Een tuin bezaaid met bladeren Een verroeste Verweerde trampoline Een prachtig beeld Voor een idyllisch stilleven Mijn droom wordt ruw verstoord Mijn trein dendert voort Symbolisch voor De tijd van het jaar en De tred van het leven…
Rudi16 november 2009Lees meer >

Herfst

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
Lief groen, verbleekt. Lief groen, verkleurd. Lief groen, verkreukeld. Kleurenpracht, donkere wolken, woeste wind en snijdende regen. De zon waait voorbij. Lief groen, ik wacht.…
Theo16 november 2009Lees meer >

herfstboom

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 646
daar sta je dan in ijzig natte klei diep gezogen tussen harde blote basten uitgekleed koud dakloos in rij je blauw te wachten op winter en zijn gasten…

Nietsig

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
op de bodem van vermoeidheid kom ik winterslaap tegen hij maakt mijn lichaam loom mijn hersenen op lage toer de activiteitenmeter daalt gestaag terwijl mijn agenda roept om handeling zal ik mijzelf een baaldag gunnen aan de zijlijn kijken en spijbelen? ik dompel mij in nietsigheid laat mij stromen in het nulpunt…
Marion Spronk18 november 2009Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 916
De wind raast met veel geweld en kracht door de natuur. De geluiden, de aanblik, geweldig, en zo puur. De wind gooit de golven met kracht op het strand. De mens biedt gebogen enige tegenstand. De bomen, ze schudden en zwieren heen en weer. De wind laat zich kennen en blaast nog een keer. De wind met zijn geluiden gefluister of gedonder…
Gerda19 november 2009Lees meer >

Lenteoefening

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 739
Ze zingen nog - de mannen, alleen en ongehoord - ’t liedje uit hun jongenstijd dat ze in ‘t geheugen prentten. Ze zingen weer - de vrouwen, neuriënd, soms voluit. Het wijsje van hun jeugd betaalt hen uit, met rente. Ze zingen al - de merels, fluisterend in zichzelf - hun voorjaarsmelodie, oefenend voor de nieuwe lente.…

HERFST

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 898
Het is donker hier en ik slenter wat. Het voelt niet onaangenaam, het is een briesje dat langs mijn gezicht waait. De lucht is onheilspellend, maar ik slenter door, het is niet zonder doel, mijn gedachten nemen me soms in beslag, soms zijn die gedachten pijnlijk. Maar slenteren helpt zelfs door het donkere onheilspellende herfstweer.…
raymond23 november 2009Lees meer >

herfst

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 738
't Licht dat terugkeert in gevouwen handen de diepe moederschoot de aarde die halfslag maakt oerdromen die zuigen de koestering die elke dood geneest even stil blijven liggen in de kromming het groeien en het rijpen geboorte en het afsterven het ongenaakbare ligt er aan cirkels van naakte eenvoud het kleedt zich met het leven…

Winterlied van een landjongeling

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.074
Hoe sneeuwt, mijn geliefde! de vlokkige wol, Zo blank als uw boezem, de dalvelden vol! Het noorden ombuldert ons hutje op 't norst, En hek en geboomte is met rijp overkorst. 't Is winter! het ijs nam de beek in bezit; De daken der landlijke stulpen zijn wit, En grauw en eerwaardig, met zilveren top, Rijst ginter de staatlijke kerktoren…

uitzicht.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
verloren dragen de bomen hun takken, deze dagen die bloeden als wonden en de wind waait hartstochtelijk over alles heen: de straten huizen pleinen en door de bomen dus, ze staan verwilderd wezenloos in de vruchteloze kou, blauw- bekkend, bibberend als bange dieren, al kun je het niet bewijzen, daarom is poëzie ook: om te laten…
c. paris28 november 2009Lees meer >

Greensleeves

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 672
Ik dacht aan jouw hart dat als verloren de nacht ontstemde terwijl wij passievol de vluchtende vogels hadden geteld jouw stem, de toets van de piano die ik niet mocht aanraken, slechts het terug stuiterende licht ontfermde zich over mijn ziel en nu, nu de tijd de kerst al kleedt in gedaantes van herinneringen die ik niet kan vergeten,…
elze29 november 2009Lees meer >

December

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.613
Al de bladers zijn verdronken In het water, in de regen, En het donker bos staat open En de droppelende stronken Staan verlaten aan de wegen, - Kille winter laat één sprokkel Aan een hart, dat niet mag hopen! Al de zon is uitgeblonken, En het jaar is heengezegen, En mijn handen zijn nog open, En mijn hart is leeggeschonken, En het heeft…

tuinstoelenblues

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
gevieren, zo twee aan twee staren ze me triestig aan; nog maar enkele maanden te gaan en dan mogen ze van mij weer buiten staan; en ik geef het maar toe ik kan er even niets aan doen 't is ook niet mijn seizoen…
amarins6 december 2009Lees meer >

Stilte en eenvoud

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.138
December brengt kilte, en soms is het steenkoud. Toch heerst er geen stilte en allerminst eenvoud. Die wordt men pas later, veel later, gewaar, daarvoor moet men wachten tot ver na nieuwjaar. Dan ligt het diner niet meer zwaar op de maag, nog wel in ’t geheugen, doch tamelijk vaag. Een enkele oliebol blijft in de schaal, want wat men verkiest…
Hans Duiser6 december 2009Lees meer >

Witte winterstilte

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Wakker worden in een wereld die plots alle kleur verloren heeft waar alles geruisloos en anders is door een zachte deken van sneeuw en aan tak en stengel witte wimpers geeft waarop met speelse schittering in glinsterende schoonheid een winters zonnetje schijnt dat voelt als een geluksmoment dat in winterse stilte gedijdt en zo kan bekoren…
marijke8 december 2009Lees meer >

ongemerkt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
de winter is mij sympathiek heeft weinig te verbloemen ontsluiert slapende geheimen verstopt in het dorre hout of onder het verstorven loof de solitair maakt blij, naakt als hij is scherp afgetekend in de ruimte doorzichtig als mijn haag onthult hij rustig wachten op leven van de koude grond haast onbespied komt 't licht in dit seizoen…
annabel8 december 2009Lees meer >

NIEUWJAARSLIEDJE

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.369
Op de dwarse ribben van de aarde onder de adem van de wind bloeit een schoot vol vruchten geen seizoen verbindt Gedragen op aandachtige handen onder de klanken van de stad passeren kleine nieuwe liedjes op een eigenzinnig pad Op ribben,adem,schoot en vruchten op handen,klanken,liedjes pad heft nu het glas en drinkt tezamen wat wijngaard…

de dood van december

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 800
Traag valt een herfstblad op mijn pad en ik dien nederig te wezen - tegen elk wat wils - wanneer ik mijn tred verzet door afgestorven bladeren geen schaduw of verlangen bietst van het geluk om me te raken en het is alsof december de dood zacht in mij laat spreken ofschoon ik met liefde de adem proef welke in mij een weeïg gevoel…
elze12 december 2009Lees meer >

sneeuw

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
Vlokken, vlokken, overal dwarrelen zachtjes neer dikker, dikker wordt de vacht en langzaam verzacht 't straatrumoer geruisloos wordt het verkeer donker zakt op de witte wereld het avondrood gloort en de sneeuw valt voort.…
ria18 december 2009Lees meer >

zó ken ik het...

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
een wintermorgen in december fragiel als een dun laagje ijs... zó ken ik het met kleine oogjes over een drempel die met de jaren hoger reikt 'hartverwarmend de mens' broos als toast plukt hij de dag met lange tanden…

Bij sneeuw

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Er is wat sneeuw gevallen; De lanen schitteren. Doch koud zijn boom en steen, Mijn dorre hart meteen, Daar korte vreugde schallen Die lang verbitteren. Ik voel de winter wegen Spijts al 't geflonker, En zie in liefs gelaat, Dat mij tot spiegel staat, Mijn hoop op lentezegen Nog immer donker. Steeds moet de dag gedogen, Bij…

Sneeuwstilte

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 862
in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas, valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind, zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt, de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten, met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat, verbijsterend mooi, de stilte…
Tjoke20 december 2009Lees meer >

Gemoed

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
Vluchtige, schuwe schaduwen waardoor de nacht de ogen sloot, glinstert verse sneeuw op zerken van hen die leefden en er boven wier gemoed in aarde slaapt, het licht heeft z’n baan verlaten, de tijd waait nieuwe dromen schoon op de hoofden rust de keizerkroon, het zicht op de kortste dag is dood. Uit: 'Inspanning heeft zich uitgeput'…
pama21 december 2009Lees meer >

wintergast

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 612
kom bij me wees nog één keer wintergast je neus zo koud die blossen na het schaatsen op je wangen ik ruik de winter zie de honger in je ogen als ik langzaam wanten van je handen schuif kom vlakbij me zitten laat me nu opnieuw het vuur opstoken vertel me van je leven de uiteindelijke keuzes die je maakte en de vrouwen die je hebt…
annabel21 december 2009Lees meer >

ijsboeket

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 711
de winter drukt zijn neus tegen het raam en ademt koude bloemen in glas gegoten glinstert het boeket…

Winter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
De winter is koud, nat en guur Warm is het bij het knappend vuur De wind giert om het huis Het is knus in huis bij de buis. Straks wordt het weer voorjaar Daar is het verlangen naar De natuur gaat dan ontwaken De eendjes gaan weer kwaken. De winter is dan gauw voorbij Iedereen wordt vrolijk en blij Als de zon weer gaat schijnen En ijs…
Fedde Nicolai22 december 2009Lees meer >

Winter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
De sereenheid van de winter gevat in bittere kou de aarde bekleed met een wit tapijt waar de zachte wind door de kale takken glijdt en de stralen van de winterzon langzaam de maagdelijk witte deken laat smelten onder een hemel van sprookjesachtig blauw…
ria22 december 2009Lees meer >

wintergedicht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.036
vanmorgen viel de sneeuw kleedde grauw in onschuld voedde de hoop op ooit in een witte wereld ademt mijn land nu stilte bevriest voor even het kwaad…

Wintermusje

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Musje op je ijzeltakje wacht je stil, ineengedoken deze koude wintermorgen tot de zon is doorgebroken. Wacht je tot het ijs gaat smelten tot langzaam de dooi begint wacht je, eenzaam wintermusje op de milde lentewind. Wacht je op het nieuwe voorjaar op het lengen van de dagen droom je van een warmere wereld vol van licht en welbehagen...?…
Frans Vanhove27 december 2009Lees meer >