2056 resultaten.
benthe darteldroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 benthe
als je jarig bent
dan hangen wij slingers
om jou te vieren
dan geven wij knuffels
kadootjes ook natuurlijk
en zingen wij liedjes
ter ere van jou
met jou vieren wij
onze knuffelprinses
de dromenvangster ook
die dartel jongleert
met echt en verzinsel
die grenzen verlegt
door dromen te doen
met jou fuiven wij
het talent van de jeugd…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het laatste hoofdstuk hebt geloofd,
flakkert de wakkere vlam als laatste
groet van kaarsen die in eigen schaduw
in druipend vet opnieuw werden geboren
vanaf de jeugd…
Wankele Wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 ongewapend stort
een stortvloed drek
zich ongevraagd
over mij heen
het vraagt kracht
de nacht bestaat
bij gratie van de dag
om de dageraad te zien
geloof in de goedheid
van de mens
het wankelt
ik wil het
zo, zo graag geloven
lieve nieuwsverspreiders
help het evenwicht
of zijn we reeds
voor de nacht gezwicht
help mij
help de jeugd…
klompenkots en prikkeldraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
839 weidsheid in benauwde kommen
klompenkots en prikkeldraad
koeien moeten molken worden
door de boer die hen verstaat
dorps achterhaalde wereld
altijd kippenneuken over land
grijze resten zijn gebleven
zonder jeugd met landverstand
je woorden zijn grootsteeds
maar ruiken mestig naar
gewauwel in roodbont dat kiert
door scheef gehangen deuren…
Ik moet er niet van weten...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.435 God verplette u, worm die mijner jeugd bezieling
Verknagen moet! Het lijf wierp u mijn eigen roekloosheid,
doch, zier om zier, bestrijde ik u de Geest, Noodlottigheid!
Gij die vandaag de hemel kuist van vuiler dampen rotheid,
O licht, o warmte, o levenslust, bedanke u, vurige godheid!
- Mijn zonnig land... mijn verten... mijn jong leven...…
(S)Amen tegen corona met Urk en Krimpen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Ik voel ze wel aan
De Christelijke Urkers, Krimpenaars
Hun verlangen naar de kerk
Hun wekelijkse godsdienstoefeningen
Ik begrijp het wel
Zoals sommige seculiere jeugd, mensen
Verlangen naar dansen, disco, festivals
Naar alcohol, een pilletje, een poedertje
Maar het is zij en zij geworden
Het is niet zij aan zij
Maar zij tegenover hen, ons…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Als je wordt geboren, dus begint te leven
wordt er ergens jouw kaarsje aangestoken
Jou wordt aldus een bepaalde tijd gegeven
met je innerlijk wordt je tijd afgesproken
Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht
edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Hij is getrouwd
Met zijn vroegere lief
Dat is zijn hartendief
Zijn maat
Die dezelfde taal spreekt
De kern van het dorp kent
Niet gauw met
Nieuwe ontwikkelingen meerent
Ontzag
Heeft
Voor dat wat opgebouwd is
En traant van binnen
Om het goede
Dat er was
De warmte
Geborgenheid
Het gemis
Al luisterend
Naar oude verhalen
Uit zijn jeugd…
WACHTEN
poëzie
4.7 met 3 stemmen
859 —
't Huis van jeugd, waar 'k was dat dromenkind?…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen
ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen
geëtst in vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur…
IK KEN DE OORLOG NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 wie je was en nu bent
op die manier kom ik het te weten
ik las hun in muren gekerfde berichten
wat oorlog nu werkelijk is
uit verslagen en nagelaten gedichten
al hun vragen waarom ging het mis
uit foto’s van een grauw verleden
besef ik nu wat oorlog is
ik leef nu in het heerlijk vrije heden
en besef hun waardevol gemis
hun verloren jeugd…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw, nu
somber eentonig grauw, dit zal
het einde van mijn verten zijn,
sluimerend en ontraadseld in met
bloemen getooide akkerland, in
mijn jeugd…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 De stoutste dromen die ik droomde
bleken contouren van een oud verhaal
beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, die onverzadigbare gastronoom,
in zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam
uitdooft in het verre licht van mijn
jeugd, daarachter…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 De zweep der vrijheid geselt onze jeugd,
Ontneem hen niet het vlees, zij worden laaiend;
Het is verworven door de ouders, minstens
zo vrijgevochten willen zij nu zijn.
Geen generatiekloof kan dat nog keren,
De puberteit gaat postmodern aan hen
Voorbij; er heerst het feest, laat ons het vieren
En dat zal ook de demonstratie zijn.…
Elixer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 't Elixer van de jeugd zit in m'n genen
't Kwam niet te voet en 't gaat nog niet te paard
Pas als ik kaal of grijs word, wijs van aard
Neemt vader tijd mij vast wel bij de benen!…
A special case
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
336 Waren zij Adoniskopieën, borstbeelden van jeugd
in schoonschrift geschreven
met Oostindische inkt
krullende kalligrafieën
dan had ik mijn toon gematigd...
Kunt u zichzelve niet matigen, heren?
Look at yourself
en neem uw uitstraling
toch niet zo serieus!
dat doen wij lezers namelijk ook niet...
Kijk, daar heb je Kees...…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Kan geen gemiste jeugd herstellen.
Kan geen arm zijn geweest
op het moment dat die nodig was
Maar laat het ten minste
een erkenning zijn
dat wat gebeurde,
niet had mogen gebeuren
Voor jullie.
En meer...…
Onderdeel van een groter geheel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Kijk hoe oude bladeren de bomen verlaten,
ze maken zachtjes plaats voor de jeugd.
Terwijl wij het vertrouwde achter ons laten,
slaan deuren open in de ruimte, vol vreugd.…
R in de maand
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
773 De korte broek zat heel de zomer fijn
Maar ’s-avonds dringt de kou zich in je benen
(Wie kou lijdt of juist niet, zit in de genen)
De jongeheren worden wél wat klein
Doch levensvreugd zit - eerlijk waar - van boven
Al willen jonkies dát nog niet geloven…
Weemoed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
991 Verlangen naar vroeger,nee toch niet,
kleine kinderen, 't is net of je nu pas ziet,
dat jeugd veel te snel gaat
voor je 't weet 't op eigen benen staat.
Heb ik dan wel stil gestaan,
of ben ik eraan voorbij gegaan.…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Jeugd... de deugd waarin ik klauwen drijf
De prachtprooi die me nooit verliet
me ooit verwondde.
Zoals de zebra die de adem van de leeuwin hoort
Haar muil treft met een hoeftrap
Kan je een herinnering herkauwen tot de laatste vezel?…
'K weet nog, hoe 'k vaak tegen mijn liefde zei
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.369 Jij bent mijn jeugd, mijn levend sprookje, jij
Mijn morgenster, mijn enig aards geluk;
Maar kromgeboeid lig 'k onder lange druk
Van mensenleed: wie Brahman kent, is vrij.…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 De kinderen nog uitbundig in hun overhaaste jeugd,
een kalme trots neemt later de plaats van levensvreugd.
Ook een gebondenheid, en een besef van dood.
Alles gaat, en keert terug. De zon, de zee, ‘t seizoen,
de mensenhand om op ‘t land gestaag het werk te doen,
de prijs voor het bestaan betaald in kerk en watersnood.…
Ik heb altijd geloofd in jou
hartenkreet
4.8 met 53 stemmen
2.691 hoed naar voren geschoven, jouw ogen bedekt
Een schichtige blik werp je voor je neer
Met glinsterende ogen, soms grof gebekt
Breng je het publiek in extase, telkens weer
Schuilend achter een Venetiaans gelaat
Soms schreeuwend van de daken
Geranseld door het leven vol leed, verdriet en smaad
Maar niets en niemand kon jou wat maken
Mijn jeugd…
Wakker worden
poëzie
3.0 met 17 stemmen
3.543 Wij allen talme' aan de' ochtend van ons leven
En bergen 't schreiend hoofd voor 's levens school: -
Waar is onze angst - waar onze jeugd gebleven?
Doch wie, die eens als kind voor 't leven school,
Heeft het bij ramp en leed zoveel gegeven,
Dat hij niet zwerv' en snikk' en eeuwig dool'!…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 Het is het hart eens mans, zo vaak gebroken,
maar toch herrezen boven ramp en smart
en weer in wonderbare jeugd ontloken.
'k Heb vaak, in overmoed, het Lot getart
en 't Lot heeft zich, met slag op slag, gewroken,
maar 'k sta weer pal en tegen 't Lot verhard,
en voel me een storm van bloed in de aad'ren koken.…
grutto op het hek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
964 By dy fyn ik de natoer werom
Yn it lanskip fan myn jeugd
Mear minsk en mear mansk no
Ree foar in neie maitiid.
Do fleanst samar fuort
Ik blieuw der’t ik bin
Mear allinnich
Mar do blieuwst der altyd
Foar my.…
De taal der messen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
989 Op onze scholen mankeert het een en ander
een nieuwe les is geïntroduceerd
de les van wapens en het liefst de
praktijkervaring ervan
want messen en andere scherpe voorwerpen
spreken tegenwoordig de jeugd meer aan.
Op onze scholen in ons overvolle land
is van alles aan de hand.…
Pesten
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.745 Want die pest- tijd van lang geléé
zette wel zijn stempel op mijn jeugd
en een ieder die ermee te maken heeft
zegt zeker niet: het is een deugd
Dus stop met dat gepest en geziek
stop ook met dat getreiter en doe normaal
want alles wat je nu aan pesten tegen die
ander doet wordt je ooit terugbetaald
mét rente dat staat als een paal
boven…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 Ik ben bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven…