5597 resultaten.
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven huis
doch de dood is geen dader
maar het slot van een gesprek
het zijn de woorden van mijn vader…
Bewondering
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.155 Voor mijn lieve Vader(12-09-06)
Het leven dat je leidde,
het was geen leven meer.
De beestjes in je lichaam
vraten meer en meer.
Ik zag je pijn, je onmacht,
je ongelijke strijd.
Dat ik niet kon helpen,
dat is wat me spijt.
Toezien tot het einde,
het kwam steeds dichterbij,
Maar ondanks deze ziekte
was je soms nog blij.…
Palmzondag
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
695 Waar is de tijd dat ik als kind
met mijn vader door de velden ging,
met palmtakjes in de hand
en speurend naar de hoeken van het land
waarop in elk ervan
een takje werd geplant?
Het zou de akkers vruchtbaarheid geven
en bescherming tegen alle kwaad.…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 En vader die ooit op moeder deinde
kon nooit bevroeden, het ongerijmde
feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
Jouw moeder Vincent ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Het was in ons verledentijd
de gewoonte: slechte gewoonte
dat vaders hun steun en toeverlaat
met breiwerk achter de kachel verwezen
de voorgrond het bed en fornuis
de kinderen en alles dat er aanhing
behoorde bij moeder
bijzonder dat werkezels langer leven
blijkbaar kunnen mannen die druk niet aan
vertrekken eerder naar de eeuwigheid
dan…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 houd me in je armen
troost me sus me
wieg me in je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 In het verzorgingstehuis
van mijn vader
zag zij mij staan.
Ze zei mijn naam.
Verbaasd keek ik haar aan:
zo blij was zij dat bijna
ze me zoende,
maar ik zag niets
dat ik herkende.
Ze liet me raden,
maar niets dat me te binnenschoot.
Ze noemde namen…….
vaag, pas bij de naam Thaborschool
begon mij wat te dagen.…
KWETSBAAR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
692 gekend
Zo'n moment, heel even
Dat je beseft,
Hoe snel het over is
Gedaan kan zijn met leven
Je moet waarderen
Wat je hebt
En waar je staat
Gewoon ergens van genieten
Voordat het weer overgaat
Omdat je telkens
geconfronteerd wordt
met het feit
Hoe betrekkelijk alles is
Dat heb ik iedere keer
Als ik moet denken
aan mijn eigen stoere vader…
Gaten in het brein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
597 al gaten in het
Brein waardoor papa
Vergeet wat hij zoeven
Tegen ons zei, en
Drie keer achter elkaar
Hetzelfde vertelt als
Was het baanbrekend
Nieuws dat voor de
Eerste keer aan het
Daglicht wordt
Prijsgegeven -
En bij elk gat
Dat nieuw in zijn
Brein geslagen wordt
Zijn wij hem weer
Een stukje verder
Kwijtgeraakt - vader…
Schouwtoneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Het leven is
Een schouwtoneel
Zegt mijn vader,
En hij kan het
Weten, ieder
Speelt zijn rol
En krijgt zijn deel
Toch heb ik haar
Zo lang gemist,
Het toneel dat
Uit het zicht verdween
Toen werken nog
De enige remedie leek
Om dit bestaan vol
Te houden - na ruim
Dertig jaren waarin
Ik geploeterd heb
Om mijn hoofd boven…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van vader…
Herinnering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.154 Maar in een helder moment
zie ik de liefde uit hun ogen stralen
en hoe mijn moeder
haar zoon en dochter wegleidt,
op haar arm het kind
dat ik niet heb aanschouwd,
over het land van onze vaderen.…
Het Oedipuscomplex
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 Dochters willen met hun vader huwen;
Voor zonen moet het de moeder zijn,
Waarmee zij zich willen identificeren
Zolang zij nog kleuter zijn.
Jonge kinderen worden door hun driften
Gedreven; voelen zich aangetrokken tot
De ouder van het andere gelacht.…
Epifanie.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 Kijkend door het vuile keukenraam
zie ik haar wroeten in de vochtige aarde
gestaag en aanklampend maar bovenal
wijdbeens, zo heeft haar vader haar geleerd.…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet
Wanneer de stilte valt
Vertelt hij van zijn vader…
Ander.
poëzie
2.2 met 5 stemmen
2.882 Zij kuste vader.
De duiven trekkebekken.
De dieren in de weiden
Een lijn te zamen trekken.
Wie kan de liefde scheiden
Van het leven, de jonkheid gegeven
Om te gebruiken?
Liefde moet bloeien. Door liefde groeien
De boom en struiken.…
Wielie Elhorst in "De Verwondering"!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wielie sprak woorden
woorden die hout snijden
hout van het kruis
het kruis van Christus
gestorven en weer opgestaan
om levend, eeuwig levend
te laten zien, te laten voelen
dat wij allen, allen op deze wereld
mannen, vrouwen, jongens en meisjes
als kinderen voor het aangezicht van God
Zijn Vader, maar ook van Zijn Moeder Maria
EEN zijn in…
Trots als een pauw
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
929 je rond
trots als een pauw
in het zicht van haar ogen
was je schaduw verbogen
verdween als zij naar je vroeg
was boven met jou
we speelden ons spel
maar ze voelde het wel
met jou was spelen
me nooit meer vervelen
we bespraken mijn leven
kon jou alles geven
mijn tranen verdriet om de
klap op mijn smoel dat gevoel
als ik weer mijn vader…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Vader en ik, wij zijn de luidkeelse
zwijgers. Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.…
Aanslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Elke dode, waar dan ook,
is altijd iemands zoon of dochter
altijd iemands vader of moeder,
altijd iemands vriend of geliefde.
Het heeft geen zin om op te roepen
tot alertheid en waakzaamheid.
Niets of niemand verijdelt dit soort aanslagen.
Ook geen vingerafdrukken,
geen grens, geen wet, geen superministerraad
houdt die waanzin tegen.…
Willie Nelson
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
626 in zijn stem
hoor ik leven, bloed
aarde, de melancholie
de openbaring van een ziel
soms zo zacht zoet
dan weer aangescherpt, wel
mild, verstild
zo het was, zo het nog moet
ook de vader van gedachten
althans waarop ik zal wachten
die diepte en klank
heb ik altijd gewild
besnaard op hout met rondingen
een klankkleur met mondingen
naar een…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 ik schilder je levend
met mijn ogen
geniet van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.
Hij poetst zijn sleetse standen
en zal me niet meer slaan.…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Liefde zoeken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
563 Misschien is er een plots verlangen
om te leven,
op een moment dat een vader sterft.
Of misschien zoekt men
een verloren deel van zichzelf
bij een ander.
Een deel dat mysterie,
spanning en verovering wil,
alles wat om afstand vraagt.…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Een bergbeek in Noorwegen, eind
jaren zeventig, een verrekijker voor
vogels en buren, maar opeens
was daar mijn vader poedelend.
Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Mijn vader zei me wel eens dat
voor ieder mens die heeft geleefd,
een ster staat aan de hemel.
Ik weet niet of hij dat meende.
Hij zei het met een lach en dat
hij het van horen zeggen had.
Ik herken de sterrenbeelden die
hij me aanwees: Grote beer en
Kleine beer, Steelpannetje
en de gordel van de Melkweg.…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 God waagt niet, hij kent
de eerste dag en zag
aan de laatste dat het
genoeg was; een vader
weet tot aan de deur.
Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.…
Rouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Liefs je moeder en je vader
Rust zacht lieve engel.????…
Speeksel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Ik bezoek Epidauros
voor de tempel en betaal
aan de poort de kosten
Hier geneest de vader
van Gezondheid, een slang
eet uit de schaal in haar hand
Ik krijg een stoel in de hof
en een beker kruidendrank
Half slapend zie ik een slang
uit de tempel komen
Ik voel haar aan mijn teen
likken, maar ik droom
van een jongeman
die zacht zalf…