1964 resultaten.
RTL-geld-man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.050 raast voorbij, de tijd voelt als geld
Er zijn kwartjes die vallen, de waarheid besteld
De RTL-geldman op 4 mag er zijn
Ze vertellen te volgen maar ik had iets anders gezocht
Ik ademde verlangen maar bleef steken in de tocht
Als een gek trapte ik tegen deuren maar ze bleven op slot
De RTL-geldman op 4 mag er zijn
De blik op oneindig…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.
'k Wil eenzaam stijgen in de Noordewind,
die in de kille nacht gestadig waait
groot en onwetend.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.610 Gedachten en beelden zijn met draden verbonden
Voel me zo klein en nietig….. versmolten met dit grote verdriet
Alle mooie gevoelens weggevaagd als in een hevige orkaan
Tracht mezelf vast te klampen, maar houvast is er niet
Zoet en zout komen samen, tranen vermengd met regen
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd
Mijn ogen staren…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mompelend en monkelend schrijd ik langs een meer,
boven mij een rood satijnen lucht, rondom mij de stilte,
de oneindige verten, de borende weelde verwarren mij;
ik voel mij sterven en weer herboren worden.…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 witte energie
Zon en sneeuw zo zuiver en puur
Reykjavik stad onbetaalbaar mooi
Trendy clubs in het nachtelijk uur
Chique centrum lichtjes in de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 door wateren omspoeld
in oneindige beweging
en peilloos diep
ligt geduldig het kleine land,
blond rondom de randen
ruig het geplooide lijf
wind doorspeelt de flora
dirigeert de zacht zingende
bossen zijn bladmuziek.
vogels in hun nesten slapen
- met opgewaaide kraagjes -
een vloeipapieren slaap.…
Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.429 heeft
wist ik dat het van jou was
daarna, de stilte is overdonderend
een vogel zingt in mijn hart
ik was altijd al iemand met een beperkt
vermogen tot geluk
het is niet de pijn die snijdt
schreef de nooit schrijvende dichter
maar het afgesneden zijn
ik kan je aanraken
maar je nooit meer aan te raken
je bent dichtbij
maar oneindig…
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 Wij zitten gevangen
Gedoemd om beperkt te zijn
Geesten in een stoffelijk lijf
Vrij zijn is slechts schone schijn
Oneindige fantasie
Maar vast in de realiteit
Onze gedachten grenzeloos
Maar gebonden aan stoffelijke tijd
Voordat het lijf verjaart
En ons verjaagt naar het onbekende
Waarover verhalen zijn maar geen bewijzen
De enige uitweg…
torretje en knorretje
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.559 mooi voor dierlijke heren
een mooi begin dacht knorretje
wauw, puf, zei het torretje
dit is echt snoepen
hoor, we worden al geroepen
op een kleurrijk toneel
hing aan een bezemsteel
een naakte ooievaar te lonken
ieder begon te stampen, te bonken
dat was nog eens klasse
ons op een hoogtepunt te verrassen
de nacht duurde oneindig…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.
-----------------------------------------
uit: Verschijningen (1924)…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 In het rijk der Wetenschap
Handhaaft zij hare roem, staat op de hoogste trap;
Gij, die de oneindigheid der heemlen durft doorsnellen,
En afstand, grootte en loop der bollen vast kunt stellen,
De lucht kunt wegen, spreek, wat macht verheft uw oog.
Van uit dit slijk der aard' tot aan der starren boog?…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen
die zich verstrengelt in karma aan elkaar
uitspreidden richting de uiteinden
van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van een sobere fontein
richting de top van de Dhamma-berg
onzichtbaar, op oneindige hoogte
misschien werd hij opgezogen door een zwart gat…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 uit duizenden
creatief en niet onaardig
dat geef ik toe
het heeft ook iets van waardig
maar de schijn bespelen
is wat ik eigenlijk bij voorrang doe
zie maar wat dieper
in de blik van deze dichter
ze vertellen meer dan de starre lippen
uw dag maakt het niet lichter
dat hoeft ook niet met kunst
maar uw ziel zal zeker aan
het oneindige…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 Oneindig ver blijf je weg,
ik zie verwijderd
mos groeit overal,
verdelgd, prikkelt en inspireert
verzacht mijn verlangen.
Mijn weg hij kronkelt
loopt soms op het einde.
Groen en glad
maakt hij dromen waar.
Nieuw begin zie je
wel dezelfde dag?
Ik knipper één keer
met mijn ogen
en jij bent weggegaan.…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas,
valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind,
zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw
geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt,
de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten,
met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 En eindelijk het nauw te speuren zweven
van de twee wimpers, van de wonderlicht
bewerktuigde, die werden slank gezwicht
en dan oneindig slepende geheven;
waaraan wij in het donker open wisten
de andere ogen, die het nu behaald
geluk bewaakten en die onverdwaald
op oog en mond, al het dierbare rustten.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Zachte winden om de slapen,
haren baden in een gouden
licht, ze plukt de zoete dromen
uit het heelal, in haar schoot
voedt zij ongerepte zwanen in
een oneindig ritme met de houten
klossen aan een zwierig touw,
ze beschrijft de lessen van de
aarde in de hemelboog, ze kust
de dieren van haar spel, drijft
ze tot oprechte daden, in relatie…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 De stille hof is vele doden rijk,
geborgen in de schoot van moeder aarde,
hier rust het lichaam in de eigen waarde,
oneindig ver en binnen handbereik,
de bloesemvruchten door de zon gerijpt
zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen,
het ritselt in de struiken en de bomen,
geen vogel die de stilte hier begrijpt,
de groene hof is hen een…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’…
Morgen ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 De zon lijkt dichterbij te schrijden, soms
weer verder af, na zelfbedrog in een grootse
act worstel ik het denken vrij, geef mijn
ziel bloot in de spiegel van oneindigheid,
of dat uur morgen komen zal ?…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 gestuite - passen
hoe rekbaar vraag ik je
in dit gekmakend refrein
zwem ik wanhopig rond
verken ik andere oorden
waar niets wordt beantwoord
niets meer aangeraakt
niet onder mijn huid
noch aan mijn zilte ziel
aan de rand van die afgrond slaan gedachten dood
en duizendmaal duizend pluk ik jouw naam
uit schaduwen van toen naar nu
oneindig…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 het is een Oneindig Verhaal.
Goedheid zal zegevieren.
Het Kwade vernietigt zichzelve.
Wíj zullen elkaar sterken.…
Muur zonder licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 te beminnen
De mooiste vrouw tipt niet aan jou
een beloning voor de boef
die sneuvelt
Zeer diep gaat vallen
Speer in 't gelid
Wet overtreedt
Hoewel de duivel zijn dagen
afsluit, hevig vuur
De wind, aangewakkerd, de loef
van liefde afsnijdt
boort de machine
voort, als verblijd
mensen geen gat zien
in die muur zonder licht
Die oneindige…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 (Een confrontatie met Anubis, de Egyptische God van het Dodenrijk)
Statig als een uitgehouwen standbeeld
staat hij daar, ongeschonden
als een Omen in de tijd
Zijn ogen ruig, maar overtuigd
van oeroude wetten over goed en kwaad
over pijn en strijd
O, zo nietig sta ik daar, vermorzeld
door zijn aanblik die oneindig priemt
in m ‘n zwakke…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Maak een stukje voor mij vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 Het leven
kan soms een aaneenschakeling zijn
van een oneindig aantal verschillen.
Het is de kunst om uit te vinden
welke overeenkomsten wij samen willen.
Maak een stukje voor mij vrij.
Geef een stukje van je hart.
Deel mij de dag met alle smart;
en geef er een stukje van aan mij.…
Het denken geeft reden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
862 Eensgezindheid, oneindig
in getal; warmt de gedachte aan
de historische stal. Die de mensheid
heel even doet streven, elkaar op aarde
een beter leven te geven.
Een kerstster schijnt; en wat ook
ter wereld verdwijnt; jaarlijks ziet men
vanuit het oosten gericht, een ster op
de wereld die voor even de vrede belicht.…
Mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Leven lijkt een oneindigheid. Nog steeds
kan men zijn schoonheid bekoren.
Zijn naam is nog niet vergeten in mijn tijd.…
Van tak tot tak onder mijn groen bladerdak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Even boven het aardse leven
oneindig blikken van onder
mijn groene bladerdak. Te willen
weten wat zich ginder aan de einder
bevindt. Te moeten erkennen dat ik op
zo vele vragen het antwoord niet vind;
mij bewust dat ik mij overvraag.
Ik klim omhoog. Ik klim omlaag.
Ik klim van tak tot tak.…