2384 resultaten.
Andrew: Vergeten herinneringen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.032 een troost: gelukkig ben ik alle herinneringen vergeten……
Banda Aceh en Nias
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
672 Ik weet me nu geen woorden vinden,
geen troost, geen uitleg, ook geen lied;
maar weet dat ergens diep verborgen
er toch een wonder is geschied.…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.…
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 een spin tussen slaap en ontwaken
Twee lege kopjes op jouw nachtkastje
Misselijk, ziekmakend, om te kotsen
totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam
Dromend van mijn rode haar
dat ik pluk voor pluk kwijtraak
totdat er overblijft, stille paniek
Een eenzame duif die overmoedig
dichtbij landt, de boodschapper
Jij die langskomt om te troosten…
mijn gebroken armen
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.082 troosten kan ik
slechts met woorden
maar besef terdege
dat zij de zee er niet
van kan weerhouden
oud zout in jouw wonden te legen
de spiegel van de dag
zo ogenschijnlijk alledaags
legt de leegte bloot
het scheurt het hart in stukken
maakt van de pijn
in de ogen gewag
ziet helen alsmaar mislukken
waar geen leven is,
daar verschijnt…
papa
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
3.341 Was dat jouw manier
Om mij te troosten
Niet langer verdrietig zijn
Doorgaan met mijn leven
Ook zonder jou…..
Er is veel gebeurd in mijn leven
In de jaren na jouw dood
Ik zou er veel voor geven
Als ik jou nog eens kon zien
En jij mij…..…
verdriet en geluk
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.336 Want al ben ik 46 en alleen met mijn kroost,
de kids zijn gelukkig en dat is mijn troost.
En door hun vrolijke lach in huis
weet ik voor 100% hier hoor ik thuis.
In mijn hart weet ik dit is alle geluk
en niemand krijgt dat ooit stuk.
Maar ooit zal ik iemand vinden om mijn geluk te delen
en die zal helpen om alle wonden te helen.…
mocht hij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 sommigen
stommige, hij
en hij alleen
en wat dan nog
meer en meer
hij heeft het begrepen
ergens waar hij alleen
met haar en hij
voor haar wilde
maar niet kon
waar is er nog
een wereld vol poëzie
en niemand om te delen
wat in hem wroette dan
zijn vergeten Verdano
een geweten Daar Dan
en durf niet huilen
om wat dan nog
nu is er troost…
mijn liefste...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.183 troosten, delen, lachen, huilen
met je ogen, met je blik.
juist vandaag mag iedereen weten,
't liefste meisje dat heb ik..
's nachts kruipen we tegen elkaar aan.
geef ik je kusjes op je wang,
knuffelend..hou ik je vast
de hele nacht lang,
fluisterend..vertel ik dat ik van je hou.…
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Het lijkt zo'n magere troost,
te bedenken dat lang na je dood
een jonge vrouw een woord van jou
nog op de tong kan nemen.
Het is ook wel een weelderig genoegen,
niet geheel dood te hoeven.
--------------------------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 - Wij hebben de wàlg om ons te troosten.
Aan elke ra daar hangt een koord.
Wij werden nuchter tot bewusten
al bennen onze daden groot.
En als men moede is, kan men rusten
in uwe warme haven, Dood.…
Magnus Maximus tegen Woutertje Bos
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.229 benen
bleek in debat
zag zijn pensioenplan
kundig in de pan gehakt
door heer Verhagen
alleen de rijken plukken
iedereen zou
er beter van worden
de bakker op de hoek
zelfs ietsiepietsie nog beter
wat zeg je wat
sprak keizer Maximus
voor niets zeker dus
ons de markt afprijzen
wij die allang vergrijzen
Arian Buurman van de STER
troostte…
Hebzucht
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.937 Winsten die tot bonussen kwamen,
‘t waren de bankmanagers die namen,
zij waren het die oogsten,
wij mogen ons nu met hun erfenis troosten.
Dat nu ons belastinggeld,
opnieuw door de banken wordt geteld,
daar moet ik van balen, wij mogen nu betalen,
voor de hebzucht van banken en hun falen.…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 En in het juiste uur geoogst,
de dood kan laten overstijgen,
een bewuste reis intens beleefd,
en is geen schrale troost,waarin
de dicht naar daad herleeft."…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 Wat mij altijd weer raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen…
Nichtje
gedicht
2.1 met 68 stemmen
29.943 O dat mij ooit een nachtkroeg wordt beloofd
waar jij mijn heimwee met verhalen troost,
vier veters eeuwig aan elkaar geknoopt.
--------------------------------
uit: ‘Dit is mijn dag, 2004…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
Illustratie:Chrisl Vogl…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 O kón ik troosten wie daar zijn gezeten
In tranen om vergeefs-gehoopte vreugd,
De dagen kwellend met hun droeve klachten!
O kón ik stillen al die wilde kreten
Van hen wier leven dood is in hun jeugd,
Wier harten koud zijn in de lange nachten!
1888…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Waar moeten zij die blijven zich nu warmen,
waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen?
Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.
Zwart Afrika met bonte kleuren, zware geuren,
het werd je dood, waar jij het leven zocht en stilte.
Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost…
Dat ene lieve meisje...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
907 Dat je je leeg en eenzaam voelt en dat dat ene lieve meisje jou niet kan troosten, vasthouden of bij je kan zijn...
Maak je niet druk en denk niet teveel aan weg zijn,
ze heeft ook verdriet en pijn en begrijpt hoe jij je voelt.…
Verschraald winterlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
620 bestaan
en tracht hij zorgvuldig
de gemene deler der geheimen
te benoemen
Een onbezonnen daad
in de kiem gesmoord
Letterlijk vertaald en gehoord
in een veelvoud van woorden
waar niemand aan wil
En eerlijk gezegd
hij al evenmin, ook al
acht hij het oplossen ervan
als bindend…
Het winterlicht van sneeuw en ijzel
laat een schrale troost…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 kom maar ventje
rust je hoofd maar op
mijn schouders
laat onze tranen vloeien
want ze zijn er niet voor niets
in verdriet gevangen tranen
van ons allebei
verslagen ben ik
lief en dankbaar kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien…
Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 (Troost zoekend bij Hendrickje Stoffels na mijn faillissement wegens grote schulden)…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Nu wil je hem troosten en wiegen
tot alle tijden vervliegen en alle jaren
en alle dagen
je hebt je kind voor het laatst gedragen...…
Nog altijd wij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 langzaam door
Ik denk aan vroeger en aan later
En aan jou en mij
En hoe we bij elkaar kwamen
Ik bij jou en jij bij mij
En hoe we samen liefde vonden
En verder gingen zij aan zij
En hoe de jaren vlogen
En hoe de tijd verstreek
En hoe lang jij niet meer
naar mij keek
Zoals vroeger
En hoe ik zwoegde
En jij studeerde
Hoe ik wiegde, troostte…
Schoon en somber
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
618 Ik voel medelijden met jou, ik kan je
lichaam niet troosten, maar je ziel,
zoals je weet, nog wel.
Kom 's nachts maar gerust naderbij,
dan zal ik je verdriet wegstrelen,
zoals ik eens tegen een Etruskisch
graf geleund liefde deelde. Gek hé,
maar ik hou zielsveel van jou!…
Tot de gesluierde zomer
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.109 En schoon ook soms die plooien het gedogen
Dat onze blikken langs uw leden schoten,
Wat troostten ze ogen, die niet drinken mogen
Stromen, die u uit de open ogen vloten?
Vertoon u Zomer, laat de macht'ge plooien
Der slui'ren, die voor 't geestesoog verdonkren
Der godheid beeld u niet tot voorbeeld strekken.…