2337 resultaten.
brokken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Toen zij mijn hart gebroken had
reed ik huiswaarts op mijn fiets
en zocht naar nachtelijke troost
in dertien gore kroegen.
Dronken van verdriet en vodka
en stoned als een aap
kwam ik ten val
en brak mijn beide polsen en een rib.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.
Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Alle begeerten zijn nu zoet vervloeid
Tot één trouw peinzen naar de zachter uren
Waarin uw daden zijn als bleke vuren,
Uw troost een kroon is die droef-geurend bloeit.
Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit,
Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren.…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten
De helse pijnen mijner angsten uit,
Dan streelt mijn smart de somberste gedachten,
Tot mij de slaap de brandende ogen sluit
Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten
Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal uiteindelijk verwelken
tot dorre droge bruine rozenblaadjes
Uit liefde voor jou hebben wij
vanmorgen verse rozen gepeld
tot mooie bloedrode blakende rozenblaadjes
waarmee we jouw kist met jouw lichaam
nu diep rustend in de aarde
zullen bedekken tot een bed
van troost…
Moment van verdriet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
566 zelf moeten doen
geen pil kan er tegen op
het is nu en niet toen
Denk terug aan al het goede
denk terug aan tegenslag
we waren er voor elkaar
daarom is het dat ik je zo mag
Mijn verdriet komt van ver
nu je niet meer bij mij bent
je bent en blijft mijn unieke vader
ook nu nog elk moment
Dat je nu bij je liefde van je leven bent
dat troost…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij zorgde steeds en bad voor mij,
geen opdracht was jou ooit te zwaar.
Jij bad tot God om mijn geluk.
Ach, had ik zo'n geloof nog maar.…
Oorlog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
627 De woorden willen troosten, uitleg geven
of nuanceren en verklaren hoe dit kon.
De duisternis is groot en weg de zon
en 't lijkt wel op het eind der dagen.
Toch willen we de hoop bewaren
want zonder hoop kan toch geen mens bestaan.
En samen moeten we nog verder gaan
al blijven angst, onzekerheid ook groeien.…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Bij het fluisteren van de nacht
zag ik zijn onschuldige glimlach zo onverwacht
die mij leek te zeggen: 'ik ben gekomen om te
troosten'. Zo vond ik wijzer dan voorheen
de echte wijsheid in het oosten.…
Verborgen gebreken?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
795 Strategisch of met liefde, inzicht en begrip
Er is een grote troost,
je bruiloft is wel reuze hip
Maar had zij ook enige inbreng,
nog iets te zeggen over haar leven
of is dit logisch en draait weer
alleen maar alles, om de status en de eer.
Heeft zij zelf nog iets te zeggen?
Mag ze liefde uiten of een kus?…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 Hartendief, mijn meisje lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en…
Vermoeid en belast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
532 “Wees er zeker van: Ik zal u rust geven
Kom maar bij mij, ik zal voor u zorgen
Nu, vandaag en iedere nieuwe morgen”
Wat kan dat een troost zijn in ons leven.
Jezus is vriendelijk en nederig van hart
Hij wil ons nabij zijn, waar we ook gaan
En neemt ons altijd in Zijn grote liefde aan
Hij kent ons verdriet en heelt onze smart.…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.
Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt
en hoe de vers gekochte bloemen in jouw huis
direct ineen zakken.…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s
heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het
troost…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Corona spook
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
934 De lente van 2020
we werden toegesproken
door minister president en koning,
met woorden van troost
opgesloten in onze eigen woning.
De zomer van 2020
Oh, wat verlang ik er nu naar.
Dat verdomde covid-19 spook.
Ik ben er helemaal mee klaar!
Terwijl buiten het virus rondwaart
dat men alleen in vitro ziet?…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist,
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt het zout in een vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Onze geprezen ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd…
Dringend wil ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 geuren
en kleuren aan iedereen vertellen
Terugtrekken kan ik me, verschansen
en nog niet het minste aan hen afstaan
omdat ze helemaal niets verdienen
voor hun daden, dag en nacht
kan ik grijze regens heel de wereld
laten doordrenken van verdriet
alles uit mijn handen laten vallen
en verdomme mijn spullen pakken
of juist een tas met troost…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Zo verandert angst in troost.
Van toeval maken ze bedoeling.
Onzin wordt eigenzinnigheid.
Alles verbinden ze met iedereen.
Samen trekken we ten strijde,
tegen eenzaamheid.
Dat alles geloven we oprecht.
Zelfs tegen beter weten in.
Wie durven dat?
Mensen die gedichten lezen.
Mensen die poëtisch leven.
Mensen die dichters zijn.…
VOOR HET LAATST
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.637 Een boek waarin woorden van troost geschreven
voor wie na mij komt en ze leest
en vreemd in deze kamer is hier het beleven
of ik in de nabijheid van het namaals zweef.
Nu moet ik je voor altijd verlaten
morgen keert de tijd niet weerom
en wat als ze je zullen begraven?
Het lijkt of alles kort geleden pas begon.…
WAKE ALLERZIELEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
663 tegen
anderen waren
door ziekte of ouderdom
reeds eerder
uit het straatbeeld verdwenen
een steen, een kruis, een bloem
symboliseren hun namen
die één voor één
nog eens worden genoemd
in een onnoembare stilte
vloeien alle tranen samen
van hen die afscheid moeten nemen
de mooiste woorden
van afscheid en verlies
leggen balsem
en troost…
Mile End
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
663 De grauwe brug zoekt troost bij een parkje.
Mentale nood? Zie rode kerk.
Daar fluistert nog wat schamele stilte -
ontvlucht je eindelijk Mile End.…
Moederdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
650 Een moeder is een baken
een thuis in elke leeftijd
een moeder is je troost
en toevluchtsoord
een moeder kent je vragen
al heeft ze de antwoorden niet
een moeder doet gewoon haar best
ze heeft je allang gehoord
een moeder heeft geen regels
ze voedt op, vanuit haar hart
en niemand weet beter
dan zij, wie je bent
een moeder heeft kracht…
MOEDERS AFSCHEID
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.277 En waar moest ik nu met mijn verdriet en tranen,
zij was het die mij altijd en in alles troosten kon
eigenlijk zou ik mij heel diep moeten schamen
omdat ik die nacht niet zelf aan haar sponde stond……
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.
Er is toch veel waarom we danken kunnen:
dat we ogen hebben en kunnen zien;
benen die kunnen lopen en oren om
muziek te horen en de lieve woorden
van mensen die we kennen en graag groeten.…
Navalny
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 en zag het stoffelijk overschot van Navalny in gewijde aarde van moedertje Rusland zinken
Waar hij van hield en wilde sterven in het teken van het kruis
Het hemelse Koninkrijk beërven
We mogen hopen dat hij daar de vrede heeft gevonden
die hij niet kon vinden op aarde
Gelijk het Woord aan de gelovige openbaarde
Liefde hoop en troost…