2670 resultaten.
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 mijn vingers breken glas
vernielen machteloos
het beeld dat jij eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde…
Door donker omsloten.
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.129 Zo doolde ik uren door de eenzame nacht
om zonder angst mijn reis te vervolgen,
waar ik aan 't eind de zon op zag komen
en de nacht door de dag was verzwolgen.…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…
Haalt de tijd mij in ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 levenspad
laten mij dagelijks wandelen
over vele, ongelijke paden
Met vallen en opstaan
geleefd en veel geleerd
het immer willen delen
van liefde en leven
tikt mijn tijd voorbij
Drie, zes, negen, twaalf
komt nader en nader
de slinger van dagen
gaat steeds sneller
en heftiger heen en weer
Mijn toekomst duurt een dag
wel twaalf hele uren…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij voor nu
kleef aan mijn lippen, luister de avondfoor
op met uw dovemansoren, hoor hoe ik
uw stilte preek
bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
die past bij alle uren…
Spijt
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
4.248 Ik denk aan onze ontmoeting
een gure winterdag
een wandeling
bij het water
voorzichtige vragen
Je kijkt me aan
een open blik
die mooie ogen
en hoe ik me bij je voel
zo op mijn gemak
Uren praten en
naar elkaar kijken
wonderlijk vertrouwd
zoenen en vrijen
steeds opnieuw
Ik heb je weggejaagd
teleurgesteld
je droom gebroken
door…
het nieuwe gebeuren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
850 toekomst
gravend telkens weer
naar bladzij van jouw jeugd
wanhopig blind in angst
verstaand jouw vreemde taal
uitkledend in eigen schaduw
stond je daar in breekbaarheid
in koude klaarheid
en nevels van stilte
nam ik jou in mijn armen
samen losten we op in deze wereld
de wateren van nacht
gaven ons samen kracht
nieuwe minuten en uren…
Gestolen ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 gevonden
om de bladzijden van het boek
met geluk in mijn hart uit te lezen
voelde ik,
herinner jij je nog de bittere armoede
de dagen dat we in de winter vloekte
met handen zo koud en verloren
stonden we op straat te bedelen
zo jong en toch reeds vergeten
daar sprak de dood nooit over
maar bladzijde na bladzijde
tijdens duister stille uren…
Eindelijk
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
5.775 Kruipen
de uren kruipen ongelogen
op de stoel, knielellendeding, gevangen
op de vierkante meter,
krampenvingers, vlammenwangen,
prikkingen in schermersogen.
Gekkenhuis hier
vergeven van waanzin
borderline
narcistisch navelstaren en in-
zichtloos ziek.
Wie zal mij bewaren?…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn
van zo'n dag
waarin minuten
uren…
Afscheidsreceptie
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
3.524 Gestaag doch genadig drupt
een oplossing genaamd morfine
luttele uren tot seconden weg
steeds dichter naar pijnvrij.…
Bergland
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.139 '
vraagt het zich af; want reeds zijn de uren
doorgebracht op de hoogten
tot tijden geworden die niet meer kunnen verstrijken,
en ondenkbaar de reis
die het lichaam eenmaal terugvoert
naar het ondenkbare laagland,
terwijl de ziel blijft vertoeven
in die poolzee van licht en ijs.
--------------------------------------------
uit:…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 De tijd lijkt stil te staan
in koude kille uren
ik voel me een slecht verliezer
hoe dan ook
lijk er niet mee om te
kunnen gaan
met het aanvaarden van de dood
is het de angst
om zelf ooit te gaan
ik kan het niet benoemen
de tijd lijkt stil te staan
nu er weer een heel lief mens
is heengegaan
mijn fluister klinkt
heel verdrietig in de…
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Zijn het de walkuren of
de eigen schimmen die
mij de rust niet gunnen
om gekwetste uren uit
de nacht te zeven?…
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 breng je verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt dansend uren…
wegvliegen
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
784 soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
neergebogen
zoals zomers die in gondels varen
met voeten in het water
en prentkaarten verleiden, groenblauw
langs houten palen en langzame lagunes
soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
traag en stil
zoals oude uren over bruggetjes heen
oneindig jong in ogen
die tussen duiven op het plein schuiven…
Stilte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
653 De stilte van de heide, de witte berken
die me bekoren en doen dromen;
waar zijn de jaren toch gebleven dat
ik er zo graag wandelde, uren niemand zien.
Nu ben ik ouder en wil weer andere dingen.
Ik kan de heide zelfs niet zien nu, enkel
naar de beelden kijken in mijn geest.…
Reikhalzend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
880 zij kust de tranen op zijn wangen
hij streelt teder haar gezicht
knuffelen zij innig vol verlangen
in het vroege avondlicht
zeven lange jaren moest het duren
voordat zij elkander zouden zien
telden steevast alle uren
veelal dagdromend bovendien
hoe de zon volop schijnen zou
zij door 't gras zouden springen
kleurde de dageraad korenblauw…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 De dag gaat haast niet meer open, de uren
zijn lang en de mensen haastig op weg
om vlug weer thuis te zijn, de warmte in,
het licht tegemoet. Toch blijft er iets
van verlangen. Iets wat niet te benoemen
is. Rorate gaan we weer zingen en
groene takken in huis halen om tot een
krans te vlechten.…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.939 De dankbaarheid zou nu mijn dagen moeten
kleuren, nog meer dan herfst met bladeren doet,
die vallen; waar heb ik dit verdiend dat dagen
komen vol van licht en vriendschap, van begrip,
al is er ook het misverstand, de traagheid van de
uren die pijn doorwonen.…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 je schuift de stoelen naast elkaar
gaat zitten en praat de uren vol
ik luister haal geen adem
en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Haar vleugelen die zijn
bewegend in glas, helder
De tijd lengt 't vervolg
van opeenvolgende uren
Nooit ziet zij de breuken
door golvend geweld. Gezien
haar craquelé schoonheid
Schampend geraakt, vele muren
Tijd zelf zingt vol de borst
Woorden die reiken.…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 tijdens drooglegging van aderen
zoals turend door mijn raam
vraag ik mij nuchter af
zijn wolken wilsbekwaam
of door toeval bevangen
in de orde der onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel…
HERFST-IMPRESSIE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 Gij kent dit wel als schone schijn,
Een lichtend uur, dat spoedig vliedt
Voor uren, die zo licht niet zijn.
Toch breekt soms door het moe refrein
Van dag na dag het zuiver lied
Van ‘t uur, dat nog zijn schoonheid biedt.…
Prijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
654 bezwijken
Je bent zo fanatiek
Je hele ritme is naar dit leven
daar kan menigeen een voorbeeld aan nemen
maar is het 't wel waard dit na te streven
Alles geef je er voor
bijna blind vecht je maar door
een ander kan het bijna niet geloven
je geeft je helemaal hiervoor
Maar welke prijs die je uiteindelijk wel of niet behaald
al die uren…
21 juni 03.00 uur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 Het feest is op en de visite heen
Ik zit wat in mijn lege glas te turen
Van mij mag het de nacht zo verder duren
In alle stilte, helemaal alleen
Want in het tikken van de kleine uren
Verwaast de chaos spoedig naar sereen
Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen
Je kunt er geen psychiater tegen huren
Het licht gaat uit bij onze overburen…
Pluk de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Nou, ik heb de dag ter
handen genomen, heb haar
uitgelepeld, kaalgeplukt,
maar lege uren en minuten
was alles dat ik vond.
En dan zij, die vertrouwen op God,
't schijnt dat Hij alles ziet,
maar er zijn van die momenten
dan heb ik dat liever niet.…