25015 resultaten.
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
203 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
265 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 Op een dag, toen ik de weg niet wist
sprak een schone vrouw mij aan
“Kom, volg mij, ik weet beslist
langs welke paden jij moet gaan”.
Ze nam mij bij de hand
en leidde mij langs onbekende wegen
zo kwamen wij in paradijselijk land
zo schoon als niet op aard gelegen.…
vanaf de oorsprong
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
133 Ach ja
misschien hebben nieuwe impulsen tijd nodig
om je voor te kunnen stellen
vanaf de oorsprong van geluid
vanuit het perspectief van de beelden
gevormd worden tot tegenwicht
en brouwen van meer stijl en variatie
op de cadans van de metriek
op prachtige ritmiek
zich manifesterend
op het gebied van stemmingen
Sommige dingen…
Voor goed weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
228 Gemis van onze liefde van weleer
Voel ik alle dagen,
Is voorgoed weg. Jij bent niet meer.…
De goede weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
148 Mijn moeder zei altijd,
Waar een wil is, is een weg,
Alleen, ik weet hier heg noch steg,
Zoek nu al een lange tijd.
Er was weliswaar een wegwijzer,
Maar die lag op z’n kant,
De richting nu lood om oud ijzer,
Geen idee welke kant
Ik nu uit moet gaan.…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 de wisselval
ver verwijderd
van het midden…
nestvlieders
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.107 ik pluk de zwanen uit mijn hoofd
leg ze behoedzaam op mijn hand
en strijk zachtjes met één vinger
hun veren in de juiste plooi
vlieg nu maar mijn kleine zwanen
zoek je een weg in deze wereld
die jullie niet als lelijk eendje heeft gekend…
Ik gooi alles weg
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
927 Een diepe ademhaling
ontlokt me en ik gooi alles weg.
Een open blauwe hemel
komt op in mijn geest.
Ik verlies me zelf in
tevredenheid en schoonheid
van de donkere schaduwen
daar ver boven me.…
Veel te vroeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.454 nooit meer de schoonheid
ervaren van 't ontluiken
de geur van een vers
beregend bos
verzandt jouw weg hier
veel te vroeg
maar zul je hen blijven
omringen met liefde
vanuit Zomerland
~ goede reis Renate~…
Buiten bereik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 de einder is over een bevroren vlakte gegleden
mijn gedachten over ruimte in wit verdronken
van een herinnering zo vers en onbetreden
de huid heeft hemel en aarde samengeklonken
hier zou ik gewichtloos naar de overkant willen gaan
zonder obstakels
die alleen maar in de weg staan…
Weten of gok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Ver lopen wegen en paden
over wereld van weten of niet
in ruimte verloren in wijdheid
van verschillende meningen
en door velden van gevoel
waait de eenzame wind
van hoop op goede keuze
in beperkte wetenschap
wie zal die ruimte kennen?…
de tijd zal het leren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
606 als de hartslag
tikt de tijd weg onder
huid en leden
kleurloze leegheid
dient zich aan als
opgewonden klokken zich
ontdoen van al hun
veren
er is niemand die kan
weten hoe laat het
werkelijk is
onderhuids
of buitenshuis of
waar dan ook
alleen de tijd die zal
het leren…
Zijn zelfbezongen kosmos
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
679 Een vriend van wind en dankbaar aan de regen
Die lief had tot ver in de eeuwigheid
Daarin voorbij verbeelding werd geleid
Want tot Arcadia leidden zijn wegen
In ogenschijnlijk zeer gewone schema's
Zong Demis Roussos over grote thema's…
Korte haiku's*
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
562 Vroeger
klonk later
heel ver,
Kaartenhuis
van woorden
onbewoonbaar.
Woningnood-
een naaktslak glibbert
zich een weg.
Een beha
hangt lusteloos
aan de waslijn.
Red het bos
de houthakkers
zijn onderweg.
Hippies
van toen zijn de
opa's van nu.…
wat ver weg lijkt is soms dichtbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 een gedicht is
een momentopname
uitgedrukt in woorden
die de dichter
op het juiste ogenblik
van zien paraat had
verwondering echter
is de sluitingstijd
van de ogen
zoals bij de camera
het afdrukken…
Welp
snelsonnet
2.5 met 28 stemmen
2.706 Een waarden-loos NCRV-icoon,
Beleeft zijn exodus - en ja: zo vader
Zo zoon - we horen vast en zeker nader
Van Paultjes kind, vermomd als allochtoon.
Want doet het kind aan pa's programma mee,
Dan is het vader A... én B... én C.…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zeg lief mens, mag ik je even ontvoeren,
meetronen naar kleuren en geuren
om deze grauwe dag even op te vrolijken.
Je hoeft nog niet om vrees te bevriezen
nog niet te kiezen tussen de kleuren
laat staan de muziek of hun klanken
ik wek je , zonder te janken
nog elke dag weer een keer tot leven.
Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven…
Nooit meer ( 102.000)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
734 zes dagen en vijf nachten
lezen wij de namen van hen
die uitgeleverd waren aan
de vijand
gisteren kwamen er excuses
excuses van de Nederlandse regering
dat zij zich als makke schapen
hebben laten imponeren
dat zij met de vijand
hebben meegewerkt waardoor
het kon, dat 102.000 mensen
de dood vonden
niet alleen zijn Auschwitz Birkenau…
[ Slootwaterhemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Slootwaterhemel,
maanverlichte weg, bomen –
stil oud geworden.…
God, waar bent U?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
708 Terwijl de wereld op z'n laatste benen loopt
De mensheid niet meer weet wat te doen
Daar wereldproblemen te groot worden
Daar de motoren binnenkort kappen
Daar de longen almaar verder krimpen
Oorlog de enige optie lijkt
Terwijl het regenwoud almaar kleiner wordt
Oceanen langzaam, maar sterven
Vliegt de wereld, maar zeker achteruit
In een…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 TEGENDRAADS TIMMEREN AAN DE WEG
zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…
Dromenval
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
845 De violist bespeelt de avond
en ik mijn gedachten
om vooral niet te vallen
maar weg te zeilen
naar onbestemde havens.
Ik loop over het water
en verdrink
in een onpeilbare waterval
van hopeloze zinnen.
De nacht duikt mijn dromen op
te ver om van te houden, te dichtbij
om in te wonen.…
In geest
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.337 ver van hier
ergens
in dat niemandsland
jou ontmoeten
vlees en bloed
en in geest
reik jij je hand.
Samen gaan
op vreemde wegen
aarzelend
en op de tast
veel vertrouwen
veel herkenning
koesterend
hou ik je vast.…
Eigen snacks eerst
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.625 Klassieke snacks zijn minder populair
Men heeft niet zoveel trek meer in kroketten
Of zin om frikandellen weg te zetten
Wat lekker is, dat haal je toch van ver?
Maar binnenkort gaan wij weer heerlijk happen;
Dan komt de pepernoot weer in de schappen!…
2012 het jaar van de draak.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
783 Op weg nu maar
Door dat ver-schrikkel-lijke fijne nieuwe jaar.…
Dochters
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.632 ze zijn niet meer van hier
zoals toen
in een nog vers verleden
ze komen nu
op jonge, snelle benen
ze komen
maar hun blijven
is van een ander duren
ze zijn nu meer van daar
al staan hun kamers hier nog aan
ze komen
om weer weg te gaan
ik mag niet méér verlangen
alleen hun geur blijft hangen.…
zuivere regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
407 roerloos in het nest
in de gekraste armen
van de boom
de gerafelde woorden
ze wegen bijna niets
te licht voor een vogelvlucht
ongezien tussen veren
verborgen in
niet verstane taal
wacht wacht
in gekraste armen tot
de zuivere regen valt…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…