2289 resultaten.
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 . - Blauwig waas
Om verre dennen in laat middaguur;
Naar 't glooiend stoppelveld, vol sprietjes vuur,
Uit stofwolkjes van grindweg loopt een haas.
En ouërwets bolronde dahlia's
Gloeien, mooi evenwijdig met de muur
Van 't boerenhuis; laag tjisp'ren om de schuur
Zwaluwen, over 't pad langs 't ijzergaas.…
Wereld
poëzie
4.2 met 23 stemmen
4.000 O herten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij.
Al isse nog zo schoon versiered en bepeireld.
Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is omdat de wereld is de wereld.…
De wolken
gedicht
4.2 met 32 stemmen
26.025 - Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -…
Ik zat aan 't roer
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.360 Ik zat aan 't roer; jouw half blote armen roeiden;
Door verre rietkrans zwierf karkietgeroep.-
De plantjes zag 'k door 't meer - reusacht'ge loup -
Die ginds in licht als van Davinci groeiden.…
Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.554 Maar dan - want nooit kan sterven, wat eens diep,
Diep uit tijdeloze afgrond van mijn Wezen
Naar 't golvend vlak van 't schijn-Ik is gerezen,
Maar 't zinkt naar de oorsprong, waar het heilig sliep,
Tot verre^herrinering het wakker riep
Naar schomm'lende balans van hoop en vrezen:
Dus vind ik 't, als 'k van 't leven ben genezen,
Dat wereldschijn…
UITGESTOKEN HAND
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.418 Ik droom jou nog zovaak in mijn leven
en denk steeds; ooit komt het goed
als ik je dan van verre zie komen
loop ik met uitgestoken hand jou tegemoet.…
vakidioot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.365 Met zijn muil vol zweren
Lalt hij over een verre oom
Die hem inwijdde in algebra
Met ontstoken tong
Dramt hij maar door
Over abstracte dingen
Die hij niet begreep
Toen hij nog lag te woelen
In zijn wieg van watten
Nu is hij heer en meester
Over oerknal en zwaartekracht
Reikt hij naar de rand
Van zwarte gaten
Speelt hij met e=mc²…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 niets beweegt
niets te horen
nergens in de Oostgracht leven
op dit schemeravonduur, waar
alle leven zich verzwijgt, maar
alles leeft,
alles bruist,
in elk vlekje huist het onbesuisde
leven, de natuur. die
mijn bevroeden overstijgt
beeld van stilte,
geest van leven,
onverzoend, tot een late zwarte stip
zich losmaakt uit een verre…
Het land voor eigen volk
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.040 Nederland een mooie naam
Gevormd door lage landen
Maar wat is recht op vaderland
Als je afstamt van Kimbren Teutonen
Kaninefaten Friezen Franken
Saksen Kelten en Batavieren
Die in je voorgeslacht zaten te mieren
Ik wil ze daar graag voor bedanken
Kortzichtig denken dit is mijn land
Haalt uit voorgeslacht verband
Waarom verre verwanten…
wereldvoedselprobleem en oplossingen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
956 het gevolg
dus wereldvoedseltekort
wie vindt dat hij ver
mag reizen moet beseffen
dat ieder dat mag
zie voor het negatieve
effect de tweede strofe
overbevolking
eist veel voedsel en bouwgrond
die ten koste gaat
van landbouwgrond hetgeen tot
wereldvoedseltekort leidt
oplossingen zijn
vegetarier worden
megawoningruil
geen verre…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap 2
de wet van weten
drukt zwaar op de bloemen
onder de bladeren in de hersens van de man
de mier onder zijn voeten
strekt de kop en wordt
nietig afdruksel in vette klei
zonder te weten
landschap 3
rijen bomen
verre…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog
en in die adem: de schemering van alleenspraak,
zonder klacht, zonder vreugde
verhaal voor wie bestemd, indien niet voor jou:
over verre…
breek af en neem waar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
999 fashioned voor de connaisseur
wel degelijk te herkennen vermits
ondervindelijk lage depidruk uit
veengebieden rook beneveld in den
rose ochtendgloed wel riekend naar
Pacha Mama met snufjes radicchio
of misschien toch biobeschikbare
quinoa met ondergronds in netwer
ken fluisterpraat oren super wijd
je hoort poriefocaal hop dur op
uit het verre…
Spookachtig
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.230 Toch zal er ergens iets niet deugen;
dat stemt mij verre van tevree.
Twee maanden reeds duurt mijn frustratie,
webbeheerder test nog eens goed
waarom mijn virtuele simulatie
het in de realiteit nu echt niet doet…
'K blijf zó een spook,
een geest, een entiteit,
en kan helaas voorlopig ook
op deze site m'n ei niet kwijt!…
Kinderogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.498 "Alleen spelen aan deze kant van de weg
en niet oversteken", zei mijn moeder me als kind
Een kinderwereld zo klein, kan zo oneindig zijn
omdat je alles wat er aan ontbreekt, erbij verzint
Je kindervoetjes deden zeer van het verre lopen
want opweg naar de speeltuin kon je zomaar verdwalen
Een kinderwereld zo klein, kon zo oneindig zijn
totdat…
Dalida
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
4.141 onverschilligheid
dat wil ik misschien
nog wel het meest
niet meer schrijven
nooit meer, nu niet
later niet, nooit niet
ook vroeger niet meer
de vrede van een kist
maar rust beangstigt weer
de leegte blijft zeuren
onderhuids en onderkoeld
als dikke, rijpe puisten
die op uitbarsten staan
in mij verbazen zich de stilte
het gegons van verre…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 Op het zachte verre ruisen van de zee
drijven dan al mijn gedachten mee.
Ik ruik haar geur en proef haar zout.
Op deze plek waar bijna niemand komt
voldoe ik aan haar laatste wil.
Ik ril,
toch is het niet eens echt koud.…
Tweespalt, driespalt, twee vrouwen en een kind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
729 De vuisten van de man om glas gebald,
De schedel barst terwijl de
Opera vedette zingt en zingt.
2
De groene berg, een schuimend verre kustlijn
De koele bries
De karmozijnen lippen
De witte handen van de maagd, het natte haar doorwoelend
De armen roze wiegend en het schelpen bed
De vederlichte boot vertrekt westwaarts
De vrouw op de boeg…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
Messias
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
810 Hij biedt weerstand aan de verlokking van een ravijn
en richt zich op de zeilen aan de westelijke kade,
de zandstorm van zijn twijfel is ragfijn
en wordt gevoed door het verre schrapen van een spade.…
Pauline
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Of zoals een vrouw uit
verre en warme landen
haar rug met
kleurig geweven patronen naar
me toedraait, en over haar schouder
naar me kijkt, om me haar
glanzend rode lippen te bieden.…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Bespelen ze met benen vingers,
de rookpotten van de mist,
het metaal van windgitaren,
gewist in de opkomst van het
ochtendgloren, zijn de dreigende
hoefslagen van de morgenklokken
van verre reeds te horen,
versterft de waan van het verleden
en worden stutten van de nieuwe
dag opnieuw geschoren.…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 het is herfst
geluiden klinken anders
een verre hond blaft
kaler naar het schijnt
onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
‘Maak je geen zorgen mam’
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.297 uitgestrekte vleugels
zeker van hun vluchten
als zilverwitte vliegtuigen
dalen en strijken zij neer
in de landen naar keuze
verstrooit in de vier windstreken
het wemelt beelden in mij
mijn ogen gaan rond
moederlijk en beschermend
ik herhaal even jouw woorden
‘maak je geen zorgen mam’
voordat je ‘t weet is jullie zoon weer thuis
van zijn verre…
Maanlicht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.626 Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien dekte;
Blanktrossige bomen daar geheven
Leken in zilvermeer te leven.
Zilver was ‘t al. De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen
In glimmend pantser breed ter neder
Een zeemeeuw sloeg de zilverveder.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.…
DE HERBERG
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.712 Herbergzaam huis, dat wel een eeuw daar ligt
de landweg langs die leidt naar verre steden,
hoe velen hebt ge, als tot een gastvrij sticht,
uw uitgesleten dorpel op zien treden.…