2594 resultaten.
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 De hemel vervloeide, al even staat
het huis wijdbeens zo het verschonende licht
mijn aarzeling al doorbreekt en glas
breekbaarder laat wezen dan dat men kan
meewegen, dat het zich gewoon
niet dragen laat.…
liefde geneest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.286 je smart
en van jouw gevang
verwarrend verplicht
geneest toch mijn liefde
houdt traan in bedwang
verborgen je lach
te diep in jouw ogen
vingerzacht voelend
de pijn om je mond
lief ik jou teder
met handen voorzichtig
stromen van leven
maken gezond
jouw stem fluistert woordjes
veilig mijn mond
drinkend je lichaam
als was het een glas…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 wanneer twee rivieren één worden
en later weer zelfstandig verder gaan
blijft er altijd een beetje water
van de een in de ander staan
het leven draagt altijd verder
in hem/haar die is en hem/haar die was
ook voorbij de horizon, dat einde,
dat, naar blijkt, doorzichtig is als glas
in het boek 'eindeloos bewustzijn'
zet Pim van Lommel zijn…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe vaak zal ik sterven
aan een dodelijke blik
als ik de bodem raak
van een glas wijn en
de smaak veranderd
in troebele azijn?
Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?…
Dat niemand weet
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.343 Dat niemand weet waar of we ons bevinden
en waarom we hier gekomen zijn
wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen
Die verklappen niets van ons geheim
Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen
voor één glas oorspronkelijk water
en een kop vol stof is alles wat hem wacht
Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren
door…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 .
-----------------------------------------
Uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2000.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 (Een koude nacht)
We zweefden van liefde
maar verdronken in glas
We dichtten het eiland
Vormden de dagen in
Water dat glinsterde
van genot.
De hitte
van de kade smolt ons
IJs in de coupes.…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag verdwijnt haar lach, ze laat hem vrijer
klinken tussen meizon en de vreugdedronk van leven
geven staat haar goed, ze speelt met poppen tussen as
en achter glas…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 Vroeger
is een huis
waar ik later
wakker wordt
gefilterd zonlicht
laat kleine stofjes
dansen in kleuren
van glas...
en ik voel mij
weer thuis
een zachte bries
van herinnering
blaast nieuw leven
in de leegte
waar ik woorden vind
uit de tijd
van het kind
in de tuin...…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Ik staar door tijd en ruimte als door glas.
Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader
toen ik nog in zijn ingewanden was.
Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 hoofd
Ademloos herhaal ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst men niet in Wenen -
De bandoneón, de zon, je werd als was
Het bijschrift is vervaagd, verdwenen
Het ongeluk in je hand, het glas…
Huizen zonder vaders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
763 Wie kent de klamheid in de steen
van huizen zonder vaders
de meubelen uit het pleoceen
de as der liefde in vergulde kaders
al wat er ooit voortvarend was
is nu tot haperen gedoemd
zonen en dochters worden in de klas
de wibra-kinderen genoemd
soms zie je ze met ogen van gebarsten glas
in onbestemde verten staren
waar vaders zonder kinderen…
en geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 in zwart raak jij dit licht
radioactiviteit in een testbeeld
het zwaard valt vlak naast ons beiden
zwaar weegt dit omgedraaide glas
zonder inhoud leef je
niet echt is nep gedimd water
dus het sterven is een zege
weet jij dit zeker weten
doen wij de deur dicht
en de beat beukt door
hersenspinsels versplintert verteerd
omhulsel gelukkig…
Sonnet van het bed
gedicht
2.2 met 21 stemmen
9.312 .
---------------------------------------------------
uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas, 1976…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het enige ritueel dat de kamer kent
is er niet meer, hoe hard ik ook
met mijn mouw schud
een betraande zakdoek
maakt elk woord overbodig:
de duif is dood
kaarten voorspellen
nuchterheid, het teken is het lege glas
zonder dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Houten versteende muren tussen wat te zien is,
- ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past -
staat buiten de grens van blindeloos verlangen
gevallen glas door geschiedenis aangetast.
Veilig gedwee leven met slechts regelmaat,
gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
Berenvel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Haar vleugelen die zijn
bewegend in glas, helder
De tijd lengt 't vervolg
van opeenvolgende uren
Nooit ziet zij de breuken
door golvend geweld. Gezien
haar craquelé schoonheid
Schampend geraakt, vele muren
Tijd zelf zingt vol de borst
Woorden die reiken.…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Littekens van nagels
ruisend glas van haren,
tijger in gordijnen.…
DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.432 Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed;
't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de
handen;
De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre
wanden
Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open
doet;
Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst geheim te
smoren,
Gij sluit die boezem nooit voor '…
Harry's rups
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Schoof met een stokje heel voorzichtig
ook de 2e rups achter het glas
wilde toen de eerste pakken
maar zag dat die verdwenen was.
Waar was die zo gauw gebleven?…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Het schip van de geest werd opgetrokken
uit de expansie achter glas, kleinschalige
gedachten opgetuigd en aangeland.…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt je
de dorst doorgeslikt
en dreigt de laatste slok
uit het lege glas
je te verstikken.…
21 juni 03.00 uur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 Het feest is op en de visite heen
Ik zit wat in mijn lege glas te turen
Van mij mag het de nacht zo verder duren
In alle stilte, helemaal alleen
Want in het tikken van de kleine uren
Verwaast de chaos spoedig naar sereen
Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen
Je kunt er geen psychiater tegen huren
Het licht gaat uit bij onze overburen…
Tijd verglijdt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 minutenlang
een orgasme simuleerde
en zichzelf als Christus
Jezus liet kruisigen
terwijl ik met open mond
op de voorste rij stond
en ik nog amper
'Like a Virgin'
had verwerkt
Nog even en Madonna
is een oude oma
die vanwege gezondheidsklachten
haar vak tabee moet zeggen
terwijl mijn kunstgebit neurotisch
heen en weer kleppert in een glas…
Noorder of Zuiderlicht?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
781 souvenirs van onze
openbaringen,
de wereld lijkt onvruchtbaar in
mijn glazen aardbol tussen beide
polen wordt hij gevuld met winterlicht,
in omwentelingen van de mooiste wensen
ontkiemt in het Noorder – en het Zuiderlicht
gebloesemde herinneringen van een
laatste rustplaats onder de wortels
van de altijd groene kunstboom
achter glas…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Als ik ooit uit een overvolle beker drink
uit een glas het vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 In mijn gedachten verrijzen
vlinders uit het verleden;
Ik wil vliegen op de vleugels
van een witte vlinder
en ongehinderd onverminderd
kijken naar de vitrinekast
naar het witje achter glas,
opgesloten in de laatste klas.
En het schoenlappertje dat
rode schoentjes aan had.
En de glazen poppenkast.…