Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Uitstoot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
De hemel vervloeide, al even staat het huis wijdbeens zo het verschonende licht mijn aarzeling al doorbreekt en glas breekbaarder laat wezen dan dat men kan meewegen, dat het zich gewoon niet dragen laat.…

liefde geneest

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.286
je smart en van jouw gevang verwarrend verplicht geneest toch mijn liefde houdt traan in bedwang verborgen je lach te diep in jouw ogen vingerzacht voelend de pijn om je mond lief ik jou teder met handen voorzichtig stromen van leven maken gezond jouw stem fluistert woordjes veilig mijn mond drinkend je lichaam als was het een glas…
sunset8 oktober 2007Lees meer >

heel simpel jij

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.813
ergens slaap ik wakend in een nest verlangens, eenzaamheid en stille vloeken mijn lijf voelt bijna onderkoeld ik ben het moe om steeds mezelf in ‘t duister van de nacht te zoeken want zelfs bij warmte heb ik het koud blaas glas in bollen die mij dragen en alle zeven uren luid versplinteren mij zwijgend laten vallen maar jij, jij knipt…
sunset31 januari 2008Lees meer >

Pim van Lommel

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.111
wanneer twee rivieren één worden en later weer zelfstandig verder gaan blijft er altijd een beetje water van de een in de ander staan het leven draagt altijd verder in hem/haar die is en hem/haar die was ook voorbij de horizon, dat einde, dat, naar blijkt, doorzichtig is als glas in het boek 'eindeloos bewustzijn' zet Pim van Lommel zijn…

Wintertijd

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 954
Het gras glimt knisperwitte scherven van gesneden glas. Donker ligt het groen te derven in de zwarte stilte van kluiten klei. Ik kruip onder dekens van dagen die niet meer te verteren zijn.…

Ongeschonden, geschonden,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 554
Hoe vaak zal ik sterven aan een dodelijke blik als ik de bodem raak van een glas wijn en de smaak veranderd in troebele azijn? Hoe sterk zal ik zijn om te geven, in de doolhoven van elliptische wanen die op elkaar lijken, metaforen van bergenhoge kloven, niet overbrugbaar blijken?…
pama29 oktober 2008Lees meer >

Dat niemand weet

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.343
Dat niemand weet waar of we ons bevinden en waarom we hier gekomen zijn wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen Die verklappen niets van ons geheim Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen voor één glas oorspronkelijk water en een kop vol stof is alles wat hem wacht Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren door…
Hans Verhagen30 november 2019Lees meer >

Hoe alles verder zou moeten

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.549
. ----------------------------------------- Uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2000.…

Omlijsting

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
de mussen komen weer er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt de dag rond leven, doorgaans warm veredeld door de thermostaat dan gaat geen uur voorbij in vinden willen meer nog…

Klaprozen in wildgroei

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
(Een koude nacht) We zweefden van liefde maar verdronken in glas We dichtten het eiland Vormden de dagen in Water dat glinsterde van genot. De hitte van de kade smolt ons IJs in de coupes.…

Vijf mei

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand verstopt een ster zijn punten de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die jarenlang van binnen bleef maar juist vandaag verdwijnt haar lach, ze laat hem vrijer klinken tussen meizon en de vreugdedronk van leven geven staat haar goed, ze speelt met poppen tussen as en achter glas…

Vroeger is een huis

netgedicht
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 851
Vroeger is een huis waar ik later wakker wordt gefilterd zonlicht laat kleine stofjes dansen in kleuren van glas... en ik voel mij weer thuis een zachte bries van herinnering blaast nieuw leven in de leegte waar ik woorden vind uit de tijd van het kind in de tuin...…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.659
Ik staar door tijd en ruimte als door glas. Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader toen ik nog in zijn ingewanden was. Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Bahía Blanca (Argentinië)

gedicht
2.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.305
hoofd Ademloos herhaal ik de namen Van de havensteden als gebeden Kijk ik over je schouder mee Het orkest dat speelt, je ogen: Mijn vader danst een tango Het was in Bahía op een terras - een tango danst men niet in Wenen - De bandoneón, de zon, je werd als was Het bijschrift is vervaagd, verdwenen Het ongeluk in je hand, het glas…

Huizen zonder vaders

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Wie kent de klamheid in de steen van huizen zonder vaders de meubelen uit het pleoceen de as der liefde in vergulde kaders al wat er ooit voortvarend was is nu tot haperen gedoemd zonen en dochters worden in de klas de wibra-kinderen genoemd soms zie je ze met ogen van gebarsten glas in onbestemde verten staren waar vaders zonder kinderen…
greet Mariën24 december 2010Lees meer >

en geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
in zwart raak jij dit licht radioactiviteit in een testbeeld het zwaard valt vlak naast ons beiden zwaar weegt dit omgedraaide glas zonder inhoud leef je niet echt is nep gedimd water dus het sterven is een zege weet jij dit zeker weten doen wij de deur dicht en de beat beukt door hersenspinsels versplintert verteerd omhulsel gelukkig…

Sonnet van het bed

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.312
. --------------------------------------------------- uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas, 1976…

goocheltruc

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
het enige ritueel dat de kamer kent is er niet meer, hoe hard ik ook met mijn mouw schud een betraande zakdoek maakt elk woord overbodig: de duif is dood kaarten voorspellen nuchterheid, het teken is het lege glas zonder dubbele bodem kan ik niet verdwijnen de asbak geeft geen gehoor aan het rookgordijn; die illusie brandt zichzelf…

On-weer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Houten versteende muren tussen wat te zien is, - ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past - staat buiten de grens van blindeloos verlangen gevallen glas door geschiedenis aangetast. Veilig gedwee leven met slechts regelmaat, gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
Emma12 februari 2013Lees meer >

Berenvel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
Haar vleugelen die zijn bewegend in glas, helder De tijd lengt 't vervolg van opeenvolgende uren Nooit ziet zij de breuken door golvend geweld. Gezien haar craquelé schoonheid Schampend geraakt, vele muren Tijd zelf zingt vol de borst Woorden die reiken.…

Een kat maakt rare sprongen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Littekens van nagels ruisend glas van haren, tijger in gordijnen.…
Pama24 september 2013Lees meer >

DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed; 't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de handen; De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre wanden Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open doet; Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst geheim te smoren, Gij sluit die boezem nooit voor '…

Harry's rups

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Schoof met een stokje heel voorzichtig ook de 2e rups achter het glas wilde toen de eerste pakken maar zag dat die verdwenen was. Waar was die zo gauw gebleven?…
Pietra11 december 2013Lees meer >

Gekromde tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Het schip van de geest werd opgetrokken uit de expansie achter glas, kleinschalige gedachten opgetuigd en aangeland.…
Pama28 februari 2014Lees meer >

Verlossing?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Je kijkt me aan met een mistroostige blik, in ademnood lijkt je de dorst doorgeslikt en dreigt de laatste slok uit het lege glas je te verstikken.…
Pama23 december 2014Lees meer >

21 juni 03.00 uur

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Het feest is op en de visite heen Ik zit wat in mijn lege glas te turen Van mij mag het de nacht zo verder duren In alle stilte, helemaal alleen Want in het tikken van de kleine uren Verwaast de chaos spoedig naar sereen Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen Je kunt er geen psychiater tegen huren Het licht gaat uit bij onze overburen…

Tijd verglijdt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
minutenlang een orgasme simuleerde en zichzelf als Christus Jezus liet kruisigen terwijl ik met open mond op de voorste rij stond en ik nog amper 'Like a Virgin' had verwerkt Nog even en Madonna is een oude oma die vanwege gezondheidsklachten haar vak tabee moet zeggen terwijl mijn kunstgebit neurotisch heen en weer kleppert in een glas…

Noorder of Zuiderlicht?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 781
souvenirs van onze openbaringen, de wereld lijkt onvruchtbaar in mijn glazen aardbol tussen beide polen wordt hij gevuld met winterlicht, in omwentelingen van de mooiste wensen ontkiemt in het Noorder – en het Zuiderlicht gebloesemde herinneringen van een laatste rustplaats onder de wortels van de altijd groene kunstboom achter glas…
Pama23 december 2015Lees meer >

Overvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Als ik ooit uit een overvolle beker drink uit een glas het vloeibaarste deel beleef van kop tot aan de verdraaide voet druppels de lippen doen verbleken in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest weerloos in elk detail zonder inhoud weggesneden waarin ik naast schijnbare schoonheid een dreiging vermoed vervalt de levenszin tot splinters…
Pama4 februari 2016Lees meer >

De vlindertuin

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 721
In mijn gedachten verrijzen vlinders uit het verleden; Ik wil vliegen op de vleugels van een witte vlinder en ongehinderd onverminderd kijken naar de vitrinekast naar het witje achter glas, opgesloten in de laatste klas. En het schoenlappertje dat rode schoentjes aan had. En de glazen poppenkast.…