1811 resultaten.
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang; schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang, schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 .'
En daarom is mijn vast besluit,
O dierbaar ouderpaar -
Dat ik, ofschoon uw jongste guit,
Uw meekrapkleurig haar
Nooit grijs doe worden voor de tijd,
Noch dat ik door gebrek aan vlijt
Het vaderhart u openrijt.
Integendeel, door mijn gedrag
Hoop ik al meer en meer,
- Als ik het zo 'reis noemen mag, -
Te strekken tot uw eer.…
mijn vrouw blijft onbehandelbaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.470 hele dagen gekluisterd voor de ramen
bevroren tranen diep in het dal
grijs van het ijs ogen spuwen gal
vraag je wat – het is hooguit ja nee amen
geen land met mijn vrouw te bezeilen
of het zou er één met lappen moeten zijn
met dubbel paspoort kan ze met chagrijn
daar in hun mand liggen te verwijlen
pas dreef ik haar met zachte hand vooruit…
- Wat ben ik blind -
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.396 Vind de blinde zwarte grote splinter die zo diep pijn doet in ons ziel,
De blindheid die er heerst ..dit vieze hoekje grijs, het antraciet beviel
tijdelijk blind zijn wij geworden door de shock en het groot verdriet
het moge geluk voelen en opnieuw weer zien..wat liefde ervan overliet.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.
Bomen geveld de bermen langs
Leken op eindeloos gekronkel
Van slangen bleek van schubbenglans.…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Daar in het gras, zo nat en lijkwaden-grijs,
verrotten dromen die eens glanzend waren,
naast het lege glas dat haar dof aanstaart.
De wind huilt luide namen van het laf gespuis,
de trotse rotzakken die dachten groot te zijn,
maar door de harde, licht-doorbrekende stad
allang zijn uitgespuugd en weggewist.…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'o grijze schim die daar zo heilloos zit
ik zie mijn grijze droefheid aan de kim'
Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim
aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg'
En nog een rol beschuit! O is ie weg?…
Eens droegen wij vele namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 belastingplicht
we betaalden voor onze oude dag
wij schikten ons naar believen
of wij nu werkgever of werknemer
ook wij baarden kinderen
maar anders dan onze ouders
bleven wij tevens werknemer of werkgever
en niet zelden - eeuwige student
om ons aan te kunnen passen
aan de - steeds sneller veranderende - wereld
en eer we het doorhadden waren we grijs…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 door stad dorp en ommeland
miljoenen voetstappen tredend
wandelen of marcheren vier dagen lang
meisjes jongens vrouwen en mannen
van pubergroen tot vijftig tinten grijs
waar wandelend hun voeten spreken
schijnt de zon of brandt zij zengend
daar waait briest of stormt een wind
giet het met bakken uit de hemel
als niet miezerend druppelt de…
Maak je droom waar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
896 geen tijd om het over te doen
(Kom op, jij daar - Jouw droom is levend
Kom op, kom nou - Gooi dat raam weer open
Laat maar, laat maar - Laat de wereld maar komen
Jij wint deze keer)
Het is een lange weg
Er komt geen einde aan
Maar de dag zal komen dat je jouw doel bereikt
Baan jouw weg door de mist
Zwart wordt steeds lichter grijs…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Dat in onschuld het linnen bezit
Hij breekt het wit,
Laat het onvoorspelbaar sturende pigment
Met streken op het linnen spreken
Tot het leven wekt
Het strijklicht bedekt
En wrijft en spreidt
Over ongetemde wolken tot ze kolken
En uiteenstuiven in een woest begin
Bovenin,
Waar het zwart uiteen geknepen
Zich in grove schets en flets
Van grijs…
IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 komt plotseling die oude si in beeld
die oude dag is heel geleidelijk aangebroken
Je innerlijk is dan wel bezaaid met oud eelt,
terwijl je pas even aan 't leven hebt geroken
Dan komt weer die goede oude do van dood
dat is best even wennen, roep ik alvast maar
Na je tachtigste glijd je van deze aardkloot;
jij als een oude man met jouw bos grijs…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 Het maakt mij niet uit of je luistert of geeuwt
want zelfs als ik fluister is jouw doofheid een schreeuw
Misschien voelt het dood wat ik met mijn woorden bedoel
Je gedachten in de goot zijn liefdes zonder gevoel
graanvelden wuiven en je denkt: ”alles lacht me toe”
maar je wijsheid is grijs en je weet zelf wel wat je bent
je bent stronteigenwijs…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Juist in die stilte
Van altaar tot rustplaats,
In grijs-roze wolken,
Gekleed en verwoord.
Je leven eindigde zoals je het leefde:
Snel en onbeheerst.
Met brandend karkas,
Gillend lichaam;
Als in een droom
Heel snel vergeten.
Je nooit iets verweten.
Jij was hoe je was.
Bloemen langs de straat.
En je hield niet eens van bloemen.…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Op Terschelling, lang geleden
in een grijs en ver verleden,
leefde een eenzame jonkvrouw.
In het zwart gekleed, in de rouw
om haar familie, verdronken
nadat hun schip was gezonken
tijdens een storm op de Noordzee.
Geen vloed bracht hun lichamen mee,
zij kregen geen ander graf
dan dat wat de diepte hen gaf.…
AL 58 JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 In een zeer, zeer te grijs verleden tijd
stond ze ooit onaangekondigd voor mij
Ik raakte hals over kop uiterst verliefd
ja die schone maakte mij oprecht blij
Eerst gingen we een knokpartij voeren
met, die ons huwelijk niet zagen zitten
Echter liet ik ze lullen en ouwehoeren;
ik had aan elk maling; lag fijn te pitten
Eindelijk bleek onz’…
Klokke Roeland
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.286 .’
------------------------------------------
- Klokke Roeland: grote stormklok in het Belfort te Gent, die bij gevaar de burgers opriep
- grijsd - West-Vlaamse vorm voor grijs
- Belfort: torengebouw waarin de oorkonden van de middeleeuwse steden bewaard werden
- Hyoens en Artevelden: vrijheidsstrijders die bij een opstand van de weversgilde…
VAN DIEUWERTJES VRIJER
poëzie
3.7 met 18 stemmen
13.838 Z’n haar dat is als zilver grijs,
Z’n aanzicht daar beneven
Dat is zo rond (wind-honds gewijs):
Is ‘t dat ik ‘t niet genoeg aanprijs,
Dat moet je mij vergeven.
Z’n voorhoofd is gebult zeer hoog,
Geen schilder zou ’t zo maken!
Daarbij heeft hij een linkeroog,
Dat is heel leep en zelden droog,
Omboord met rood scharlaken.…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 horen
Altijd midden in de nacht
Ogenschijnlijk wat verloren
Of een wisseling van de wacht
En gewacht werd er slechts even
Er is zelfs bij stil gestaan
Tot ook deze paradox van ’t leven
Verder lijkt te zijn gegaan
Die dag stap je plomp aan boord
Van je eigen boot
Ontluisterend en ongehoord
Maar je houdt je groot
De lente ziet soms grijs…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 wordt een gezin gesticht
toen zagen wij het duivenpaar
hij de ochtend, zij de nacht
(ze wisselden de wacht)
op hun eitjes broedden
- dat is althans wat wij vermoedden -
want een ei zagen wij niet
(ieder zingt zijn eigen lied)
gebukt, vanuit ons raam
spotten wij hun kopjes
hun ogen speldenknopjes
een puntje staart, een plukje veren
grijs…
'T IS LAAT AL IN DE NACHT. DOODSTIL IS 'T HUIS
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.630 In blauwe slierten hangt sigarendamp
Als vage mijmeringen om de lamp;
Koud valt het licht uit grijs omwolkte kap
Op sneeuwgebergt' van starre wetenschap.
Zo zat ik iedere avond, jaar na jaar;
Aan kennis heette ik rijk, ik bedelaar.
En 't was, zoals men vaak in dromen ziet:
Je mòèt iets vinden, en je kunt het niet.…
De liefde op het ijs
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.923 .'
Zij rijden en glijden en snijden door 't ijs
en ijlen en zeilen het spiegelpad grijs;
hij snort haar vooruit met een zwierende zwaai
en vangt haar weer op met een krassende draai.…
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 Mijn haar zal wel wat grijs zijn, Uw voorhoofd niet zo glad;
Maar als het hart nog jong is, hoe weinig hindert dat!
,,Vier dochtren en drie zonen! Het wil wat zeggen, wijf!
De jongste nog geen twee jaar oud, en de oudste driemaal vijf.…
WEERZIEN NA JAREN!...OVERDOEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.018 Een weerzien na jaren tussen
oude buren, familie, kennissen, relaties en/of vrienden
blijkt vooral een (her)ontmoeting tussen mensen
die niet moeten maar willen
MENSEN:
ouder ogende mannen, vrouwen
met weinig of minder grijs haar
kaal of kalende
doorgaans door de jaren
gepokt, gemazeld, gerijpt
ziek geweest, beter geworden
goed levend…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 optredend voor de achterste rij
slapen gaat slechts op een zij
de andere moet ik echt ontzien
van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn
Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen
Narcissen heb ik ook buiten het seizoen
Bloemen vrolijken vooral mijn geest op
M'n volle haar valt nog niet uit
de rode kleur is wel verdwenen
maar niet grijs…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 wegedreven
wijsgerig was mijn verstand
3)
op het ijs, wit bekrast
zat ik op de houten slee
achter een vriend
ik mocht mee
het was meer dan schuiven
ik kon delen in de koude
en tegelijk aan warmte snuiven
de durende afwezigheid verflauwde,
voor even.
2)
hij was er altijd
vroeg in de avond
als ik mijn armen
om de lantaarnpaal
rond en grijs…
De Zwanenridder van Kleef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Eens, lang, lang, heel lang geleden,
in een grijs en ver verleden,
stierf Diederik, de graaf van Kleef.
De dochter die toen achterbleef,
Beatrix, de nieuwe gravin,
is van dit verhaal de heldin.
Ze regeerde het Kleverland
met een zachte en gouden hand
waar Kleef wel bij voer, rijk van werd.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 hout)hakkers-
combi, beeldschermgroen knippert door de nacht; wacht,
wat zich voordoet in stroboscopisch licht, en donker
als de wallen waren in voorbije jaren, onder de ogen
gekomen groengoed; gore kampvuurplekken
op het matras, het bier vast in de vloer en rook
wat zich verspreidde in coupés; lokalen en concertzalen
stonden blauw, grijs…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 het kleeft aan de spijlen en aan het leeg
latwerk en ijl en wonderlijk veeg
wordt er hun weefsel, een web verward
met open gaten en flard bij flard,
een ruigte, die bindt en samenhoudt
het kantige hek, het ruwe hout
en ordeloos omgeslingerd is
als grillige voorjaarswildernis
volgroeid; en midden in dit struweel
een verdichtingsbegin, een grijs…