2935 resultaten.
Verzoening
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
745 Nu de herfst begint vandaag en de bladeren
vallen, niet enkel in de natuur maar ook
in ons aanvoelen, ons verlangen naar
vrede en rust, nu komen ook de najaarsstormen
in heftigheid aangewaaid.…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Verheug je om de herfst, al zal ook die
niet blijven duren.…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward…
oktober 2009 1-7
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 de kerken
prijzen zich beierend
uit de markt
balletdansend
snoepen de groenlingen
van ons plantsoen
de oude man
schoont de randen van de sloot
ruisend valt het riet
ik hoor de zeis
langs de provinciale weg
een brullend monster
kastanjes
roffelen de jaguar
op zijn kop
onder mijn ogen
sterft het gebladerte
in schoonheid
ik…
DE OUDE KONING
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 In de nacht
voor zijn aankomst
is de Maan
op zachte voeten
door zijn hoftuin gegaan
Zij liet verstrooid
wat maanlicht slingeren
- nooit meer aan gedacht
Bosranken weven
daarvan een vacht
van zilverig pluis
over hekwerk en poort
van het Koninklijk Huis
Zijn herauten
snelle snaken
verven bladeren
scharlaken
sienna, oker, vermiljoen…
Oktober
poëzie
3.2 met 34 stemmen
6.361 De blaadjes waaiden
Langs alle wegen,
De blaadjes draaiden
In kringen rond -
Ik liep te drentelen
En kwam ze tegen,
Ik zag ze wentelen
Over de grond.
Het was oktober,
Wanneer de blaren,
Rood als rood koper,
Of geel van kleur,
In dichte scharen
Neer komen strijken -
Ik liep te kijken
En snoof de geur.…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
herfstoranje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
999 voel je
de herfst in al zijn kleuren
wankelt nu al in oktober
straks november weer met storm
heb jij je dikke winterjas al gepakt
voel je
die bladeren om je heen steeds meer
verzamelen ze zich
alsof ze hebben afgesproken dat het nu
de tijd is
zie je
dat de kleuren van de bladeren verspringen
van goud naar geel en dan weer goud
het…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 Nu de herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar…
dat drijvend dons
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
705 dat drijvend dons
met die gestreken halzen
die twee zwanen daar
slapend dobberen ze
de oktoberdag door…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Daar zitten ze hand in hand
op dat bankje onder de bomen
Blozende gezichten naar elkaar
gekeerd onder het geelkoper
van het verkleurend bladerdak
Haar spiegelbeeld en dat van
het bos ziet ze in zijn iris. Zij
voelt zijn kracht in haar smalle
vingers, brandend van verlangen
naar hem, hoe hij is, was, zal zijn
Zijn hart gaat wild tekeer…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.
Wie leeft…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 Vallen de bladeren?
Nee, ze dwarrelen
dwarrelen als een gedachte
die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen…
- Ik wil zo graag bij jullie behoren -
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
935 Heerlijk al die diepe liefdeskleuren,
die de herfst met zich meebrengt.
Heerlijk al de strelende momenten
van de liefde die ik nooit heb gekend,
de herfstzon geeft de warmte weer.
Heerlijk het feesten van diepe pracht,
het natuurlijke beleven dat wacht.
Ik wil zo graag bij jullie horen.…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 Wat troostend zonlicht door de bomen
die bijna kaal en vredig zijn;
De herfst is weer met goud gekomen
maar ach, die schoonheid doet ook pijn.
De dagen korten en de mensen
willen maar liever binnen zijn,
met lamplicht, boeken, oude wensen,
gezelligheid en soms wat wijn.…
Najaarszon
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.855 Ik liep vanmiddag te stralen
in de warme najaarszon
Eventjes was ik vergeten
hoe ik daarvan genieten kon
Heerlijk ook om dan te dromen
je voelt je dan zoiets als vrij
Het lijkt alsof heel de wereld lacht
en dat maakt mij heel erg blij.
Ik geniet weer van het heden
van de mensen om me heen
want zoveel liefde, zoveel warmte
heeft gewoon…
Wolk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
685 De herfst had een mooie bloem
voor jou in petto, speelde ik
vakantie-indiaan in bruine bonen
aan de kust groeide mijn baard
op hete kolen, liepen we
zeezoekend, mistvindend
vertrokken we, slapend
verdwenen we langzaam
als een kleine zon in de zee
verlangden we postzegels
en lange brieven vanaf de maan
liepen we in beleefde dinsdagen…
najaarsvlekje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
547 pats, pats, pats
om mij heen
pets
getverderrie
en net zo plots
als zij kwamen
verdwenen zij weer
de schichtig rollende
spreeuwenwolken…
Stilleven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
752 Een tuin bezaaid met bladeren
Een verroeste
Verweerde trampoline
Een prachtig beeld
Voor een idyllisch stilleven
Mijn droom wordt ruw verstoord
Mijn trein dendert voort
Symbolisch voor
De tijd van het jaar en
De tred van het leven…
herfstboom
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
646 daar sta je dan
in ijzig natte klei
diep gezogen
tussen harde blote basten
uitgekleed koud
dakloos in rij
je blauw te wachten
op winter en zijn gasten…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 verloren dragen de bomen hun takken,
deze dagen die bloeden als wonden
en de wind waait hartstochtelijk
over alles heen: de straten huizen
pleinen en door de bomen dus,
ze staan verwilderd wezenloos
in de vruchteloze kou, blauw-
bekkend, bibberend als bange
dieren, al kun je het niet bewijzen,
daarom is poëzie ook: om te laten…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Ik weet niet wat te schrijven,
dat krijg je als je depressief bent.
weggewaaid zijn mijn rijmen
ik heb een baard met een sik.
Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Op een stille plek in het bos
zie ik de dag langzaam ontluiken
als een waaier tussen de struiken
en de herfst schudt zijn veren los.
Ik probeer de vogels te verstaan,
maar ranke verzen houden mij aan.
In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
De vrucht van deze zomer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 mag ik even met de kleuren
van je vlinders spelen
je wonden kussen
met mijn vleugels van satijn
een druppel
nectar van je drinken
of doet het je
nog teveel pijn
kom laat maar zien
wat is verborgen
geef de hemel
weer haar blauw
bloei je
allermooiste geuren
de vrucht van deze zomer
is geheel voor jou…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
vallend blad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
1.024 het lijkt nog kort gelee'
dat ik niet raakte uitgekeken
op hommelvlucht en vlinderdans
hun luchtverkeer ligt stil
de zomer is passé
het groene gras verdwijnt gestaag
onder een bladerdeken
in vlammend goudbruinrood
ik vond vanmorgen in de tuin
de laatste vlinder, dood
de tuin bederft
wordt stil en sterft
en iets in mij sterft mee…
SEPTEMBERMIDDAG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
574 Buikzwaar hangt een waterdrop
Aan een moede bladertop.
Een duif kamt zijn gevulde krop.
Bellen zwellen aan de hop.
Corpulente wolken wegen
Eén voor één hun druppels regen.
Ik woog woorden toen wij zwegen.
Regenwolk, van regen zwaar
Spaar uw regendruppels niet.
Regen, regen, regen maar.
Regen tranen van verdriet.…