2059 resultaten.
Venus Arctica
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
572 Nederlands
Zij was gereformeerd
Haar vader ouderling
Gereformeerd was zij
Maar wel ondeugend ding
't Is waar gebeurd, geschied
Door mij gespot, gespied
Was Venus' spiegelbeeld
Haar evenknie was zij
Haar hart in mij ontbrand
Met Amor aan haar zij
Deur viel dicht, was sleutel kwijt
Bange hulpeloze meid
Is toen in arren moe…
Afscheid...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 En ik voelde mij vereerd, werd het niet moe,
zij vertrouwde het mij toe.
Geregeld kwam ze even kijken,
praatte dan honderduit.
Ik zat dan stil te luisteren.
Een waterval van woorden
stortte ze over mij uit.
Over haar man, en hoe hij was gestorven,
de vele reizen die ze had gemaakt.
Doorspekt met heel veel anekdotes...…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gordijn van mist houdt alles op afstand,
verdriet druppelt binnen, waait door kieren
terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter
om het huis bewoonbaar achter te laten,
de rug pijnlijk van het dragen
en het hart moe van het bewaren.…
Optellen en aftrekken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.160 De meid - d'r hoofdproblemen moe -
ging naar een hoofdverpleger toe:
nu was het zíjn probleem.
'De roos', zei deze man alras,
'is evident een bolgewas.'
Hij heeft d'r bol gewassen.
Het had effect: tevoren had
de man de stoot volkomen glad
geschoren. Zo genas ze.
P.S.…
Ontmoeting in de Trein
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.305 Ach soms een pilletje tegen de pijn
Of een poedertje voor de nachtrust
Er is niemand die het aan mij zal zien
Als ben ik nog zo moe en uitgeblust
Een wijntje tegen de overtollige stress
Wat dagdromen voor mijn schijngeluk
Het zijn de hulpmiddelen van buitenaf
Maar van binnen ben ik helemaal stuk
En dan is hij er plotseling uit het niets…
Het middagmaal
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.542 Ik leg mijn lepel zwijgend neêr
En zie mijn weêrhelft aan,
Toen rijs ik van mijn zetel op
Om naar haar toe te gaan;
Ik kus en kus haar blij te moe -
De kind'ren zien verwonderd toe.
'O, teedre gade!…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Nee, de stappen sterven weg
het geluid verdwijnt in lucht
het is al half twaalf
ik kijk nog maar eens en zucht
Stram en stijf sta ik op
slof naar de keuken toe
zet dan maar één kopje koffie
ik ben ineens zo moe
Ach ze hebben een gezin
ik had het kunnen weten
ze zijn de hele week druk
en mij gewoon vergeten
Morgen is het weer maandag…
Fluitend naar beneden (alsof er niets aan de hand is)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
896 Ik ben Bush en Saddam beu en moe,
en ... ze beginnen me te vervelen.
Ik sluit heel even m'n ogen toe,
en denk na over deze criminelen.
De wereld is gek geworden vandaag,
dat hoor ik heel veel tongen spreken.
Politiek en wereldleiders zijn vaag,
de legers wachten op een teken ...
En de eerste bom valt fluitend naar beneden.…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 Onwaarheden zijn ingetreden, ontevreden moe gestreden.
Alles wordt duur en zuur en op dit uur speelt men met vuur.
Dwaallichten stralen dood en iedereen komt in het rood.
Kerk en werk maakten zich sterk en stelden paal en perk.
Haal Jezus in huis, neem Hem EINDE-lijk van het kruis!…
hartzeer
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.196 Het wordt zo vreselijk moe,
is aan een adempauze toe.
Al de emoties zo intens,
dat is niet goed, voor geen enkel mens.
Ik sta te wankelen op mijn benen.
loop op het achterste van mijn tenen.
Mijn verlangen om jou alles te geven,
beheerst mijn hele leven.
Maar ik kan niet stoppen met geven,
dan zou mijn hartje stoppen met leven.…
Mijn moeder
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.123 Toen moest ze naar de dokter toe
En ze was alle dagen heel erg moe.
Daarna bleek dat ze kanker had
En dat hadden wij nooit gedacht.
We schrokken enorm
En toen kwam er een storm
Waar we ons door moesten slaan
En er altijs even bij stil konden staan.…
Loflied voor de melkkoe
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.866 Er ligt iets blij in het lome oog van de koe
Zij lijkt wel de heilsbode van het gras
Alhoewel zij straks omgekeerd en moe
Aan de vleeshaak hangt
En getuigt van de melkfabriek die zij was
Van hoe zij, grazend, groen door wit vervangt
Zo rolt zij, tong uit de muil, naar haar beul
De romp doorsneden
Een lamme tocht langs de bloedgeul
De lispelende…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 De beelden schuilen onder lagen stof
die zij verwoedt probeert te weren
toch blijft het telkens koppig keren
tot haar denken; moe en dof
De bonte plekken tussen het wit
sorteert ze als onrusten knagen
bij het strijken van de dagen
terwijl haar prinsje heerlijk zit
Zij perst de kreukels uit het leven
terwijl hij zijn stoom afblaast…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in de dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!
Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!…
de put
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.748 Voor Jan, Linda, Manuel
als ik in jouw ogen kijk
dan herken ik die vreselijke pijn
de somberte die jou gevangen houdt
maken jouw ogen nu zo akelig koud
echt, ik weet waar jij nu bent
die plek is mij ook bekend
jij ziet de ladder nog niet staan
waarmee je uit de put kunt gaan
angst en paniek slaan toe
je bent deze episode moe
hoe…
Brief
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.494 Uw rundvlees is mij thans een pest,
uw kalfsschijf ben ik walgens moe.
Weg met het vleesprodukt der koe:
weg met de lamsbout en de nier,
de zweezrik, 't borstje, weg van hier!
'k Hou van uw lekkerheid geen zier
en haat thans ieder zoogbaar dier.…
mijn zus ging op skiën
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
3.469 verdiepingen lager
kwam zij tegen een witte rand
half hard op weg naar het dal
zelfs zonder remmen tot stilstand
de zevende nekwervel sprak krak
naar later bleek was dat
omdat een stukje daar afbrak
maar eerst daalde de hélicoptère
waar zij enerverend mee vluchtte
van de piste tegen blauwe luchten
ik belde uit broederlijke genegenheid
ze was moe…
Verloren
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.648 In de war, moe, geschokt.
Niets is meer belangrijk, niet nu jij er niet meer bent.
Hoe moet ik zo verder?
Ik heb je beloofd om door te gaan, maar ik ben bang,
bang om alleen te zijn.
Ondanks dat zal ik mijn belofte nakomen.
Ik zal je aanwezigheid missen, altijd aan je denken.
Ik zal sterk zijn, voor jou.…
In wijsheid bezeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 steven
opdat elke hoedanigheid zich ontplooit
Rosa zijn mam die daarvan vernam
haalde meteen voor zoon haar gram
vroeg de wijsgeer zich te verpaarden
op vier voeten zijn rug te ontbloten
om hem opzwepend te doen versnellen
breeduit te bezitten tot fors in galop
en samen een rondje paleis te rijden
hij met rood hoofd en zij d’r bovenop
Moe…
Pesten
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
2.503 geboren is
We doen of op de uitvinding
Patent gevraagd moet worden
We doen of pesten er niet toe doet
Of het normaal is dat het gebeurd
Of een slachtoffer erom vraagt
Niet dat die van binnen wordt verscheurd
We doen of het de gewoonste zaak is
En laten steeds meer toe
Zo van, reageer dan maar niet meer
Het slachtoffer is dan al zo moe…
ziek
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.230 Pijn en moe tot op het bot
en een lichaam van lood
en blijkbaar ook geen rechten.
Heel soms ben je liever dood.
Nee, ik ben niet depressief!
Ik heb geschreven hoe het gaat.
Ik ken de Kunst van het Genieten
en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei.
De wonderen der natuur.…
Bedumer les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Vader legt zich toe op
preken schrijven, moeder wordt van zorgen moe.
De oude kerktoren dwingt hen meer en meer tot
zwijgen, alles in de geest van mensenmoordenaar
Calvijn. Verzuurde roddeltante's, verharde zanikheren
en altijd wijzen met hun vingers. Donker is ook zeker
Bedum in de regentijd. Huil maar mee.…
Lichaam van lood
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.733 Pijn en moe tot op het bot
en een lichaam van lood
en blijkbaar ook geen rechten.
Heel soms ben je liever dood.
Nee, ik ben niet depressief!
Ik heb geschreven hoe het gaat.
Ik ken de Kunst van het Genieten
en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei.
De wonderen der natuur .…
Schilderij van een nazomerse dag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
876 Je zei dat je moe bent van 't vluchten,
van het alsmaar verder moeten gaan.
Je zei dat je zelfs God hoorde vloeken,
dat je het die nacht goed kon horen.
Hier staan we dan, met zijn tweeën,
alles is feitelijk allang besproken.
Geen contact meer, het is een illusie,
een film van lang vervlogen dagen.…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Elke ure, meerdre deuren toe,
elke' avond pijnelijker moe,
en elke nacht wat langre wake;
wat ijlren honger in uw borst
bij iedre morge', en voor uw dorst
het zout der tranen langs uw kake...…
O, blijf niet aan me denken
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.565 O blijf me niet bestaren
Met ogen, moe van smachten!
Ik weet al zoveel jaren
't Verlangen van uw nachten.
Al wat ik u bewaarde
Ge weet... het viel aan stukken;
Nu is m'n hart een gaarde,
Waarin ge niets moogt plukken.
M'n lied is week van weeën...
Hoe zoudt ge bij me rusten?
M'n ziel is als 'n zeeë,
'n Zeeë zonder kusten...…
Voor andere vrouwen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.827 O voor die tranen vol verlossingskracht,
Wil ik nog zingen in mijn lijdensnacht,
Tot zacht de dood zegt: - ‘Kom, nu zijt ge moe’
En dekt mij stil met aarde en bloemen toe.…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 Zo moe is mijn hart
en het kan niet rusten,
wijl uw lippen mij altijd
te slapen kusten,
en uw lippen zijn weg nu
en ach... hoe zwart.
Mijn liefste
waar zal ik
slapen vannacht?
O een droom! van nog eenmaal
met u te zijn:
in uw harenvacht
in uw ogenschijn;
en dan niets meer te weten
en te sterven, zacht.…
deze berg is veel te hoog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
648 klom ik na de ander
en door haar waren mijn dromen toen vervuld
maar nu lieve God, gaf u mij een berg
en die berg is mij veel te hoog
de top van deze berg kan ik niet overzien
het is nu geen heuvel
maar dan alleen wat hoger
ik zie geen weg terug meer, bovendien
mijn vrouw kreeg last van te veel hartzeer
last van het leven en houden van
moe…
geboren in het hart van Den Haag
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
629 nooit mijn schuld
de ene heuvel klom ik na de ander
en met jouw waren mijn dromen vervuld
maar lieve God, deze berg is veel te hoog
de top van deze berg zal ik nooit overzien
het is nu geen heuvel
maar dan alleen wat hoger
ik zie geen weg terug meer, bovendien
mijn vrouw kreeg last van teveel hartzeer
last van het leven en houden van
moe…