5581 resultaten.
kuitert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Theologie zonder een god is even wennen
Ten langen leste is hij geroyeerd.
Door zijn toedoen struikelden vele vromen.
We zeggen maar:,, God heeft hem weg genomen,,…
Wegversperring
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
701 Surrealisme ten top.
Je reinste humor.…
VERTROUWEN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
913 Wie stijgt ten slotte en overwint er?
Niet wie het leven tegenhoudt.
De Lente zit al in de Winter,
De bloesem in het harde hout.…
Op Je Gezicht
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
825 Voor hem ligt alles open voor zijn ogen,
Mark Zuckerberg ziet mij zoals ik ben,
Veel dieper nog, dan ik mijzelf ooit ken,
Hij weet wat mij ten diepste houdt bewogen.
Zijn Facebook maakte zóveel data buit,
Hij weet al dat ik mijn account nú sluit!…
Gareel
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
562 Wellicht valt hem een warm onthaal ten deel,
Mits hij wel keurig zweeft in het gareel.…
Voor haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 hij die geboren werd als zij
maar niet kon aarden
niet kon aarden
in het lichaam
dat hem geschonken
was door zijn
liefdevolle ouders
werd gehoord
en vooral gezien
dat geluk viel hem
ten deel
en op een dag
een moedige dag
nam hij, die geboren
was als zij
een besluit
een resoluut besluit
geen tranen meer
voor morgen
maar stiletto…
Anna (15-2-'19)
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
734 pril leven ten voeten uit
met pakweg zo'n 8 pond
ben je er dan...
de zwaartekracht
heeft er een klus aan
een goed begin is
laat merken dat je er bent
je gewicht in de schaal werpen
dan houden ze straks
wel rekening met je
welkom
Opa Lejo…
Igone de Jongh
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
755 Ze zweeft ver boven ’t puntje van haar tenen
Dan neemt ze fraai de goddelijke benen...…
vuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 met kleuren tussen
sepia en rood kijk
ik naar iets wat dicht
bij eenzaamheid ligt
een auto rijdt de dag
in als een nacht
beroete bomen heffen
de armen ten hemel
onscherpe snapshots
van een desolate leegte
na die verpletterende
allesverzengende hitte…
Nachttrein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Met slechts de nacht als dekmantel
Koplampen
In 't eindige op weg naar
't Oneindige
Over duizenden kilometers
van spoor
Die zonder eind aaneengeslo-
ten leiden
Hoewel de nacht eveneens
weer dag wordt
Is reizen in 't duister te
benijden…
dagelijks brood
netgedicht
2.8 met 35 stemmen
490 een glas van ijs, staand
water als dorst, voortdurend
een brood verdeeld in stukken
zo ochtend als dagelijks
herhaalde gebeurtenis
vruchtbaar, ontvankelijk
een samengestelde bloem
uitwonend in habitat
ontaard in bodemleven
afwezig ten tijde
hunkerend naar…
EEN SPELBREKER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Zou ze nog kunnen slapen dat 'portret'
Met lange tenen dat de boel verstoorde
Het lijkt of hij met woorden haar vermoordde
Een chaos heeft mevrouw in gang gezet
Ze heeft zich als een wokepion ontpopt
En wist het Eurovisie te verlagen
Door een gedoodverfd winnaar aan te klagen
Joost Klein die groter werd, want opgeklopt…
Aan het Novemberlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 O mild, weldadig Novemberlicht
hoe kon ik je haten
Hoe kon ik haten
de statige regelmaat van mijn dagen en nachten
zonder kwaal, zonder last
moest ik eerst weten
wat zou komen
en wat zou kwellen
ten einde toe?…
Warm(pjes)
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
568 Drie kisten voor een paus zijn overbodig,
Want waarom moet zo’n paus van top tot teen
Verpakt zijn in drievoudig ‘thermopane’?
Waar hep dat nou in hemelsnaam voor nodig?
Bij leven al – neem dat maar aan van mij –
Zit elke paus er best wel warmpjes bij.…
Vrijhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier.
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee.
Gewoon genieten.
En dit dankzij mijn mobilhome.…
DICHTER BIJ DE NATUUR (kan je niet komen)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
248 natuurdichters gedijen
bij de jaargetijden
het groene voorjaar
de warme zomer
het herfstachtige najaar
en ten leste de vrieskou
van een strenge winter
dichters hechten zeer
aan de seizoenen als
inspiratie voor de verzen
die dan weer gedijen bij het
bestaan en het verstrijken
van de vergankelijkheid...…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf langs wulpse heuvels
hij was ontzet en boos
wilde dat zijn woorden
ook de hemel toebehoorden
de poorten zijn gesloten
pas als de lezer heeft besloten zal
zijn tekst de roos…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Op je graf ligt geen enkele roos.…
Contact
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
3.509 Soms stel ik me voor dat ik je echt ontmoet
Een rosse bloes met korte mouwen, een beige rok
tot op de knieën en zwarte klakschoenen
je kijkt me aan en dan snel weg
Loop naar je toe, jij tilt je armen op
ik schuif mijn handen onderdoor
leg ze te rusten op je schouderblad
Hoe de spanning uit spieren verdwijnt
tot je soepel en zacht tegen…
Onzeker.....
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.514 Dan is dit de prijs
Het spijt me maar ik neem geen risico’s
Ik moet het weten, zal ik worden behandeld als een cactus of een roos?
Ik bedoel, hoe kan ik weten waarom je mij koos?
Heb je gevonden wat ik wil
Geef dan een gil
Dan zal ik laten weten of ik met je verder wil…
Bloemen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
938 In een rozet van tinten groen
Ontvouwt zich vol als een pioen,
Uitbundig vlammend fel en rood,
De roos die ons tot dromen noodt.
Mijn hart verliest zich in de kleuren,
Zinnen bedwelmen door de geuren,
De geest zweeft even vrij…
De hof van Eden is binnen mij.…
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 op een stalen ros gezeten
met achterlating van alles
wat niet vast gehangen
slechts ballast kan zijn
door de jaren van jeugd
blik op oneindig in het hart
de wetenschap van morgen
dorpen rondom armoede
met stof op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren…
Ik heb een vrouw; ik heb een kind
poëzie
3.9 met 34 stemmen
4.842 Soms komt, voor diepre schoonheid borg,
me een water-roos heur blâre ontvouwen...
o Knagen van mijn harde zorg:
- maar 'k heb een kind, en 'k heb een vrouwe.
-----------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1958)…
Zondag
gedicht
3.2 met 25 stemmen
14.168 Spreeuwen kwetteren dat het lente is
de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald
en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren
die een autostrada aanleggen op ons terras
Later, binnen, het strijklicht over de anemonen
rose en paars gloeiend in de lenteavond
ik dacht: God is een natuurkundige formule
die het licht over de bloemen breken laat
Nog…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 laatste dagen van haar kale verslagenheid
schuifelen in het tempo dat zij bepaalt
geen enkele greep meer, haar denken ingehaald
door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid
‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’
Haar bewegen is als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende roos…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd sluipt een luis
om haar verpopt gebeente
een hart uit het hardst gesteente
bracht diep onder dit passantenhuis
een verdorde roos…
De avond heeft de ontroerde golven
poëzie
4.0 met 20 stemmen
5.700 De avond heeft de ontroerde golven
Zacht in sluimering gekust.
’t Windje doet geen rietpluim wiegelen;
Plompenblad noch roos weerspiegelen
Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust.
Maar op eens - de wateren zwellen,
Hoe ze golven, meer en meer !…
mijn beroepsadvies
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
790 begeef je in de schilderij
hou je bij het purper
word Knossaal op Kreta
ga 's morgens naar het strand
verzamel vuil gele murrexslakken
stinkend en duidelijk te vies
voor burgers om aan te pakken
doe ze in een grote pot
met zout en flink veel pies
uiteraard ken je Aristoteles
purper is violet rose tot donkerrood
geslacht varieert tot…
Nog maar twee weken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 blind
naar jaren, maanden en weken
nagels, niet gelakt, spitten
en draaien om en om
het voelt en voelt en voelt
ja het voelt als bijna niets
geen tijd meer te verliezen
om driehoekjes te plakken
iets meer pit in de pritt
verdorie, waar is die blauwe pen
hij schrijft zo soepel
alsof letters lijken te dansen
het past zo mooi bij dat rose…
de Vlinder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
775 Daar midden op een witte roos
zat een wezentje zo teer en broos,
het had een lijfje rank en klein
de vleugeltjes als kristal zo fijn
en wat een wonderlijk schouwspel bood
zij waren als karneool zo rood
en daar als agaat een rand omheen
het leek werkelijk een edelsteen.…