2974 resultaten.
GEEN BDD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
590 En dan, moet je ze zien, die diepe lijnen
Die groeven en die bruinachtige vlekken
Laten we alle spiegels gaan bedekken
Wat doen geraniums in mijn kozijnen?…
Modellenleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.397 In de tijd dat ik de spiegel haat
is een puistje de schrik in mijn ogen.
Ik kruip alle dagen voor de lens
en ga van shoot naar shoot.
Geen feestjes in mijn leven
anders moet mijn uiterlijk het begeven.
Eten doe ik om te leven
zodat mijn benen kunnen blijven bewegen.
Meer wordt er mij niet gegeven
want ik mag geen kilo extra wegen.…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
12 April
hartenkreet
2.5 met 92 stemmen
15.360 Dag meid, zeg ik staande voor de spiegel,
daar sta je dan, jarig en wel.
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag
een jaar voorbij en weer zo snel.
Voor je het weet, ben je oud en grijs, maar
niets brengt me dusdanig van de wijs.
De kinderen plagen < Mam, weer een jaar voorbij>,
ze mogen, 'k ga er niet meer voor opzij.…
Puberteit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.663 Als ik in de spiegel kijk
zie ik kleine borsten en een dikke neus
Het is net of ik op een olifant lijk
Mijn kont is volumineus.
Soms lig ik wat op mijn kamer te wenen
Weet ik niet wat er met me scheelt
Denk ik vaak ‘Ik neem de benen’
Als mijn broer me weer verveelt.
Natuurlijk ga ik tegen dingen in
Moet ik het overal mee eens zijn?…
Ik zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 Het perron bezaaid met mensen
immer met hun beeld in strijd
voortdurend jagend naar hun grenzen
in spiegels van de werkelijkheid
Het beeld schrijdt voort
evenals de mens
aan wie het toebehoort
Wat is wordt nimmer wens
En ik zie maskers om me heen
overal waar ik kijk
staar ik er zelf doorheen
"Ik ben!"…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
vrouwen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.561 Soms hebben wij
van die dagen dat we
niet lekker zitten in ons vel
dan is alles om ons heen
kommer en kwel
Man, kind huis en werk is ons
dan te veel
en valt ons de somberheid
ten deel
Sta dan op met de zon
kijk in de spiegel
en glimlach naar je zelf
en zeg
Ik ben een 10
Nee ik ben een elf
gebruik de kracht
van je gedachten
Echt het…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 De spiegel is onbuigzaamheid voorbij,
kou en rimpelloos lijken nu hard
door kunstige cosmeticaknepen verstard.
Reeds rijst haar hand
toornig boven het kopje uit,
reeds wordt het donker, een siddering
rolt als golven door de zee.
Verwondering.
Minder is meer, oreert zij rozenpinkig.…
Verhip
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
2.018 Ze besloot het vet aan de weegschaal te geven
Er kwam een nieuwe spiegel in haar leven
Elke morgen trilde ze in een trainingsband
Met knäckebröd in de ene
en een tomaat in de andere hand
Zwetend stond ze hoogstpersoonlijk perplex
van haar fel verzwakte “hoe-heet-de-index”
Ontberend claimde ze calcium uit kiwi’s
Gewapend met bislook en…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 De spiegel van je ogen
weerkaatst een vurige lust
die me tanig opgestoken
bitterzoet woekerend verteert.
We zuchten ineen
van opgelucht verschieten,
voegen ons samen
in een nieuwe wet.
Ik adem je uit en
zing een lied van liefde,
bijeengeraapt de scherven
van ontzilte moed.…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet gemeden
in spiegels…
Mijn kater
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
988 ik schud de kussens nog eens op
verplaats de vaas een millimeter
ook de wijnglazen staan klaar
wacht, ik snijd alvast wat kaas
de spiegel glimlacht lippenrood
als ik haar alweer passeer
de klok slaat intussen negen keer
ik schud de kussens nog eens op
en draai het wijnglas rond en rond
proef de wijn, laat haar rollen
door de mond en voel…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 Zoals de nachtwind zingt
onder de okervlammen van de maan
de tere knoppen streelt
van anjers en van rozen
Zoals een wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een streling dan, omhelzing van zichzelf,
op je lichaam liggen gaat.…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 balken
en de ogen van de ander,
gedragen door splinters,
toch nog blinde bollen
onder een sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt
nog veel geleden
de werkelijkheid
hoe die ook zij,
is verlaten
mijn huis kent glazen wanden
spiegels…
in het gras van laren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 alles is hier nog net even beter
de porsches en dikke landrovers
zij spiegelen zich dicht aaneen
de chauffeurs en euses lopen hier
ongezien om gezien te worden
de car wacht wel schuin op de stoep
even binnenwippen bij die shop
veel uitverkoop onzichtbare crisis
toch nog veel duur blond en bont
kakkineuze rashonden poedels bassets
flat…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen die de hoogstaande midzomerzon verlaten
smelt ik weg in natte spiegelingen…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Jij warmt je voeten
aan het lijf in de kamer
maar praat met de spiegel
Het doet er niet toe.
Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas mij met tegenzin
weiger de wallen onder mijn ogen te zien
ik grijns naar wat ik aantref in de spiegel…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
In een doorzichtig kokertje
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.268 Wassen en watergolven
zegt haar grote zus
na twee knipbewegingen
blikt in de spiegel
een heel ander kind
met kloppend
hartje volgt ze elke
handeling
de bruin
gegolfde bundeltjes
niet uit het oog verliezend
met dansend korte haartjes
verlaat ze kijkend naar haar zus
de stadse kapperszaak
het plastic kokertje
trots in haar hand geklemd…
Mijn gedachten lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
728 Vergane dagen bouwden toekomst
Zag, voelde en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
verstreken dagen vlochten idealen
dacht, hoopte en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
Voorbije dagen spiegelen toekomst
Denk, hoop en verlang ik
Kom jij hier, kom ik…
Nobody
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Daarom vermijd ik spiegels
en analyserende, onvrije,
opdringerige mensen, wiens
lol in bankkluizen ligt
opgesloten en die mij
schaapachtig de les
durven te lezen. Sufferds,
ik ben een filmtitel:
My name is nobody.…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond
onzekerheid snoert jou de mond
want als je
in de spiegel…
Vreemde stilte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 Het argument van stilte
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
reik ik een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist
en vertel hem plots in fluister
dat niemand zich…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 De weg bereidt zich voor
waar mooie ogen kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.
Dooreen gemengd het heden en verleden
met het tijdsbesef onpeilbaar vergleden.…