1824 resultaten.
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Vrienden verdwenen, de Geest verdampt,
Goede dagen werden grijs,
Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen,
Nu blijft enkel stilte in mijn reis.
Wie zal mij nu dragen,
Nu het fundament verdwenen is?
Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw
In een vallend woord, een klein gemis.…
Wat een prachtig jaar hebben we verdiend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 Grijs is verdacht, complex is links,
en waarheid? Ach —
die stemmen we gewoon weg.
En consumeren, o ja, consumeren!
Koop om te voelen dat je bestaat.
Koop om het gat te vullen
dat ooit gemeenschap heette.
De aarde brandt, maar kijk:
gratis verzending.
Extreem rechts noemt het traditie,
alsof haat ineens erfgoed is.…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 en zong voor mij
een korte serenade
de verloren zoon
'Laten wij in schoonheid sterven
als de zon rijst in de lente
en de blauwe maan in
vroeger licht, hier op locatie'
klonk zijn refrein dat zeuren bleef in eindeloze variatie
omwentelingen om zijn as
op twijgen als een duistergast
Na hem verscheen een vlaamse gaai in code grijs…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 Dan praat ik deeglijk-wijs, ja, grijs-gewichtig-rond,
terwijl de diepe ziel de stille vrede vond.
Want kijk! De avond zijgt, de avond zijgt als zegen,
over de heide-weiden en de donkerende wegen.
De verte nadert onhoorbaar-zacht,
een blauwend-bladerige, stille vredenacht.…
EEN SCHOTEL VINKEN
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.754 in grijs verloren zich verklapte;
Reuk van de anijsmelk, die de vinkers tapten,
Snoof ik al op bij 't Spieringshoekse Bos.…
Geen geheimen meer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
991 En even is er niets aan de hand,
want ik leef nú, in het verleden,
m’n haar is opeens niet meer grijs.
Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.
Laat vroeger weer tot mij komen …
Noem me maar gek, onvolwassen,
zeg me dat ik beter kan oppassen.…
De drankblues
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 Mijn wangen zien grijs van olifant
jenever en scholen schelvispekel
bijten als piranja's door mijn verstand
en bezorgen ratio een bloedhekel.
Er is altijd wel waarheid in de wijn,
maar ook heel wat druiven leugen
gluiperig als soepele afdronk kan zijn
die me nog vele dagen zal heugen.…
Dood, je wist niet hoe het voelde
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
3.638 Onbekommerd leek het leven tot die dag
Dood je wist niet hoe het voelde
Je wist niet wat het met je deed
Maar nu, als je hen mist die je zo dierbaar waren
Nu weet je wat pijn is
Nu weet je pas wat je mist
Maar ook wat je gehad hebt en er niet meer is
Grijs en grauw vaker dan ooit
Stil verdriet, met niemand te delen
We zijn met zovelen en…
altijd en overal
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.687 ik zijn als water en vuur
maar toch ga je door mijn gedachten
dagen en nachten
in de ochtend middag avond
ik mis je mond
ik mis je arrogante gedrag
je stomme grapjes
geintje
je lach
nou dag
en vergeet niet
dat als ik je zie
een gekke bek naar je trek
want lief je weet
ik ben zo gek als een deur
ik mis het
je geur
je kleur in mijn grijs…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 En wijl ik peinzend glijdend ging
Over de lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 paradijsvlucht innig vast in palm en pols zo innig innig verbonden
en zingt de liedekens licht en lief die lustig luwen loom en laarden lang
o wonder van het wakkere woud waar bomen broos en biddend beginnen te bloeien
in bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist
gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 maar we leven nog, zegt men dan,
met een grimmige grijns,
die steeds weemoediger,
droever wordt, en ook van binnen
wordt een man eerst grijs, dan kaal.…
Blikspuut ?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
825 en dat is echt geen plicht
Kerels van bijna twee meter en meiden ook zo wijs
ouders willen ook nog steeds meedoen
een beetje strammer, een beetje meer grijs
Even terug naar die tijd van toen
Van de week aan tafel was het weer zo laat
knipogend naar elkaar : "Mam, mogen we buiten spelen"
ach toe, mogen we nog even op straat
we zullen echt…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang; schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 De Winter heeft, hoe grijs van kin,
Een kleur als melk en bloed.
Hij tafelt lang, schenkt naarstig in;
En 't maal bekomt hem goed.
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 .'
En daarom is mijn vast besluit,
O dierbaar ouderpaar -
Dat ik, ofschoon uw jongste guit,
Uw meekrapkleurig haar
Nooit grijs doe worden voor de tijd,
Noch dat ik door gebrek aan vlijt
Het vaderhart u openrijt.
Integendeel, door mijn gedrag
Hoop ik al meer en meer,
- Als ik het zo 'reis noemen mag, -
Te strekken tot uw eer.…
mijn vrouw blijft onbehandelbaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.470 hele dagen gekluisterd voor de ramen
bevroren tranen diep in het dal
grijs van het ijs ogen spuwen gal
vraag je wat – het is hooguit ja nee amen
geen land met mijn vrouw te bezeilen
of het zou er één met lappen moeten zijn
met dubbel paspoort kan ze met chagrijn
daar in hun mand liggen te verwijlen
pas dreef ik haar met zachte hand vooruit…
- Wat ben ik blind -
netgedicht
4.2 met 56 stemmen
1.396 Vind de blinde zwarte grote splinter die zo diep pijn doet in ons ziel,
De blindheid die er heerst ..dit vieze hoekje grijs, het antraciet beviel
tijdelijk blind zijn wij geworden door de shock en het groot verdriet
het moge geluk voelen en opnieuw weer zien..wat liefde ervan overliet.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.
Bomen geveld de bermen langs
Leken op eindeloos gekronkel
Van slangen bleek van schubbenglans.…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Daar in het gras, zo nat en lijkwaden-grijs,
verrotten dromen die eens glanzend waren,
naast het lege glas dat haar dof aanstaart.
De wind huilt luide namen van het laf gespuis,
de trotse rotzakken die dachten groot te zijn,
maar door de harde, licht-doorbrekende stad
allang zijn uitgespuugd en weggewist.…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'o grijze schim die daar zo heilloos zit
ik zie mijn grijze droefheid aan de kim'
Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim
aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg'
En nog een rol beschuit! O is ie weg?…
Eens droegen wij vele namen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 belastingplicht
we betaalden voor onze oude dag
wij schikten ons naar believen
of wij nu werkgever of werknemer
ook wij baarden kinderen
maar anders dan onze ouders
bleven wij tevens werknemer of werkgever
en niet zelden - eeuwige student
om ons aan te kunnen passen
aan de - steeds sneller veranderende - wereld
en eer we het doorhadden waren we grijs…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 door stad dorp en ommeland
miljoenen voetstappen tredend
wandelen of marcheren vier dagen lang
meisjes jongens vrouwen en mannen
van pubergroen tot vijftig tinten grijs
waar wandelend hun voeten spreken
schijnt de zon of brandt zij zengend
daar waait briest of stormt een wind
giet het met bakken uit de hemel
als niet miezerend druppelt de…
Maak je droom waar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
896 geen tijd om het over te doen
(Kom op, jij daar - Jouw droom is levend
Kom op, kom nou - Gooi dat raam weer open
Laat maar, laat maar - Laat de wereld maar komen
Jij wint deze keer)
Het is een lange weg
Er komt geen einde aan
Maar de dag zal komen dat je jouw doel bereikt
Baan jouw weg door de mist
Zwart wordt steeds lichter grijs…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Dat in onschuld het linnen bezit
Hij breekt het wit,
Laat het onvoorspelbaar sturende pigment
Met streken op het linnen spreken
Tot het leven wekt
Het strijklicht bedekt
En wrijft en spreidt
Over ongetemde wolken tot ze kolken
En uiteenstuiven in een woest begin
Bovenin,
Waar het zwart uiteen geknepen
Zich in grove schets en flets
Van grijs…
IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 komt plotseling die oude si in beeld
die oude dag is heel geleidelijk aangebroken
Je innerlijk is dan wel bezaaid met oud eelt,
terwijl je pas even aan 't leven hebt geroken
Dan komt weer die goede oude do van dood
dat is best even wennen, roep ik alvast maar
Na je tachtigste glijd je van deze aardkloot;
jij als een oude man met jouw bos grijs…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 Het maakt mij niet uit of je luistert of geeuwt
want zelfs als ik fluister is jouw doofheid een schreeuw
Misschien voelt het dood wat ik met mijn woorden bedoel
Je gedachten in de goot zijn liefdes zonder gevoel
graanvelden wuiven en je denkt: ”alles lacht me toe”
maar je wijsheid is grijs en je weet zelf wel wat je bent
je bent stronteigenwijs…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Juist in die stilte
Van altaar tot rustplaats,
In grijs-roze wolken,
Gekleed en verwoord.
Je leven eindigde zoals je het leefde:
Snel en onbeheerst.
Met brandend karkas,
Gillend lichaam;
Als in een droom
Heel snel vergeten.
Je nooit iets verweten.
Jij was hoe je was.
Bloemen langs de straat.
En je hield niet eens van bloemen.…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Op Terschelling, lang geleden
in een grijs en ver verleden,
leefde een eenzame jonkvrouw.
In het zwart gekleed, in de rouw
om haar familie, verdronken
nadat hun schip was gezonken
tijdens een storm op de Noordzee.
Geen vloed bracht hun lichamen mee,
zij kregen geen ander graf
dan dat wat de diepte hen gaf.…
AL 58 JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 In een zeer, zeer te grijs verleden tijd
stond ze ooit onaangekondigd voor mij
Ik raakte hals over kop uiterst verliefd
ja die schone maakte mij oprecht blij
Eerst gingen we een knokpartij voeren
met, die ons huwelijk niet zagen zitten
Echter liet ik ze lullen en ouwehoeren;
ik had aan elk maling; lag fijn te pitten
Eindelijk bleek onz’…