Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Tussen bergen en diepte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Vrienden verdwenen, de Geest verdampt, Goede dagen werden grijs, Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen, Nu blijft enkel stilte in mijn reis. Wie zal mij nu dragen, Nu het fundament verdwenen is? Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw In een vallend woord, een klein gemis.…

Wat een prachtig jaar hebben we verdiend

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Grijs is verdacht, complex is links, en waarheid? Ach — die stemmen we gewoon weg. En consumeren, o ja, consumeren! Koop om te voelen dat je bestaat. Koop om het gat te vullen dat ooit gemeenschap heette. De aarde brandt, maar kijk: gratis verzending. Extreem rechts noemt het traditie, alsof haat ineens erfgoed is.…

Paradise regained

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 343
en zong voor mij een korte serenade de verloren zoon 'Laten wij in schoonheid sterven als de zon rijst in de lente en de blauwe maan in vroeger licht, hier op locatie' klonk zijn refrein dat zeuren bleef in eindeloze variatie omwentelingen om zijn as op twijgen als een duistergast Na hem verscheen een vlaamse gaai in code grijs…

Bloed-Zon-Avond

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 139
Dan praat ik deeglijk-wijs, ja, grijs-gewichtig-rond, terwijl de diepe ziel de stille vrede vond. Want kijk! De avond zijgt, de avond zijgt als zegen, over de heide-weiden en de donkerende wegen. De verte nadert onhoorbaar-zacht, een blauwend-bladerige, stille vredenacht.…

EEN SCHOTEL VINKEN

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.754
in grijs verloren zich verklapte; Reuk van de anijsmelk, die de vinkers tapten, Snoof ik al op bij 't Spieringshoekse Bos.…

Geen geheimen meer

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
En even is er niets aan de hand, want ik leef nú, in het verleden, m’n haar is opeens niet meer grijs. Geen geheimen meer, geen leugen, eventjes niet meer willen deugen, laat me fantaseren, laat me dromen. Laat vroeger weer tot mij komen … Noem me maar gek, onvolwassen, zeg me dat ik beter kan oppassen.…
Jos Witteman10 september 2003Lees meer >

De drankblues

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Mijn wangen zien grijs van olifant jenever en scholen schelvispekel bijten als piranja's door mijn verstand en bezorgen ratio een bloedhekel. Er is altijd wel waarheid in de wijn, maar ook heel wat druiven leugen gluiperig als soepele afdronk kan zijn die me nog vele dagen zal heugen.…

Dood, je wist niet hoe het voelde

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.638
Onbekommerd leek het leven tot die dag Dood je wist niet hoe het voelde Je wist niet wat het met je deed Maar nu, als je hen mist die je zo dierbaar waren Nu weet je wat pijn is Nu weet je pas wat je mist Maar ook wat je gehad hebt en er niet meer is Grijs en grauw vaker dan ooit Stil verdriet, met niemand te delen We zijn met zovelen en…

altijd en overal

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.687
ik zijn als water en vuur maar toch ga je door mijn gedachten dagen en nachten in de ochtend middag avond ik mis je mond ik mis je arrogante gedrag je stomme grapjes geintje je lach nou dag en vergeet niet dat als ik je zie een gekke bek naar je trek want lief je weet ik ben zo gek als een deur ik mis het je geur je kleur in mijn grijs…

Leven in droom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.837
En wijl ik peinzend glijdend ging Over de lage heuvlen, grijs Bemost, als licht behageld ijs, Zag 'k eensklaps, als een avondgloed 's Winters door neevlen rozig-zoet Achter de speelse kruinen poost (Gelijk een bleke bruid soms bloost Door van haar lokken 't weefsel blond), Ons huisje, in vreemde dromenstond Wonder herschapen: dak…

Dwaaltuin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
paradijsvlucht innig vast in palm en pols zo innig innig verbonden en zingt de liedekens licht en lief die lustig luwen loom en laarden lang o wonder van het wakkere woud waar bomen broos en biddend beginnen te bloeien in bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs…

Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
maar we leven nog, zegt men dan, met een grimmige grijns, die steeds weemoediger, droever wordt, en ook van binnen wordt een man eerst grijs, dan kaal.…
Simon K.7 december 2025Lees meer >

Blikspuut ?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
en dat is echt geen plicht Kerels van bijna twee meter en meiden ook zo wijs ouders willen ook nog steeds meedoen een beetje strammer, een beetje meer grijs Even terug naar die tijd van toen Van de week aan tafel was het weer zo laat knipogend naar elkaar : "Mam, mogen we buiten spelen" ach toe, mogen we nog even op straat we zullen echt…
metha9 juli 2003Lees meer >

DE WINTER

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.628
De Winter heeft, hoe grijs van kin, Een kleur als melk en bloed. Hij tafelt lang; schenkt naarstig in; En 't maal bekomt hem goed. Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant, Door buldervlaag, noch sneeuw vermand; En zorgt voor 't bloembed zo getrouw, Of Flora's kus hem lonen zou.…

De Winter

poëzie
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.549
De Winter heeft, hoe grijs van kin, Een kleur als melk en bloed. Hij tafelt lang, schenkt naarstig in; En 't maal bekomt hem goed. Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant, Door buldervlaag noch sneeuw vermand; En zorgt voor 't bloembed zo getrouw, Of Flora's kus hem lonen zou.…

De Dankbare Zoon

poëzie
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.480
.' En daarom is mijn vast besluit, O dierbaar ouderpaar - Dat ik, ofschoon uw jongste guit, Uw meekrapkleurig haar Nooit grijs doe worden voor de tijd, Noch dat ik door gebrek aan vlijt Het vaderhart u openrijt. Integendeel, door mijn gedrag Hoop ik al meer en meer, - Als ik het zo 'reis noemen mag, - Te strekken tot uw eer.…

mijn vrouw blijft onbehandelbaar

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.470
hele dagen gekluisterd voor de ramen bevroren tranen diep in het dal grijs van het ijs ogen spuwen gal vraag je wat – het is hooguit ja nee amen geen land met mijn vrouw te bezeilen of het zou er één met lappen moeten zijn met dubbel paspoort kan ze met chagrijn daar in hun mand liggen te verwijlen pas dreef ik haar met zachte hand vooruit…

- Wat ben ik blind -

netgedicht
4.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 1.396
Vind de blinde zwarte grote splinter die zo diep pijn doet in ons ziel, De blindheid die er heerst ..dit vieze hoekje grijs, het antraciet beviel tijdelijk blind zijn wij geworden door de shock en het groot verdriet het moge geluk voelen en opnieuw weer zien..wat liefde ervan overliet.…

Maannacht

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Vol was de maan, wier stralen banden In zuivre kring de dampen grijs, Gelijk een meer in marmren randen Omcirkelend een hel paleis. De wegen lijnden blank door donker. Bomen geveld de bermen langs Leken op eindeloos gekronkel Van slangen bleek van schubbenglans.…

Bezeten stroom

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 130
Daar in het gras, zo nat en lijkwaden-grijs, verrotten dromen die eens glanzend waren, naast het lege glas dat haar dof aanstaart. De wind huilt luide namen van het laf gespuis, de trotse rotzakken die dachten groot te zijn, maar door de harde, licht-doorbrekende stad allang zijn uitgespuugd en weggewist.…
mobar3 oktober 2026Lees meer >

Moeder dicht

gedicht
3.6 met 45 stemmen aantal keer bekeken 49.601
'o grijze schim die daar zo heilloos zit ik zie mijn grijze droefheid aan de kim' Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg' En nog een rol beschuit! O is ie weg?…

Eens droegen wij vele namen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
belastingplicht we betaalden voor onze oude dag wij schikten ons naar believen of wij nu werkgever of werknemer ook wij baarden kinderen maar anders dan onze ouders bleven wij tevens werknemer of werkgever en niet zelden - eeuwige student om ons aan te kunnen passen aan de - steeds sneller veranderende - wereld en eer we het doorhadden waren we grijs…

vierdaagse

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
door stad dorp en ommeland miljoenen voetstappen tredend wandelen of marcheren vier dagen lang meisjes jongens vrouwen en mannen van pubergroen tot vijftig tinten grijs waar wandelend hun voeten spreken schijnt de zon of brandt zij zengend daar waait briest of stormt een wind giet het met bakken uit de hemel als niet miezerend druppelt de…

Maak je droom waar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 896
geen tijd om het over te doen (Kom op, jij daar - Jouw droom is levend Kom op, kom nou - Gooi dat raam weer open Laat maar, laat maar - Laat de wereld maar komen Jij wint deze keer) Het is een lange weg Er komt geen einde aan Maar de dag zal komen dat je jouw doel bereikt Baan jouw weg door de mist Zwart wordt steeds lichter grijs…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Dat in onschuld het linnen bezit Hij breekt het wit, Laat het onvoorspelbaar sturende pigment Met streken op het linnen spreken Tot het leven wekt Het strijklicht bedekt En wrijft en spreidt Over ongetemde wolken tot ze kolken En uiteenstuiven in een woest begin Bovenin, Waar het zwart uiteen geknepen Zich in grove schets en flets Van grijs…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

IN DE NOTENBALK VAN HET LEVEN

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
komt plotseling die oude si in beeld die oude dag is heel geleidelijk aangebroken Je innerlijk is dan wel bezaaid met oud eelt, terwijl je pas even aan 't leven hebt geroken Dan komt weer die goede oude do van dood dat is best even wennen, roep ik alvast maar Na je tachtigste glijd je van deze aardkloot; jij als een oude man met jouw bos grijs…

Koning alcohol (een epos)

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Het maakt mij niet uit of je luistert of geeuwt want zelfs als ik fluister is jouw doofheid een schreeuw Misschien voelt het dood wat ik met mijn woorden bedoel Je gedachten in de goot zijn liefdes zonder gevoel graanvelden wuiven en je denkt: ”alles lacht me toe” maar je wijsheid is grijs en je weet zelf wel wat je bent je bent stronteigenwijs…

Vaar

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Juist in die stilte Van altaar tot rustplaats, In grijs-roze wolken, Gekleed en verwoord. Je leven eindigde zoals je het leefde: Snel en onbeheerst. Met brandend karkas, Gillend lichaam; Als in een droom Heel snel vergeten. Je nooit iets verweten. Jij was hoe je was. Bloemen langs de straat. En je hield niet eens van bloemen.…

De Vrouwe van Terschelling

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Op Terschelling, lang geleden in een grijs en ver verleden, leefde een eenzame jonkvrouw. In het zwart gekleed, in de rouw om haar familie, verdronken nadat hun schip was gezonken tijdens een storm op de Noordzee. Geen vloed bracht hun lichamen mee, zij kregen geen ander graf dan dat wat de diepte hen gaf.…
Jack Stoop4 oktober 2022Lees meer >

AL 58 JAAR GETROUWD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.686
In een zeer, zeer te grijs verleden tijd stond ze ooit onaangekondigd voor mij Ik raakte hals over kop uiterst verliefd ja die schone maakte mij oprecht blij Eerst gingen we een knokpartij voeren met, die ons huwelijk niet zagen zitten Echter liet ik ze lullen en ouwehoeren; ik had aan elk maling; lag fijn te pitten Eindelijk bleek onz’…
Ton Rijkers28 januari 2025Lees meer >