2287 resultaten.
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Dan krijg je eindelijk begrip
voor wat je jaren hebt verborgen,
zo word je bevrijd van een zware last
en deelt een ander mee in je zorgen.
Het is dan beter te begrijpen
voor de mensen om je heen,
pas dan zul je beseffen
nee, ik hoef het niet alleen.…
mijn gedicht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
994 het is niet erg als je het niet begrijpt
als de diepte niet aan jou is besteed
mijn woorden voor jou ongrijpbaar zijn
jij niet één kunt zijn met liefde of leed
of als de humor verborgen ligt
jij de smaak van het gerecht nét mist
niet voor iedereen is alles duidelijk
dubbelzinnigheid, bedrog en list
en is de liefde onzichtbaar omschreven…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 en lacht me toe
geknakt toch kleurig levensmoe
een kind dat door de branding waadt
wordt naakte vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot de daad
en smeert wat zalf op de oude wonden
verborgen…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaêrt;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet hoe, troost-gewijd,
gij, voor u-zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Het leven, in zondagspak gehesen,
nog onbestemd van alle doelen vrij
past door zijn eigen mijmerij
als gegoten bij mijn wezen
want in de loop van heel de dag
wil niets bijzonders meer gebeuren
- en in die leegte kan 'k bespeuren
dat er iets moois verborgen lag.…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en het ivoren Lichaam van de Man
tussen twee zwarte kruisen wordt een vlam,
die het beslagen duister diep doorlicht:
een weergaloos, doorschijnend vergezicht:
over een woest, ontembaar bergland, groot
en weerbarstig, het donker randgebergte van de Dood,
klimt langs een wankel gemzenpad
een man naar het verborgen ontoeganklijk hart…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 Laat niet de moed zakken
Het onaanvaardbare te aanvaarden
brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart,
De tijd was te lang dat wij elkander
met verborgen verlangen zochten
De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust
maar onuitspreek'lijke smart;
ge kunt niet van 't hart verwachten
dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 Net ontwaakt, slaapdronken ogen
vouwtjes en kreukels
in wangen, een half verborgen gaap
achter de hand
de tuindeur open
blote voeten dansen in het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Want een sterke, voedzame sterrenstraal dringt
door het zwart, glanst bescheiden, half verborgen.
De lamp van levensmoed brandt: Gods vuur zingt.…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 leverden de meeste pijn
wenen was het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen verborgen…
Haar hondje komt niet meer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
572 dacht na over welke soorten voer
en voldoende beweging
in de morgen
Maar na een tijd,
werd het voor haar een sleur
wees ze hem keer op keer
de deur, maar wel,
steeds midden in de nacht
Zo rond half twee,
om twee uur soms
dan sleepte hij zijn spullen
maar weer met zich mee
en wachtte hij op betere tijden
Zijn vrolijk koppie
verborg…
Nieuwjaarsmijmeringen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
806 Hoe zijn we hier in dit bestaan gekomen,
als lichtflits in een groots heelal;
vol zorg en angst, maar ook vol moed en dromen
om wat het ook weer worden zal
in ’t nieuwe jaar, waar alles nog verborgen
als kiemkracht slechts aanwezig is;
vol vragen naar wat straks en misschien morgen
ons veerkracht geeft, dwars door gemis.…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Waar stilte tijdelijk is, zonder ommekeer,
gaf de maan een gedwongen aardatmosfeer,
een moment van rust, verborgen kracht,
alsof men zweeft in constante nacht.
De zon in heel haar pracht verschijning,
stralende warmte, minachtende verdwijning,
donkerte in kilheid vervalt het gemoed,
schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed.…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 en in een witte roos
op het balkon
Het zit in dromerige golven
in lopen langs
het uitgestrekte strand
maar ook in luisteren naar de ander
de aanraking van
een uitgestoken hand
Het zit in kraaiende geluidjes
vanuit een kinderwagen in het park
in zonneschijn op rode daken
zelfs in een kopje koffie
op de bank
Geluk zit in onszelf verborgen…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 Het suist stil moedig verder,
in eigen manifestatie ervan,
jij die mij onbewust roept,
als nog verborgen aanbidder.
Uit jouw denken, mijn woorden,
uit mijn 'zijn', jouw passie,
wonderlijke magische kleuren,
trekken éénheid aan koorden.…
Een nieuw begin
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
750 Mijn hele leven ben ik al voor anderen aan het zorgen,
op die manier hield ik mijn eigen zorgen verborgen.
Het voelde veilig niemand die het wist
ik dacht dat dat zou helpen maar daar heb ik mij in vergist.
Helaas kom ik dat nu weer tegen
het liefst zou ik het gewoon weer weg willen vegen.…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Ik adem uit de fantasieën van oor tot
mond, in van het zwijgen van het nu
van nog verborgen vragen, nomade
van de toekomst en daarna misschien.…
corrida
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 parmantig stapt
deze fattige dandy
doodsengel
door de arena
lucht bezwangerd van
bloeddorstigheid
de torro verwond
bloedend
razend verward paniek
angst schreeuwt uit zijn ogen
ik zwaai de oranje doek
o toreador
je kromzwaard verborgen
nog
tot net voor
de “genadestoot”
ik zwaai de oranje doek
angst bloed…
Gelijke munt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Een ongeleefd leven ligt al jaren verborgen
in een hermetisch afgesloten kamer bewaard.
Wellicht angstig om mij problemen te bezorgen
om te ontluiken wat door alle dagen is vergaard.
Ik wil de valse lucht die mijn adem blaast
niet langer laten rondwaren zonder doel.…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 Hoe de slaper zich wiegt
tussen hemel en aarde, het bladspel
van een verborgen eik in dromen
en in de armen van een nieuwe liefde.
Hoe de eenzaamheid zich losrukt
uit het hoefgetrappel van het nachtpaard
de stem die uit muren klinkt en het hart
laat schitteren als de zwaluw, pijlsnel
langs de eeuwigheden van de dageraad.…
Woordenkind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
570 In de aanrollende golven van
de dagen tot in het holst van
elk gedicht ben er letterlijk
door bedolven en het gewicht
van bladwijzers van een tanend
licht, mijn geschiedenis nog niet
gedrukt is en ergens verborgen
ligt tot ik het vind, stuur ik
het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd zal rijpen…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 Mijn geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur ik
het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd mijn ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken.…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 ‘Och ware ik - zo zong hij - als geurende bloem
In de oevergraze verborgen,
Dan lachte ik om glans en ijdele roem,
En het weldoen ware mijn zorgen.…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Verborgen in mij,
geopenbaard aan mij.
Raakt me aan mijn ziel.
Zonder U ben ik niet compleet.
Wispelturig als ik ben ga ik aan U voorbij,
ontken mezelf.
Mijn naam onuitwisbaar in Uw hand.
Hoeveel dagen heb ik nodig,
om mijn hand in de Uwe te vervlechten?
Mijn ommekeer als een vluchtig moment.…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 geankerd in
een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen…
De studeerkamers
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
501 Je hebt zo diep geleden aan het verborgene in jezelf,
dat ik hoop,
dat je daar in het pijnloos oneindige
een nog veel mooiere studeerkamer hebt, dan in Oranjewoud.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Jullie schreven jullie roep neer op haar bleke huid
om later in de plooi van tijd te verschalen,
verborgen en verloren achter
haar mossig groen gewaad.…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen…