4425 resultaten.
Druppels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 De druppels van de fles vallen op mijn
voeten. Alsof ik gesommeerd word, zonder vragen me over te geven aan jou.
Bescherm jij dan wel mijn koude hart?…
Zwemles
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Hoe ik met mijn kleine voeten door
een bak met steenkoud water rende
om het zwembad te kunnen bereiken.
Dat het soms nog donker was en er
kunstlampen op lange palen stonden
te schijnen, pijnlijk sadistisch.…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
De kwellende eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik weet niet hoe, ik leven moet
Elke dag weer stilstaand bij,
Hetgeen dat mij dwars zet, de voet
Hetgeen wat mij gelukkig maakt en blij.
Ik leef hier nog, in kwellende eenzaamheid
Niemand hier, om mij te verblijden
Denkend aan wat mijn leven leidt
Denkend aan wat mij van anderen zou afscheiden.…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 ik zal
vogels laten
stijgen om met
mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig…
Drijfzand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 ik, zitten zij tussen de muren van angst opgesloten
Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Alleen daar zij hun leugen lieten zegevieren
want zij, hoe naïef, klommen in mijn sterk verminderd geheugen
Overigens sterker dan dat van hen
Zij weten dat 'k voor hun dood mijn gelijk kom halen
Zich zonder twijfel bewust van drijfzand onder hun voeten…
Hysterische extase
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 je beweegt
gracieus en
frivool op de
langzame warme
strijk van een
onbekende viool
in het orkest
gegrepen door
de muziek
dans jij een
schoonheid vrij
die zelden zo
fraai met voeten
betreden is
jij en de melodie
trekken het publiek
uit een hysterische
extase voor het
wonder dat hier
zomaar op de
dansvloer geschiedt
zacht…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 eerste
vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende
hagelbui
die onder je
voeten…
Whiskey
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Het is misschien in werkelijkheid
vijftig dwaze dromen verderop
een volle fles whiskey
aangespoeld op het strand
hij weet het waarschijnlijk al
het is een gevoel diep in zichzelf
de oude tekenaar wordt langzaam dronken
terwijl de wereld aan zijn voeten ligt
hij struikelt over zijn eigen benen
totdat hij de laatste droom vergeten is…
een mond vol
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 wat ons rest
zijn de parallellen
als de grond onder
onze voeten trilt
de bommen op mensen
vallen
de aarde zwaargewond
en leeg achterblijft
hoe vaak zeiden we
nooit meer jamais plus
zeggen we
nie wieder enzovoort
wat ons rest
zijn de parallellen
en temidden van
de verlorenheid
redt ons altijd
een moedig mens
die…
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 denken
aan de mannen in de zaal
die mijn kleren monsteren
en zich een beeld vormen
van mijn lichaam
Zo ben ik dus
zo verhouden mensen zich
tot elkaar, aftastend
wie ze zijn
in de ogen van anderen
elkaar inschattend
en afwegend met wie
ze wel willen praten en
wat flirten, wie weet
wat er dan los komt en
wat hun handen en voeten…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
De grote keizer
poëzie
3.3 met 25 stemmen
3.454 Daar stond zijn eigen zoontje
Aan de voeten van zijn troon,
Met oogjes vol van goedheid,
Zo schuldloos en zo schoon.…
Zero tolerantie...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
809 Ik kon me niet verweren
Zag alleen mijn bloed
Door angst verlamd mijn beven
Schopten jullie mij met de voet..
Laat me nu met rust
Ik heb jullie niets gedaan
Bloedend in mijn onschuld
Zijn jullie zinloos té ver gegaan..…
het broos moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.425 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
een droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
in warme straten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
943 je was in blauw
licht in je ogen
de donkere tinten
aan je lijf bewogen
je lachte zon
in warme straten
kusten we het
sprookje dat begon
we hebben zee
gezien met vloed
aan onze voeten, ze
schuimde ons ontmoeten
we proefden zout
in afscheid nemen
met lippen winddicht
op elkaar gekust
geen woorden meer
in blik en zwaai en
na…
Zon en Zee
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
3.647 Laat het zand
je voeten dragen
geloof in ons
als fundament.
Laat de zon
je hart verwarmen
heb geen twijfel,
je zorgen weg.
Laat het water
je ogen stralen
en de Liefde daar
waar ze vloeit.
Laat mij jou omhelzen
sluit je ogen, kus me zacht
de wereld om ons heen is nu:
jij en ik, héél onverwacht.…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel spoelt zij keer op keer
de bleke resten van haar vruchten
voor zijn voeten…
gom mijn barsten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 Mijn toren kucht langzaam brokkels uit
en de ruiten worden als vaders ogen troebel
ik verlang naar de zachte aanraking
die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt
uw lach en uw ogen gommen de barsten
van onze tekening die nu nog een ets is
maar weldra zal krioelen van de kleuren
aan mijn voet steken bloemen het hoofd op
onder uw vruchtbare…
jij durfde te snijden
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 jij hebt
mij gebroken
uit de sleet
van het bestaan
samen
verder gaan
de wortels
weer gescheiden
zonder snoeien
konden we niet
bloeien, verdorden
we binnen het jaar
jij durfde te snijden
liefde pijn te laten
lijden om zo te
overleven met elkaar
Ik dank je voor
dit liefdevol gebaar
jij hebt ons gered, op
eigen voeten…
Zwarte lente
gedicht
3.4 met 49 stemmen
23.885 Wij lopen nu met vrome voeten over naakte wegen
en zijn van zijne majesteit doorzegen.
Ergens is er een onderspit gedolven.
En iedere vrouw is ons genegen
haar bloed te mengen met de zwarte zonnen,
die van de zomen van ons bloed zijn opgestegen.…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
Zonder wijn
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
1.773 Ik wenste dood te zijn als mijn expressie weer sliepen,
in goten te leven om te overleven en te begrijpen dat
het erger kan door schoonheid te vertrappen
met mijn voeten en niet meer te geloven
wat werd gezegd en beloofd
Vele keren en vele mensen verwensen en te
dromen over eten, warmte en drank voor
een nacht geen symfonieen en kaarsen
geen…
Je lijf
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.688 Dan komen je benen, met eraan vast,
voeten en meestal ook tenen.
Da's 't eindpunt van je lijf.
Blijf dat allemaal bewegen,
dan weet je zeker,
dat je gezond blijft.…
spiegel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.682 het is mij duizendmaal zoveel momenten
als ik in een spiegel binnenkwam,
en mijn beeld van hoofd tot voeten nam,
het niet te noemen wist,maar reeds herkende,
het werd mijn verblindend hopen,
mijn twijfel en mijn zegepraal
gesloten mond en ogen,zoveel maal,
dat ik er niet meer uit vandaan kan lopen.…
mooie woorden
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.673 in mijn oog ben je gevallen
een zekering gesprongen
mijn licht gaat harder branden
mijn voeten staan in het nat
een hoofd vol zinnen
waar ik mee wil beginnen
een woord laat je vallen
dat in mijn hoofd staat te knallen
al mijn zinnen zijn gaan liggen
wat moet ik nu verzinnen
nu lopen we samen door het bos
met mijn zinnen heel hard luidop…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…