177137 resultaten.
Irri
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Kom hier.
Zoek het uit.
Wat bestaat,
is verdacht, is bedacht.
Ontken het nu eens niet.
Beperk je woordenpracht.
Wilg
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
461 op de oude wilg krioelt weer nieuw leven
het is nog klein en heeft geen vaste stek
wat vergaat vindt weer ergens plek
naar een goed onderkomen blijf hij streven
de openingen ontdekt hij met zijn pootjes
ook al is de bast van de wilg vrij hard
zo meteen wordt hij eigenaar van een part
waar ...
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Gevoelige reus
vol geluk, kracht en wijsheid
bescherm ze altijd
Al wandelend in een oase van rust hoor ik steeds
dichterbij komende huilende klanken die almaar opnieuw in
mijn hoofd dwarrelen tot zelfs blijven hangen op een stukje gevoel
Een diepgeworteld verdriet die mij doet denken aan a...
SLAPEND BESEF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Het prachtige voornemen om voort te gaan
op de wijze, smalle weg van God, schenkt moed
aan hetgeen opleeft in 's mensen gemoed,
schone schittering voor het aardse bestaan.
Steeds beter de Blijde Boodschap verastaan
bij wat het denken of voelen uitbroedt,
is tijdens levenswandel een sterke vo...
[ Met al hun voeten ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
380 Met al hun voeten
staan de bomen in het licht --
van de klaprozen.
Verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 de schepping
was voltooid
overal waren
de klokken
gaan tikken
op het uur nul
omdat de mensen
anders zouden
stikken zonder
zuurstof bomen
zon en natuur
het raderwerk
was universeel
onvervangbaar
door de mens
waren er
ongewenste
haperingen
waarna verval
was ingezet met kains
ezel...
Chemours
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
555 ‘Chemours ….,’ de directeur sprak trots en warm,
‘Chemours volgt trouw het overheidsbeleid,
Chemours staat altijd voor zorgvuldigheid,
ik noem het loos alarm, geen loosalarm.’
Men vroeg of hij geen schuldgevoel ervoer.
Toen hoorde ik toch duidelijk ‘geen moer’.
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Vale adieu, partir c’est mourir un peu
voelt een afscheid van geliefden zo
zullen zij zich geborgen weten
Wordt jouw naam een vergeten woord?
Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken li...
Alles voor de lieve vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
923 Alles
Voor
De lieve
Vrede
Heeft me
uiteindelijk
uitgeput
Mezelf
Weggevaagd
Op zijspoor
geschoven
Tijd
om mezelf
te redden
Mezelf
te laten zien
Wat ik vind
Wat ik voel
Wat ik wil
Mijn waarheid leven
Mezelf los maken
van de ander
Mijn waarheid
uitspreken
Zodat ...
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.011 Mooi weer! was de kreet, en de blozende morgen
Beloofde ons een pralende, stralende dag;
Het tochtje ving aan met een dankbare lach;
De vogelen zongen: verban uwe zorgen!
De bloemen verkondden: geniet uwe jeugd!
Gods vriendlijke hemel: ik gun u de vreugd!
En ’t opene hart hield geen ...
Dalmatiner onweer
gedicht
3.2 met 19 stemmen
10.728 Het blaffen is begonnen
de bastaards spuwen vuur,
licht rent, in plassen spat
het hoog om duizend poten.
Mijn hond, de kop omlaag
hij bibbert in zijn stippen,
draalt om de tafelpoot.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.
Bezinning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
509 Hoe je toe ziet
dat de wereld
van een landschap
in een woordenzeef
verandert
en bezinning
aangetast
door ouderdom
maakt van de rivier
een metafoor
voor onvoorspelbare
liefde
hoe je ondergaat
dat de zon zinkt
in de zee
wolken vreemde
verhalen vertellen
en de maanlach
om...
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
...
de baarmoeder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
469 hoe driedimensionaal is het
vrouwelijk stelsel uit één
gebeente gehouwen zonder
enigerlei van verrukking
hoe wonderbaarlijk draagt
ze het vrucht dat zich als een
wijze heeft genesteld in het
donkerrode aanschijnende licht
van wedergeboorte
hoe het offensief van karma zich
aandiende...
In tijden van oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
473 voor Andriy en Alina
In de donkere kamer het bed waarin
nevelige dromen je verzwelgen
Je smalle bovenlijf ontbloot
ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek
In de schaduw een gehavend lichaam
je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet
In tijden van oorlog moet g...
[ Wil ik gedenken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wil ik gedenken,
vergeten, vergeven, of --
vergeven worden?
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Open zomerveld
sprinkhaan geeft strijkersconcert
geen telefoon, vrij
Een kindertekening
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
522 Zonder groet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 het was
de laatste druppel
bloed die uit
de mensheid werd
geperst voordat
de aardjuwelen
zichtbaar werden
helder vonkten ze
al tussen het
stervend rood
waar zij weerkaatsen
in afnemend
vurige licht van de
exploderende zon
het restant van
wat eens de machtige
mens was geweest is n...
Verjaardagskalender
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 daar hangt de kalender
zoals vermoedelijk bij velen
ook bij ons op de W.C.
met namen van bekenden
en zij die ooit verjaarden
zoals die van oom Kees die
ooit plotseling verdween op zee
van hen die nooit meer langs kwamen
wier gezichten zijn vergeten
en die ons blijkbaar ook vergaten
van...
Bruin
snelsonnet
4.4 met 16 stemmen
595 Gans rechts houdt ongelijkheid graag in stand
en VVD lonkt naar de PVV;
likt ook de hielen van de BBB.
Beschutten zo de ‘orde’ in ons land.
Maar liggen politieke kansen open?
En neigen die naar groen? Mag ik dat hopen?
Palimpsest
gedicht
2.7 met 79 stemmen
25.965 Hier stond vroeger een gedicht over Adam.
Over hoe hij Eva, die nog ongeschapen was, miste.
In dat gedicht deed ik wat schamper over de liefde;
ik denk niet dat je het mooi vond.
Ik gaf Adam de schuld:
van het bestaan van verlangen en
van de uitvinding van de liefde
en van de eenzaamheid.
Ik...
BAADSTER
poëzie
3.7 met 29 stemmen
6.860 Een blanke nymf steeg ze uit het marmren bad,
En toefde op de eerste treê; heur armen beurden
En wrongen 't blonde haar, dat druipend nat
Nog van den amber der violen geurde.
Hoe 't rozig-blond van 't blozend rozenblad
De sneeuw haars teedren lichaams warmer kleurde,
Terwijl van paarlen ...
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 De Maan licht zilverwit de toppen van de golven,
om en om slaan ze voorover,
raken onder elkaar bedolven,
geven zich gewonnen aan de zwaartekracht,
in een eeuwig durende beweging,
ogenschijnlijk zonder macht.
Golf en tegengolf,
koppen gevuld met schuim,
rollen over elkaar heen,
het woelig...
Eduland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
527 Hoor en zie, welaan, de dag komt aan!
Zo klinkt ook op College Eduland
De gongslag van het bal der substituties
Die galm van 'Wat unbídat ghe nu nog?'
'Waar wacht gij op, komaan, haast u, treed aan!
Voor sommigen een trieste zwanenzang
Voor anderen een uitgelezen kans
Hun vleugels ui...
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai alt...
Tour du mal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
536 Na beulen sleuren eenentwintig dagen
Drie weken afzien klimmen dan weer dalen
Wacht er - elke seconde telt -
een prijs
Al ben je uitgemergeld, uitgewoond
In maillot vert of blanc of maillot jaune
Wat moet dat moet, want gaten dichten loont
Een sprint aantrekken, langs ravijnen scheren
Je...
In het café
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
641 Je heldere blauwe ogen,
je donker zwarte haar.
Deed mij meteen bekoren,
maar stond ik hier, dan stond jij daar.
Mijn ogen bleven je volgen,
als twee vogeltjes vlogen ze steeds aan jou voorbij.
De gevoelens bleken uiteindelijk te hoge golven,
dus liet jouw betovering mij weer vrij.
[ Het regent vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Het regent vannacht,
zomerherinneringen --
worden weggespoeld.
Weerkaatsing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 ik heb
scherven
geschoond
in stromend
zwarte regen
maar kwam
geen enkele
weerkaatsing
van stukjes
licht tegen
wel dropen
druppels
rood langs
blote vingers
op glas
in de plas
waar zij
oplichtend
stevig kleurden
in zwart