421 resultaten.
Herfstpad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Waar witte wol
op blauwe velden weidde
zeilde door zachte bries
gekleed met gouden tressen
en vlammende zomen
boven rood en gele ets
hier en daar zilveren aderen
omzoomd met wuivende halm
langs rimpelend glazen vlak
doorkruist met banen goud
loop ik huiswaarts
over klimmend pad
met eindigend leven
dat voor toekomst borg staat
als…
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij…
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De open horizon
ademt een blauwe bries.
De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde steden
langs de strakke waterkant.
Een onbelast verleden
is de schoonheid van een vlak land.…
Metamorfose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Schraal verschijnt in de toppen
de schijf die de dag ontmaagdt
tussen opgetrokken graskragen
doezelt glimmend en naakt
een gestreept plaveisel
kruinen op stam ontwaken
nog geen tint aangetrokken
bloemen komen in bedden bij
half dromend de ranke halmen
uit de wetering staan wolken op
een lichte bries wuift ze op wegen
van heden tot…
Liefdeswind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 strelende flarden lucht
die haren laten vliegen
als onstuimige golven
hand in hand lieten wij
stappen in het natte zand
achter totdat de vloed
ons samen uitgumde
niets werd uitgesproken
doordat de straffe wind
woorden verwaaide
stil langs de schelpen rand
waar de bries ons verstomde
tot geluidloze gedaanten
die de stilte koesterden…
Onbedrukte wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
501 Heuglijk voor een geopende deur
tijdens een zachte bries
met het gezang van de merel
teken ik jouw beeld
zonder explosieve woorden
in een onbedrukte wereld.…
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Langzaam kleurt het bladerdak
naar pastel van vele kleuren
op het pad hier en daar een dode tak
een zachte bries brengt herfstgeuren.
Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik onbedacht
Bij storm of bries…
Hemelsleutel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.496 tussen pikkelpoort en hemelsleutel
zit ik onder de lindeboom
getrakteerd op een pianospel
via het open raam
en een zachte bries
die mijn gedachten even
naar het kamertje van Ernest Claes
leiden en hoe heet het daar
wel moest geweest zijn
toen hij zijn Witte schreef
dan zwerf ik verder
naar het kerkhof waar hij in
goed gezelschap van…
Scheppingsmuziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Klanken als geïmproviceerde sonate
Een fuga aanzwellend in tonen
Afrollend tot golvende cantate
Een compositie die dagen vult met rust
En mijn gedachten zweven mee
Als dwarrelend herfstblad in de wind
Kleurend zinnen en woorden
Tollend en draaien in zwierige maat
Begeleid door deinde akkoorden
Die klinken van storm tot zachte bries
En…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.545 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme bries…
Besef van uw spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 Die eclips geeft mij het besef wie u eigenlijk was
zonder dat wij ooit de handen hebben geschud
geeft deze kille bries het gevoel van zuivering.
Een blik van onzekerheid overheerst secondes
door het besef van uw spiegelbeeld dat leeft
in een andere generatie waar wij elkaar nu zien.…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek een koele wind als streling
een zachte bries als levenslucht
een verfrissende stroom ter verkoeling
veilig voor geen kwaad beducht.
Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
Alleen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
753 Dat vraag ik me verdrietig af
Een windstille dag vol zon
Geen geluid of bries
Ik stel de vraag opnieuw
Hoor jij mij? Als dat eens even kon
De wind gaat nu wild tekeer
Alsof je me troosten wil
Is het een teken?…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Wij zijn koninginnen-
categorie, voorbeeldig
kunnen wij in het midden staan
onze vleugels spreiden en
vuur naar vijanden briesen
Ik troost de treurenden, sterk
de dapperen, en kleur de ballonnen
van het samen gewonnen geluk
want ik ben een draakgeboren zwaan…
Zomernacht...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.467 Een zwoele zomernacht
Het gordijn danst op de wenken van de wind
Het bed is heerlijk zacht
Maar niemand die mij bemind
De deur staat op een kier
Een bries voert haar mee
Licht als rijstpapier
Nu zijn we met z’n twee
Mijn lichaam half ontbloot
Boven me houdt ze stil
De kans is groot
Dat ze krijgt wat ze wil
Langzaam tast ze over mijn…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 Is ruimte voor bezinning
de dag ervóór
of op 5 mei alleen
of zijn er nog meer dagen
om de wereld om mij heen
in vrede te verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Doorschijnend helder zoekend licht
breekt door een donkergrijze wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt…
Sinopel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
537 pronkt het tot aan de hoogste tak
bezwangerde bomen dansen op de snaren van
de wiegende wind terwijl de zon hun schoonheid verijdeld
steevast op het zelfde moment slaan de bomen
hun takken uit waardoor zij hun nazaten de vrijheid geven
het regent groene vruchten die zich gewillig mee laten voeren
totdat de zwaartekracht het wint van de bries…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Zien zonder te denken,
kunnen zien wat ik werkelijk zie,
in de eenvoud van het erfgoed van
een paardebloem die geduldig
wacht totdat een zekere bries
z'n zaad zal dragen naar een
hem voorbestemd gebied.…
Mijn domein ?
netgedicht
0.8 met 33 stemmen
785 De dichters worden steeds
verhuld in de betamelijkheid
van emoties als zij worden
gekroond met de kale lauwerkrans
van onwetendheid, wat afdaalt
naar een onheilspellende niveau
van een weerhaan, die maalt en
keert, in een opkomende bries
verteert, op een hoogte die is
afgemeten, daar rust een embargo op.…
eeuwig refrein
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 Elke avond als een zachte bries
en net zo onverwacht,
voel ik die trilling in mijn hart
en fluister ik jouw naam heel zacht
en teder. En van heel ver hoor ik
de echo van jouw stem, als een veder
zo licht alsof je vlak bij me bent en
bijna aan kan raken.
Zodat we in stilte geliefden zijn
en liefde in stilte maken.…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Onvindbaar
verscholen in de bries
puzzel ik met poëzie
met een overschot aan stukjes
in het duister tussen de dagen
valt alles uiteen.…