464 resultaten.
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
VOLDAAN ZITTEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Onder de schaduw
van een wijde eik komen
tongen spoedig los,
aangemoedigd door dranken
met pit en verlangde spijs.
Kinders genieten,
smullen al krijsend vol pret.
Die kleine speeltuin
ligt er leeg, stil, troosteloos
en vergeefs afwachtend bij.…
Biotoop van een kroontjespen.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Oud leer,
de geur van was
massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd
verduisterende,
damasten gordijnen
Victoriaanse
boekenkast
spiegel met facetglas,
gouden lijst
zweem van rook
een stenen pijp
een koperen gegraveerde
snuifdoos
oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger
koperen bureaulamp
op zware voet…
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 dwalen, verdwalen
in de avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen…
In eigentijdse liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
519 met respect voor
talent en vaardige vingers
toch kies ik niet voor antiek
craquelé van oude doeken
houtsnijwerk en smederij
van edele metalen het zegt me niets
wil het echte leven om me heen
een lach de warme blik
handen die me strelen
geen verstild gezicht
of landschap uit verleden het eiken
waaraan door generaties is gebeden…
Mantelvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Waar ik leef
ben ik rijk
zonder gezeik
als een oude eik
heb ik gezien
hoe liefde
een man gek heeft gemaakt
ik heb gehoord
hoe een gekke man
door liefde werd geraakt
vlinders vliegen
naar zijn gelijkenis
een zalm die terugkeert
uit de oceaan naar de rivier
die er ligt om te sterven
onhoorbare zucht
een opstijgende zwaan…
Herfstkleuren afscheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.178 In een allerlaatste poging
Om jou toch te laten blijven
Heeft een groot deel van de bomen
Zijn groenkleur afgedaan
Die bladeren, gemengd gekleurd
In tinten van het stoplicht
Schilderen met zonneverf
Mijn kaaklijn glanzend goud
Wij staan daar in die duinpan
De ansichtkaart voorbij
De eik weet te vertellen
Dat dit nimmer heeft gefaald…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Ze enteren knoken van een ouwe eik.
Krrrrauw! Rrrrauw! AAUW!
Steenharde krassen op het canvaslijk
van een stilleven.…
onder de keukentafel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 gebeuren wonderen daar
wanneer de dokter gaat
is er een maaltijd voorbij
ik word gezocht, altijd
gevonden ook
een lepel levertraan als vrijbrief
voor de reis naar potenland
hoesten kan tegen mijn pop
tot de volgende vieze slok
de wereld klinkt anders daar
voeten schuifelen minder
als ze zoekend zijn en
stemmen worden aardiger
alsof de eik…
gebogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen schaduwen
werpt over haar kinderschaar
wie waant zich veilig wie
zal zijn schaduw verliezen
of kan haar bedwingen
wie ontbeert het licht
voelt zich ongezien
moeder is een boom
haar schaduw spant de kroon
ze onderschept het licht in
een schimmenspel…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…
Uurwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 De wind, de beeldspraak
van het zwijgen in verhalen ,
gehuld in bast van bomen,
eiken en de espen reiken met
magere armen vol ongeduld
uit naar vingerdunne twijgen.…
In het droombos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
556 In het droombos lopen beren los
en gaan konijnen uit hun bol
maar jij droomt nog
en hunkert vaker in de tijd
van slapeloos verlangen
op het grasveld in het middenland
staan drie eiken, hoge kruinen
als in een droom geraakt door de maan
er is een toverwoord op deze plek
beland,
in een gesprek met alle uilen
vlieg je daar weg
als een…
dwaalLaantje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 herfst zijn blad in zekere
wendingen op weg laat gaan -dwaal ik
door levenslange woorden
ik neem ze mee, bezink ze in een kroes
de zijde waar ik drink
proeft zoet
en zilt, waar kleine bittertjes
de smaak verkleuren
zijn roemer vult; schenkt door een broes
wat wijnrood levenswater
ik laat het maar gebeuren tot
een bank onder een oude eik…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Onder het loof van lage eiken,
de bodem golvend als een duin
vond ik je,
je hoedje trots opgericht,
als een lichtbruine tepel,
glanzend in half licht,
vochtig nog van morgendauw.…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 Je lijf solide
warm had weer de frisheid van
wanneer je in de grienden was geweest
en je vertelde feestelijk gewoon
dat het daarginds toch anders
bleek, hoe diep de wortels
reiken van de eik. En ik
verhaalde van wat ik hierboven
had geleefd, over het groeien van
de hazelaar, ook een bijzonder rijk
spinnenjaar zei ik.…
Zacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
872 Aaibaar zijn de woorden
hoe voelbaar is de taal
nooit zullen letters sterven
elk graf heeft haar verhaal
doden zullen herrijzen
stenen worden verplaatst
donderend klinkt het dag
wanneer men is uitgeraast
de kiezels zullen knarsen
het pad begaanbaar gemaakt
sterke eiken verstouwen
op dat wat is geraakt
al zullen bladeren…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Een treurwilg, een berk en een oude
eik, de mensen voelen zich de koning
te rijk.
Het is volle maan, mensen komen en gaan.
Sommigen lopen langzaam, anderen ras...
Een konijntje doorkruist hun pad.
Daar in het park alsof het er nooit eerder was.…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
als het inzicht kwijnt
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.560 je zit in jouw eigen stoel
hij ruikt nog naar de flat
een eiken fauteuil
met een verleden gevoel
er was ook een ander
maar al jaren onbezet
de beweende leegte
nog wel in een lijstje gezet
de wereld in jezelf
verliest steeds meer
ook het gezicht van weleer
je vraagt naar de onbekende weg
ontelbare malen, keer op keer
over van…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken
het bekende parkwezen
spottende wedergeboorte
bij krakend gefluister
onder eiken…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Wie toch wijken in de eiken,
immer wijken als wij kijken?
Wie verschuilen zich als uilen
in hun zwarte bomenhart?
Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden?…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend vallen
kwam de eik…
Tafereel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Het teder hand in hand vertoeven
in de schaduw van een lommerrijke eik,
zwijgzaam in hun vredig dromenrijk,
wordt opgeschrikt door een luidruchtig zoeven.
Een woerd poogt wild een eend te paaien
doch deze gak-gakt er vandoor en noopt,
met een spoor van bladeren onthoopt,
de amant ontgoocheld af te taaien.…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Zegen de machtige Eik
die als een vriendelijke vorst
heerst over z’n groene rijk.
Zegen het bos en alle bomen,
zegen de struiken, de kruiden
en de bloemrijke akkerzomen.
Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.…