765 resultaten.
Veerboot
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
974 Ze gingen naar een eiland van de Wadden.
Dankzij het reukvermogen van zo’n hond
Die wiet en drugs en hasjiesj bij hen vond,
Greep men daar negen jongens bij hun kladden.
Waardoor voor mij afdoende is verklaard
Waarom de speedboot Koegelwieck daar vaart.…
Plastic eilanden op komst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
564 Volgens Amsterdamse verslagen
meert men straks aan langs plastic kaden
of houdt men zich schuil
op drijvend zwerfvuil.
't Lijkt Hollands hoop voor bange dagen.…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Overal weerspiegelden de wolken
zich flonkerend in de golven.
De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.
Nu waart de nagedachtenis…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 van vogels
van het gejaagde pad, in dromen verloren
geboeid aan ketens van verlangen
zag het ineengestrengeld met de grond
de aarde van het platteland
de hoeven geschraapt, handen roepend
en schiep de wereld zoals het was
en wij bleven achter
op het eiland zonder voeten aan alle golven vrij.…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Wat moet ik op dit eiland met het woord
'woestijn'? Op een zandplaat ligt het
voor de hand maar hier in deze duinpan
waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig
bloeien van de narcis! Jaloezie steekt
de kop op want ik ben dor land.…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 Donne schreef ooit: een mens is geen eiland,
maar met keiharde grond onder mijn voeten
voel ik mij alleen in de aarde wroeten,
ondoordringbaarheid in mijn rechterhand.
Snoeien en weghakken zal ik nog moeten.
In achterstallig onderhoud gestrand
weet ik mij met de pijnbomen verwant
en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.…
Iets boven Groningen
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
667 Na Meer- en Blauwe Stad weer een project
Een zandplaat van wel vijfhonderd hectare
De vrienden Lenie ’t Hart en Ecomare
Zijn samen zeer bezorgd over ‘t effect
Twee nieuwe bultruggen kwamen vast kijken
Hoe zij die zandplaat straks kunnen bereiken…
Trouwe kameraad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.020 Ben ik de tuin door jou ontworpen
laat me dan niet verloren liggen
overwoekerd door het onkruid
we hadden geschillen
daar kunnen we niet over liegen
maar de dageraad belooft geluk
ik ben de zee
nu je schrijft over oceanen
zitten we samen in een zeilboot
een eiland roept ons
we zien de rotsen daar
en gooien onze wanhoop
voor anker…
Straatnaambord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 De man zag enkel vogels en geen mensen,
Omdat er ook geen straatnaambordje hing,
Wist hij niet waar hij was, de drenkeling,
Maar wat had hij op zo ’n moment te wensen?
Hij is gered en veilig op het strand,
Het zal hem worst zijn waar hij is beland.…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een lijk present dat het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het…
Op het terras
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.571 Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop.…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
Getij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Gevormd door de
striemende wind
de getijden zijn vervlogen
Zacht adem ik over zee
jouw naam
golvend en zo bewogen…
Frank Fabian de Barmhartige
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
791 Pas heb ik, met mijn huis als onderpand,
Een vorstelijke geldsom kunnen lenen:
Zodoende neem ik dus wat plots de benen
Naar een gekocht, verlaten stukje land
U zegt wellicht nu: Frank, je krijgt nog spijt!
Maar hoed u! Het is: Uwe Majesteit!…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 (Lijnen van eb)
Net als de zee zich terugtrekt
stroomde toen bloed
op de plaats van hangende hoofden
boven een vloed van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude wrakken
de zon wringt zich door roestige patrijspoorten
ik verlaat het eiland…
Waar zal ik zijn
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
421 Waar zal ik zijn
als mijn zwaan
het water raakt
de zon de hemel topt
bloemenzee op bloemenmarkt
waar zal ik je kussen
zal ik een vreemde zijn
een vriend misschien
bij jou of bij mij
waar zal ik zijn
als mijn droom
een bodem vindt
de boom zich wortelt
op een eiland in zee.…
Zonder boot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Schip op rots
ziek en klots,
kokosnoot
hoelahoep,
flessenpost
ik ben zoek.
Sos
wie redt mij?
Haai en vis
averij,
nee, zij niet,
vrees de baai!
Zee is wild
het zand brandt,
spoelden mee
slechts wij twee,
man en muis
ver van huis.…
Nat rotweer,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.024 gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien met hoge kragen
waar zijn die echte winters gebleven
vraag ik me dagelijks in alle redelijkheid af
dit vochtige rotweer voelt mij aan als een straf
ben hier overigens nog maar heel even
plotseling vertrek naar de zon voelt wel een beetje laf
Canarische eilanden…
Pampus
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 Verrezen uit het wijde water
Nabij het grote Amsterdam
Ligt nu zovele jaren later
Nog altijd Pampus, oud en stram
Bewapend was het garnizoen
Paraat stonden kanonnen
Toch is er niemand fier en koen
Ooit een gevecht begonnen
De Afsluitdijk werd aangelegd
En daarmee Pampus' pleit beslecht
Want het verwerd ten langen leste
Tot slechts een…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 Denkend aan Texel
zie ik de vuurtoren weer
met zijn felle lichtstraal
wel duizend keer
in de heldere maneschijn
met ontelbaar veel sterren
en reuze veel gein
zonder de rust te versperren
al zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse eiland…
HEERLIJK EENZAAM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Op het prachtige, verlaten eiland
schuilt Robinson Crusoe tussen struiken
van een heveltop. Meer dan ooit gebruiken
zijn neus en oren genot bij speels verstand.
Lucht- en zeeblauw vloeien naar de wereldrand:
kantwerk, dat voort wil zweven, wegduiken,
toch op zijn plaats blijft om te ontluiken
tot zonneweefsel, door vragengloed omrand.…
File
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
370 een lint van wachtenden
kilometers lang
lange rijen eilandjes
bewoners opgesloten
in hun ruimte
stilstaande momenten
van bezinning en onrust
onontkoombaar gevangen
in de wachtrij
voor de eindbestemming
een enkeling
in de stilte van de nacht
waant zich voor even
alleen in een lege wereld …
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 Voor een rode avondzon
de aarde
Beschilderd als een grote
lampion
Met donkere valleien en vulkanen
Smaragden sawa's, jadegroene
meren
Zacht wiegend in de blauwe
hemelzaal
Op verre eilanden hebben
regenten
De vreemde heersers eeuwenlang verduurd
Maar binnen kratons bleef het oud geloof
Zolang de dwang der rituelen
duurde…
Serveerster.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.625 zingt rond in mijn verliefde hoofd
haar lijf en knappe gezichtje
heeft mij van lef beroofd
volgende keer wat langer
verblijven in dit eiland paradijs
helaas vertrekt straks mijn boot
zonder afscheid op deze reis
1969.…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 als werd ik alleen,
op een mooi eiland achtergelaten,
je schip kleiner wordend,
tot niet meer zichtbaar.
Vertrouw je me, had je gevraagd.
Ja zei ik.…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 Er liggen zes boten
aan een steiger
in de haven van mijn jeugd
ieder met een eigen zeil
een buitenboordmotor en roeispanen
een kiel, een roer, en een reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte…
WAT HOU IK VAN OPGESPOTEN LAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
348 hoop ik heel snel voet te mogen zetten
op mijn Wadden-Vriendeneilanden
het onbewoonde Rottumeroog- en Plaat
maar nu zet ik wekelijk voet aan grond
op de prachtige eilanden van Amsterdam-IJburg
daar woont mijn geliefde 19 jarige dochter Giulia
'n mooie vrouw en het mooiste uitzicht op het IJmeer!…