628 resultaten.
DALEND LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Omhoog kijken
naar de ster van Bethlehem
die eenzaam en groots
aan het hemelse zwartblauw prijkt
bij een half gesloten oog
rekt haar onderste punt
zich uit tot een lange straal
die de aarde treft
daarbij
door hart en brein glijdt
vrij maakt van zwaar denken
onsterfelijke genade
van Heer Jezus laat voelen.…
Heden Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
341 Geen genade.
Maar dan:
Het grijs breekt.
Het licht dondert binnen.
Niet lullen.
Niet hopen.
Gewoon:
Gaan.…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Dan zal ik als vanouds verhalen over toen
en hoe jij over genade en genadig zijn dacht
zonnebloemen in tuinen planten jaar in en uit
om gedeelde jeugdherinneringen te laten bloeien
ik zal ze verzorgen ook de vergeet-mij-nietjes.…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Als ik door dit ijs zak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 ik weet me op glad ijs
maar geef toch alle twijfels prijs
die mij een leven lang beheersen
ben ik wel vrij
als alles is voorzegd
door toeval of karma lijkt vastgelegd
vinden mijn daden genade
word ik bekeken en bestuurd
of als netwerker slechts ingehuurd
er is mij een vrije wil gegeven
maar als ik door dit ijs zak
bid ik wanhopig voor…
Steeds voortdurender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Ongeveer
1,3 lichtseconde om
precies te zijn, ruimte
kent geen tijd zoals wij
geen genade, ook geen
wonden meer, steeds
dieper, verder, definifief
onherhaalbaar, steeds
exclusiever lopen we
ons landschap uit…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen vreemde genade…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Zelfgekozen catacomben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
555 het mes
werd zwaard
en triomfeerde
in arena’s
de duim omhoog
als bloed uit
tegenstanders spoot
voer voor de hyena’s
jouw zinnen
trekken witter weg
als mijn pen
zich scherpt als mes
en ik jou uit
de zelfgekozen
catacomben trek
van je ivoren toren
ons tweegevecht
op wit papier kent
geen genade er gaan
koppen rollen op a-vier…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 De dood
van jouw stilte is lawaaiig
achter de horizon
trompettert het orkest
in nieuw leven
ik draag jouw broeken
in mijn geest
het textiel van de dood
in gevoelig bewegen
linnen tegen huid
weg naar andere wegen
wollig in mijn hoofd
oneindig langdradig
toekomst die ooit is beloofd
door het verleden genadig
textiel van…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
In gebondenheid schuilt vrijheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Zij heeft opnieuw zich uitgevonden
Nu hij nog; dolende nomade
Zij gaat weer bij zichzelf te rade
Tijd heelt nu eenmaal alle wonde
Zij voelt zich vrij en ongebonden
Verlost van een Markies de Sade
Zij heeft opnieuw zich uitgevonden
En kust zichzelf met duizend monden
Zij brengt zichzelf een serenade
Zij neemt zichzelf aan in genade
Zij…
Wat is dat toch...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.141 En ieders lot is met elkaar verweven
en alles is genade in dit leven.
Je blijft verlangend, vol van groot gemis.…
Misbruik
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.724 Geen genade,
blijvende schade,
verkeerde aanrakingen,
blijvende beschadigingen,
familierelatie wordt
nooit meer zoals hij was,
ik laat je praten,
lachen, huilen,
kom maar
je mag je
best verschuilen.
Al je verdriet
en ongeloof
kan ik niet
wegnemen,
ongedaan maken
kan ik het ook niet.
Er voor je zijn
dat kan ik wel.…
Een syndroom van de Vitebskij prospect
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.399 Ach, wat een verdriet en wat een genade is het,
Dat mijn hart niet van pluche is
Het wordt nooit speelgoed,
noch voor jou, noch voor iemand anders.…
AVONDMAAL
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.146 Gehuld in mijn scharlakenrood,
kom ik bij zilver en bij linnen
uw liefde tegen in mijn nood,
ik eet en drink bij wit en rood,
in U mijn Heer, mijn zonden dood,
genade licht uit wijn en brood.
Gehuld in mijn scharlakenrood,
weet ik bij zilver en bij linnen;
een zondaar mag opnieuw beginnen.…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
Dorsvloer vol confetti
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 Tussen confetti
waaien letters
van het Woord
die samenbindend
meer dan letters zijn,
vormend een
sneeuwend confettigordijn
Waar naar de letter
vooral wordt gehoord
zal de bruid
niet in wit mogen gaan
In vreugd
en vertroosting
van het Levende Woord
wordt genadig
de Bruidegom getoond
die zijn bruid
wit als sneeuw
met zijn liefde…
In een glimlach met dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 woorden stokten
gevoelens wrokten
langzaam van binnenuit
stemmen kleurden
naar een hoger timbre
met een blikkerig geluid
de zon scheen vaal
warmte leek met een
wolkende wind te verdwijnen
door mistige flarden
jankte het blauw gele licht
in een plotseling verschijnen
de schreeuw is gekomen
een genadige spuit gaf
rust in een glimlach…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
Zoals gewoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 maar als hij zo nodig moet
zal ik hem, zal ik hem
laten komen tot hij schreeuwt
om genade - niemand die het hoort
De wind zal waaien, het gras zal wuiven
en ik zal me omdraaien om te slapen
Ik houd van hem, ik weet waarom
en hij zou beter moeten kunnen
dat ben ik waard, en hij ook
Kon ik het hem maar leren…
ZENDEN EN LANDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
112 Met vreugde bezield
schrijf ik gedichten
tot eer van Onze Lieve Heer
de woorden uit mijn pen
zijn steeds lovend bedoeld
maar misschien kan
ofschoon vol goede wil
enige vrije uitdrukking
beledigend overkomen
bij lezers of God zelfs
O
Hemelse Vader
hoe het spel tussen
gedachten en inkt mag wezen
bestrooit U het
met Uw genade zonder…
RONDOM ADVENT EN KERST
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.271 In de kale grauwe dagen
bij huiselijke knusheid
denkt men aan hetgeen voorbij is
ziet vragend naar de toekomst
moge dan de schone kreet
"God _
van U hangt ieder uur af
leven wij door Uw genade"
rijzen tot de Almachtige
voor wie
de geheimzinnige aarde
vol mateloze zorgen
of zelfvoldaan geroep
klein en helder is
als de glazen kom
met…
Scherven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.052 Waarbij zij toen...eens... om genade riep.
Onverwerkte pijn
zal er, spijtig genoeg, voor eeuwig zijn.…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
Zoals ik in jou
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
870 Maar een lichte
ademhaling
overwint
de geluiden
die blokkeerden
het verhaal van genade,
overwinning en van kracht.
En een diep verlangen
roept vanuit de stilte
volkomen nieuw:
Woon in de liefde
zoals de liefde
wil wonen in jou.
Dan
zullen de dikke muren breken
en zing ik
mijn Hooglied:
blijf in mij
zoals ik in jou.…
Onze paradijzen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
480 bewegen
weet niet waarheen
zie spanning
in hun ogen
voel de drive
waarmee ze lopen
hoor de stemmen
maar versta ze niet
ken de tonen van
hun eenheidslied
ze zijn op weg
met duizenden
in een cadans
die doet huiveren
ook zij
willen leven
net als wij
in weelde baden
maar de grenzen
zijn gesloten
onze paradijzen
kennen geen genade…