Alle inzendingen over genade

628 resultaten.

Sorteren op:

DALEND LICHT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Omhoog kijken naar de ster van Bethlehem die eenzaam en groots aan het hemelse zwartblauw prijkt bij een half gesloten oog rekt haar onderste punt zich uit tot een lange straal die de aarde treft daarbij door hart en brein glijdt vrij maakt van zwaar denken onsterfelijke genade van Heer Jezus laat voelen.…
Han Messie16 december 2023Lees meer >

Heden Nacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 341
Geen genade. Maar dan: Het grijs breekt. Het licht dondert binnen. Niet lullen. Niet hopen. Gewoon: Gaan.…
Dabda21 januari 2026Lees meer >

Zielenrust

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Dan zal ik als vanouds verhalen over toen en hoe jij over genade en genadig zijn dacht zonnebloemen in tuinen planten jaar in en uit om gedeelde jeugdherinneringen te laten bloeien ik zal ze verzorgen ook de vergeet-mij-nietjes.…

Het beste deel is meer dan veel

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.217
Vader van genade! Sla mij vriendlijk gade, Sterk mij tot mijn plicht! Naar des Levens kusten Zij mijn voet gericht, Tot ik uit mag rusten In uw Sabbatslicht!…

Zielsbesef

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Nu onze dagen zijn geteld in het bittere vooruitzicht blijft alles wat je hebt verteld verstenen in het tijdsgewricht zielsbesef in krijt gehouwen uit steile wanden van de rots teken van fossiel vertrouwen gebeiteld met genade Gods wat wij in het leven zochten verglijdt van bergen in een stroom eeuwig met elkaar vervlochten in oude wortels…
dick panman18 augustus 2010Lees meer >

In zomers blond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
tussen zonnestralen strakte frisse wind met onverwachte vlagen in zomers blond speelde hij met licht tussen verwaaide haren joeg langs strand een handvol zand over bruingebrande lijven maar op de boulevard flaneerden engelen in hun luchtig verenkleed de zon scheen fel kou kende geen genade er was geen warmte van de hel…

Als ik door dit ijs zak

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
ik weet me op glad ijs maar geef toch alle twijfels prijs die mij een leven lang beheersen ben ik wel vrij als alles is voorzegd door toeval of karma lijkt vastgelegd vinden mijn daden genade word ik bekeken en bestuurd of als netwerker slechts ingehuurd er is mij een vrije wil gegeven maar als ik door dit ijs zak bid ik wanhopig voor…

Steeds voortdurender

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Ongeveer 1,3 lichtseconde om precies te zijn, ruimte kent geen tijd zoals wij geen genade, ook geen wonden meer, steeds dieper, verder, definifief onherhaalbaar, steeds exclusiever lopen we ons landschap uit…
Iniduo28 januari 2017Lees meer >

ego sum

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.213
algemene norm vormt hij zich een cordon om het uitgeteerde lijf dat krijst om crematie welke ogen verdragen nog eenzaam op een eiland zijn schier reeds lang verdronken wappert het levend skelet met de flarden van zijn vel niemand die nog omkijkt naar het vernieuwde Atlantis als een bruistablet opgelost in de wereld geen vreemde genade…

droomkasteeltjes

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.181
de avond tuimelt roze flamingos kleuren de lagune aan de hemel palmen wiegen op de wind blauw wordt groen groen stil zilvergrijs witte huisjes knielen deemoedig als devote nonnetjes op de bidbank van het strand stilte kruipt genadig tussen hopeloos gestrande schelpen de zee knabbelt aan de droomkasteeltjes van nat zand…
delius3 november 2006Lees meer >

Zelfgekozen catacomben

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
het mes werd zwaard en triomfeerde in arena’s de duim omhoog als bloed uit tegenstanders spoot voer voor de hyena’s jouw zinnen trekken witter weg als mijn pen zich scherpt als mes en ik jou uit de zelfgekozen catacomben trek van je ivoren toren ons tweegevecht op wit papier kent geen genade er gaan koppen rollen op a-vier…
wil melker14 februari 2010Lees meer >

Stilstaan bij de stroom

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Wanneer gedachten hun vlucht nemen aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken, de loop van de beek onbekend gebleven geen grenzen laat, ook geen genade aan het voorstellingsvermogen bepaalt de oorsprong om te geven het te laten stromen door diepe dalen, de schittering aan de oppervlakte, reflectie van het leven kwetsbaar in al zijn…
Rob van Tol28 oktober 2012Lees meer >

Textiel van de dood

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
De dood van jouw stilte is lawaaiig achter de horizon trompettert het orkest in nieuw leven ik draag jouw broeken in mijn geest het textiel van de dood in gevoelig bewegen linnen tegen huid weg naar andere wegen wollig in mijn hoofd oneindig langdradig toekomst die ooit is beloofd door het verleden genadig textiel van…

ordinarium

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
zodra luchten klaren, wolken in ruimte tuimelen wij over eilanden dwalen liefste, bewaak mijn dijken onze bladstille getijden; in leidzaam wederhoor, zo sereen weidse wijdte; streel het ogenblik, de stilstand van tijd het strijken over huidse haren schenk ons genade tem de eindeloze zuchtrivier dona nobis pacem…
Iniduo21 juli 2017Lees meer >

In gebondenheid schuilt vrijheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Zij heeft opnieuw zich uitgevonden Nu hij nog; dolende nomade Zij gaat weer bij zichzelf te rade Tijd heelt nu eenmaal alle wonde Zij voelt zich vrij en ongebonden Verlost van een Markies de Sade Zij heeft opnieuw zich uitgevonden En kust zichzelf met duizend monden Zij brengt zichzelf een serenade Zij neemt zichzelf aan in genade Zij…

Wat is dat toch...

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
En ieders lot is met elkaar verweven en alles is genade in dit leven. Je blijft verlangend, vol van groot gemis.…

Misbruik

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Geen genade, blijvende schade, verkeerde aanrakingen, blijvende beschadigingen, familierelatie wordt nooit meer zoals hij was, ik laat je praten, lachen, huilen, kom maar je mag je best verschuilen. Al je verdriet en ongeloof kan ik niet wegnemen, ongedaan maken kan ik het ook niet. Er voor je zijn dat kan ik wel.…

Een syndroom van de Vitebskij prospect

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Ach, wat een verdriet en wat een genade is het, Dat mijn hart niet van pluche is Het wordt nooit speelgoed, noch voor jou, noch voor iemand anders.…
Julia T.10 september 2004Lees meer >

AVONDMAAL

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Gehuld in mijn scharlakenrood, kom ik bij zilver en bij linnen uw liefde tegen in mijn nood, ik eet en drink bij wit en rood, in U mijn Heer, mijn zonden dood, genade licht uit wijn en brood. Gehuld in mijn scharlakenrood, weet ik bij zilver en bij linnen; een zondaar mag opnieuw beginnen.…
jan mul26 februari 2006Lees meer >

Weelderig wit

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Zwierezwaaien op een been nog één pijp wees me genadig zwaartekracht laat me maar klagen over steen en beenzaam ouder worden blaas de moedeloosheid uit je oren en lach de spiegel in scherven wordt de oude mens geboren wanneer het geheugen gaat zwerven stram van leden maar nog vol geest ik ben nog nooit zo jong geweest grijs haar…

Dorsvloer vol confetti

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Tussen confetti waaien letters van het Woord die samenbindend meer dan letters zijn, vormend een sneeuwend confettigordijn Waar naar de letter vooral wordt gehoord zal de bruid niet in wit mogen gaan In vreugd en vertroosting van het Levende Woord wordt genadig de Bruidegom getoond die zijn bruid wit als sneeuw met zijn liefde…

In een glimlach met dromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
woorden stokten gevoelens wrokten langzaam van binnenuit stemmen kleurden naar een hoger timbre met een blikkerig geluid de zon scheen vaal warmte leek met een wolkende wind te verdwijnen door mistige flarden jankte het blauw gele licht in een plotseling verschijnen de schreeuw is gekomen een genadige spuit gaf rust in een glimlach…
wil melker27 september 2014Lees meer >

herfstig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
het bos valt in zijn bladeren, schuift paden voor zich uit gistende aarde met open poriën, kloppend als vertrouwde adem aan takken hangen ongeruimde tijdperken te wachten op verlossing, genade, nachtschade, aanharking zelfs het weinige is ongerijmd, meestal nadat iemand struikelt monotoner dan een kettingzaag, voorspelbare namen…
Iniduo19 september 2017Lees meer >

Zoals gewoonlijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
maar als hij zo nodig moet zal ik hem, zal ik hem laten komen tot hij schreeuwt om genade - niemand die het hoort De wind zal waaien, het gras zal wuiven en ik zal me omdraaien om te slapen Ik houd van hem, ik weet waarom en hij zou beter moeten kunnen dat ben ik waard, en hij ook Kon ik het hem maar leren…
Zywa6 december 2022Lees meer >

ZENDEN EN LANDEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 112
Met vreugde bezield schrijf ik gedichten tot eer van Onze Lieve Heer de woorden uit mijn pen zijn steeds lovend bedoeld maar misschien kan ofschoon vol goede wil enige vrije uitdrukking beledigend overkomen bij lezers of God zelfs O Hemelse Vader hoe het spel tussen gedachten en inkt mag wezen bestrooit U het met Uw genade zonder…

RONDOM ADVENT EN KERST

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.271
In de kale grauwe dagen bij huiselijke knusheid denkt men aan hetgeen voorbij is ziet vragend naar de toekomst moge dan de schone kreet "God _ van U hangt ieder uur af leven wij door Uw genade" rijzen tot de Almachtige voor wie de geheimzinnige aarde vol mateloze zorgen of zelfvoldaan geroep klein en helder is als de glazen kom met…
Han Messie30 oktober 2011Lees meer >

Scherven

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Waarbij zij toen...eens... om genade riep. Onverwerkte pijn zal er, spijtig genoeg, voor eeuwig zijn.…
Nicoline16 april 2012Lees meer >

Ik was de schikgodin

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.523
Genadig zond het lot mij spoken voor mijn rokken. Mijn dames waren schepen. ik sneed zeilen voor hun mast. Hoe jankte niet de kast, alsof haar vliezen braken toen ze gingen. Wie schept, baart sterven. Ik knipte navelstrengen door, ik leerde zonder zakdoek wuiven. ------------------------------- uit: 'Vergeten licht', 2001.…

Zoals ik in jou

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Maar een lichte ademhaling overwint de geluiden die blokkeerden het verhaal van genade, overwinning en van kracht. En een diep verlangen roept vanuit de stilte volkomen nieuw: Woon in de liefde zoals de liefde wil wonen in jou. Dan zullen de dikke muren breken en zing ik mijn Hooglied: blijf in mij zoals ik in jou.…
Gerjo Gerrits29 augustus 2013Lees meer >

Onze paradijzen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
bewegen weet niet waarheen zie spanning in hun ogen voel de drive waarmee ze lopen hoor de stemmen maar versta ze niet ken de tonen van hun eenheidslied ze zijn op weg met duizenden in een cadans die doet huiveren ook zij willen leven net als wij in weelde baden maar de grenzen zijn gesloten onze paradijzen kennen geen genade…
wil melker14 oktober 2016Lees meer >