758 resultaten.
suites voor Annemieke LVI -het vallen-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 magnoliatak
uit het leven gegrepen
bloesems vallen
al een seconde
bewusteloos voor de val
in vergetelheid
tussen de mobiles
verliest het dwarrelend blad
alle gewicht -
tussen twee jaren
een evenwicht bewaren
twaalf zachte heuvels
lucifer
vervangen door aansteker
en verder niets nieuws…
Woordenboek zonder woorden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
772 Misschien dat je me vroeg
over vroeger te zwijgen
omdat het niet mocht
niet ging over lijken
of over de heuvels
zag de ochtend wat bleek
ik had niet in de gaten
dat je toch naar me keek
wilde je het liefste negeren
om je een lesje te leren
maar talloze keren
viel je mij weer op
bij de spiegelmeren
leg ik mijn handdoek
en geef…
Kikker heerlijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
793 Ze leven in de bergen
precies daar tussen
groen en heuvel.
Precies in het midden,
tussen paradijs en
orgastisch goed.
Maar van alle groen
en heerlijkheid
hebben pad en slang besloten
geen onderdeel te willen zijn.
Dat is een glooiend euvel.
Tussen wrat en slijm gewroet.…
Mijlenver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Over de top van de heuvel.
Door de begrenzing heen.
Te gaan waar gedachten brengen.
Naar een onontdekte plaats.
Om de dood te verjagen
en het leven te verlengen.
Gewichtloos onder het hemelgewelf.
Naar een plaats,
dichtbij.
Dicht bij mezelf.…
Het zacht bouquet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
554 nog hangt
de druppel
aan het glas
het zacht bouquet
laat dromen
proeven voor de slok
heuvels wijngaard
en chateaux de houten
kisten als cadeaus
vuur vlamt fonkelend
in les grands crus
de glazen hoog geheven
een proost voor mij
ben al twee jaar
bij mijn watertje gebleven…
Verre vriendschap
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
801 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
wanneer afstand
stilte kan overbruggen
is zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
er bestaan geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
totdat het zwijgen zinloos…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
Vuur en vlam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
780 Ik verken jouw heuvels
en jouw dalen
jij bezoekt me
op m’n top
we fluisteren elkaar verhalen
de leugens liggen er
duimendik bovenop
Toch hindert het ons beiden niet
de helse vuren in jouw kloven
zal ik met mijn vuren moet doven
door Vesuvius die ze met z’n lava
overgiet…
BANGLADESH
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 En vanuit die chique wagen
ziet ze heuvels die oneindig glooien
in de ongestreken plooien
van de jeans die ze zelf nooit zal dragen.
Kleine meisjesromantiek
werkt ook in een textielfabriek.…
Autobahn
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.419 Heuvels, bossen, een oude abdij,
voor je ze ziet ben je er al voorbij.
Autobahnkreuz, nog tweeduizend meter.
Afslag naar Stuttgart. Of is Karlsruhe beter?
Dan staat alles stil: sechs Kilometer Stau!
Bovenop de berg ligt al weer een oud gebouw...…
Nacht in Spa
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
866 Toen het avond werd in Spa en
in de heuvels klom de mist,
besloot de zon te gaan.
De dag moest nu gewist.
De bank in schemerlampelicht
bleef leeg vandaag, de deken
gevouwen, het tv-kastje dicht.
De dagen die hierna verstreken,
bleven lang als deze avond.
Tot de piano een ander vond.…
Beloning
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.294 Als verse melk
vult ochtendlicht
de blauwe beker van de nacht
een lage maan,
opgejaagd door joelende kinderen,
gooit van een afstand
wat bleke stenen naar de zon
alvorens achter groene heuvels
een veilig heenkomen te zoeken,
de kinderen drinken
door gouden rietjes
hun welverdiende morgen.…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Maanzee
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.110 De nacht ademt het licht
van de maanzee
En met zachte stem
zingt de eenzame dichter
zijn weemoed uit
Voor geen god
geen schoonheid
die danst tussen de heuvels
maar voor haar schrijft hij
zijn woorden
Verder dan de engelen
verder dan de rand
van de leegte
zoekt hij haar ogen
En de wind van verlangen
fluistert :
Ras komt de dageraad…
Orkest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
744 mijn heus staat op een heuvel
mijn kinderen rijden met een fiets
meer wil ik niet
Zeg mij moeder lief
is een bal dan niet rond?
tuimelt het sap niet uit uw mond?
ik zwem in de zee
mijn huid wordt nat
en dat is dat…
Duizend maal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
815 Lichtgevend dansend op een heuvel van duizend maal blijdschap
in de vallei van ritmische extase
die niet wacht of ondergaat
in de avond die niet in een moment afscheid neemt.
Waar ik wil blijven
op de elektrische golf
van een droom die mijn ogen blijft vullen
en waar de zwaartekracht zwijgt
omdat ik duizend maal niets anders wens.…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
Opluchting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Verbaasd en verrukt laat deze
stad zich vastleggen
Als westerling geniet ik hier de
tijd
In combinatie met het allesbe-
halve vormeloze landschap
Rijdt de landrover
in stijl en goed
geoutilleerd
door en óver de
groene heuvels
De koudste hoofdstad van
de wereld is 's zomers
een verademing
Ulaanbaatar, zomer 2001…
De dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 nooit ben ik alleen
hij eet met me, slaapt met me
zwijgt tegen me, gaapt, zet de
tijd vast van mijn heen-
gaan
geen traan
die hij daar om vergiet
hij reist met mij door de dagen
over zeeën van vreugde, langs vlagen
van verdriet, het raakt hem niet
als een giftige termiet
bouwt hij heuvels in hiernadagen
waaroverheen hij me zal dragen…
vaarwel zegt mijn gevoel
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.269 stoeit met mijn hart
zoals een glimlach lacht in gratie
van mijn gevoel zo heel verward
jij fluisterde een droom
en lachte om de pijn
als er een hemel is
wil ik daar dan nu zijn
want het leek of jij je leven leed
als een kaars in harde wind
ook brandend in de regen
maar iedereen was blind
ik zal je dragen door die droom heen
langs heuvels…
Voedzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Achter de heuvel ligt de tijd
in de stonde van de toekomst
daar waar het pad slingerend
sluipt langs verlaten verleden
liggen antwoorden her en der
verspreid in het dal van vragen
verankerd en geworteld
in de struiken van alledag
helpt snoeien zinnen weven
waardoor groeien weer vermag…
storm
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
888 Wind suist over land
gluurt door spleten
in grote groene bergen
met zilveren toppen
snel fluistert de zucht
door hoge ruwe bomen
geplant aan voeten
van begroeide heuvels
stenen grauw van kleur
verplaatsen door storm
naar lager gelegen delen
richting blauwe zeeën…
niemand wijst mij de weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.003 den beginne een woord
en een rib uit mijn lijf
het was goed zo, dacht ik,
maar niet mijn verworven wijf
in overdreven beweer
dacht zij dat er meer moest zijn
diende een andere heer
nam een laatste trein
zij dacht
een kaartje naar het eindstation
en verwacht
niet dat het anders kon
duidt het mij niet euvel
alleen Venus heeft de heuvel…
Het begin
gedicht
2.6 met 37 stemmen
18.505 Je honger naar zelfbehoud wens ik te begrijpen,
maar ook is er het verdriet om de nasleep
van zo'n verlies, dat je eeuwig op vakantie
doet gaan naar onvertaalbare afgetopte bergen,
naar heuvels zonder tegenspraak
en dit natuurlijk op neutraal terrein,
waar, eenmaal ingevuld, de open plek in mijn hart
voorgoed onvervuld zal blijven.…
Weldra onderweg
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.342 Hij was er met zijn gedachten
niet meer bij, aan het oog onttrokken
achter de heuvels van een afwezige blik,
als zag hij een prachtig visioen,
waarin zijn blik zich verloor;
verloren geraakt in een stortvloed
van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen,
uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen;
het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte,
om…
Toren van Babel
poëzie
3.6 met 15 stemmen
5.779 Ik zat op school en kreeg weer te horen
Dat de toren van Babel
als een ton
in duigen had moeten vallen
omdat de menselijke ziel
van de ene hoogmoed in de andere viel
‘en hoogmoed komt voor de val—’;
zij had haar grenzen niet willen bewaren,
zij had niet kunnen verkroppen
dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren,
zij had Gods…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Was jij het
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
753 die levendige dans
de schoonheid op de heuvel
sierlijk in de wind
manen glanzend tegen de horizon
vloog jij daar in galop
de zon tegemoet
om er te zoeken naar welig groen
klaverbloemen, tierig zoet?
*
ik zie je schaduwminnend staan
trouwe bruine ogen
ze kijken me afwachtend aan
appeltje delen?
* Voor Janneke…
Tsjechië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 mijn hoofd is vol
van alles wat ik zag
vooral de mirabellen
zie ik in bomen
langs de weg
dorpjes in aardetinten
tussen lieflijke heuvels
pas als ik stop bij een kerk
zie ik verval,
het moeizaam leven
verborgen geschiedenis
wordt veelal verzwegen
een toon van mineur
zweeft over de Moldau
bij een verlaten klooster
.…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Mijn hand bestrijkt de bemoste heuvels.
Mijn ogen zien de geboorte van de zon.
Mijn mond proeft het zoute water van de zee,
daar, waar alle leven begon.…