206 resultaten.
Voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 Voorjaar, een bijzonder mooi jaargetij
Alles in de natuur gaat nu snel ontwaken
Zie de lammetjes in de wei zich vermaken
Iedereen wordt hier vrolijk van en blij.
God zij dank voor alle tijden.…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Tijdens het koude, witte jaargetij
verorbert hij zijn vruchtenverzameling,
toeft in boomhol of nest, van werken vrij.
De lange rust krijgt vaak omwenteling:
elfenzang en toverkunst treffen blij
die pluimoren van de lome enkeling.…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 Geheel de kim beschijnt u met het mooiste licht
in elk jaargetij bent u het schoonst gedicht.…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Speel, kinderen, huppel lustig ende blij
Over der doden sode,
U lachet dat jonge jaargetij,
Mi sietet ter nauwer node.
Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd,
Huppel ende dans maar wakker,
U groeit ende bloeit die lieve jeugd
Tot op de godesakker.…
laat mij proberen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 voorjaar te schrijven
dat langzaam ontwaakt en je wijst mij
de kleuren die de ochtend brengt
de geuren mengt van herboren tijd
laat mij proberen van een zomer te schrijven
die ons leidt ver voorbij
de bemodderde paden van het gevlei
waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven
laat mij proberen van een herfst te schrijven
wanneer het jaargetij…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 in ‘t grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Leef met hart en ziel in bloei ook dit jaargetij
dan blijven wij samen nog een tijd genieten
en jij dagelijks lonken en knipogen naar mij.
Dan bekijken we samen oude foto’s en briefjes
lezen we elkaar voor uit die hartendiefjes
maar nog wel zonder een afscheidsritueel
dat is mij als je het niet erg vindt nog te veel.…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 Maar van de vogels altemaal
Zingt wel het teerst de Nachtegaal:
En, als ik krank en peinzend dwaal,
Roept hij mij toe, in zoete taal:
'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij,
Daar is het zoele Jaargetij! -
Ook in Uw ziel is melodij:
Och! 'k bid-je, spiegel u aan Mij!…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 In d'omarming van oktober
is de zomer reeds voorbij
Door schemer zijn straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn afscheid gaat naar het jaargetij
waarin de lucht onbewogen haast bevroren
tussen het zoemende vuil van het seizoen
trillend doortrokken was met niks liever
dan verkoeling vinden in een dag als deze.
Belovend van gloren zonder ongewenst zwanger
te hoeven zijn van de hitte.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Een ieder stil alleen heengegaan, een voor een
pronkend fonkeln witte stenen op dit jaargetij.
Trotse stijle graven herinneren staand in een rij,
opgeruimd om plaats te maken voor het nieuwe.
Mijmerend roep ik zachte afscheidssvragen op.
De akkergrond die wij mochten ploegen is leeg,
afgerond is het menslijk zijn op deze wereld.…
November
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.156 Ik zou weg willen gaan
Naar mei
Een ander jaargetij
Niet stil blijven staan.
Het is een moeilijke tijd
Ik doe mijn ogen open
Begin te lopen
Ik zal het winnen, de strijd.
De zon komt achter een wolk vandaan
Zo erg is november nog niet
Als je het zonnige er van in ziet
Hoef je helemaal niet stil te staan.…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 In jaargetij zo mooi waarin de Bij,
klein in omvang, zoekend, van opwinding al blij.
Hij jengelt met de vleugels door de blauwe lucht,
op bloemenjacht, bijna het einde van zijn vlucht.
Utopisch en mytisch is de bloem die hij vind,
van nature prachtig, één die iedereen bemint.…
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 De kou sluipt weg naar het noorden
Maakt plaats voor een nieuw jaargetij
Zoekt haar heil in andere oorden
Het voorjaar staat klaar in de rij
De bloem wekt de zomer uit haar dromen
En voorziet daarbij de honingbij
Van een middel om rond te komen
Neemt daarbij zelf een poosje vrij
Maar wees gerust in ’t najaar komt ze nog een keer
Nog eenmaal…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 lache 't lot als 't jaargetij hem tegen!
Die zoete wens werd hoorbaar in uw zucht.
Wat vreesde gij dat hij uw wichtje wekte?
Wat gluurde gij om 't kleed een lange poos?
Zie, 't armpje rust, dat straks zich kozend strekte,
Zie, 't mondje zwijgt, aanvallig als een roos!…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Weer is een dag vervlogen;
Welhaast een jaargetij:
Een jaar gaat voor uwe ogen,
Gelijk een damp voorbij.’…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Ik wil nog graag kastanjes zoeken,
de hazelnoten rijpen in dit jaargetij,
het wemelt van de bramen en de bessen.
Ik zou ze zo graag plukken,
mijn eigen herfst belemmert mij.
Toch zit ik niet te klagen,
ik put uit mijn herinnering
Hoe ik in vroeger dagen
genieten kon van alles wat ik plukte
met ogen vol verwondering.…
Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
375 kevers en mest
die z'n eigen achtertuin
alleen maar kent
van die serie van toen:
van gewest tot gewest
Zo las ik op pagina 2026
dat met grint besprenkelde polderwegen
en leembanen door de hei
door een weliswaar schraal
voedselarm doch rijk geschakeerd plantendek worden begeleid
Gebruik van wegenzout evenwel
in het winterse jaargetij…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 van het volmaakte
zover het zaad zich
als vanzelf kon ontwikkelen
de binnentuinse ziel
die zeker nog een gat
naar de zon vermoedt,
bidden de kleppen van het hart
in eigen boezemtaal
het ritme van mijn leven
waar in cadans de liefde
komt en gaat en gaapt en baadt
in oude bezwangerde stuipen
of bij de doodsstrijd
van weer een jaargetij…
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 Eens, 't was in 't schone jaargetij,
ging ik zo zalig naars uw zij;
uw beeld versmolt zich gans in mij:
Ik wou u min betonen!
Gij lachtet, hiet het gekkernij,
doch waart zo goedgezind en vrij,
om mijne liefde, uit medelij,
met gene spot te lonen.…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Nu gaat de felle koude
Al meer en meer voorbij
En komen wij al zachtjes
In ander jaargetij.
De zwarte spreeuwen komen
Terug naar 't oude nest,
En wandlen op de daken
En pruttlen al haar best.
Ook vangt weer 't moedig haantje
Met zijn schel kraaien aan,
Terwijl de lieve hennen
Druk aan het leggen gaan.…
Ik ben jarig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
867 Dan naar bedje, ‘k ligt te peinzen
‘k heb er weer een jaartje bij
voel me jonger, heel merkwaardig
Komt het door het jaargetij?
Voel me prettig bij mijn lieverd
Ongekend effect heeft zij
wordt wel ouder, maar van binnen
leeft nog steeds het kind in mij…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 gedachten diep verzonken
dat hoort ook zo
immers een kip neemt ook tijd
voor de leg
ik heb oog voor ernstige zaken
niet dat ik perse tot meer wijsheid
zal geraken
neen, ik denk omdat ik ben
zoals een wijs man
al eerder zei
ik ben een slenteraar, zo een van:
als het nu niet lukt
komt het morgen klaar
zoals in de volgorde
van ieder jaargetij…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Neen,
een stom en stenig jaargetij,
te murwen door geen traangeween,
noch door wiens bede of boete ‘et zij:
tot sterke rotsen stijft het al,
geen bronne die nog leken zal.
Wat laat gij ons?…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 gedachten diep verzonken
dat hoort ook zo
immers een kip neemt ook tijd
voor de leg
ik heb oog voor ernstige zaken
niet dat ik perse tot meer wijsheid
zal geraken
neen, ik denk omdat ik ben
zoals een wijs man
al eerder zei
ik ben een slenteraar, zo een van:
als het nu niet lukt
komt het morgen klaar
zoals in de volgorde
van ieder jaargetij…