430 resultaten.
Mijzelf zijn
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
1.982 Gevormd door het verleden,
ga ik mijn moeizame weg in het heden.
Voorzichtig……,
stapje voor stapje,
steeds meer vertrouwen.
Wat aarzelend nog,
achterom kijkend,
bedachtzaam,
maar sterker dan voorheen.…
Het wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 zacht zong
wind de eerste
ochtendgeuren
van de vroege
bloeiers in het gras
dat nat van
dauw zich nog
moeizaam aan
het oprichten was
in de kille ochtendkou
je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen
in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking…
In relativeren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 planetenstelsel
hijgend in de nek
wie weet is zij
de mooiste uit de
interstellaire bloemenwei
brekend in het zomerlicht
dat in eeuwigheidswaarde
zijn grootsheid heeft benoemd
in het voeren van de
passende titel zonnewind
ik lach in relativeren
tussen deze grootheden kan
de mens niet anticiperen leven blijft
op eigen schaal moeizaam…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
IJstijd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Als palmen op Spitsbergen
zo afwezig is haar blik
ze wil de ijzige koelte verbergen
achter gescheurde ogen vol schrik
Elke voetstap wordt moeizaam geplant
op de korst van de wond in onbuigzaam land
In het boek van veraf
kiert een helende ster
hier giert alles straf
elke zucht van zover
een bevroren zicht op het trage smelten
vergroot…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is verlaten slechts in planken
door schrale handen moeizaam…
Kunststuk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.247 Terwijl ik
met knieën, die vervaarlijk kraakten ook
overeind kwam,
moeizaam,
om daarna opgetogen
het resultaat van ons kunststuk
te aanschouwen.…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 Het gepolitoerde mahonie houten paneel
In die deur met zijn duizenden draaien
Nu een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
AFASIE
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.730 Een vriend een gezellige man
die van de ene op de andere dag
niet goed meer praten kan
je woorden zijn moeizaam te verstaan
voor je vrouw en kind komt dat hard aan
je hebt moeite om iets duidelijk te maken
je kan je niet meer uiten zoals het is geweest
toch kan je het accepteren
want je hebt een zonnige geest
je vrouw weet jou er goed in…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt de kim in een waas
tegenpolen ooit als één samen
moeizaam…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Vader Dood en Moeder Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 Vader Dood fluisterde hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Vader Dood fluistert hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Van de aarde waaruit
Ik vanmorgen moeizaam
Geboren word, ontstijg
Ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
Nederland-Denemarken ?
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
913 beter dan die moffen
Nog nooit was beter voetbal aangetroffen
Het doemscenario heeft zich herhaald
We kunnen wéér eens collectief gaan rouwen
Toch blijf ik van de voetbalvrouwen houwen
of
Ze hebben het gehaald, de voetbalmeiden
Hoe prachtig klaarden ze de Deense klus
Geen treurnis meer, dit keer geen dooie mus
geen tranendal of jaren moeizaam…
Misschien ooit...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.378 Buiten schijnt de Zon voor even
moeizaam breekt mijn hart
alles is nog zo verward
ik had toch alles al gegeven
Wat wordt er nog van mij verwacht
uitgeput zak ik neer
ik kan niet meer
er is niets meer dat deze pijn verzacht
De pijn van veel te lang
onrust in de ziel
niets dat jou nog beviel
het maakt me zelfs nu nog bang
Toch hou ik…
Vergeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Hij draagt je moeizaam pogen
en wil je graag vergeven waar je telkens
faalt en niet vergeven kan, nog niet.
Vergeet je grote zorgen en je klein verdriet.…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Boven het water-
oppervlak trekt een visser hem moeizaam op.
Het touw rukt aan de snede in mijn hand.
Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…
DE TWIJFEL ( kind met beperking)
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.947 DE TWIJFEL
Soms gaat het heel moeizaam
Loopt er weeer alles mis
En is het duidelijk merkbaar
Dat hij toch echt heel anders is
Soms gedraagt hij zich voorbeeldig
Is hij aardig en sociaal
Dan slaat de twijfel toe
Overdrijven we het allemaal?
Is het gewoon een fase?
Of de leeftijd of zoiets?
Zijn we wel verstandig bezig?…
Sedep Malem (Geurig in de nacht)
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.330 Hoe moeizaam sterft het hart toch aan zijn dromen.
De weg is stil. De donkre tamarinden
Buigen een koepel in de zoele nacht.
Hier kan verlangen slechts verlangen vinden:
Een enkel mens, die eenzaam is en wacht.…
Van paars tot lila en wit
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
629 verzand in diepere lagen
verloor ik allengs grip op dagen
liet wind en regen lang begaan
ontblote wortels bleven nog reiken
naar houvast in dit woelige bestaan
en moeizaam vaste grond hervonden
vertakten zij naar zomerend licht
sterke seringen kwamen in zicht
vragend om voeding voor groei
vanuit een eigen drang tot bloei
voorbij de groene…
Dualiteit (Koans)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
548 Zicht op dualiteit
bespreekt de moeizame weg
tot individualiteit.…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
Mijn droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Het ging allemaal maar moeizaam,
nog steeds ziekenhuis in en uit.
Maar het was het allemaal waard,
Voor jou mijn kleine spruit.
Mijn lieve mooie meid,
je bent nu in mijn leven.
Ik hou zoveel van jou,
Ik zal je alles geven.
Jij maakte mijn droom waar,
Mijn hart in vuur en vlam.
De liefde van mijn leven,
jij maakte mij tot mam!…
Jouw stad van toen en jij niet meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 De stad van toen is weg
Nog wel haar schaduw in een oud gebouw
en in de luwte van de bomen
Goed dat je toch niet bent gekomen
want
de toegang tot de stad van toen
is moeizaam zonder jullie dromen
En toch
kijk en loop je nu met mij
En stuur je bijbelteksten die me zeggen
We zien elkaar weer terug
Je bent weer bij me in verhalen
Over heksen…
Oude wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 naast me in het klaslokaal
zit een oude man
hij staart naar buiten
hij kent het verhaal
alle lessen zijn geleerd
er waren leuke, saaie
leerzame en moeizame
niets was echt verkeerd
dat zag hij nu wel in
plotseling staat hij op
“doe je best, dat is genoeg
er is altijd weer een nieuw begin”
die wijze woorden
fluistert hij me toe…