211 resultaten.
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 aan de hand van jouw mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal gaan
steun mij in m’n pogen
om voor altijd in verbinding
met de natuur te blijven
en naast jou te willen staan*
*geïnspireerd door een naamloos…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Verwen het liefst een naamloos en
eenzaam kind wat ik ken en ben, in het
idioom van het beleven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je de bron van tranen vindt
Ik misgunde mij die horizon, er bestaat geen
wereld zonder droom, in de schoonheid van
de broosheid wint alleen de liefde als
grootste aandeelhouder.…
Vrouw
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.178 Zij hurkt en knijpt en grijpt hem
(de harde tak die naamloos bleef)
tot de overvloed de buik kietelt.…
Alledaagse Irritatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
911 ik zou doorgaan als naamloos de vlieg
geen eendagsvlieg
maar een vlieg die honderd dagen op het plafond zit
om de persoon onder me te pesten met
vragen waar ik geen besef van heb.
Ha!…
Naar het strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Naamloos voegen wij ons in de stromen,
eendrachtig in ‘t gezinsverband,
elkeen in zijn glanzend onderkomen,
schuifelen we tevreden door dit rijke land.
Waar elke vluchtweg wordt ontnomen,
zet ik de stomende auto aan de kant;
naast ons zie ik nog een rookpluim komen,
zoveel ellende, …dat schept een band.…
herdenking slavernij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
740 verwaarloosd aan tuberculose
Een matroos kreeg de zweep voor het minste vergrijp
De werkman z’n hongerloon in de kroeg
Berooide bejaarden een aalmoes van de kerk
mits ze voldeden aan wat dominee vroeg
De witte slaaf was goed voor de nering
ruimschoots beschikbaar zonder investering
Wie bouwt een monument voor déze slaven
Versleten, vergeten, naamloos…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 Voorbij de Brandenburger Tor
zucht ik een zee
betonnen blokken
voor diegenen die er naamloos
ooit ten onder zijn gegaan
in een doolhof zonder muren
zonder ogen
zonder hart
Met de stilte rondom mij
ben ik bij hen - het is 4 mei
De stad wiegt zachtjes
op de tranen
die de tijd er heeft vergoten
en ik denk van lieverlee
aan hen - en Joachim…
Boerenzwaluwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 Naamloos glijden ze door de lucht
en surfen langs hemelse boeien
met lange, sierlijke halen, tot ze met een zucht
zachtjes landen op telefoondraden
om gezellig te 'tweeten': zo van 'vit-vit-viet''
of 'swit-swit-swiet'.
Draaiend en kerend scheren ze laag over de grond
of schieten hoog de hemel in.…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 Naamloze bewoner wat hebt gij geleden
Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen…
De waanzin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Geen enkel leven gaat alleen over rozen
Maar de lange, diepe, wrede doorns die de levens verwoest hebben
van alle Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, psychisch zieken, verstandelijk zieken,
en alle overigen die door de nazi-waanzin als niet menswaardig werden bestempeld,
rechteloos werden gemaakt, naamloos werden gemaakt, tot nummer werden…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Haar laatste stuiptrekking ebt weg in golven en laat tekenen achter
van een naamloos gezicht
en toch zweert mijn hart het te herkennen;
mijn ziel gecreëerd door mijn eigen denken.
Tijd heb ik als illusie geïntegreerd,
geen Nu-moment verspild
bij het proeven van stukjes zoete herinneringen.…
cel
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.279 wachten op een loze dageraad
wenende muren
voegen murw geplet
gevangenen in zwaartekracht
geloken venster
traliën gelijk een stramme wacht
onwrikbaar in hun kille kader
wenende muren
deur vergrendelde verrader
in een gluipse wereld wier
uitgestoken tentakels
tasten langs de dorpel
begerig naar ontzette prooi
wenende muren
leed naamloos…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 ik sta alleen, geen God of maatschappij
die mijn bestaan betrekt in een bezield verband,
geen horizon of zee, geen poovre korrel zand
in 't naamloos wel en wee der brandende woestijn.…
Ons ik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
550 Ergens, naamloos
wordt gemerkt gewerkt
in alle rust bezien
ontvangen we wat nodig,
waar iemand juist om bad misschien
't kan ook heel veel meer…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 De Plantentuin” noemt “Kebun Raya”
Nog steeds groeien de bomen de hemel in
en verscholen in een bamboebos, het aantal
van een en veertig graven waarvan de stenen
zwarter ogen, de tijd heeft hier gerust
Elisabeth Charlotte Vincent ligt begraven
gestorven aan de gevolgen van haar
verlossing van een bij de geboorte
overleden dochter, die naamloos…
Nessebar Renga
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Th: Thomas van der Zeyde
St: Abel Staring
Am: Amos Kurzweil
Th:
Op de steiger
trippelt wit een kwikstaart
naar de Zwarte Zee
St:
Je raapt hier kromme stokken
een hele troost bij het gaan
Am:
Buitengaats
die paalzitters aalscholvers
bij de vleet
Wolken groeien op de kim
vaag van vorm en naamloos nog
Laat ze toch
verschijnen…
Een blijde boodschap
netgedicht
4.3 met 62 stemmen
3.821 een buik moet immers
worden opgerekt tot bol
die na verloop van tijd
barstensvol is gevuld
met lijf en ledematen
wanneer er dan op de juiste wijze
is geëchood en geteld
geschiedt het grote wonder
als noodgedwongen
de nieuwe aanwinst
het vruchtwater moet verlaten
en worden de kaartjes rondgezonden
die al maanden eerder,
naamloos…
De oude eik
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.635 De oude eik,
hij staat daar naamloos,
in zijn stoerheid en zijn kracht
belichaming een deel van mijn gedacht.
Hij staat daar trots in volle glorie.
Ik noem hem geduld in groene stilte
bevriend met dag en nacht.
Zijn wakkere ogen zwerven over ’t gras.
Bij avondval zal hij de stemmen van de krekels horen.…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 Rust in vrede, rust in vrede,
gij die, wandlend, zijt van hier
voorwaards- en voorbijgetreden,
onder Christi kruisbanier;
die naar 't land zijt, het verdoken,
waar de koninklijke staf
ligt bij 't naamloos stof gebroken,
van 't onedel werkmansgraf;
waar geleerdheid niets kan baten,
weet men Christi lessen niet,
waar men geld en…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 de echo van een
stem in mist
tot haast vergeten
werd wie is
maar diep voorbij
het ruwe zwart
onder het bonzen
van het hart,
lag iets dat niet
om macht vroeg,
geen storm geen
vuur dat woede
droeg
eerder de zachte
tegenzin
tegen het verlaten
erin
een zwak maar
onverplaatst bestaan
dat woordeloos
bleef verdergaan
naamloos…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Alle dagen zijn gelijk, ze trekken
naamloos aan mijn vensters voorbij.
Stabiele geest buigt mee in ‘t geweld
wilg in de wind veert terug in z’n ziel.
Als de schepping eenvoudig uitgelegd
kan worden op ‘n briefkaart is dat voor
de één verlichting, de ander bezwijkt
door instorten van z’n oude fundatie.…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
860 Toch is het dikwijls even zwaar, geen mens wil naamloos dood.
Of je nu sterft in dorp of stad,'t verlies is even groot.
Maar landelijk lijkt hier sterven, rustiger en beters.
En steden zorgen soms voor stress, met hun parking meters.…
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Kijk hoe het de horizon verlegt:
het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen,
rekt de broze draden van onze tijd op,
en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn.
Het onbekende ligt niet langer achter slot en grendel,
maar lost op in een helder, digitaal ochtendlicht.…
Verloren Strijder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.736 Naamloos
Ten onder in een strijd die niet door hem
Is begonnen, laat staan aangewakkerd.
Toch heeft onbegrip, en in een later stadium
Desinteresse, jou en jouw omgeving immuun ge-
Maakt voor neurologisch leed in al zijn aspec-
Ten. Fysiek in al zijn aard, werd de hemel be-
Stormd. Gabriël grijnsde en wees uit.…
Mata Hari
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De meest begeerde vrouw van jouw tijd
was jij, Margaretha Zelle.
Verstrikt in hun spel. En ze wilden je kwijt.
Daarom wil ik het nogmaals vertellen:
vals werd je gebruikt door de Duitsers en Fransen
in hun oorlog van 14-18.
Je verstond de kunst als geen ander, te sjansen;
aan elke vinger makkelijk tien.
Je bleek heel eenvoudig te vangen…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Mijn wezen draaide om de lengte-as
van wat een mens kan dragen bij zijn leven;
ik ben nu iemand anders dan ik vroeger was:
een dichter, met het woord verweven,
een ziener, soms, die het gekerkerd woord bevrijdt
maar zelf niet weet waarvoor hij naamloos lijdt,
die niet weet waar hij dit verkrampen aan verdient
maar zich toch van de klankkleur…
schier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 naamloos is de man en zonder vrienden
aangespoeld op schier een late gast
hij weet volstrekt niet meer waarvoor hij diende
som na som liep op het einde vast
zo’n mens is voor een tijd zichzelf tot last
zijn dagen krimpen groeiend is de nacht
vol wiekend licht dat steeds weer naar hem tast
hem slaat met witte regelmaat uit alle macht
maar…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 De zomer nog in ’t verschiet
Zouteloze dagen of weer zwaar bevlogen
De deur niet altijd op de klink
Elke leugen kan worden gebogen
Romantisch getint of platweg link
Wijsheden debiterend
Zo ga ik tegenstrijdig rond
Spitsvondig vermanend belerend
Een beetje ondeugend maar gezond
Gewoonte eer of plicht
Ik blijf er niet buiten
Ook naamloos…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Luister naar de woorden van de Oude Goden,
al-omvattend, al-doordringend, al-bewegend en eeuwig,
naamloos maar bekend als Gaya en Uranus, Isis en Osiris, Freya en Odin,
Morrigan en Dagda, Ishtar en Tammoez, Sjri en Vishnoe, Yin en Jang.…