280 resultaten.
Spijt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
708 Jij bracht mij weg in de nacht en jouw spijt
zeulde koffers naar het laatste perron.
Het was een feit, de terugweg was al kwijt,
toen jij besloot dat deze reis begon.
Jij hield mij vast, zoals jij dat niet kon,
terwijl de reis in volle vaart verliep.
De aantrekking, zij is er, gaat nog diep,
maar ontladen zal zij jouw hart niet meer.…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Het spoor scalpeert het
landschap
heerst en verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 gaf alles
Tot ik niets meer over had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron…
afwachten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 onbewandelbaar weer
dan gaat weggooien van rommel
moeilijk door dode handen
kijk, een bouwvakker die
leegte met voegwerk vult
treinen met vertraging als
voorschot op eindeloze ruimte
sterren die je nooit ziet
waar ze werkelijk zijn
daarom bedekken wolken
langdurig naakt
een Maori, een
onbegrijpelijk schilderij
rails langs het perron…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Maar alles daaromtrent
valt uit mijn later leven
Zo geef iedereen een generaal
pardon en hoop dat ik nog haal
de trein van zus en zo
op onbepaald perron…
Opstapje
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.801 Waar regen me achterliet; een leeg perron
in middagmist de klok onberispelijk wijzend
naar een lange dag en de zwarte waas – als altijd –
uitwaaierend, me dronken meesleurend in zijn spoor.…
Ersatz
gedicht
2.8 met 13 stemmen
5.423 Op zijn best sta ik op een leeg perron. Nu al dagen:
tussen twee auto's in. Geluidloos rinkelt alarmlicht.
Lieke zegt van pillen staan je ogen anders. Ik bedenk
de man die na zijn operatie plotseling pianospelen kan.
Dan moet ik dus een nieuwe bril die weg in één lijn
zonder uitroeptekens opentrekt.…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Een dauwdruppel dagdromend
Op Goede Vrijdagavond
Of een vluchtige kus
Op een overvol perron.
Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.
Ieder gedicht is een hoofd in de wolken,
Voeten langs de vloedlijn en
Leef er maar
Ééns
Lekker op los.…
Tien over tien
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
3.872 Aan het einde van het spoor
zag ik de laatste treinen gaan
ik stond alleen op het vijfde perron
keek naar de klok die stil was blijven staan
Zou dat het laatste zijn vroeg ik me af
een stipje dat in de verte verdween
langzaam kwam de mist opzetten
waar eerder nog de maan zo helder scheen
Was met die trein ook mijn liefde verdwenen
had het…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.
De trein komt langsgereden
En de man,
de oude man met stok,
in gebeden tot zichzelf gekomen
vecht het ultiem gevecht.
Zijn tijd is om.…
Toekomst van nu
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
640 Rotterdam Station Centraal
perron 4 heb ik verlaten
als ik van de trap af daal
zie ik wezens die niet praten
Haastend naar hun daagse dingen
duwend,trekkend,vlugger,sneller
aan het oor,'t mobiele zingen
van een telefoonkaartbeller
Uit de trein de metro in
naar de bus of even tremmen
flappen geld vanuit de pin
stomweg met de stroom mee…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Aangekomen bij een stil metrostation,
staar je gedachteloos naar het perron.
In je hoofd klinkt nog net
het macabere sonnet
over het ritme van leegte dat de metro zong.
De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.878 de trein naar het hiernamaals is vertrokken
en neemt de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de…
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Lijnen
ijzeren lijnen
lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok…
Stadsmus kiest het hazenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.127 ik heb als mus beslist een drukke baan
ben elke dag op het centraal station
waar ik kleurloos ronddwaal als spion
je weet vast wel hoe die dingen gaan
niets maar dan ook niets zal mij ontgaan
soms wacht ik urenlang op het perron
op goed geluk pik ik een straaltje zon
al wordt dat eigenlijk niet toegestaan
ik woon en werk al jaren in de stad…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 .
----------------------------------
uit: 'Drie op één Perron', 1960.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Dies Irae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 soldaten hatelijk hun een hak zetten
Ziet zijn zus ineens aan zijn rug als hij wegloopt
Hoezeer hij op haar lijkt en dat ze alleen maar hoopt
Ooit weer voor altijd samen te zullen zijn
En rijzen haar haren te berge van pijn
Met de door een amechtige moeder
Er inderhaast nog ingevouwen vlechten
Toen het laatste oordeel begon
Op een overvol perron…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Tot ik niets meer over had dan verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 het water ligt zwart
de maan gooit er een streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam…
28 maart 2005 om 17.47 uur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.297 stap ik uit de trein richting
Weesp perron 2 station RAI
precies midden tussen de
twee roltrappen
kies voor de linker roltrap
krijg een niet te bedaren
hoestbui mijn geblaf lijkt
mij eng en benauwend
voor de medemens schaars
aanwezig en voorzichtig
haal ik mijn hand van mijn
mond en wandel wankel
met schuchtere motoriek
hoor mensengeluid…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Nooit had hij zulke
mooie muziek op het perron van Treblinka verwacht.
------------------------------------------------------------
uit: 'Wie nu nog zwijgt moet alles vrezen', 1994.…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
Applaudisseerde hitte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 wij hebben
liefde beleefd in
de stilte van
onwetendheid
zijn er voor op pad
geweest hebben
blauw gele treinen
stoffig laten staan
omdat wij niet verder
met hen wilden gaan
een kaal perron
onder de brandende
zon applaudisseerde
zijn hitte bij gebrek
aan publiek wij zijn
de wereld ingetrokken
doodsbang voor de
brokken die ons de…
geduld
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.002 al maanden staat hij op een leeg perron
hij lijkt de wereld en de tijd vergeten
soms brengt een oude vrouw hem iets te eten
ze houdt hem warm met koffie of bouillon
hij staart en staart maar naar de horizon
z’n kleren werden grauw en zijn versleten
naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten
verkoos hij deze plek tot eindstation
bewegingloos…
De trein
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.187 2 tassen in haar hand
de trein staat klaar
ze draait zich om
zegt ik moet gaan
een traan op haar wang
ze verstopt zich in haar kraag
ze loopt van me weg
een leeg gevoel in mijn maag
haar trein vertrekt
want hij moet gaan
ik kijk hem na
blijf te lang staan
Kijk naar de grond
weg van het perron
ik pak mijn fiets
draai nog…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 In Doetinchem stond ik bij het station
de zon bescheen perron en mensen
en uren stond ik stil te wensen
dat jij nog steeds diezelfde blijven kon.
Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…