309 resultaten.
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot
Zijn ziekte, tevergeefs…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
Twee snelsonnetten n.a.v. het regeerprogramma
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
920 was het idee
Maar het regeerprogramma blijkt een strop
Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top
EEN NIEUW BELEID…
Er wordt een nieuw beleid gepresenteerd
Ik schaam mij dood, ons tolerante landje
Heeft nu een licht fascistoïde kantje
Doortastend wordt de vreemdeling geweerd
De medemens, zelfs in acute nood
Zoekt voortaan tevergeefs…
LIEFDESMEDICIJN
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.189 Ik was nog zo jong en ziek geweest
een liefdeswonde, die zomaar niet geneest
Had dokters van dorp tot stad bezocht
Toen bleek dat ik overal tevergeefs had gezocht.…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer als toen de lente groen
met bloemen en beloften kwam getreden;
er is slechts afstand, feiten en fatsoen
maar weet: je hebt niet tevergeefs geleden
en duurt het nu nog wel een tijd als toen -
probeer getrouw te wachten in het heden.…
Ongemak in de sprinter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Tevergeefs zocht de vrouw een toilet
in de sprinter. Ze vond het niet net,
echter na d'r gezeur
zei de hoofdconducteur:
'Neem een plaszak. Nu bent u gered.'
Hij bood 'r een zak om te plassen.
Niet al te erkentelijk was ze.
Ze zei nogal boos,
daar ze die niet verkoos,
dat een poepdoos 'r beter zou passen.…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De trein vreet elke ochtend vele ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Je weet dat ze bestaan, de schriele zwarte jongetjes van
een jaar of zeven, acht die tevergeefs aanschuiven
voor een lepel eten.
Je weet het, en dat moet doorgaans volstaan,
je wilt ze niet iedere dag in je gezicht gewreven krijgen.
De aanblik is ondraaglijk.
Je ziet zo’n jongetje en in één klap zie je ze allemaal, ooit.…
Een liefdesgezicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 In de nacht
zag ik het voor me
een liefdesgezicht
terwijl ik tevergeefs zocht
naar een hoogtepunt
als schrijver was ik
door diepe dalen
en grote hoogten gegaan
maar als mens
bleef het uiteindelijke resultaat
dikwijls achterwege
omdat ik niet de middelen had
om me met de liefde
te bemoeien
in de nacht kwam het
tot de ernst van…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 De te luchtig geklede wandelaars
doken tevergeefs weg in hun kragen.
De winter is alweer op komst.…
lieve liefste 2
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.586 Ik heb mijn hart aan jou verloren
ik eet, ik drink, ik rook niet meer
ik denk zoveel aan jou, het doet zeer
nog nooit kon een meisje mij zo bekoren
Als ik echter aan de toekomst denk
ben ik bang, ben ik verward
want al ben ik het liefje van je hart
't is tevergeefs dat ik m'n liefde schenk
Nooit zullen wij de sponde delen
nooit vormen…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Ik zoek niet langer tevergeefs
De kortste weg tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij…
dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.312 moeder en dochter
allebei dood
te fanatiek om zo stil
te liggen in een kist
netjes opgepoetst
een raampje erin
bleek en wit
vredig in een kist
mensen komen en gaan
gedachten zo verschillend
maar toch bij een persoon tezaam
nooit uit m’n geheugen gewist
nog te jong voor laat
een moeder van een jongen die
huilend naast de kist
tevergeefs…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 Vind
ik wat ik tevergeefs ging zoeken in
de late middagdrukte - moe van zin -
verlangend naar wat stilte als een kind
dat jengelt om een snoepje en begint
te huilen - snottebellen van zijn kin ?…
Eenzaamheidsverlangen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.830 Maar tevergeefs: mijn droefenis verried mij,
Mijn smartkreet overstemt de roep der vogels.
Waarom kan men niet lijden ongehoord
En ongezien, terwijl men toch alleen,
Alleen de lange levensweg moet gaan,
En toch nooit eenzaam leven kan: altijd
Zijn broeders, zusters, zonen, dochters, ouders
Aanwezig en bewijzen zorg en aandacht.…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 Voor M. 1961-2010
Als het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige…
vraagtekens ombuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 er staat een vraagteken
in z’n ogen:
een radeloos waarom dan
is hij bedrogen voorgelogen
iets misgelopen
tevergeefs blijven hopen
op iets wat nooit kwam?…
Bronzen leden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
536 mee
dat is zijn streven en haar doel
in media vita tot den doet
Toch denkt ze na
hoopt en verwacht
van verre blanke borealis
mededogenliefde
erogene empathie
Heeft zij op virtuele jacht
op een amourbeluste
caballero wel galant
maar transatlant
Uitdagend met haar
bronzen leden
rondborstig en wellustig
verleidelijk maar
tevergeefs…
Nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
295 Van mijn nachtrust komt zo weinig terecht,
mijn nachten zijn zo nauwelijks te dragen,
duurt al veel te veel ondraaglijke dagen,
terwijl ik elke nacht tevergeefs tegen vecht.
Vannacht waren mijn gedachten leeg,
geen idee wat dit bracht te weeg,
sliep hierdoor een gat in de dag,
En ja, ’k heb weer een tevreden lach.…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 Maar tevergeefs ga je op zoek naar
de aard van haar reumatische aandoeningen,
de schaduw van haar verdriet.
Wat een leven, mompel ik,
terwijl ik mijn koffie drink
voor het venster
dat de winden en de stormen
weerspiegelt. En dan, zeg ik:
foert, dan maar!
We eten,
we stoppen met ontwaken.
We worden menselijk.…
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 Maar tevergeefs, kan
er niet omheen,
het is laat, je moet helaas
weer gaan,
lijkt de nacht steeds langer
dan voorheen,
weer een nacht, op
eigen benen staan...
Ben zo bang voor het moment,
doch hoop het nooit
te beleven,
dat de nacht
de dag niet meer herkent,
en zij vergeet je
terug te geven...
aan mij...…
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Nog eenmaal wil ik mij in de gang begeven
de trappen lopen van mijn middelbare leven
voor de laatste maal de bronzen namen lezen
tevergeefs mijn letters boven halen.…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 marmeren brokken
de jaren hebben de treden van de keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke steen in de metropool zucht
en zwoegt tevergeefs…
Bij dag slaagt men erin om te vergeten
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.659 Alleen de nacht, genadeloos, ontdekt
hoe tevergeefs de ziel zich tracht te warmen
aan ’t droombeeld, door herinnering gewekt.
En elke nacht opnieuw, zonder erbarmen,
doorvlijmt het lichaam, weerloos uitgestrekt,
hetzelfde heimwee naar dezelfde armen.…
één - gezind - huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 veracht
want ze lieten me buiten staan
en namen mijn minnaar af
delfde voor mij 't graf
steeds weer opnieuw
op de wegen des levens
lieten ze mijn vrienden
de andere kant opkijken
hun motto is graaien, de economie
moet blijven draaien
hoe lang heb ik niet getracht
hoe lang heb ik niet gewacht
naar het
één - gezind-huis tevergeefs…
Kortste eind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 Hij confronteerde haar ermee,
Bleek evenwel een rode lap,
Kwam als ’n boemerang terug,
Had hij dus niet aan gedacht,
Zit nu met de gebakken peren,
Hoopt nu dat ’t tij zal keren,
En hem aalmoes toe zal vallen,
Maar ook dat blijkt valse hoop,
Hij probeert ’t nog met stroop,
Hij kwistig smeert om d’r mond,
Tevergeefs, had hij kunnen weten,
Is…
Kerstzwerven
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
4.933 gebrek aan nuancen
kerstliedjes klinken door de volle straten
gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken
de drukte verschijnt opnieuw in de kerken
en ik glijd mezelf naar mijn stil verlaten
ik heb geen boom, geen timbre achter glas
feestelijk door tientallen lampjes verlicht
als verzilverd decoratie, langzaam stervend
Ik denk niet tevergeefs…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden, zo keren zich de gezichten
wie drinkt voor de laatste keer zonder te betalen
een zwakke vrouw schrijdt door de plooien van het landschap
ze draagt op haar rug een verleden van blijheid en verdriet
en zoekt nu de rechte weg naar vergetelheid
we hebben haar tevergeefs…