32018 resultaten.
EEN KIND
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.056 Wat kan een kind toch blij zijn.
Zie hoe het lacht en speelt.
Vol overgave en met alle aandacht;
Geen moment dat het zich verveelt.
Wat kan een kind toch vrij zijn.
Onbewust dat iemand op het past.
Geen zorgen om de dag van morgen
Het draagt nog niet een zware last.
Wat kan een kind toch droef zijn
Als het leven om het heen verdwijnt…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 waar in as en puin stilte dwaalt
ontstaan nieuwe verhalen
over handen die dragen en harten die zien
die ons samen krachtig maken
waar wanhoop is borrelt ook een lied
van hoop op een nieuw verschiet
dat de wereld vlammend gloeien laat
in kleine en grote gebaren voor elkaar
elk gebaar, hoe klein het ook lijkt
verbouwt een muur tot een brug…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 'k heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker
wordt
ik zou jou kunnen beschrijven
maar wie kent zichzelf
in dat moment
waarin niemand fluistert
je bent thuis
illustratie: Jan Dibbets, Perspective Correction,
My Studio I, 3:Square on Wall…
Elk Wat Wils (Crisis-Tweeluik)
snelsonnet
2.6 met 15 stemmen
1.603 Het werd heel laat, vandaar dus al die wallen.
De zaak was veel te veel op scherp gezet.
Jan Peter kon weer naar de koningin
en alles bleef zoals aan het begin.…
Vuur van de zon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
400 in donkerrood
warmde zich de
eeuwenoude stenen
muur met het
vuur van de zon
met kruimels
cement had zich
het minuscule leven
al jaren verwend in
krenterige symbiose
zij kende de kleur
van seizoenen wist dat
wind met stormachtige
vlagen haar bloempjes
tot toekomst zouden maken
jij hebt met de wallen
gesproken en stukjes
geschiedenis…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden…
EUS: ÖZCAN AKYOL EN JAN SLAGTER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
455 Nu met de afdaling van zijn leven
heb ik betere vergezichten en vooral inzichten
neem nu de controverse tussen
Özcan Akyol beter bekend als Eus
en Jan Slagter veelal bekend
als de gebeten hond die bijt
maar het is de tonende en de tanende
de potente en de minder potente
het lijkt bijna bij Jan op kutnijd
dat wat ik in vrouwen verafschuw…
Het middelpunt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
174 Daar,
in de ruimte
tussen twee gedachten
kan iets oplichten
geen antwoord
een herkenning
dat
het bestaan
zichzelf
door de mens heen
probeert te begrijpen.
datgene
wat blijft wanneer
alles even ophoudt.…
DAG DES OORDEELS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
446 Ik kwam in de hemel
kwam in het aangezicht
van God en sprak: wij....
God onderbrak me en sprak: en jij...
ik sprak: ik heb publiekelijk...
God onderbrak me wederom en sprak: en privé?…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 Tussen haar zusters, de verkoren rozen,
Verbergt zij kuis en bang de zaligheid
Die haar verwart en mijmerend doet blozen
Nu zij vermoedt waartoe ze is voorbereid.
De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…
de oude bok en zijn groen blaadje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
788 wat begon als vederlicht
groeide uit tot zwaargewicht
want door te flirten met passie
veel gesjoemel te weinig actie
een kamer huren was een optie
voor het uitgesteld orgie
aardbeien en champagne
waren ooggetuige van deze campagne
de trappen op naar niveau twee
een oude kamer met wc
een groot tapijt bedekt de vloer
een raam met uitzicht…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.324 spreken met je hart
zwijgen met je mond
je bent een geval apart
sterk en heel gezond
maar meestal averechts
zijn jouw gedachten wel
bizar, zeker niets slechts
dat begreep ik echter snel
dus schenk ik je het vertrouwen
ontgoochel me alsjeblieft niet
ik wil het niet berouwen
zo besparen we veel verdriet
ik hou van jou mijn zoon
mijn…
Zij en hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 Zij is moeilijk te bewegen.
Hij schiet alle kanten op.
Hij is druk met woorden.
Zij is stil met eigen zijn.
Elkaar begrijpen doen ze niet,
maar voelen elkaar goed aan,
terwijl ze eigen wegen gaan.
Samen horen ze bij elkaar.
Zij met hem, hij met haar.
Gebonden, maar ook vrij.…
NACHTGEBIED
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.211 Waarom hebben zij me niet laten gaan
Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan
Door wallen van waanzin afgezet,
In watten van duisternis ingebed,
Overkoepeld met een stolp van kou,
Waarin elk trillen bevriezen zou,
Waarin glanzen tot grauw,
Muziek tot stilte
Verstijven zou?…
Hier houdt het op
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
955 Zwijgend wordt er toegekeken,
naar de bakken regen,
die met spoed komen vallen,
uit mijn ogen boven diepe wallen.
Alle kracht komt nu naar voren,
maar mijn stem is niet te horen,
ik kan verdriet van zoveel jaren,
niet in 1 dag ervaren.…
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 Nu is de tijd voor oude heerschappijen;
Vermolmde staten wanklen - de Commune
Zal rustig rijzen uit de roeste ruïne
En zal een rijk zijn van de ganse aarde:
Herberg voor volkeren, verlost van wallen,
Bewoners van de veilge hemelhallen
En in de ogen Gods gelijk van waarde.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 elk seizoen mijn vriend
viert de voortgang
maar ook nestelt twijfel
zich in de kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
De prostitutiewandelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 Hij kwam de Wallen leeg van scrotum afgelopen
en ging de Damstraat naar de hoek van het Rokin,
maar bij De Nes had hij alweer behoorlijk zin
om een mienet of een coïtus te gaan kopen.…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 woelen van die zachte korreltjes
in de nerven van mijn palm, dan weet ik
dat mijn leven het hart van dit bestaan voedt
in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land met hoge wallen…
In onvolbrachte missie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.108 Als sneeuw voor altijd
die zon
verliest soms ook mijn hart
Natuurlijk niet
van alle elementen
Slechts van de medemens
die kracht
dácht te kunnen
elimineren tot en
met de allerlaatste vezel
in onvolbrachte missie…
winters tafereeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
605 de tuinen en daken
schijnen sprookjesachtig wit
kunnen je vertellen
wie er zoal is langs geweest.
het sneeuwtapijt laat sporen na
een roodborstje en de kat
ze kunnen het niet ontkennen
dat ze er even waren...
de kat lag nog te loeren
het roodborstje zag ik wegvliegen
een gebeuren, een verhaal
spontaan ontstaan... in 't wit van de natuur…
Vrij worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 We kunnen ons voorstellen,
dat mensen als wolken drijven.
Dat we afzonderlijke wolken zijn.
We kunnen bewustzijn ervaren.
Dat we de heldere hemel zijn.
Dat we wolken kunnen zien.
Mensen die werkelijk beseffen,
dat ze wolken en hemel zijn,
kunnen bewust kiezen.
Ervaren liefde.
Worden vrij.…
Stijl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Hoewel de duivel zijn dagen
afsluit, hevig vuur
De wind, aangewakkerd, de loef
van liefde afsnijdt
Boort de machine
voort, als verblijd
mensen geen gat zien
in die muur zonder licht
Die oneindige, behalve
de spurt van liefde
Zeer gehaast, versneld bedreven
die glijdende schaal
van het apparaat
gewoon kinky
gezien haar stoer zijn
werkelijk…
Nog (net) niet kleurrijk genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hoewel de herfst zijn in-
trede heeft gedaan
Was buitenzitten zeer aangenaam
Vliegtuigstrepen tekenen het
Luchtruim als teken van voorspoed
Vliegen als een vogel, tussen de wolken net
Als zij. Vrij zijn op jouw eigen vleugels
Tussen de wolken
Wilde jij. En jij wilde
Steeds weer vrij zijn, dus jij vloog zo
vaak jij kon.…
LANDDUINENZIEL
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 elkaar dringen
met honingzoete liefde
boven het zachte purper
tonen lage vliegdennen
hun wijd donkergroen
strooien voldaan gevoel
over het geribbelde veld
wijzen steeds tevreden
naar de verandergrage lucht
daarnaast geeft het felle geel
of ongeschonden blank
van zandheuvelhellingen
drang om verder te zwerven
tegelijk blijven zoeken
tussen…
Slof
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
520 De allerrijkste man op deze aarde
Was goede maatjes met de president
Maar als je allebei narcistisch bent
Blijkt vaak zo’n vriendschap niet een fijnbesnaarde
Die grote woorden in the Oval Office
Zijn hints dat deze ‘bromance’ nu wat slof is…