228 resultaten.
Geweld in de wereld
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
821 Ziet men de samenleving als geheel,
dan zijn geweld, terreur en overvallen
de onbewuste schaduw die met knallen
de aandacht opeist in het schouwtoneel.
Geschokt moet ik mij op dat beeld bezinnen
en richt mijn blik van buiten weer naar binnen.…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 nog voor de dag geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard…
Schijnheiligheid
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
863 Geef mij de eer te delen
Bij het verlaten van het licht
Te reizen waar u en ik naar streefden
Om verlustigd deel te kunnen nemen
Aan eeuwig erotisch geil vreet zuip festijn
Schijnheilig verdrongen toen ik leefde
Stuur mij wenend zo het vermag
Daar waar de duivel vertoeft
Bij het licht van hellevuur
Waarin de wellust zegeviert
Van gespuis…
Thuis en ergens anders.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Vanuit een heerlijk verwarmd huis, beker senseo erbij,
kijkend uit mijn raam naar een prachtige dag,
zie ik de laatste nevel uit de bomen verdrongen worden,
een dun laagje rode gloed achterlatend.…
Na de pijn van de geboorte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
662 van de geboorte
Wordt het gevoel geboren -
Woorden en verstand
Ontbreken nog, ogen die
Zich onvast richten op
De mens die voeding geeft -
Groei die volgt kent een
Tweestrijd tussen voelen
En denken; daarna
Een nieuwe wereld:
Denken, rede, ratio nemen
Bezit van de frontale cortex,
Gevoel wordt uit dit huis
Van lieverlee verdrongen…
Was spel de werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
519 handen
hij deed verbaasd en
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
zijn woorden speelden met
gevoelens zijn vingers prikten wel
met pijn spon hij zijn web
met spanning kocht hij aandacht
je was volledig in zijn macht
verslaafd aan hem
omdat hij jou belangrijk maakte
je verdrong…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Ik staar naar verdrongen herinneringen,
die uit een ver verleden komen.
Ik staar naar onbereikbare horizonnen.
Ik zie mezelf met open handen staan.
Eindelijk komt de vrede binnen,
in onze late lentetuin.
Het zijn duiven die ik hoor.
Leer ons mensen als vrije vogels vliegen,
zoals vredesduiven kunnen.…
met pijn spon hij zijn web
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
586 hij deed verbaasd
lachte over je gedachten
jij deed precies wat hij verwachtte
voor jou was spel de werkelijkheid
woorden speelden met gevoelens
maar zijn vingers prikten wel
met pijn spon hij zijn web
met spanning kocht hij aandacht
je was volledig in zijn macht
verslaafd aan hem omdat
hij jou belangrijk maakte
je verdrong…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 nog voor de dag geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 ik rook weer Sinterklaas
zag hoe grijze lucht de zee
versneeuwde aan de einder
de maan verdrong
oktoberzon en scheen
voor even door de bomen
een vleug herinnering
van beelden die versluimeren
de herfst op een wandeling
we aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest…
De vergetelheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
468 lijken weer
verbindingen aan te
willen gaan die langer
dan hun dates duren
om weer geluk te
vinden in meer uren
de vampiers zijn
ook terug ik zag
de bloedvlekken in
mijn eigen bed
kabouters hebben
daar weer geslapen
zij kwamen hun
slaapmutsen halen
die zij vergeten waren
er spelen weer zaken
die vroeger tijden raken
die wij verdrongen…
The Real Game
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
795 We wisten ons onschuldig te vermaken
Met voetbal, Tour en Spelen op de buis
Maar nu drukt toch weer het recessiekruis
En als bezuinigingen ons niet raken
Dan treft ons de fatale afloop wel
Van Draghi’s euro-piramidespel…
merkwaardig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
913 de goede God bedacht dit meesterwerk
zijn vakmanschap is waarlijk onomstreden
verdrongen zijn de deurwaarder en klerk
zij haalden trots en aanzien naar beneden
het oord waarin wij wonen is een merk!…
VERDWENEN SCHUWHEID
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
622 Luid krijsend brengen de kleintjes eigen faam:
"De heer der schepping heeft oude vrees verdrongen,
speelt voor ons blije huis'lijke kluchten."…
ID
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 Wie
is nieuwsgierigheid
is willen weten
jouw naam waarvandaan
jouw situatie
jouw existentie
jouw tijd van leven
jouw positie en koers
hier en nu in het heden
jouw levensles inzicht
mentaal evenwicht
jouw staat van dienst
na
je trial and error
met schade en schande
je winst en verlies
jouw vergeten verdrongen
vergeven…
liefde
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.514 de ondergaande zon
denkend aan hoe het begon
lopen wij verder de regenboog tegemoet
mijn hand in de jouwe
de kleuren verblinden
we durven het aan
laten vlinders voor gaan
onze droom verslinden
jouw ogen die vragen
het antwoord al weten
lopen door de mist het rumoer weer in
de zeepbel uit elkaar gesprongen
onze hersenspinsels verdrongen…
Help ik verdrink in mijn verdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.542 Mijn tranen zeggen "ik zal je altijd blijven missen mijn zoon"
Mijn verdriet is niet te stoppen en overstijgt nu mijn liefde
Mijn hart is verscheurd en het doet nog steeds zoveel pijn
De gedachte dat ik je nooit meer vasthouden kan
Wil mijn verdriet niet verdringen nog ontkennen
Mijn tranen soms verdrongen door frustratie en woede
Nochtans…
Ljocht/Licht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
792 Ljocht
tusken beammen fan eartiids
ferduste poëzy har
yn it hear en fear
yn e limoer fan ljocht
bruts se iepen
trochskinend yn e
linen fan natûr
fuotstapjend op e wyte wei
sa sêft yn sjeandereach
wher yn fûgels fleane
ûnmerkber hast stil
yn it tsjinljocht fan e joun
vertaling
Licht
tussen bomen van vroeger
verdrong poëzie…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 knabbelen
aan jouw betonnen muur
door een klein gaatje
zag ik een doornstruik,
moeras, drijfzand, prikkeldraad
ik gaf niet op
reikte mijn handen
je wilde ze pakken
maar de angst
wederom verlaten te worden
was groter dan mijn steun
het lachen veranderde
in onmogelijke tranen
want je was uitgehuild
het verdriet zat veel te diep
verdrongen…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 onder het grijsgroenige dak
van het pijnbomen bos achter de duinen
schreien bottige takken
hoekig omhoog tot in
kokende
broccoli kruinen
ze rouwen om al de gevallen naalden
alsof ze gemeenschappelijk
faalden
maar de hoog daar verborgen cigalen
herhalen
en herhalen
hun verhalen
van 't echte, verdróngen leed
hectaren…
Beertje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
445 En ook nagenieten
Van een realiteit die we achterlieten
Toen ik je leerde praten
Voorbestemd als beste maten
Tot in de eeuwigheid
Mijn balans in een periode van instabiliteit
Ergens onderweg
Corrigeer me als ik iets verkeerd zeg
Verloor ik het prijskaartje, maar
Intussen was je zo goed als onbetaalbaar
En zelfs 18 jaar later
Verdrongen…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend
voor vergiftiging, verlangend naar een buurgebied,
verdrongen…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ik ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De Fado
heeft hun God verdrongen
in nauwe straten wordt
geen psalmen meer gezongen
kleurrijke transformaties naar
het levenslied, waarnaast de
mensen hun Godshuis bouwden
soberheid van welbehagen
in een mediterrane habijt
de sterren genieten in hun
nachtelijke lijsten van de
zoetgevooisde geuren van
persing in vloeibare olijven…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
vanuit binnen bekeken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Ik zie grijs dat blauw en wit verdrongen heeft. Je best doen is steeds niet genoeg.
Ik zie duizend kleine sterren vastgeplakt op het raam. Het kunnen ook regendruppels zijn.
Ik zie een beetje blauw, grijs en wat wit. De storm lijkt op zijn retour.
Ik zie de zon doorbreken. Zolang het duurt.…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 De zon heeft zojuist de mist verdrongen.
Lieve mensen, kijk aandachtig om u heen.
Laat onze waanzin vandaag in vrijheid los.
Laat het wonder van het leven,
niet door wereldnieuws stelen.
Laat het geluk dichtbij u niet ontgaan.
Lang leve de vrede in ons aller hart.
Leve de vrede in de wereld!
Lach ons onbegrijpelijke leven toe!…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 aangestreken
door een rechterhand
ze versmolten passie en hartstocht
met wrede smart, intiem en zonder rust
omdat zij beiden wisten
te zullen sterven, steeds bleker
en verder weg van de maan
met een raamloze serenade, noodlottig verborgen
achter de rode mantel van het water
de contrabas en de gitaar
vertelden elkaar hun levensverhaal
verdrongen…
Ik breng je naar de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Als een slaaf gaat hij voort,
verdrongen naar de eenzaamheid.
Vervloekt en gehaat
door alle slapeloze nachten.
Vannacht herkende ik hem.
Niet zozeer zijn stem of gezicht.
Ik had medelijden om zijn eenzaamheid
en om het werk wat hij verricht.
Altijd maar weer die kanttekeningen
en het nog dieper gaan dan de dag.…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 — van de reê
Verdrongen, 't West uit wraakzucht blaakten? —
En aarzeling hun graf genaakten,
Hun reuzig graf, de Stille Zee! —
Verbeid hun Grote Geest geduldig
Uw oordeel dáár, wat eisen wij,
Dat uwe erinn'ring Holland huldig?
Een wijl verengelst, werd ge vrij:
Wat zijt ge Europa langer schuldig?…