637 resultaten.
NAJAARSTROTS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Het ruige herfstbos,
vol dooreengeweven loof,
heeft kunstig aanzien
van oude, gerimpelde,
maar smakelijke appels.…
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 namen van gezichten
verdwijnen met valwinden
van eb en vloed
langs veldlijnen van de zon
gehuld in onhoorbare gloed
hun reddeloze gedachten zijn
als vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
Gewezen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Kijk d'r schuifelen
kijk d'r gaan
een gewezen actrice
komt daar heel voorzichtig aan
haar jurk vol bloemen
haar make-up te dik
al sloffend langs etalages
niemand die haar meer kent
behalve...…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
Vadertje tijd.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
645 Nog even en
Maart
gaat op weg naar zijn staart,
op weg naar het begin
van een nieuw
seizoen;
op weg naar
het licht
ontneemt het straks
het zicht
op de voorbije dagen
waarover niet
veel viel te klagen
wat winters
weer
betreft.
Maar voor je
het beseft
is ook…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 the lady in blue
beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid
die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid
dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies…
Wiederverschluss-Streifen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 ik moet, na opening van zaken,
niet te lang wachten met opeten
want verschoonde tijd zal
ooit voor bederf zwichten
als de termijnen zijn verstreken,
is al het geduld vergeten
dan blijf ik zoeken naar woorden
om mijn gaten te dichten
Kann Spuren von Erdnüssen enthalten
Ungeöffnet mindestens haltbar bis;
die Vergänglichkeit…
dansen aan de evenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 de herfst ontluikt als een droom
diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers
takken hakken en bladeren worden ontmand
als filosofische krijgers
de geur van bloed overpeinst de straat, met
het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind
zuigt aan de valreep waar benen zich lossen
van het openbaar gewoel
want alles lijkt de dood te doen…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 ik zou bijna willen dichten over
deze dag die in het nat van dit seizoen
dan toch de mooiste kleuren laat schijnen
in een schimp waar mijn moed verslonken
is tot in de weke grond waarin het graf
transparant staat te waken op ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als…
Spoken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 de wind blaast de vitrage
tot langgerekte witte spoken
abrupt gewekt uit hun bandplooiheid
dansen zij van grip verstoken
richting bovenliggende etage
hun holle ogen zwart en wijd
in de schoorsteen kermt de tijd
als echo uit hun keel onloken
een ijzingwekkende hommage
aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…
Het eeuwige niets
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Waaruit alles is ontstaan
Verloopt volgens een kringloop
Om mettertijd weer te vergaan
Elke fase in het leven
Begint met een kleine baring
Blijft soms maar voor even
Voorziet het bestaan van een opklaring
Elke fase in het leven
Eindigt met een kleine dood
De pijn blijft soms maar voor even
Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
Een ordinaire stoelendans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 Links en rechts vallen ze neer.
Ja, het leven is geen sprookje, meneer!
Voor jonge mensen is het begin vaak wel leuk,
maar ook zij krijgen een deuk.
Thans zei tante Jans: "Op latere leeftijd heb je minder sjans."
"Ach wat maakt het uit," zei de koe,"Jansen is nog lang niet moe!"
En Kirsten heeft een nieuwe baan!
De negativo zei: "Het is met ons…
In de kringwinkel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De kleren op de kleerhanger
kleuren klaaglijk en klein
afgeleefd en weggedaan
maar het eind mag niet komen
het verlangen naar
enkel draad te zijn
enkel
stof`
.…
betegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 van een fossiele, stenen vloer
is het lastig eten
zo keurig als het tuinpad van de buurman
ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten
nog versteende keutels resten
er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan,
ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat
de maat toch te klein bleek
zodat voetstappen in beton zijn…
kleuren van de aarde 7
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
761 men zal ons over
bossen verstrooien
wie we ook waren
al het hartzeer in
menselijk tekort verpakt
geraakt in lucht en water
we nemen de kleuren
van de aarde aan
wie ons ook beweent
wie ook in de spiegel kijkt
naar diep verdriet
men zal ons
over bossen verstrooien
wie we ook waren…
november
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
898 nu uit de tuin
de rozen verdwenen zijn
kale stelen en doornen grijnzen
boven het bladertapijt
alles ruikt naar vergankelijkheid
zoals vochtig mos
veert onder je voet
en moddergrijs glijdt
trekt de tijd
zich in zichzelf terug
schijnt maanlicht warmer
dan de naakte winterzon…
een zottig lot
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.120 ach, het was maar voor even
van korte duur zogezegd
dat ik op eenzame hoogte
aan de top mocht zweven
het koningsschild
gesmeed van honing
uit een sterfelijke bron
heb ik afgelegd
op een aards schavot
daar het smolt in de zon
toch was het zoet
een enkele maal te proeven
van een vergankelijk aards lot…
Aankondiging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Schimmen waren rond zijn bed;
aankondiging van verval en ondergang,
een gevoel van vergankelijkheid groeit
met de dag: dit vluchtig beeld
waarin hij zijn zelf verloren ziet gaan;
een lange wandeling door de mist van
het onbekende, zonder doel, zonder huis,
niet wetend of het goed of slecht af zal lopen.…
droombeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
624 akkers liggen gerooid maar voldaan
in het goudkleurend avondlicht
ik verzink in het vergankelijk beeld
van groei en vergaan
overpeins hoe mijn kleine bestaan
verlopen is
wat er na de dood van mij nog over
blijft misschien wel verder leeft
en of er ook iemand te wachten staat
in het ooit gedroomde hemels licht…
culpabilité
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
738 het verleden als een rugzak
met 't gewicht van vergankelijkheid
al het geluk van weleer de vreugde
pijn verdriet en oude tranen
die ik bewaarde voor later
leggen beslag op mijn gemoed
doch met iets van zelfkastijding
draag ik het als boetedoening
op mijn rug en troost mezelf
met de diepere gedachten dat
schuldgevoel ook een gevoel is…
Zonder weten
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
768 vergankelijk zijn gedachten
aan vroegste jaren
van mijn vast bestaan ook
vermoed onstoffelijk zijn
tot moeders baren
is gedacht tot niets vergaan
geen zin laat ik mij geven
daar alles is vergeten
- een vogel mist zijn vleugelslagen niet -
geen woord geen zin
noch aai noch koos
het leven maakte mij
gewetenloos…
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
Koude winternachten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Uit de stille brief
die je me stuurde
vallen eenzame letters
in somber duisteren
krijgt jouw fluisteren
een onbestemde klank
in koude winternachten
vriest de liefde aan het hart
door waanzinnig verlangen
nu ik je steeds vaker niet begrijp
is dreigende leegte onberekenbaar
aan vergankelijkheid onderhevig.…
IX Stofwisseling
gedicht
2.9 met 11 stemmen
5.281 Vergeet de groente
vergeet het vergeten
vergeet de vergankelijkheid
eet wat je ziet
weet wat je vergeet
vergeet wat je ziet op de wandeling
vergeet het licht op de wereld niet
eet het licht drink het
als wijn tot het stroomt
door je bloedsomloop
tot al het vergeten weten
je uit de vingers bloeit.
----------------------
uit: 'Ontij',…