Alle inzendingen over vergetelheid

506 resultaten.

Sorteren op:

Vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
’t Zal vijftig jaar geleden zijn toen ‘k aan het Groetse strand een schoonheid van een meisje zag met een fles zonnebrand. Maar ja het arme kind zat toch een beetje om het hand Want hoe ze zich ook rekte, zij kwam niet aan d’ achterkant. En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan en…

Romeo en Julia

hartenkreet
2.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.168
van de bloempjes en de bijtjes steek jij mij nog het meest jouw angel zit mij in het hart als een splinter in het oog dat tot tranen toe bewogen mij doet balken als een ezel die blij is met het hout een huisje bouwt een bedje spreidt en wacht tussen de warme lakens vergetelheid... als jij mijn Julia zou zijn dan was ik er geweest.…

Fluister zandkorrels .....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Neem mijn gewonde hart mee fluister zandkorrels zachtjes in mijn lange blonde haren en proef het leven in verwoestende golven, die koppen tegen de wind in naar het duister als deze nacht voorbij is wandel ik door de duinen naar het licht en wacht daar op de zon die mij roept en samen met haar ga ik op in vergetelheid, geen zandkorrel…
metha25 december 2004Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 999
Een diep verlangen naar het eindige kruipt traag en wenend in dikke strepen naar de stilte van het oneindige In het vragen naar vergetelheid kan de nacht mij vinden, een vuistgroot op mijn kussen, er ontbreekt enkel nog een afscheid Sterfelijk vergruist de rand van de dag nu voorgoed, geluisterd en diep gedacht schrijf ik de woorden…

rook stijgt vers gebrand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
zon verregent goudgerand rook stijgt vers gebrand langs zwart gedolven aarde vernieuwend over leven in herschapen vast verband koffie wacht cake verkeuvelt in een traan de tissuelach verzacht verdriet het mompelen zwelt aan vergetelheid de werkelijkheid was even kwijt…

Dwalend

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 660
over de vlakte van vergetelheid almaar draaiend in 't rond ben ik opzoek naar jou; mijn zoon wil je vinden hier terstond zoek ik je in de bomen en zoek je in het gras maar hoe zeer ik ook hoopte dat jij hier aanwezig was droogt de wind al mijn tranen sla ik mijn armen om mij heen zal ik je ooit hervinden erger gevoel dan leegte is er…
LadyLove26 maart 2012Lees meer >

Nocturne

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
Die zich zonder morren af laat voeren, wegschenkt aan vergetelheid?…

Zegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
De palm van een hand is het teken van goede bedoelingen .....ik ben niet gewapend .....dat is mijn geschenk zo ligt alles in ieders handen .....leef met mij .....ik zal je helpen Mijn handpalm zegt wie ik ben, vraagt jou .....wie jij wil zijn .....voor jezelf en mij voor de vergetelheid uitwist wie ik niet hielp .....om te groeien…
Zywa9 december 2021Lees meer >

lichtjaren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
wis loze mitsen en maren van het voorhoofd veranker je in een stilte van porselein hoor het zwijgen van de hemel laat het glas staan je vulde het met vergetelheid hoor met gesloten ogen de morsetekens van de taal tast naar het licht dat op dat in je ligt lichtjaren zal het duren voordat de duisternis de weg vragen zal…
J.Bakx3 maart 2022Lees meer >

Langs het pad van vergetelheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat donder wolken de lucht betrekken tot het grauwe en grijze van een treurig kaal verdort winterbeeld een herfstbui huilt haar tranenval van zure regen wanneer het besef komt dat ook dit bloembed net als die anderen graven vecht tegen de vergetelheid…

bloemen groeiend uit vergetelheid

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.254
ik heb op wolken gelopen mijn lichaam in de zon sterren voor het grijpen geluk dat niet op kon je gaf me lente met de smaak van eeuwigheid er bloeiden bloemen groeiend uit vergetelheid we zomerden in warmte met lange dagen zon donker koelde onze huid verliefde krekels zongen luid we deelden in de oogst van bontgekleurde herfstdagen…
wil melker15 januari 2004Lees meer >

Dikkere lagen van vergetelheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
Wat moest verdwijnen, wegglijden in de vergetelheid. Hoor hoe ook nu voorbij de half kale els en berkenbomen de lijster en merel een mus de stilte geleidelijk doorbreken. Weten zij en wij wellicht toch teveel anderzijds juist echt vele momenten veel te weinig over onwetendheid.…

oud het mens de mens

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.028
Langzaam de trechter vergetelheid binnengezogen bleef zij houden van haring met uitjes voorgeschotelde hapjes bij beetjes met een gebit klepperend genoegen genoeg nooit genoeg en altijd geholpen bij happende hahap ja zo zo goedzo hahap.…

Samen, in eenzaamheid.....

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Tot over de grens wil zij verblijven in armen der vergetelheid zijn zacht geproken woorden nu genageld in haar ziel koesteren haar gedachten het zout verweven met het zand golft gebroken letters als schuim, zin voor zin zacht als harde waarheid in plots verloren leven samen een, maar nimmer was zij zo een, doch alleen met haar eigen…
metha30 augustus 2004Lees meer >

lege dagen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
als de kralen van een paternoster glijden de dagen gestadig door verveelde vingers nu alle uren even lang duren geen dwang bevatten noch vlucht nadert snel het geduchte moeras waar de jaren wegzakken in vergetelheid graaien handen vertwijfeld naar houvast maar verdwalen in het drijfzand der herinnering…
rietvr23 februari 2008Lees meer >

Lèthè

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 893
waar bomen bossen, koud en naakt met gestorven voeten in geplooide aarde daar vraak ik, oh maanloos woud vertel mij van het pad naar vergetelheid voorbij de deemster wil ik drinken uit de woordenstroom waar flarden kleven aan verschoven rotsen in opengevouwen handen ontrolt zich een zee die mijn ogen niet kunnen dragen…
Hanny26 maart 2008Lees meer >

wakker

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 764
op je knieën, beval je en alles werd zwart stil verlamd de stoelpoten gebonden aan de mond van macht schaduwen, de poppen op je rug en alles werd lelijker de verste hoek binnen handbereik telkens anders de gil toen de aarde in de nachtspiegel van de kamer keek op knieën die zwegen stil de vergetelheid op het eind…

Mistige morgen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
In die ene bocht is vergetelheid blijven steken het kleurde anders mooi bij jouw jas Al had het op andere plekken geleken wist het pas echt zeker toen ik daar was honderden keren heb ik mij naar hier gebracht om te kijken of ik jou hier hervond vele lange uren heb ik hier tevergeefs gewacht 't was alsof je niet langer bestond…
LadyLove22 februari 2011Lees meer >

sterenhemel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
in het berglandschap uitgestrekt en kaal brengt een onderaardse stenen trap een graf aan het licht onder de geschilderde sterrenhemel twee lichamen bedekt met een gaas van ragfijne zilverdraden majestueuze maskers van goud rusten op de plaats waar ooit hun gezicht was uit het zand van vergetelheid gegraven onherstelbaar…

Daar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In de tuin van melk en honing Standvastig en parmant Geregisseerd door het orkest des levens Ruw en nonchalant Daar waar vlinders wiegen Zeeën van muziek Het lauwe water doet verwarmen Zilt en energiek Op bergen van vergetelheid Hard en onbetwist Daar waar handen zoeken Verscholen in de mist…
Ara29 juni 2020Lees meer >

Laatste levende ziel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.081
halfdoorzichtige geraamtes flaneren door de volle straat heel dodenstad is uitgelopen om de laatste levende ziel feestelijk levend te begraven verstopt onder eigen armen wacht de moederziel alleen het einde van het noodlot zielloos in haar traliekooi de levensdraden tellend verzinkend in vergetelheid te moe om nog te vechten tegen…
Gerardo25 april 2006Lees meer >

Laatste levende ziel

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.795
halfdoorzichtige geraamtes flaneren door de volle straat heel dodenstad is uitgelopen om de laatste levende ziel feestelijk levend te begraven verstopt onder eigen armen wacht de moederziel alleen het einde van het noodlot zielloos in haar traliekooi de levensdraden tellend verzinkend in vergetelheid te moe om nog te vechten…
Gerardo25 april 2006Lees meer >

van harte gefeliciteerd

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.918
wezenloos, als al ver gestorven maar ademend zo de adem wil heeft zij haar status verworven in vergetelheid, monddood en stil twee wielen op wat leder veronderstellen nog beweging mijn hart schrikt, maar huilt ook teder toen ik haar glazige ogen haast gedwongen in mij opving van harte gefeliciteerd schreeuwde de gelukwens op haar gesloten…

Tot oester gedicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
waar woorden ooit dwarrelden ongedwongen een weg zochten in vrolijk tintelende volzinnen staan ze nu door elkaar gehusseld in onuitsprekelijke onzinnen naar parels vissende melodieën overstemmen eens gezinde duetten vervalsen een ooit zo zuiver geluid in een schelp vol verwaterde vriendschap die zich langzaam in vergetelheid sluit…
Nina Laverona22 september 2006Lees meer >

Vlieg met jezelf mee

snelsonnet
1.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.251
De musical rond Paul komt net op tijd: Men vindt zijn Ma-Di-Wo-Do een zozo-show Soms zelfs al een How Low As You Can Go-show Een voorgeborchte van vergetelheid Artiesten draaien vaak dezelfde ronde: Wat oud is, wordt vanzelf heruitgevonden…
Ko de Laat11 januari 2011Lees meer >

Ruïne

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
ik schrijf mijn tekst hier op de muur in de hoop dat op den duur u het lezen zal de woorden staan er kil en kaal de achtergrond verbrokkeld vaal teken van verval doch eens, keek ik vanaf de toren lachend immer recht naar voren zeker van mijn tijd maar nu de brug is neergelaten straten stoffig en verlaten ga ik in vergetelheid…
Jareru11 september 2011Lees meer >

de schors van de nacht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
vlam mezelf zijn want hoe anders kan ik uitleggen dat de nacht zich niet vergist naakt op mijn schouders hij is een reiziger -ik ken zijn gewoonte- en komt binnen via schemerlicht berooft een boom van zijn bladeren en ebt dan weg in het oog van alledag laat me het ruisen legt zich neer ik klink zachter op het kussen van vergetelheid…

silhouette

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
De handen broos gevouwen in haar moederschoot Een tere roos voor laatste adem uitgeloot Een open raam met slechts uitzicht op het heden Enkel nog naam 't geheugen al overleden Een twinkeling in haar vermoeide pretogen Als herinnering aan eens uitstekend vermogen Een krimpend net dat haar vangt in vergetelheid Een silhouette in…

Oude ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Dan is er die dag - eigenlijk waren er al meer voorbij- dat ze niet meer wil Het lange leven beu met pijnlijke veranderingen te veel eenzaamheid Liefst nam ze een pil rechtstreeks naar de vergetelheid Het valt niet mee voor steeds meer mensen als je niets meer om voor te leven vindt Soms, overleef je zelfs je kind Stil buigt…
Sanne8 augustus 2014Lees meer >

vlucht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
aan je denken is vluchten in een waanwereld echter dan die waar ziekte en dood je achterhaald en weggevreten hebben waar onze liefde verder groeit en bloeit en woekert in zalige vergetelheid tot een scherpe scherf realiteit de zeepbel laat barsten en mij teruggooit in de rauwe hel die ik beleven moet tot ik kortstondig…