250 resultaten.
PASEN 2007
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
888 U geeft ons elke dag een visioen
zodat wij weten wat wij doen.
U draagt ons in moeilijke tijden.
Door ons moest Uw Zoon lijden,
Toch heeft U ons mensen lief
U ziet altijd weer perspectief.
Laten wij Pasen gaan beleven
als was het een nieuw leven.
Klaas van Eijbergen…
The lizardking
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
687 De zonnespiegel
klettert venijnig
stekend zilver
in het beige zand
Een felblauwe hemel
vraagt de cactus
die niet is
waar hij mooi zou zijn
Deuren gesloten
voor dit moment
Kauwend lokt hij visioenen
uit zijn tent
Met hulp van God
zoals hij peyote benoemt
Indiaan voor even
niet zo beroemd
Een eenzame steen schittert
wit…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 Een vreemd visioen! Ik droomde dat ik zwaar
Gezondigd had en vóór de spiegel stond,
Nog dronken van mijn zonde, met los haar
En vonklende ogen en ontloken mond.
En ‘k juichte in wilde weelde en ‘k zag – zo waar
Als God leeft!…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds
vijver wat niet meer is dan een visioen…
Levensrijm ?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
586 Emoties kloppen in
het mechaniek van de
aangemeten tijd en
visioen van zelfrecht
het reinste bronwater te
tappen uit elkaars gedronken bloed,
waaruit het labyrint van waarheid
ondrinkbaar en onzichtbaar wordt,
zijn we misschien al uitschreven uit
archieven van de taal en alle zin -
of onzin, een liederlijkheid waardoor
ons de…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij met zijn adem aan
als ik de merktekens in de spiegels lees
in dat blazoen word ik gerangschikt
naar de archieven van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden, het visioen…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend op de grond
hij raakte licht verward
zijn ogen schemerden
hij wist niet waar hij was
klauterde kreunend op
vol van visioenen…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 brug
tussen de werelden
van mensen, geesten en Goden;
Je extase brengende hoed
werd geëerd, gevreesd
en vervloekt
als godenspijs of heksenzalf;
Muscarine, muscimol
en muscazone, magisch,
hallucinogeen, giftig
maar o zo verleidelijk;
Menig medicijnman, mystica,
monnik, sjamaan en heks
voerde je in vervoering mee
naar verheven visioenen…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 beperken
vormen hebben onze textuele liefde nooit genekt
jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken ons, geen romantische visioenen…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig hurkend aan de waterkant,
verstomt het geluid tot het stilste stil
en geen orkestlid dat zich tonen wil
Hoezeer ik ook speur in het water en groen,
was het kikkerorkest dan een visioen…
DOODSE DOOD
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.583 binnengekomen overviel jou de kille kou
de kachel gloeiend rood, heel heet
in alle rust de krant gaan lezen
de doodse dood besloop je snel
aangrijpender beeld kan ik niet schetsen
visioenen achtervolgen mij nog steeds
wankelend heb ik je lichaam neergelegd
gestreeld, daarna ben je weggedragen
we weten nooit, waar en wanneer
de doodse dood…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Een nieuwe ozonlaag het
bitterzoet van zonnestralen
doopt in lankmoedigheid
toebedeeld, wordt geaderd
marmer vloeibaar door het
bioritme van een visioen.…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Hartstocht,
Ochtenddauw, visioenen die we deelden
roep van begeerte
donderslag van het heelal.
Opgelost in de tijd,
stilte achterlatend.
Leegte,
echo van gevoelens.
Het brandt, het brandt.
Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 In de nachtlijke stilt' van mijn dromen,
Als geen windeken ruizen in 't groen,
Als geen vogelken fluit in de bomen,
Wekt mij telkens hetzelfde visioen.
Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach!…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 spreekt
De kern van het dorp kent
Niet gauw met
Nieuwe ontwikkelingen meerent
Ontzag
Heeft
Voor dat wat opgebouwd is
En traant van binnen
Om het goede
Dat er was
De warmte
Geborgenheid
Het gemis
Al luisterend
Naar oude verhalen
Uit zijn jeugd
Blijft hij
Bij zichzelf
In zijn oude jas
Met stukgelopen schoenen
Hij leeft met visioenen…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 In waar jij de seizoenen zag vervagen
in visioenen overgeleverd aan willekeur
gescheiden door ras en andere kleur
die last was zwaar te dragen.
Ik neem geen foto van een schaduw
waarin geen gevoel wordt ondersteund
je boog je hoofd en sprak tot eigen goden
die je zelf hebt bedacht,maar waar
jij tevergeefs op hebt gewacht.…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 Wat veel meer betekent dan alleen
een visioen, ontsnapt aan de mazen
van de zandgolven, gemeten aan
de ijver van de oceaan, lonken oases
nog begeerlijker in de waan van de
dagelijkse dingen en met zachte
heelmeesters van de geest is het
twijfelachtig of dat geneest en zal ik
verdrinken in de Fata Morgana van de wereld.…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Hoe kom ik onder dit visioen
vandaan? Wat te beginnen
met de vierentwintig oudsten
en die vier dieren vol ogen,
die elk zes vleugels hebben,
en die twee sterke engelen
die zwijgen?
Wat moeten wij
met deze beelden, ontleend
aan een vergeten boek?
--------------------------
uit: 'Gedichten', 2005.…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 in rood, in zwart, in grijs
‘k zag rode kolen en pompoenen
vrolijke vrouwen om te zoenen
brachten je listig van de wijs
ongrijpbaar enge visioenen
tartten meedogenloos je geest
prikkelden je met miljoenen
je werd behandeld als een beest
het was een lange, enge zware nacht
‘k had dit niet van m’n geest verwacht
ik zeg het eerlijk zonder…
Daewoo Plasma
gedicht
2.4 met 5 stemmen
4.257 Want de ziel die men geeft, het visioen dat men spreekt,
het is niets. En zo al wat men voelt, wat men doet,
het is niets. Het is minder dan sneeuwen en ruis.
En aan een mond die beweegt, het is niets.
Een scheur in een buik, een put zonder kruis,
ach levens zijn minder dan puin.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 de mij voorbestemde weg
tijd en ervaring lijken langer
rekken zich uit in hun voortbestaan
hun lichaam verliest aan kracht,
lichten wordt milder, transparant
in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees
voor de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen…
Pim Fortuyn, zijn en mijn naakte werkelijkheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
335 Na 7 afleveringen de laatste met uitstel bekeken
gisteravond ON HOLLANDS met zijn smartelijke dood
Pims geest bezette mijn slaap daarna
een nacht met smartelijke visioenen
ik vroeg me in oprechte emotie af
had hij het gered had als Minister President
ik had hem 2 x live ontmoet, rond 2000
in de gay jeansbar Shaft, Rotterdam
daar stond…
Geile aap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 prestigieuzer
dan het Heckrund van de nazi’s
ik loop dan naakt en behaard
met ornamenten in de baard
hitsig door het huis
in een walm van schimmen
en pulserende patronen
hoor hoe Coltrane
door de kwintencirkel marcheert
hoe Jobim zijn toetsen in golven
weet te wassen
en nog net voordat ik haar billen
in massageolie wist te drenken
een visioen…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 het zwerk heeft dat speciale blauw
dat alleen bij nachten hoort
en in het nabije dwarrelen bladeren
in het zachte schijnselwit
boven leemte van het kiezelpad
verzwijgt
de muur -met daarachter de weg
naar Tongeren - verblijft
de stilte, op deze plek waar
goden met de doden bewegen
als reizen
de grens ver schemert
als in een visioen…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 mijn vochtige ribben tot dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend grijs verwordt me tot een gevangenis
het steenkoude lijkengewaad van de drenkeling
Het bloed onder mijn ribben krampt en pompt,
vermengt zich met het slib der aarde
voor een heilig onderkomen
Ik lijk hopeloos verloren gelopen
De snode dood plast rond in dit visioen…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Om eindlijk, door elk visioen
verraden, mij te laten werven
Voor 't vreemdelingenlegioen,
Zo eervol anoniem te sterven.…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Dan ga ik op
in rook met hennep
verboden paddestoelensoep
een kleurige nar
een lachend visioen
de tempel van de zeven maagden
wil ontheiligd worden en
er is niets meer aan te doen
dan gierend geil te worden
begraven in onschuld.…
Vrijheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.655 Een wapenschild voor leugen en bedrog,
Een krijgsbanier beklad met adderspog,
Een droom, die spreekt door valse visioenen,
Een struik, die wel verbruint, maar niet kan groenen.…
Saint' Chapelle
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.426 Niets vermag de indruk te beschrijven
van ‘t grote, hemelse rozet -
dit orgelpunt in glas-in-lood:
visioen van toen, dat uitzicht geeft op later,
voleinding van wat ooit begon
de thuiskomst van een lange reis -
niets meer vragen, enkel weten
slechts één en alles zijn.…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Om eindlijk, door elk visioen
Verraden, mij te laten werven
Voor 't vreemdelingenlegioen,
Zo eervol anoniem te sterven.
------------------------------
uit: Serenade (1938)…