263 resultaten.
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 o Perenboom, vaar wel;
'n wilt vóór winter fel
noch weemoed buigen neder:
de winter komt en gaat,
o Perenboom: weêrstaat,
verrijzen zult gij weder!
------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Alle dagen gingen aan mijn voorbij
de seizoenen, het weder.
Er waren dagen dat eufemisme diep borrelde
van onder naar boven.
Maar door dat alles, wat leeg leek
en niet de moeite waard...
rijpte in mij een vrucht die haar kiem ontsloot.
Had ik hier op gewacht? Blijkbaar.
Al die jaren maakte ik vrij baan, voor die éne vrucht.…
Zwarte Leeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.363 Dan toog hij weder naar het Westen
En schonk, hun dapperheid loon,
Aan d’onversaagdste zijner zonen
Een konings- of een keizerstroon.
Hij sluimert nu. – Der Walen koning
Beknel’ hem vrij in ijzren band,
Hij sture vrij zijn roversbenden
Tot op der leeuwen Vaderland…
Want zo de leeuw ontwaakt, – gij roovren!…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 nimmer vindt gij 't blijde paar,
In zijne schaduw weder!
Het noodlot, mij zo wars en stug,
Ontstal mij 's meisjes harte!
Geen zuchten toovren 't mij terug,
Geen teedre traan der smarte!
O!…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 nimmer vindt gij 't blijde paar,
In zijne schaduw weder!
Het noodlot, mij zo wars en stug,
Ontstal mij 's meisjes harte!
Geen zuchten toovren 't mij terug,
Geen teedre traan der smarte!
O!…
Mijn biologische klok?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Uit een tijd dat mijn horloge
nog opgewonden werd net als
mijn biologische klok die
analoog wat achter liep en
na iedere kus, waar een hele
klus aan vooraf ging, discrepantie
van beide weder helften, innerlijke
psyche van man en vrouw, verbonden
animus als buiten-categorie in vaardigheid
van fysiek en tederheid, met of zonder
deelbaarheid…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 Kan het zijn dat een ader, verstikt en vergeten,
schoon eens mede van jeugdige zangtonen vol,
thans opnieuw, door een stout maar gelukkig vermeten,
in de zandgrond geraakt, weder uitschoot en zwol?…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.489 Daar stijgt en breekt de zee der lijdenschap
en huilt in toorn en stort verzuchtend weder.…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Uit de schaduw van mijn stille leven,
Over de onrust van mijn blinde zorgen,
Heb ik mij naar de eindeloze verte
Met een glimlach weder heengebukt, -
En tevreden bij haar heldre gaven,
Heb ik met mijn beide dankbre handen
Weer een groene tak vol zoete vruchten
Van de boom des levens afgeplukt.…
De Planeet.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.548 Blank-glanzende planeet
betuurt aandachtig weder,
strak-fonkelend en teder,
mijn stille avond-weg - alsof zij weet -
Gaat hare hoge baan,
blij-bezig, zeer verheven,
zelf wel vol moeizaam leven,
doch ziet men 't haar serene blik niet aan.
Stelt mij het hart gerust, -
zó hoog en zó ontzaglijk!…
Het visje.
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.448 Maar het visje schijnt verblind,
't Springt om 't lokaas heen en weder,
Trekt het koordje telkens neder....
'k Vrees, het smaak in 't wormpje vindt.
't Dobbertje wordt sterk bewogen,
Kijk!... 't verdwijnt geheel voor 't oog;
't Visje is door de schijn bedrogen....
Flap! daar ligt het op het droog.
Visje!…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven is loslaten,
onthechten,
zoals de slang vervelt
de kreeft haar pantser achterlaat
om door te groeien
meegezogen in de spiraal die nergens eindigt:•elke deur die sluit opent een andere
reeds kleurt het maaiveld weder…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 Met genoegen in hare ogen,
En met zweet op hare kaak,
Ging de kleine, 't hoofd gebogen,
Weder voort aan hare taak.…
Meizang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.535 Een aangenaam en zoet geluid
Door gans de velde zwiert;
De leeuwrik spreidt zijn vlerkjes uit
En stijgt en tiereliert;
Het bieken zingt in 't rond en bromt
Dat het de lente viert;
De zwaluw, die van elders komt,
Hier weder ommezwiert.
Nu weer de zwaluw ommezwiert
Waar onze wonen zijn.…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.099 Daar stijgt en breekt de zee der lijdenschap
en huilt in toorn en stort verzuchtend weder.…
Het wormpje.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.139 Het draadje was gesponnen,
Hij leî zich rustig neer,
En, diep in 't groen gedoken,
Spon hij geen draadje meer;
Maar dra ontluikt hij weder
Verjeugdigd, vrij en vlug,
In andere gedaante,
Met wiekjes aan de rug.
Hij geeft aan 't oude nestje
Een dankbare afscheidsgroet,
En vliegt een ander leven
Heel vrolijk te gemoet.…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
Spel?
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.002 Wat baat mijn liefde God of vrind,
Zo in mijn eigen cel
Ik d'eigen gaven weder vind?
Ik voel mij doelloos als een kind,
Dat speelde een doelloos spel.
-----------------------------
uit: Iris (1928)…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 De deuren toe,
de luiken, boven, neder;
de zolder en de kelder dicht,
en alles toegetast,
zo dat hij maar niet in en bore,
en buiten blijve, vast,
de vijand, die geruchte houdt,
en buist en boos is, weder!…
Klokken in 't avondgrauw
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.128 De klokken luien, heen en weder slingrend
haar trillend tampen...
Heer, ontvang degenen,
die, 't hart doorknaagd van ontucht en van zonde, verschijnen moeten vóor uw Aangezicht,
en die naar u met angstige handen bidden,
na laatste Sacrament en Heilige Olie.
De klokken luien, luien door de avond!…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 En waar zij hem bewondering betaalde,
Loech hij de hemel aan, der zonne 't meest,
Die weder-lachte en alles over-straalde.
Een minnedicht speelde om de fijne mond,
Doorhonigd van gezang; uit de ogen daalde
Zijn schalkheid, die geen droefenis verstond.…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 Ik weet het leven in ’t voorverleên
Is eerder sterven mij dan leven,
Is ’t wederzien van toverdreven,
Die ‘k nimmer weder mag betreên.
En toch, weerhoud de vloed om weer
En telkens weer naar ’t strand te keren –
Ik kan niet mijn gedachten weren
Steeds af te dalen naar ’t Weleer.…
Waarom
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.519 Ik vind ’s viooltjes blauwe glansen
In de ogen van mijn meisje weder;
Ik zie, dat op haar zachte koon
Ook frisse lenterozen bloeien,
Dat lelies ’t voorhoofd haar omkransen,
Terwijl haar stem, zo zielvol teder,
Zo zacht klinkt als der windharp toon.
---------------------------------------------
zephir: zachte, zuidwestelijke zomerwind…
Kennis-dorst.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
985 Moe gedarteld zijgt ze neder,
Rijst ze weder,
Overziet ze heel haar schat;
Maar wat pijnt haar, krult de tipjes
Van haar lipjes,
Plooit haar voorhoofd straks zo glad?
't Is de wordende Gedachte:
Welk een krachte
't Bloemeke uit de zwachtlen baart.…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 "
Mijn gezang, weleer zoo teder,
Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder,
Doch zie ik U eenmaal weder,
Dan zal 't anders zijn.
Schoon ook al de frisse verwen
Op uw bruine wangen sterven,
Wonden U het voorhoofd kerven,
Eeuwig zijt ge mijn!…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Zij zaten weder te zamen
Aan tafel, de oude liên;
Grootmoeder zei dat ze elkander
In geen dertig jaar hadden gezien.
Toen beefde er een traan in haar ogen;
Maar zij was zo in haar schik,
En zij sprak tot zijne dochter:
"Hij is zeven jaar ouder dan ik".…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Dan zet de vijand scherp met twijfel op mij aan,
En wijst mij weder langs de oude weg te gaan.
Hoe bange is mij te moede! en evenwel, ô Here,
Al smaakt het mij zo wrang, nog geef ik u de ere!…
Odysseus tot Penelope
poëzie
4.4 met 9 stemmen
2.053 Ach, weef en zing,
Tot ik dat uiterst oord vergete,
Waar stil de witte nevel hing
Op 't stroomloos nat der bleke Lethe;
Dat ik de weg niet weder wete
Naar 't kilst van mijn herinnering,
Ach, weef en zing.…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 Maar vind ik u altijd dezelfde weder,
Gij zijt dezelfde niet geheel.
Waar strooidet ge eens uw gave neder?
Zij viel de armen meest ten deel.
En nu verrijkt gij met uw schat de rijken,
Als droeg gij water in de zee:
Men ziet u niet in de arme wijken;
Gegoeden deelt ge uw goedren mee.…
Het wachten valt pijnelijk.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.323 Dit uurtje is henen; dit weder verschenen
Dit kusje, dit kusje verdwenen;
Dit glijden der tijden is beter te lijden
Als 't treuren, als 't treuren - allene.
De dag is aan 't rijzen, en 't nachtje aan 't dijzen,
Ai rep u, ai rep u wat, grijze!
Ga spoede, nooit moede, dan noem ik u - goede,
Dan zal ik, dan zal ik u prijzen.…