Alle inzendingen over wilgen

317 resultaten.

Sorteren op:

Rozenkransmaand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Voor Mila Op het rechte pad Groen aan weerszijden Werpt het rad zijn schaduw Hoe regelmatig draait het Rustig haal je adem, zelfs De ganzen houden rekening met je Geluidloos promoten ze groei De zon in de rug trek ik de kar Dat je de mond van je moeder hebt Gebarentaalt het riet De wilgen vormen een erehaag Die niemand beknot…

Oude waarheden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
een constant administratief ad hoc houden zij het leven op maar in de reparatiemodus blijven deze heilige huisjes staan bij monumentenzorg zijn zij opgenomen met behoud van plaats en baan zo klit de zaak steeds verder dicht is transparant een modegril want wie wat waagt zal flink zijn vingers branden kan zijn luit wel aan de wilgen…
wil melker1 november 2017Lees meer >

De raad van een lelie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Een nacht ging ik wandelen naar de vijver God was niet in het water En de wilgen verhulden dat niet Afasisch.…

Waarom?

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Een kriebel in mijn nek, een blaadje Een reiger voor me langs, zo snel Een wolk schuift langzaam verder, een blauw gaatje De zon die vindt zijn weg wel Kleine mannen, een duim zo hoog, lachen en ravotten Een bluesman speelt gitaar, ik hoor het in de wind, de wilg verliest zijn knotten Twee oude mannen, ze fluiten eensgezind Mijn ogen dicht, ik…
Angelo3 februari 2008Lees meer >

Zucht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Wilgen die schudden, wiegen, draaien, bij de heersers naast die stad en in de wind. Dan dat kind dat, vrij van zonden, nog iedere steen werpen kan, plat op het water en onder die heldere lucht, waar de heersers om de stad vechten en de wind zacht en vol verbazing zucht. Touw van schapenwol.…

PLAGIAAT

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 802
Maart roert zijn monsterlijke staart Zwiept plantenpotten van terrassen Dwingt jong en oud in winterjassen Zet mijn vergissing op de kaart Werpt zwerfvuil tegen huis en haard Wist mij laaghartig te verrassen -Ik vond het nogal onvolwassen- Met kelen waarin nog geen baard Ze vielen spoedig door de mand De wilgen graaiden naar mijn lier…

Een lege plek om te blijven

gedicht
3.3 met 226 stemmen aantal keer bekeken 29.066
Geef mij maar de brede, trage rivieren, de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt, de drinkende wilgen, de zinloze dijken, een doodstille stad aan de oever. Geef mij maar de winter, het armoedige landschap, de akker zonder het teken van leven, de kracht van de krakende heide.…

westwaarts

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
de wilgen houden hun gezichten naar de zon gekeerd ze kijken over water, rietveld en moeras, als was de tijd van eeuwen terug verstild in ogen blijven staan zo tussen woeste takken schuilend, al een simpel nest als oorsprong voor wat klein geluk in stukken eierschaal en veren blauw gekleurd gelijk de lucht, een zucht van welbevinden…

Herfstdeuren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Hoor de scharnieren kraken het hoofdseizoen is nu voorbij wankelend afgrond nabij opent zij herfstdeuren in haar dromerig verlangen tussen haar slanke vingers glippen er dagen langs herinneringen die ze ooit had aan vlinderverlangen groeien wilgen houdbare dromen verder tijdens nachten door duister smachten tussen talloze lippen…
mobar9 oktober 2019Lees meer >

Wodka

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Wilde blauwe vlinders bespieden sluwe wolven op Russisch grondgebied waar de Veluwe veel groter is lenige wilgen deinen weemoedig met de wind mee in een strijdlied zie daar de wilde paardenbenen onder de heldere blauwlucht van bonte horizonnen uit de verstilde verte rivieren drinken bloeddoorlopen labiele emoties monsterkoppen…

Collage

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
We liepen langs een sloot met veel omgevallen takken van wilg, kornoelje.…

Zomerse ontmoeting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 151
Zij staarde stil voor zich uit, Een traan welde uit haar oog, Een koekoek koekoekde zacht, Een briesje wiegde de wilg. De molen wiekte slag voor slag, De toren spitste de hemel, Twee zwaluwen maakten zomer, Mei ligt begraven, r.i.p. De herder floot een deuntje Op uit d’wilgentak gestoken fluit, Over zomerse geneugten.…

katjestijd

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 733
snoeiwerk onzer boeren voor natuurbehoud van pruiken in februari op de wilgenbomen wordt nu door vrijwilligers overgenomen dat moet - anders worden ze te vroeg oud noem het vormwil waarin ze worden opgeleid met takken die na ter worteling aangeplant door ferme knotters zompig aan de waterkant twee meter hoog van hun kop worden bevrijd…

Klaar

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.014
(voor Remco Campert) Je bent er klaar mee, bijna jouw hele leven stond in het teken van de schrijverij en de aanverwante bezigheden, zoals optredens op dit en dat literair festival. Ik zag je ooit tijdens een Nacht van de Poëzie en ik luisterde ademloos naar jouw warme stem. Het achtuurjournaal liet ons weten, dat je voorgoed de pen…

KOUD LANDSCHAP

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.505
Een lage wei waar 't water blank om korte wilgen stond tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen en tegen 't witte water, wit en weg.…

Teveel voor mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
Te groot zijn de indrukken van beelden als ik stilsta bij mijn bewogenheid groot is de schok te treurig zijn de wilgen waaraan ik hang mijn hoop op mededogen en begrip treurig is de onmacht te diep zijn sporen die de droom nalaat die naast de werkelijkheid bestaat diep is de afgrond te waar is een beloofd land voorgelogen door profeten…

heildronk

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 639
Vroeger ging alles van waarde mijn mond rond, zomerse weiden het lange tenen van de wilgen, het stil zwijgende van plassen in de voren mijn geboortegrond rees en alles zoog verzengend, de hitte die het dampen uit de koeien sloeg, blakende vlaaien mijn handen fonkelende verbeelding witte haren, Ernest Claes in de vingers toen nog, het huis…

Bij spiegellichten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
bloeiende kastanjebomen bij spiegellichten dichten op het bankje, op het plein waar morgen kinderen spelen dansend als de zomer zelf in passen vluchtig als de wind rond een welriekende bloem te kunnen dromen bij het groen, het ligusterblad waar een merelpaartje een goddelijk nestje had fonteinen sproeien vloeien zich over het water een wilg…

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

Nieuwe Kracht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
een zucht, het voorjaar leeft geeft lucht aan het gemoed en ruimte in het hart om dát te kunnen dragen waar mijn kind de kracht niet meer voor heeft Parkinson nam het hem af ervaart dat als een straf voor een misdaad die hij niet beging stuurt een groet met een hand die beeft mist zijn muziek en de baton die hij genoodzaakt aan de wilgen…
Anneke Bakker24 februari 2023Lees meer >

De dichter en de dood

gedicht
2.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 23.164
Ik peuter maar wat en ik mier aan gindse wilgen hangt mijn lier onbereikbaar voor de hand in 't bekende polderland.…

Schimmenspel

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 946
In mist en achter een waas gezicht schemeren slaapschaduwen waar blauwe wilgen de wacht houden langs de oever van de avond. Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken over het bedroefde woud. Tezamen met een koele wind rilt ze in de nevel van het dal. Een zwarte vogel tuurt in de diepte van de nacht, verscherpt zijn blik.…

bekoring

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
in onbewogen straten, langs wegen toen je me tegenkwam op het laantje, daar waar in ontknoping van de lichtuitstraling tussen de bomen, en voor ons de akkers en boven ons het hemelgewelf en je me daar zag komen aan de oever bij het meertje waar koele westenwinden ritselden door wilgen zou je me thuis kunnen…

Medereiziger

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
De wilgen delen schouderklopjes uit Zij willen helpen mijn verlies te dragen Je beeltenis begint wat te vervagen Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit Zie ik je voor me in een wit gewaad Bevrijd van alle ongemak en zorgen Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat Je toont me waar de mens in overgaat…

Poolhaas

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Voor de ijsbeer duikt hij weg in spleten vindt daar nog uitlopers van wilgen korstmos en als de kust weer veilig is rent hij snel naar het water, knabbelt aan zeewier. Een raadsel is: waarom raakt bij het paren de moerhaas ernstig gewond?…

Salix babylonica

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
De wilg treurt groen ontsproten als tevoren. “Im Prater blühn wieder die Bäume” zingt mijn hoofd. De spitse blaadjes babbelen herboren. De boomchirurg: hij zij geloofd. Geen spraakverwarring wordt er ooit vernomen. Bij mensen al te vaak maar nooit bij bomen.…

Zwoegwoord

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
raakt of het voldoende literair is of het leidt naar vage afgunst of het leidt naar medelijden of het belandt in trollenland of het lachwekkend wordt bevonden of het nog wat woke is of het ook onthullend is of het doodgeboren wordt of het ook bestaansrecht heeft of het alle twijfels waard is of het toch niet beter is om alles aan de wilgen…
guy aarts22 november 2023Lees meer >

Landmans lot

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
Zo blijft honger en dorst kwellen, Slaapt hij meest in doge greppels, Onder bescherming van een els, Of somtijds een wilg of niets dan De sterrenhemel boven zich. Totdat hij niet meer wakker wordt, Hij door dorst en honger is geveld.…

Stedum - Harar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Dan maar weer hout krabben en qat peuzelen in die eeuwige wilgen. Vaak hoor ik vanuit het hoge noorden weerwolfgehuil onder een volle maan, dit is jouw poëzie definitief.…

Poëtisch gezien

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.791
Zie hoe fel de boterbloemen kleuren in het zonnelicht dat ze wakker kust zo zacht, dat het goudgeel stralend rust op de blad’ren die van knop nu scheuren aan de waterkant, in dromen gesust terwijl ze stil het spiegelzicht keuren hangen de wilgen twijgend te treuren zich van hun eigen schoonheid onbewust in ‘t groene boord van het weidemeer…
sacrajewa24 februari 2005Lees meer >