3159 resultaten.
Twijfel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.171 angstig schuw je uren slijt
met in je achterhoofd dat duiveltje
dat je influistert ; je bent hem kwijt
Wat heeft vertrouwen dan voor zin
als je niet meer in jezelf of hem gelooft
terwijl je zeker weet dat hij er altijd is
en het vuur nog lang niet is gedoofd
Dan zit je even in dat nare dipje
die je zovaak al bij de neus genomen heeft
en ergens…
Wij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Ik geloof, geloven doe ik in ons - wij samen
Daar heb ik geen bewijzen voor, weet alleen
hoe 't voelde toen we elkaar tegenkwamen
Wij samen en verder niks, niemand, geen
Ergens heel diep van binnen, daar voelt
't goed - is dat een basis, is dat een begin?…
Zielsdiep
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.096 Ik zei
niets, omdat ze na mijn stem allerlei nare
toverformules op mij afvuurt, die minzame
heks, als ik haar ergens weerzie zal ik haar
nog dieper aanzien en de betoveringsrollen
omdraaien.…
Nacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 nu het laat is
en de nacht valt over zee
en de golven
niet meer zijn dan een geluid
zeilt het schip van mijn verbeelding uit
ik zoek de drenkeling
die jarenlang vermist
misschien nog ergens op het laatste wrakhout drijft
die nooit de reddingsboeien greep
omdat hij wist
dat hij niet geboren was
voor deze tijd
ik zoek de vrouw
die tegen…
Ajax
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
719 Heel Ajax wordt bestuurlijk weer verbouwd
Ze gaan nu aan de gang met klankbordgroepen
Waarvoor ook hij, wie Cruyff heet, is geroepen
HIJ twijfelt nog, dat klinkt verdacht vertrouwd
Als ik het zeggen mocht was het parool;
'Hier ligt een bal, daar ergens staat de goal.'
Ajax hoopt voor het weekeinde drie klankbordgroepen bekend…
Mona Lisa
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
1.450 de harten die jij brak zijn ontelbaar
ook je stem is mooi
zo eeuwig onvoorspelbaar
is het dan slechts hoop
dat ik in jouw droom ergens rondloop
zoek jij mij dan?
of waar mijn droom vandaan kwam?
ben je van mij, van jezelf
of toch van een ander
of lach je in elke droom
zo mooi onzeker
maar toch zo heel gewoon...…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
DE WEG NAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Die lieve ogen
die mij ergens zien zitten
wachten op contact.
Dat grote moment
van eeuwige omhelzing
en niet meer uitzien.
Al die wegwijzers
maken mij zo verdrietig,
liever de liefde.
De weg naar er zijn
en niet meer verder hoeven
zoeken naar de weg.…
Je bewoont al jaren
gedicht
2.8 met 34 stemmen
10.179 Je woont
ergens in een huisje aan zee
en tuurt daar uit het raam.
Je wacht. Op mij. Maar
je vergat mijn naam.
--------------------------------------------------
uit: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Op een klein donker stadsplein
brengen oude gekrulde straatlantaarns
hun flauw schijnsel nederig
over het ontzagwekkende
hooggezeten Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd…
Vooruitzicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
706 een bloem draagt bloesem
in het avondrood
verzacht het ademend lood
vertraagt een onbekende dood
het daglicht schijnt zich
toch wijder te verspreiden
zelfs over een grijze berg heen
die al metselend gedacht
een toekomst dicht
ergens gloort het weten
groter dan de zwaartekracht
waarvoor een droom
menselijkerwijze zwicht
het eeuwige…
MOOIE VROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 de mooie vrouw groet
dus herkent zij mij
mijn beeld moet ergens
in bepaalde vorm
op haar harde schijf bestaan
als we elkaar na een tijd weer zien
zal ze mij in haar vinden
ze draagt mij overal
en altijd met zich mee
en misschien, heel misschien
komt deze enkele spore
na lange tijd van overleving
eens in dit mooie, zachte lijf tot leven…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…
dwaas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 hij weet best dat het stom is om vast
te houden aan iets wat voorbij is
maar hij kan haar niet vergeten
al ziet hij haar samen met een ander
het doet hem zo’n pijn, hij kan en wil
haar gewoon niet vergeten
zijn vrienden noemen hem een dwaas
maar hij heeft ergens nog hoop
oude liefde roest immers niet? ze zal
hem zeker gaan missen.…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis de kastjes scheef hangen
van de onbekommerde, die de ogen sluit voor kwel
met de vrije wil, gevangen door verdrongen dwang
van degene die leest en schrijft
ergens…
DOEN MET GENOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
989 Ergens in 't eed'le Belgenland
klinken nog blijmoedig
de rappe hamerslagen
van het oude smidsvak
de opgewekte maat
uit krachtig kloppen
wordt warm vergezeld
door laaiende vlammen
het levendige arbeidsvuur
straalt knusse werklust uit
verspreidt zijn trillende gloed
in de schemerruimte
het wachtende glas bier
Limburgse Kriek genaamd…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 midden op de dag waren
we onverwacht onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 Op de vraag of ik genoeg
van mijn vader hield
om hem voorgoed
te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend
antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
Vernederingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 Te vaak toegegeven, nog ergens wat liefde
Al was ze zo vaak nergens te vinden...
Niemand hoort heden slavin te zijn van niets of niemand
Me niets meer waard vinden, geen recht van iemand.
Dat nijdige scherpe mesje mezelf aan de pols geplaatst
Dit volgzame kindvrouwtje zegt: rot op en zorg dat je je haast!…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
DOORDRINGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Als een steile rots
kan de mensenziel zich tonen
wanneer de milde regen
Van Gods Woord erop neer valt
het hemelse water
glijdt langs het harde steen
naar beneden en verdampt snel
verdwijnt ogenschijnlijk
maar
ergens tussen twee blokken
ligt een smalle strook aarde
zuigt vele druppels op
die een eenzaam zaadje treffen
midden op de…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 dagen
gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek hoor
de trompet en de piano
ergens…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 Dan kom je ergens aan je spreekt de taal niet
je bent een vreemdeling die regels schendt
dus moet je zorgen dat je wordt erkend
daar men je anders als een illegaal ziet
Je mag niets doen, dan raak je uit de gratie
al heet ons Gouden Kalf: Participatie…
clair-obscur (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 de vogel die het hoogste vliegen kan
het geluid ritme van het onheil
een botsende klankwereld verplaatst
zich van links naar rechts
achter en boven het weerloze kinderhoofd
geen weg terug naar het huis
die smalle vulkaanrand
voor de kleine felverlichte atol als zij
in het onmetelijke niets verdwijnt
het helderste licht straalt
ergens…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 iets heel erg koud
en stil van binnen
zie de wolken weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta
leven en gevoelens verdwijnen
zomaar ergens…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 Maar vrees niet,
ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger
grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…
Woon ik hier
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.145 Die grote klassen,'s zomers in een bus
vol liedjes, boterhammen, ergens heen.
Ik heb gezongen in een koor, ik danste.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Mag ik nu ook iets vragen? Woon ik hier?'
Dan staat u op, loopt naar de gangdeur toe,
die openstaat, en leest uw naam voluit.…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…