3479 resultaten.
Glazen vogels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
786 lijnen
ik vraag me af
of daardoor al mijn vlinders
stierven in een hoge vlucht
gekust nog door de storm die wreed
hun vleugels scheurde
laat maar liefste
laat me maar
ik wentel in mijn eigen pijn
en kan nu niet de jouwe dragen
ik weet het
glazen vogels
breken snel hun snavels
op het ijs
maar wij
wij wachten
laten morgen spreken…
ik pak ze stuk voor stuk
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
884 er zweven engelen
in de lucht, ik pak
ze stuk voor stuk
en zet ze op een rij
hun vleugels licht gebogen
dichtbij elkaar schoven
bekijken ze me hemels blij
dan spreken ogen
die naast God het
donker ook gedogen
dat er vaker liefde
wordt gewenst
ik kijk ze aan en voel
me een slecht mens
gelukkig breekt de lach
weer door en worden…
Toekomstdroom
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
1.185 De wolken storten regen neer
Zoals mijn hart de angst
Door mijn lichaam pompt en meer
Om van de donder maar niet te spreken
Een knal, mijn hart slaat over
Ik zit mezelf te steken
Met woorden, daden, zelfs een mes
Want ik moet gestraft
Dat is een wijze les
Een neerwaartse spiraal draait
Mij het diepste ravijn in
En windkracht duizend…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 ik ken teveel talen
en dus herinner ik me je niet
mijn plebeïsch bereik mist
woorden voor oogvocht en okselgeuren
in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de…
GEHEIMEN VAN DE ZEE.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 De golven van de zee
spreken vele stille talen,
die ik niet kan verstaan
ook al spreekt het duizend malen.
Een lied weerklinkt door de nacht
als schuimkoppen op de golven staan,
het bruisend lied van de zee
zal menigeen stil doen staan.
De golven worden opgeworpen
een muur van spattend water.…
Zij gaat naar de haaien
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.398 kopje onder, kopje boven
het is moeilijk te geloven
waar ik leven probeer te zaaien
zij gaat naar de haaien
in een wereld waar ik niet spreek
van hel en hemel en ook niet preek
heeft zij zelf keuzes gemaakt
die mij diep hebben geraakt
ze staat niet langer op kant nog wal
want wat is nou eigenlijk het geval
ze accepteert niet hoe ze zelf…
HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.477 Op grote schaal vertellen zij
verhalen die zonder inhoud spreken
die in de verste verte niet
op mooi gesproken zinnen leken.
Hoeveel kan dan de mens verdragen
als woorden door zijn ziel hebben gesneden
de mens blijft wonen in zichzelf
teruggetrokken in zijn verleden.…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 Je draagt een schaduw in je leven,
verdriet verzwakt je spreken.
Je loopt gebukt door het lijden,
bedolven door massieve pijnen.
Patronen worden verbroken,
schuldgevoelens worden geslepen.
Langzaam gaat het je lichaam slopen,
je gemoed zinkt in grijze nevels.
Er is geen onderscheid meer
tussen licht en duisternis.…
ik rook pecunia
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
809 ik was mijn handen
weer in onschuld
ook parelen mijn
tanden in de mond
hun lachend ongeduld
ik wil wel spreken
jou mijn zwarte piet
toesteken maar
je bent te lief om
dief met mij te zijn
ik was niet wit
wat zwart moet wezen
ik grijs in geld
om daar te zijner tijd
nog iets van op te steken
ik rook pecunia
altijd al…
ik, het kunstwerk
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.277 ik weet niet
welk beeld je
uit mij houwt
of in welke stijl
jij mij graag bouwt
maar onderwijl
zijn mijn rondingen
Romaans
met een vleugje
Jugendstil
ik spreek maar niet
over datgene
dat zich bij tijd en wijle
Gothisch gedraagt
maar waarvan je al zei
dat het beviel
mijn buik hangt
wat boers over mijn riem
dus ook genesteld…
Jong geleerd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.617 Natuurlijk was er eerst de advertentie
en daarna het rijp beraad
De commissie: de bespreking
Ach u weet wel hoe dat gaat
Ik schreeuw het heus niet van de daken
Ik blijf gewoon en doe normaal
maar voortaan zal ik altijd waken
dat ik spreek in heel beschaafde taal
’t Is tenslotte een prestatie
waar ik danig trots op ben
ook al heb ik…
Aorta
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.181 Angst is altijd relatief
maar ook altijd aanwezig
het ontkennen van dit bijzijn
is als het ontkennen van leven
Oordeel niet over het onbekende
maar leer het eerst kennen
laat dan je gevoel spreken
in plaats van het te ontkennen
Revolutie is soms nodig
maar vecht met woorden en wijsheid
en niet tegen je vijand
maar voor je vrijheid…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 zet kleuren
op palet
het mes heb ik
maar weggelegd
voor jou is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij…
Moeder en kind
poëzie
3.1 met 29 stemmen
5.113 \Ik doe mijn armen open
en sluit ze er in bijeen,
en vreugdetranen lopen
mij langs de wangen heen…
Ach, wist gij, spreek ik stille,
hoezeer gij wordt bemind,
gij, kind, om moeders wille,
gij, moeder, om uw kind!…
Bij de glazen zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
673 eens sta ik met vurige fakkels
bij de regenboog van smaragd
waar de man van jaspis en sarder
als de mensenzoon op mij wacht
dan werp ik net als de getuigen
mijn kroon aan de voeten van hem
voor wie elke knie zich zal buigen
die erkend wordt door iedere stem
dan hoor ik de stem van de rechter
die vonnis zal spreken die dag
tegen alle getuigen…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 eigen onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten
die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie
spreek…
Buikpijn
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.630 jou hou
Soms heb ik buikpijn
als jij me weer verlaat
Ik je zo vreselijk mis
enkel leegte achterlaat
Soms het ik buikpijn
jij zit maar in mijn hoofd
Emotioneel zo afhankelijk
je hebt mijn hart geroofd
Soms heb ik buikpijn
de liefde doet me zeer
Hunker naar zekerheid
verlang steeds naar meer
Soms heb ik buikpijn
bang om uit te spreken…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Zijn fierheid, ten begeerde zoen,
Weigert het goede woord te spreken,
Al zou zijn hunkrend hart ook breken.
Maar toen hij zich vol stugheid wendde,
Snikte hij zachtjes van ellende.…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
De stem
hartenkreet
2.3 met 27 stemmen
3.174 Met de gedachten die we kunnen delen
in de momenten die we samen vinden in de tijd die
overgebleven
is als de stem die we
samen spreken en koesteren.…
Aan mijn hof
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
780 als ik jou of jou zie
zoals ik denk die je bent
je toelach
en spreek over
je mooie zijden
bedreig ik je dan
of vertel ik dat
wat je hart verwent
voel je dan wel
dat ik slechts aardig wil zijn
maar enig bezit wil vermijden
als ik jou of jou even
op een troon zet aan mijn hof
wees dan niet bevreesd
ik bewierook je ziel
soms gewoon…
Huize Oudehorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Huize Oudehorst
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
842 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Voorlopig ziet men nog geen resultaten
maar spreek je daarover wat mensen aan,
dan hoor je wat gelaten: Amsterdam!!!!...ach.…
Onverwacht bezoek
gedicht
1.9 met 56 stemmen
12.678 Ik heb van zijn brood gegeten maar ik
verleerde van hem te spreken.
Hij schreef mij nog wel eens en vroeg het
dan weer: waar is je broer?
Wel, zijn Volvo staat hier voor de deur,
zijn groot licht gericht op de hemel.
Hij gaat juist vertrekken.
Van auto's houd ik alleen in de nacht.…
Het spijtig meisje.
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.847 Kijk, daar sta ik als zo'n snijer;
Spreek dan Zoetje, wil je mij?
Ben ik dan geen kante vrijer?
Heb ik dan geen Boerderij?
Zou jij mij nu lopen laten,
Ben je mij dan niet getrouw?
Ik kan op zijn Steeds niet praten;
Maar ik meen 't oprecht met jou.…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts het wonder
laten we maar tijdig wissen
wat voorbijgaand zegbaar is
waarom nog spreken…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee lopen
steeds verder en verder tot ik haar spreken…
Winterwandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Waarover ze zo
ingetogen spreken
laat zich gezien hun houding
goed verstaan
als ze hun passen
doen vertragen
en ik hun blijk
van medeleven gadesla.
Ze kijken waar ik blijf,
ik las de teksten
op monumenten
over ’t komend Rijk,
vervuld door wat
het in me overstemde
loop ik verlicht
naar hen die mij
in liefde bij zich wensen.…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in, spreek
ijdel haar aan in mijn teloor –
gang toe, een plaats waar licht
volmaakt gedijt, zich spreidt,
onaf een bewogen hart geraakt.…