4933 resultaten.
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
Licht gevoel van
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Alsof een dakvenster een blik
gunt uit nog winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht jeukt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt,
gezocht wordt naar ware woorden.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
Station Halfweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Als ik me gedraag mag ik
als halfwas half meedoen alsof
het leuk is in die wereld
op zijn kop die mij denkt
op te beuren met een lachje, joh
de leukste tijd van je leven...
Cynici! Weg ermee! Weg met nep!…
Auschwitz
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
827 soms overleef je
door het
toegeworpen
brood nadat
je op commando
voor hem danst
soms ontsnap je
aan de dood
door te doen
alsof
je dood bent
tussen de doden
soms loop je
radeloos in
prikkeldraad
vast
omdat je
wilt vluchten
soms heb je
je verstopt
op de
onderduikplek
waar
niemand zoekt
soms bezwijk je
wat…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 Vertel het niet aan iedereen
er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
In doorzichtigheid van denken
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
153 In mijn troebele gedachtewereld
ben jij de onoverbrugbare afstand
naar toekomstig diep verlangen
en ik wil je niet liefhebben
met een overbodige woordenschat
nu de stilte hier zo teder wordt
ik weet, er is geen bomenlandschap
op die dwaze maan hier ver vandaan
maar het licht is zo zuiver en zacht
dat het lijkt alsof je voor langere tijd…
Geen beeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
125 Maar vannacht in mijn droom,
Kwam jij weer,
Alsof je nooit was weggeweest,
Nog even lief en schoon.
Maar ook als ik nu mijn ogen sluit,
Blijft je beeld verborgen
In het duister, geen glimp van jou,
Hoop zo komt weer gauw.…
Ademteug
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
142 De dingen verliezen hun naam
een weg schuift onder de tijd
ergens ademt metaal alsof
het zich iets herinnert
een hand raakt aan wat
nog geen antwoord verlangt
onder de huid vindt
verschuiving plaats
,
het denken valt
een ogenblik uit zijn oevers
de wereld staat er nog —
vreemd genoeg dichterbij
tot midden in het voortgaan
iets…
De wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
13 Ik lach naar de wereld, maar voel soms de pijn,
Ik doe alsof alles geweldig kan zijn.
Ik wandel door dagen, door regen en wind,
Op zoek naar de rust die geen mens ooit vindt.
Mijn dromen zijn groot, mijn nachten zijn lang,
Mijn hart vol met hoop, maar mijn hoofd vol gezang.…
‘Een lotgeval’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
336 hij zich
in ‘inktzwart water’ bevindt
zwarte vogels strijken neer, van wroeging
biecht hij op zijn muur te hebben gesloopt
alsof hij een stukje vertrouwen vindt bij de dood
op het kerkhof treft hij niemand
de graven lijken verdwenen
er is geen sprake van een begrafenis
immer nog in de tuin van de kliniek
alsof hij boven de tijd uitstijgt…
Het ontembare zelf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
550 aan deuren hangen namen
alsof identiteit bewaard kan blijven
op een stukje plastic.…
Verleden zaait onrust
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.005 Verleden zaait onrust
in mijn gesloten hart
niets wat het nu sust
echt alles is verward
Verleden zaait onrust
niet weten wat te doen
nu liefde mijn hart kust
met een eerlijke zoen
Verleden zaait onrust
ziet alleen maar de pijn
iets wat me verontrust
alsof het niet mooi kan zijn
Verleden zaait onrust
liefde pak mijn hand
maak me van…
sms
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
10.678 tot vijf uur zit
ik op messenger
de laatse tijd
veel last van
vocht op ogen
treurigheid
ik doe u pijn
en tranen
helpen niet
veel
stofdeeltjes
in de lucht
en al die
hormonen in
het millieu
daar wordt
een mens ook
niet vrolijk
van. het voelt
alsof ik u
groot onrecht
heb gedaan
vrouw van taal
van woord. ik
wacht wel tot…
Davy
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.491 Weet je nog
Die zachte warme jas
En de geur van ‘t goudgeel
Net alsof ‘t gist’ren was.
Weet je nog
De coupe aarbei en de kinneman
De glimlach en ‘t hand in hand
De kaarsen, ‘t kasteel
De warme wind, het snelle grind
Dat alles nam je met je mee.…
de gehandicapte vent
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.168 wie wil er nog wat van weten
van die gehandicapte vent
geen vrienden
geen sociale buur
z’n vader en moeder
kwamen nooit meer
liever doen alsof je hem niet hoort
en dan hopen
dat hij jouw perfecte leventje niet verstoort
alleen was hij
niemand bevestigde
dat hij nog leefde
het enige wat ze zeiden
was dat het er stonk
omdat hij al drie…
Verdrietig of boos
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.138 Ben ik nu verdrietig
Of ben ik erg boos
Dat je zomaar onverwachts
Een ander boven mij verkoos
Ik weet eigenlijk zeker
Dat ik niet verdrietig ben
Het is een ontembare woede
Alsof ik mezelf niet ken
Ik ben nijdig en kan wel gillen
Machteloos van top tot teen
Ik wil er niet meer over praten
Ik kom er echt wel overheen
Liegen kan ik…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Af en toe gaat zijn arm omhoog
alsof hij zwaait. Naar niemand.
Nooit weggeweest, geen schoenen nodig.
Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat.…
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
doelgericht met voorbijgaan
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
603 als ik iets
zo om me heen zie
is dat niets
sommigen weerhoudt
om als in een perseveratie
voort ijlend in een klaagzang
van algemene strekking
zonder ik-beperking
gewoon maar door te lopen
tegenstribbelaars onderweg
in het voorbijgaan
alsof het in de haast gewoon is
terloops zo maar op te knopen
vraag mij niet
bovenstaand hard te maken…
Moeder natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
792 Als in een droom
loop ik op wolkjes
voel ik het leven
als nooit tevoren
een hart van liefde
dat dromerig
weg zweeft
de wind fluistert
door de bomen
ik staar naar de
lucht waar wolken
voorbij zweven
zo wonderlijk mooi
het voelt alsof een
veertje mijn gezicht
beroerd en verder
gaat op haar weg
heel stil glijdt
moeder natuur
aan mij…
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 Waterloos zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg…
Ik speelde wind of zoiets
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
708 ik zag je lopen
aan het water
je blik gericht op niets
je zag me niet
maar dat is geen wonder
ik speelde wind of zoiets
ik trok je aandacht
door golven te maken
je stiekem nat te spatten
je glimlach verscheen
alsof je me voelde maar
niet goed in kon schatten
ik sprong op je lippen
in piepkleine druppels
je likte me dorstig op…
boerenland
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
757 het land nog dromend
het vroege uur onaangeroerd
de zon als een purperen bal
zacht rijpend boven goudgele
akkers vol geur van hooi en
rulle aarde
en wij, wij kijken ademloos toe
laten de stilte liever onbetreden
het dunne licht onaangetast
alsof we hier overbodig zijn
uur en land zichzelf genoeg…
met kleine gezichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
896 opnieuw
raakt mijn stem
de dagen van dobberende bootjes
op vuurduinen te traag
tussen vreemde mensen
ik ben getuige van mijn mond
waarin iedereen verdwijnt en de zee
hetzelfde begint te zijn
kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij
met licht en schelpjes
aan het oor
in en uit het water, hun adem
langs de barensweeën
alsof…
klimatologie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 de eindeloze regen meurt
en pleurt zijn striemend gezeur
neer op de wereld
meer doet het niet
om iets te verhelpen
aan zijn humeurige staat
van nat te worden
de wind heeft aangevallen
verklaarde zijn paraplu vervallen
en blies zijn argumenten weg
van stevig en windbestendig
tot een dieptepunt van ellende
en kleumen in de kou
alsof…