Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

de magische reis van de trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
Langs bergen en dalen, de paden kronkelen, de ramen bieden uitzichten die je gedachten prikkelen. Velden vol bloemen, steden vol licht, de trein toont je de wereld als een levend schildergedicht. Dus stap aan boord, de wereld wacht, de trein is je metgezel, dag en nacht. Met elke fluit en elke bocht, wordt er een nieuw verhaal gezocht.…

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
Wie reist daar zo laat door het grijzende dal? Het is de oude vader, getekend door de tijd, Zijn blik gericht op de eeuwige kosmos, Maar in zijn hart zingt een kinderlijke vrolijkheid. De stad om hem heen mag dan sterven in steen, Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.…

LIJNTJE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
laten bewoners rond Schiphol hun leven vergallen mensen worden ziek als ze wonen in de buurt van megastallen ze raken de koorts nooit weer kwijt als ze wonen bij zo’n moedeloze opeenhoping van geit defensie verft al lang met chroom 6 het houdt de sterksten scherper ze blijven alert en beter bij de les en de bodem blijft in Groningen maar dalen…
catrinus15 januari 2019Lees meer >

gemeenschapsman

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 999
bijzonder Ik verdien mijn eigen centen Levenszin zit in mijn donder Aan de belasting wil ik geld geven Om mijn gemeenschapszorg af te kopen Geld voor mensen die niet kunnen Geld voor mensen die met ziekte lopen Geld is nodig voor alle zaken Met geld kun je dingen raken We moeten daarom altijd betalen Bij hoge toppen en bij diepe dalen…

oktoberstilte

netgedicht
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.959
warm in de kozende zon Steels loerend naar prooi met zijn dubbele tong Een dakloze wesp keurt mijn zonnende tenen Hun onbruikbaarheid doet hem de benen nemen Tor sprinkhaan rups mier verstopt in hun holen Als ei pop of larve voor de winter verscholen Het gezoem van een kever, een bij, dat is al Het beklemtoont de stilte van het zwijgende dal…

WELDADIG ZONNEWEER

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.882
Daar davert iet dwersdeur elk wezen; daar zijn stralen van louter levendheid, die uit de hemel dalen: of wat, ontdekt het mij, wat is die geile* stroom, die alles blij zijn doet, ‘t zij mense, dier of boom? ‘t Is zonneweer; het is...…

WRANGHEID

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.641
Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen, 't bevallig kronkelende dal doorlopen, waar eens mijn kinderlijke stappen gingen in dartle levenslust en dwepend hopen; bij d'ommezwaai der heimelijke paden, weer eensklaps de onverwachte vergezichten zien scheemren, die in blauwe dampen baden, en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…

protagonistengepronk

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 75
bepaald de verzorgde teksten hoorden waarna voorwaar de bezorgde kranten geen verhaal verzonnen over Eirôn die de som maar vertaalde in zuchten en vluchtig alle tanden haalde uit kromme talen die door de paleiszalen dwalend en muggenziftend waaiden alsof meeliften op pralende ruggen van de graaiende sterren in verre visies goed terug dalen…

Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
Dat is dan het teken van je laatste gewicht dan is uiteindelijk je hart en lichaam gezwicht dus wees blij met pieken en dalen in leven tel je ups & downs elke dag omdat 't stomweg echt mag en zo mag zijn er bestaat liefde en pijn. © 9-1-1998…

Verlangende lijd ik mijn gemis.

gedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 37.480
Mijn hart werd moe, mijn hart werd oud en zingt nog als in 't eerst begin: Ik zocht de liefde in 't stille dal op steile berg, in 't feestlijk groen; ik zocht de liefde overal en derf nog steeds haar zuivre zoen.…

Je dwingt me !

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.882
ik zie niets meer geen zicht op later waar de waarde te achterhalen valt van waar ik nu mee bezig ben wat ik in godsnaam doe hier op jouw terrein dat ik nauwelijks ken om een schijnbaar bereikbaar doel te bereiken, te raken met mijn gevoel Je dwingt me tot zinken het laatste stukje licht het laatste beetje lucht verdwijnt ik daal…

Wrangheid

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen, 't bevallig kronkelende dal doorlopen, waar eens mijn kinderlijke stappen gingen in dartle levenslust en dwepend hopen; bij d'ommezwaai der heimelijke paden, weer eensklaps de onverwachte vergezichten zien scheemren, die in blauwe dampen baden, en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.…

Maar in Vlaanderen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.753
O gouden landen met uw stralende luister, Mogen uw bossen, uw dalen, uw vlakten en stranden Nog mijn dromen bekoren, mijn zinnen ontbranden… Naar mijn liefde voor Vlaanderen heeft mijn hart steeds Geluisterd.…

Weldadig zonneweer

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.956
Daar davert iet dwersdeur elk wezen; daar zijn stralen van louter levendheid, die uit de hemel dalen: of wat, ontdekt het mij, wat is die geile stroom, die alles blij zijn doet, ‘t zij mense, dier of boom? ‘t Is zonneweer; het is...…

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Daar in de Donkerte Stadiglijk Valt er Niet dan de Klank van dit Ritme al- Leen: Klik klak klok Tik tak tok Dalen de vlegels; Zingt er het Hout op de Trillende Steen: Eerst op het Land stond de Tarwe te Wuiven Voor dat de Sikkel er Doorsneed met Lust.…

Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik ga dan googelen achter 't scherm hoe de refuges heetten, mijn kaarten zoeken, hoe de wegen liepen, afstand meten, me opnieuw verdiepen in deze toer en wens dat 'k na zoveel jaren nog ferm klimmen kan en dalen.…
Ralameimaar15 augustus 2013Lees meer >

Tussen grijs en donker,

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
vloeibare lucht, witte gedachten blijven achter,dwarrelde veren als ze zijn vertrokken, in een houten lijst gevat, geëtst in een terzine, de gekromde tijd verschuift, de wereld wankelt in z’n sporen tot een late zonnestraal hem vindt, blinkend op het hoogste punt, langs de notenbalken spant de herfst de snaren, hoorbaar over heuvels, over dalen…
Pama3 oktober 2014Lees meer >

1 jaar naar zelfmoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Al zit je nog zo diep in een dal, En kom je nog zo hard ten val. Blijven opstaan, En gaan met die banaan. R.I.P broeder…
DonPaulus21 oktober 2014Lees meer >

Sicut filius.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Maar door het dichte lover Riepen, bij avondval, Verre verlichte venstren Terug naar 't veilig dal: En naderbij gekomen Herkende ik bos en beemd, En stond weer, arme zwerver, Voor 't vaderhuis... vervreemd? Schuw blikte ik door de ramen; Daar stond, als tallentijd, Voor de genoden velen, Het bruiloftsmaal bereid...…

De duiven van Amsterdam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Zij dalen af langs de rode daken van de huizen; in de toenadering tot de mensen zijn zij tam. Zij kennen elke plaats van Mokum en zijn geschiedenis; in vreugde en in droefenis. Bont en grijs kleuren zij de pleinen van Oud Amsterdam. Boven Amsterdam vliegen duiven. Zij strijken neer op de platjes langs het IJ.…

Zweeten!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
Vullende de daalen! Van keelholte tot schaamstreek. 'k Ga wat lysol halen. Waar nooit een hond naar keek. Meurt je nekje lekker? Raast je water, maat? Haal over dan dien trekker, Die zweet en and're klieren rustig maant. Zweeten, zweeten, zweeten! Kerel, ben je gek? 'k Ben nog lang niet uitgezweeten, Zelfs niet als 'k verreck!…
Ben Midland2 augustus 2016Lees meer >

Het land van de toekomst.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Een plek waar vroeger niets heen leidde, je tocht ging door diepe dalen, een lange weg. Als je nu terugkijkt, zie je de eerste ongeplaveide paden, het ontstaan van onbegaanbare donkere wegen. Vol gevaren en de zon scheen slechts af en toe, maar vaak was het duister, je was alleen.…
J van Dijck24 november 2023Lees meer >

De rode Deux Chevaux

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Een hobbel, een bocht, soms een plots diep dal, maar steeds weer omhoog, met vertrouwen vooral. - De zon op het dak en de wind in ons haar, het leven leek eindeloos, vrolijk en klaar.…
Jaap24 september 2025Lees meer >

vertraagde regen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 236
Met een verleden van bergen ervaring met de diepste dalen, verhalen uit de smerige goten, langs lange afhankelijkheden, hard bestreden zwarte gaten, ’t verzwaarde hart op handen gedragen in vertraagde regen.…
Stoker16 oktober 2025Lees meer >

De Roep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Zo gaat men, met ogen vol van onbekend licht, door dalen waar herinneringen als nevel hangen, het verlangen brandt niet als vuur, maar als gloed in as die wacht op wind om op te laaien tot ster.…

Avondgroet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 211
Ik schrijf u thans, waar de schemer nog blijft hangen als een zachte, gouden draad, en ver de torenklok haar lied laat dalen over wei en pad waar koeien schuifelen, traag en laat. Ster na ster ontwaakt in stilte, als ogen die elkander zoeken door afstand en door duisternis heen.…

28 maart 2005 om 17.47 uur

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ze roept ‘er zit poep in je ogen dat zei hij’ ik daal naar beneden verbijsterd en onzeker neem ik weer mijn donkerblauwe pet af en zie nu wat lijkt op donkere vogelpoepjes twee in getal dat kan die man niet gezien hebben zodat ik met een grote vraag naar huis ga…

Samenzang

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.547
Al klimmen de jaren, al dalen de krachten; De liefde blijft leven in ziel en gedachten. O zwierige Schoonheid waar Phoebus* van zong! De zoete Mei maakt d' oude bomen weer jong. Dorinde. Het zij zo: wat wilt gij hiermede dan zeggen?…

Amsterdam centraal

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 926
Zakte weg aan de stadskant geen porum Enkele politiebussen waar zijn de criminelen Voor mij zag ik on- en gekleurde mensen Maar misschien wordt het straks toch anders Als inlanders elkaar steeds meer gaan verwensen Het damrak met zijn ondergrondse kanalen Ooit aangelegd als stadsriool net als in Parijs Maar niemand durft er nu nog in af te dalen…

Brueghel's carne vale

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.683
een danse macabre van de dwaze Maya, omgord door schimmen uit een magisch dodenrijk vergankelijke vreugd schenkt de grimas die alras verdort tableau vivant van genot en gruw deez woeste pantomime onbezonnen vlucht uit een leven in verval verboden vrucht dit intermezzo in gebarsten grime murw van veil vermaak daalt de machochel af in dieper dal…