6267 resultaten.
Wisselbaar
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 Hoe het dierbare oplost
in een verre verte
alsof het nooit
heeft bestaan
Hoe zij eindelijk
toch kan huilen omdat
ze plotseling dacht
aan zijn mannenhand
Hoe hij die zo
zacht op het hoofdje
van het kindje
had gelegd
Hoe zij nu zo
onverwacht aan niets
anders denken kan
hoe het oneindig dierbare
Wisselbaar kan zijn…
Zolang ik leef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
352 Zolang ik leef
zal mijn ziel
altijd tegen de stroom in stromen,
alsof elke stap een weigering is
om me te voegen in wat hoort.
Misschien is dat wat geloof betekent:
blijven hopen
dat zelfs de dwalenden
ergens een plaats vinden
onder het licht.…
De droom waait mee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
254 ik draag mijn leeftijd los
alsof hij niet past
mij nooit heeft vastgegrepen
altijd een kind zijn
in hoe ik val
en opsta
in de wind
danst zacht de droom
tijd raakt mij niet aan
glijdt langs me heen
en de droom waait mee…
De criminele deur
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
311 wanneer ik
schuifelend zuchtend
traag
geen aansluiting
achter de rij
vind
bij de draaideur
voel ik mij
lichtelijk crimineel-
alsof ik
de orde van de
doorgang verstoor
de wereld wacht
totdat ik
weer in het ritme pas…
Emancipatie
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
239 Je mag alleen - alsof je dat niet wist -,
Maar kíjken naar hun borsten, billen, kuiten.
Het is hoog tijd, wat ieder ook beweert,
Dat nu een keer een vrouw de fluit hanteert.…
verweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 op een middag in een straat
willen uitbarsten in schreeuwen
zo mooi rustzachtig
na kunnen vertellen
(tegen het witte huis
het te zeggen
hoe fotogeniek
(alsof het witte huis er iets mee te maken heeft)
een foto ervan te maken
de foto ontwikkeld zich niet)…
ANE K. DOTE
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.253 straks niet te boenen)
Kiest hij voor de meest nabije polikliniek
(deur op slot, al het personeel is ziek)
Badend in eigen bloed, zweet en tranen
(geen gezicht daar in die chique lanen)
Keert Ane mistroostig terug naar huis
(hij lijkt wel een gevivisecteerde muis)
Dwars door de voordeur komt hij binnen
(zijn vrouw begint meteen te spinnen…
Een dromer dat ben ik
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.187 Was ik maar een Spaans balkon
overgoten door de warme zon
Door geur van bougainville omgeven
te midden van het zomerse leven
Was ik maar een lekkere luie kat
dat zalige leventje lijkt me wel wat
Liet me constant knuffelen en strelen
heerlijk spinnen en buiten spelen
Was ik maar even een creditkaart
dan was ik in euro's heel wat waard
Ik…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Neen, noem mij niet lui, niet vrijpostig en stout;
Ik zou wel zo graag leren breien en spinnen!
Reeds sprokklen mijn broertjes ons vlijtig wat hout;
En, zijn ze eens - als ik nu - groot en zo oud,
Dan zullen zij werken, en eerlijk wat winnen.
Och, moest gij eens, rijken, zo keurig gekleed,
Zo kostbaar gevoed!…
Ongerijmd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 Het brein weekt zich los
van oude stofnesten waar de vuurvogel
ingeslapen ligt
Gedachten spinnen kaders
om het smalle weten
in doodlopende praatjes
Het leven neemt geen keer, de dood evenzo
Bij elke stap draaien voeten
om de hete brei
Jij bent galeislaaf en meester ineen
die op het kruis varen
van het naoorlogs onvermogen
De ziekte…
Ergens langs een rivier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 En wanneer de zon schijnt het spinnen van de kater
in een landschap met kerktoren en boerderij.
Een beeld pittoresk van aard en alles is daar bedaard.…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Zijn het de gedeelde beelden ontstegen
uit de zoekgeraakte schimmen, die zich aan
het gemoed klampen, in een laatste poging
zich van het duister te ontdoen, zich aan het
licht van morgen te laven en uit de eerste
zonnestraal een glorieuze dag te spinnen,
het ongewisse te weerstreven om de
aangeboren angsten te overwinnen?…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 Breien kan ze nu, noch spinnen.
‘Liefste meisje, zeide zij,
God vergunt u wat te winnen;
Ga, raap aren op voor mij.’
Met genoegen in hare ogen,
En met zweet op hare kaak,
Ging de kleine, 't hoofd gebogen,
Weder voort aan hare taak.…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 Als de merel zingt in ‘t jeugdig groen
mogen wij onze winterjas uitdoen…
staat de tuin met blauwe druifjes schoon
zont de poes zalig onder d’ oude perenboom
je zou denken ze is aan ’t spinnen en ‘t ronken
maar soms kijkt ze even met een loens oog
wat hipt die merel op en af die stronken
hij moet ergens broeden en dan nog zo hoog
wanneer…
CALYPSO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 De vreedzame tovenares
ofwel lage godin
woont met haar dienstbare nimfen
op het onbekende
verlaten eiland Ogygia
soms ontvangt zij een god
van het Olympusgebergte
verwent hem dan gastvrij
met smakelijke maaltijd
blijft de eenzaamheid verkiezen
kunstig spinnen en weven
in de ruime grottenwoning
geeft haar levensvreugde
begeleid door…
VOETBAL (2)
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.741 nog steeds heeft elk formaat bal
een magische aantrekkingskracht
is hoog houden bijna een must
effect draaien pijlsnel volbracht
het spel is door mijn jaren heen
een rode draad met constanten
als geschonden schoenneuzen
kapotte knieën zweetvlekvarianten
het oefenen met links eindeloos
geduld onwaarschijnlijk groot
tweebenigheid een handelsmerk…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
Kwijt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.106 mijn hart verdwenen
Ik denk aan het ontbreken van gedachten
Voel het missen van gevoelens
Ben als een robot, maar dan zonder taak
Dobber in de leegte van mijn hoofd
Op zoek naar een glimp, een flikkering
Iets dat duidt op leven
Iets dat me zegt dat ik nog besta
En niet als mislukt uit het boek ben gegumd
Waar ging het mis
waar is de rode draad…
sollicitatie
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.367 naar complimenten
vissend
vangt u telkens bot
en zelfkennis
missend
verzuipt u in uw lot
uw woorden zijn
vergeten
omdat u zich versprak
tot op de draad
versleten
noemt u uw vodden, pak
een overhemd vol
gaten
met vlekken in het zicht
waar ooit de knopen
zaten
houden nietjes alles dicht
uw adem geurt naar
dieren
- maar dan wel jaren…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
Ween niet
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
10.259 De draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
Nee, ik ben niet ver.
Ik ben daar, aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
En er tederheid terugvinden.
Dus droog je tranen en ween niet,
als je van me houdt...…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
4.653 Je weeft mij langzaam in jouw web
Gebonden in jouw gouden draden
In jouw gedachten wil ik baden
Met alles wat ik in mij heb
Het web van jouw geweten
Weef jij door mijn gedachten
Geduldig blijf je wachten
Tot ik volledig ben bezeten
Je streelt mij langs mijn lijf
Tot ik mij aan jou overgeef
Gewillig in jouw wereld leef
In mijn…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 De zomer hangt nog in het huis
en zonder jas ga ik naar buiten
de avondkoelte laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als…
In ieder moment.....
hartenkreet
4.6 met 49 stemmen
2.850 Diep verborgen in de warmte van mijn hart
Spin jij draden van liefde mijn lieve schat
Omgeven door rozengeur doordrenkt met hoop
Besef ik dat ik nooit eerder zo heb lief gehad
Jouw komst is als een warme omhelzing
Je aanraking en tederheid laten mij zweven
Ik straal van geluk als jij even naar mij lacht
Jij laat het vuur in mij keer op keer…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten
in muren en in het
kruis rond haar hals
schuif voorzichtig
de schaduw naar het
vocht in haar ogen
ik trap op het teken
door het leven belogen
en was langzaam
heel langzaam
de zijden draad…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de ijle vrieslucht
ze van je afschudden
op je tocht
door je eigen vreemde land
een takje in je hand
wirwar der struiken
als vriesbloemen
een web voor je ogen
waarop de spijt zich vastzet
rijm op de draden…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Hoe vreemd dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimrend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat.’
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is mijn droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 Groene kamers
van verdriet
het eindeloze wachten
in angst en onzekerheid
leven, hangt daar
aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Aan één breekbare draad, als een spin,
van je huis en je zinnen beroofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.
Als een kruipend gif heeft de weerzin
haast de gloed in je ogen gedoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Dwalend en dromend van je begin
ben je nu door morfine verdoofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.…