8622 resultaten.
Kerstavond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.628 Het is onder de brug
dat zij plotseling
haar ik ontmoet
er wordt niet gegroet
waar ijzig water wakke
werkelijkheid spiegelt
geeft licht haar gezicht
een wazige gloed
wanhoop oogt waakzaam
als eenzaamheid sluipend
buiten binnen haalt…
Ondersteboven
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
716 Misschien is het beter
dat hij weg blijft uit de stilte
de toekomst teruggeeft
aan tijdbeheer
van de leeg gelezen pagina
er zijn nog stille mensen
op de kade bij de smalle rivier
die eenzaam met hem wensen
dat ze terugkomt in zijn dromen
maar zover is het nooit gekomen.…
Stilte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
960 Dan worden je gedachten en verlangens
voorgoed in eenzaamheid gevangen.…
Waar ben je
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
798 Hier, draag mijn hart
maar naar de zee
ik kan er verder
niets meer mee
en voel me rot
in dit verdriet
de eenzaamheid
die trekt me niet
ik weet niet waar
jij nu vertoeft
en of jij ook
de weemoed proeft
door wat wij samen
nooit verklaard
in het verleden
hebben gestaard.…
Hand op mijn schouder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.150 Maar stuur me in Godsnaam een boodschap
En doorbreek dan mijn eenzaamheid....…
Nacht van stilte
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
705 Als vorm van stilte is de nacht beleefd
voor de mens die in zijn dromen leeft
de illusie wordt graag stevig ingelijfd
als amateur die slechts uit armoe schrijft
de nacht van stilte blijft als droom alleen
door eenzaamheid die nooit verdween.…
Mijn hart slaat.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
639 Kan niet vinden wat
eens was, is gebroken
liefde verdwenen
Eenzaamheid heeft bezit
genomen, kilte de
warmte verdreven.
Buiten lonkt een lente
zal hij ook in mijn
hart kunnen ontluiken?…
vallende
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
603 mijn naam
klinkt
in het licht
van de maan
alsof je naast
me fluistert
luistert
naar het kloppen
van ademloos
verlangen
in de nacht
noem mijn naam
in het licht
van de maan
fluister zacht
vertel me
wie ik ben
en waarom
eenzaam verlangen
zo welkom
was…
In de naakte armen van het leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
639 Je ogen, je lach,
die koude winterdag
zo anders opeens
alsof je even boven jezelf uitsteeg
tussen al
dat maagdelijk wit
toen harmonie de eenzaamheid verdreef
en we even rusten
in de naakte armen van het leven…
Voelbaar.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
615 In mijn onmacht komen dan
tranen van het eenzaam zijn.
Een gevoel dat nooit verdween.…
Stil
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
866 Vandaag stond mijn wereld stil
Ik raasde door door door maar
Bewoog niet
Niemand die het deelde
Nog geen seconde stond de wereld
Stil
Niet van ‘zeg wat ik moet doen, ik ben er om je te helpen’
Niet van ‘Ik zal er altijd voor je zijn’
Zij gingen gewoon
Dan ineens dat moment van
Helderheid
Verdriet, dat is gewoon hetzelfde als eenzaamheid…
Nieuwe dag
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.396 In diepe eenzaamheid
roep ik jouw naam,
maar je hoort me niet.
Met duisternis in m'n hoofd
trek ik in somberheid
in mezelf gekeerd en verdoofd
de voordeur achter me dicht.
En dan opeens, plotseling
ben je daar: stralend zonlicht
op een nieuwe dag!…
Weten of gok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Ver lopen wegen en paden
over wereld van weten of niet
in ruimte verloren in wijdheid
van verschillende meningen
en door velden van gevoel
waait de eenzame wind
van hoop op goede keuze
in beperkte wetenschap
wie zal die ruimte kennen?…
Stille getuige
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.743 Waar pracht en praal
Daag'lijks hoogtij vieren
En zelfs het duurste
Horloge met Kerst geen
Voldoening meer geeft
Daar is het held're
Kaarslicht vanavond
Getuige in de tijd -
De stille nacht
Die warmte geeft
In kille eenzaamheid…
limiet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 hoe zou het zijn
om te sterven aan eenzaamheid
om geen geluid meer
te kunnen maken
vertrekkensklaar
diezelfde avond droom ik nog
over voorbijgangers
en over het antwoord
dat als een vrucht
in een godverlaten zicht valt
ik kort mijn slaap in
en de stoel waarop jij zit
ongetwijfeld
er is geen verband
hoe je het ook bekijkt…
vastgeroest in denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 in haar oude huid
ligt ze
vastgeroest
in denken
aan vroeger
toen jonge huid
werd begeerd
ze kon niet
vergeten
noch vergeven
ze maakt
van iedere
eenzame nacht
vroeger
haar huid nu
rimpelig
oud
ergens klopte
dat niet
vond zij…
De overkant trekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 Altijd aan deze
Kant geleefd
In volstrekte eenzaamheid
Gewoond in mijn
Cel van drie bij vier
Ben er ook wel
Aan gehecht geraakt
Opgesloten te zijn
Binnen de kaders
Van mijn leven
En toch trekt
De overkant
Hoewel donker
En ongewis
Wil ik ontdekken
Wat ik in dit leven mis…
Barcelona-Bayern München 2-8
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
916 Een lessie voor de wandelende Messi
Een Duitse Blitzkrieg overviel de club
Een eenzaam vrouwtje riep nog twee maal ‘Hup’
Ze zág een trage sacramentsprocessie
een zeef, wat zachtgekookte eieren
en hóórde steeds de Doodsklok Beieren…
Leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 De zon
zorgt voor licht
in mijn leven
Net als de sterren
Al schijnen ze maar even
Ik word zwijgzaam
Voel me eenzaam
Lijk me over te geven
Aan de schemering
Zomaar, uit het niets
Ik adem uit en in
En voel een intens verdriet
Omdat al zoveel verloren ging…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
weemoed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
377 weemoed is de geur
van wuivend riet
en korenvelden
het handschrift
in sierlijke letters
in trage tijd
een bankje in de tuin
de gebutste emmer
naast het kippenhok
na het zwaaien
het afbuigen
naar eenzaamheid
weemoed is
poëzie de kleur
van het vaarwel…
Liefdevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 liefdevol zal ik
mijn vingers
door jouw haren
halen
met mijn kussen
over jouw heuvels
met mijn handen
ze verkennen
jouw dalen
in het donker
van de nacht
zal ik mij een weg
banen door die
eenzame verlaten
schacht
op weg naar het licht
dat daar ergens op
mij wacht…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 De dood heeft je meegenomen
niet naar de zee of naar een graf
maar naar de droeve stilte van een bos
daar ben je uiteengevallen
je bestaat niet meer
de resten zijn vergaan
maar de herinneringen
zijn sterker dan ooit
het lijkt of je weer danst
weer naar me lacht
mijn haren streelt
zo eenzaam in dit spiegelspel.…
De jasmijnboom bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Toen de zon onderging
heb ik mijn woorden
voor je neergelegd
langs het smalle pad
in het eenzame donker
in het koude licht
van de maan
onvindbaar
onleesbaar.
Kijk hoe in het vroege
ochtendlicht de jasmijnboom bloeit
Ruik de de geur
van opkomende bloemen…
Kallemooi
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
564 Beneden zie ik sensuele kippen,
En eenzaam in een mand valt niks te wippen,
En waaien doet het als de moord op Schier.
Dit rest mij na een dag of drie onthouden:
Een volle zak en ook nog strontverkouden.”…
Als ik de zee zou zijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
826 Als ik de zee zou zijn,
dan zou ik rollen over het strand,
dan was ik zo vrij,
en zouden mensen bang voor mij zijn
Als ik de zee zou zijn,
dan was ik overal ter wereld,
dan was ik zo groot,
en zouden mensen met mijn golven spelen
Als ik de zee zou zijn,
dan zou ik zweven over het land,
dan was ik ook zo eenzaam,
en zouden mensen mij gebruiken…
op zoek
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.071 ik loop door
verlaten straten
in het donker
van de nacht
en roep jouw naam
in alle talen
maar misschien
nog iets te zacht
wil of kun je
mij niet horen
al uren dwaal ik
eenzaam rond
ik wil je zien
ik wil je spreken
en die lach zien
op jouw mond…
Gemis
hartenkreet
3.5 met 46 stemmen
4.669 Maar kreeg geen woord gezegd,
toch voelde ik het verdriet om zijn vertrek,
En nu eenzaam ween ik traan om hem die ik verloor,
Mijn beste vriend.…
Herboren schepping
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
899 Droomvogels delen
hun fluisteringen
in zijn kale kruin
en zingen de eenzaamheid
voorbij.
In hem vormt zich een zuivere melodie
wanneer zijn schaduw verdrinkt
in plasjes vloeibaar goud.…