5576 resultaten.
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
Verlokking
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Verlokkend deinend,
Voerde de zee hem mee
Naar een groene wereld beneê,
Hij niet weerkeerde.…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
blaadje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 het blaadje hangt hoog aan een tak
wat heen en weer te waaien
en samen met het bladerdak
draait het zich met groot gemak
zodra de wind gaat draaien
het blaadje leeft maar één seizoen
straks waait 'ie naar benee'
dat is gewoon wat blaadjes doen
maar nu is 'ie nog lekker groen
en waait met alle winden mee…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
Raar gevoel
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.733 Altijd als ik naar je kijk,
als ik goed naar je kijk,
dan friemelt en dan kriebelt
er zo'n raar gevoel in mijn buik
net als een klein groen rupsje
dat altijd, als jouw mond
tegen me praat of lacht,
in een mooie vlinder verandert.…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
Nieuwjaar
gedicht
3.4 met 93 stemmen
42.938 Tegen het leven is toch immers niets te doen;
de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan,
en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen:
er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.…
Over de grens van bestaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 Een laatste herinnering
blikt zijn oog voorbij
tranen vloeien rijkelijk
in het donker van de nacht
waar hij nog altijd wacht
op het fragiele wezen
van de groene wouden
in het nevelrijk bestaan
dan heft hij zijn zwaard
doorklieft zijn hart
zijn bloedend hart
zonder haar wil hij niet leven
en even
in een laatste moment
ziet hij haar…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 aai me maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
LANDSCHAPSSCHILDERIJ
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 Dit is een landschap
om in te lijsten
Als in een museum
maar dan buiten
Zover m'n oog reikt:
groene weiden,ruige heggen
aan de einder:
populieren,torenspitsen
Vingers wijzend
naar een of ander God?…
Part-ager
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
664 nee, kijk
met mij, zoveel groenen
onder strakblauw
en vogels, vogels
hier een huis en daar
een meer, een herdershut
nu eens een doorgaande
middenstreep, dan pijlen
stop met inhalen, waarom
ook zou je je zo haasten
wanneer op 23 mei
een deeltjesversneller
wel uit zal wijzen
god is kleinst…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
Van duizend woorden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 hij is de tattooking
van duizend woorden
zelden uitgesproken
omdat weinigen hem hoorden
beschreef op lijf
en onderdanen zijn gevoel
kleurde onderhuids een
een eigen koninkrijk
in blauw en rood van
verre zee met verlangen
naar het groen en in
het doen neemt hij je mee
naar daar waar hartsverlangen
eindelijk gestalte krijgt
tekent…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
promillages
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.341 Maar ben je groen, nog niet zo goed,
Dan moet je hem bij 0,2 al knijpen.
Misschien moet je nuchter zijn,
Helemaal zonder gin, bier of wijn,
Om deze promillages te begrijpen.
En voor ‘t geval blazen tegenviel?
Gewoon, voortaan 0,0 promille!
Happyturf…
Afrika
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Afrika
Afrika, er druipt bloed van de kaart
nu ik je gadesla
jouw grenzen zijn getrokken langs een liniaal
kerven nog scherp en radicaal
in Afrika, een slapende reus
die maar niet ontwaken wil
er verwaait zand uit de woestijn
over een nieuw stammengeschil
in Afrika, waar kleuren tussen groen
het felste zijn, het paradijs bestaat…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 Ik blijf de neonborden als vertrouwd en eeuwig zien
Al zijn verkeerslichten geen bomen,
ze zijn vaak even groen.
De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de
anonieme koplampen zonder ziel
vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Ooit zal het mensen nog bekoren,
dat het gras groen is, de
bloemen bloeien, de lucht blauw,
de zon warm.
Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…
Virgo *
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.292 bergen klimmen in het tinnen licht
en uw stille, virginale lippen
kuisen aan de sidderende beken
zoete smetten van het groene duister
en uw oof wordt licht.…
Liefdesdroom
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.530 Zijn smachten
zweeft door ijle luchten
de azuurblauwe
het broze wit
het lichtend goud
Ergens bloeit
een roos verloren
in eindeloos groen
reseda en jade
hij zoekt haar
zijn lieflijke
zijn magisch lied
Hij ziet haar
geurend in de jonge zomer
maagdelijk blank
een helder juweel
zij
zijn stroomdal
zijn liefdesdroom
zo dicht
en toch…
Wierook uit het vat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.386 nog ruiken
jassen naar de
wierook uit het vat
het kaarslicht
danste zacht op de
melodie van stille nacht
het samenkomen was
intiemer dan voor
mogelijk werd geacht
in groen pracht
werd de geboorte van
het vredeskind verwacht
in het nachtelijk
klokkenluiden onder
de ster van bethlehem
kwam hij de
boodschap brengen
die iedereen…
Stilleven (met echt bloed)
gedicht
3.7 met 35 stemmen
29.140 de oprechtheid van
de groene plastic beker
met witte stippen
de baldadigheid van de
tandenborstel met wijd
uitstaande haren
de eerlijke ouderdom
van de half op-
gerolde tube
zo zou ik iedere morgen
willen denken
even duidelijk
mijn woorden
als de beweging
waarmee ik poets
en poets tot
het tandvlees bloedt
---------------…
Bosgedicht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.064 Lichtgeurig deinend
schaamteloos ademend
naakt
groen.…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…