Alle inzendingen over groen

5576 resultaten.

Sorteren op:

Kwikstaarten in de tuin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 317
Door het schimmige grijs van wie wat wanneer heen zijn de ochtenden wazig groen van bezoek dat zal dansen en lachen, met veel gebaren verhalen zal vertellen en altijd een aanleiding vindt om mij aan te raken en innig te omarmen Het is alles, maar niet genoeg Ik wil nog niet wegkruipen in mijn holletje Kon ik me maar verschuilen…
Zywa9 juni 2025Lees meer >

Verlokking

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.671
Verlokkend deinend, Voerde de zee hem mee Naar een groene wereld beneê, Hij niet weerkeerde.…

Schimmen in de schaduw

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Na weer zo’n dag vol overvloedig licht kleurt alles rood en raakt in coma waaruit het wakker schrikt in weer zo’n dag waarin de hitte ongenaakbaar opklimt in het verblekende blauw in het oosten het laatste groen schroeit bruin wat lopen kan legt zich in loomheid neer onzichtbaar voor de zon…

blaadje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
het blaadje hangt hoog aan een tak wat heen en weer te waaien en samen met het bladerdak draait het zich met groot gemak zodra de wind gaat draaien het blaadje leeft maar één seizoen straks waait 'ie naar benee' dat is gewoon wat blaadjes doen maar nu is 'ie nog lekker groen en waait met alle winden mee…

je aaide bomen langs hun bast

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
ik zag je bij de sloot je passen liepen veel te groot het water trok je aaide bomen langs hun bast vroeg om vergeving op de tast het ruisen knikte je ogen dwaalden in het groen zochten reden het te doen de zon verschimde het water week de zon vergolfde in je spiegelbeeld en draaide af, bladeren dwarrelden een graf…
wil melker19 februari 2003Lees meer >

Raar gevoel

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Altijd als ik naar je kijk, als ik goed naar je kijk, dan friemelt en dan kriebelt er zo'n raar gevoel in mijn buik net als een klein groen rupsje dat altijd, als jouw mond tegen me praat of lacht, in een mooie vlinder verandert.…
Mara S.27 februari 2003Lees meer >

je schaduw maakt me bleek

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
je hebt mijn groen mijn bloem zal bloeien in jouw blik waarom die schrik als andere ogen de kleuren ook graag mogen je schaduw maakt mij bleek, je warmte laat mij in de steek alleen het licht op mijn gezicht zal me doen spreken ik ben je ent je wortels hebben mij herkend kom laat me in je kroon de wereld zien ik lees je…

Nieuwjaar

gedicht
3.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 42.938
Tegen het leven is toch immers niets te doen; de wereld heeft geen oorden meer om heen te gaan, en 't hart wordt niet, gelijk de landen, jaarlijks groen: er is geen vlucht uit een voorgoed mislukt bestaan.…
J.C. Bloem1 januari 2026Lees meer >

Kruidkunde

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Opgeschoten plantenpracht, soms stekelig venijn, groen waar je kleur verwacht, de zon, hun hele zijn. Verwarrend, denk je dan, dat zoiets toch bestaat, ik nochtans geen tuinman, heb hierbij geen baat.…
Ditheke22 augustus 2004Lees meer >

Over de grens van bestaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 977
Een laatste herinnering blikt zijn oog voorbij tranen vloeien rijkelijk in het donker van de nacht waar hij nog altijd wacht op het fragiele wezen van de groene wouden in het nevelrijk bestaan dan heft hij zijn zwaard doorklieft zijn hart zijn bloedend hart zonder haar wil hij niet leven en even in een laatste moment ziet hij haar…
Almaresáre11 september 2005Lees meer >

een thema van de Hema

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.033
ik Google gordijnen in gedichten, daarna gedichten met gordijnen en vind vele vlagen wind gesloten werelden, stof en mijten voor mij is het blauw velours dat zelden sluit om het licht buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen de duiven. het helpt geen zucht mijn uitzicht is ruim, blauw en groen niemand ziet mij naakt al zou ik het willen…

aai me

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 679
aai me maar, lijkt het gras mij toe te roepen ik ben nog vochtig van de schenkende dauw laat mij je hand begeleiden over mijn groene sprieten voel de aardse trouw; ze is zo zacht als zijde als straks de ochtend gloort en wij het licht begroeten zal je zeker, met mij, ervaren waarom de dag ons bekoort dampend zal hij verklaren ik heb…

Innerlijke krijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
Al het groene verdwijnt in het grijs Mijn bewustzijn valt uiteen in een innerlijke krijs: Hoe bedacht men gedachten die wijzen op nut en streven Nu ik veracht al de rationelen en volgens wijsheid dien te leven Wat is het meer dan hoop verpakt in alles van het heden Vroeger staat nu voor dat wat we zo fout en slechter deden Ons nu is…

LANDSCHAPSSCHILDERIJ

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Dit is een landschap om in te lijsten Als in een museum maar dan buiten Zover m'n oog reikt: groene weiden,ruige heggen aan de einder: populieren,torenspitsen Vingers wijzend naar een of ander God?…

Part-ager

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
nee, kijk met mij, zoveel groenen onder strakblauw en vogels, vogels hier een huis en daar een meer, een herdershut nu eens een doorgaande middenstreep, dan pijlen stop met inhalen, waarom ook zou je je zo haasten wanneer op 23 mei een deeltjesversneller wel uit zal wijzen god is kleinst…

Anthurium

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
Zielig sta je daar te staan eenzaam starend uit mijn raam Dit is veel te kort dit hoort niet zo te gaan In de stralen van de maan en van schone schijn ontdaan word je een schim van je schamele bestaan Met je laatste restje kracht diepgeworteld, onverwacht beloof je mij dat je nimmer zal vergaan Maar je geel wordt nooit meer groen…
Isis7 juni 2008Lees meer >

Van duizend woorden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 877
hij is de tattooking van duizend woorden zelden uitgesproken omdat weinigen hem hoorden beschreef op lijf en onderdanen zijn gevoel kleurde onderhuids een een eigen koninkrijk in blauw en rood van verre zee met verlangen naar het groen en in het doen neemt hij je mee naar daar waar hartsverlangen eindelijk gestalte krijgt tekent…
wil melker11 september 2008Lees meer >

caleidoscoop

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.142
met vingers van waskrijt heeft hij over haar kleuren een zwarte laag gezet nu krast ze met nagels en gebroken glas rouwranden en bloed haar kleuren zijn complementair rode zee groene schittering gele hemel paarse sterren vogels in blauw en oranje dan hangt ze haar leven voorzichtig aan de muur want als ze schudt wordt heel haar wereld…
Tsila10 november 2006Lees meer >

dagtekening

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
ik wil, zoals zovelen, nalaten niet van nalatigheid beticht worden met verve woorden penselen beitelen in grafstenen letter na letter opdat ik zacht zal rusten een schilderij achterlatend groen en vuur rood en ijs glorend in ochtendstond gloeiend de zee bewolkt niet, neen, nooit weggaan alleen maar achterblijven aan het begin van de avond…
Fred28 februari 2007Lees meer >

promillages

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Maar ben je groen, nog niet zo goed, Dan moet je hem bij 0,2 al knijpen. Misschien moet je nuchter zijn, Helemaal zonder gin, bier of wijn, Om deze promillages te begrijpen. En voor ‘t geval blazen tegenviel? Gewoon, voortaan 0,0 promille! Happyturf…
Happyturf4 december 2007Lees meer >

Afrika

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Afrika Afrika, er druipt bloed van de kaart nu ik je gadesla jouw grenzen zijn getrokken langs een liniaal kerven nog scherp en radicaal in Afrika, een slapende reus die maar niet ontwaken wil er verwaait zand uit de woestijn over een nieuw stammengeschil in Afrika, waar kleuren tussen groen het felste zijn, het paradijs bestaat…
perry meer11 februari 2008Lees meer >

Neon

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 889
Ik blijf de neonborden als vertrouwd en eeuwig zien Al zijn verkeerslichten geen bomen, ze zijn vaak even groen. De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de anonieme koplampen zonder ziel vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.…
sterre21 maart 2004Lees meer >

Ooit

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ooit zal het mensen nog bekoren, dat het gras groen is, de bloemen bloeien, de lucht blauw, de zon warm. Eens zullen we nog eens wat anders horen dan oorlog, ruzie, honger kou, elkaar het licht in de ogen misgunnen. Echte vrede, we hopen erop, dromen ervan, maar dan, We léven toch op hoop?…
Johanna2 februari 2006Lees meer >

Virgo *

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.292
bergen klimmen in het tinnen licht en uw stille, virginale lippen kuisen aan de sidderende beken zoete smetten van het groene duister en uw oof wordt licht.…

Liefdesdroom

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Zijn smachten zweeft door ijle luchten de azuurblauwe het broze wit het lichtend goud Ergens bloeit een roos verloren in eindeloos groen reseda en jade hij zoekt haar zijn lieflijke zijn magisch lied Hij ziet haar geurend in de jonge zomer maagdelijk blank een helder juweel zij zijn stroomdal zijn liefdesdroom zo dicht en toch…
troebadoer30 oktober 2008Lees meer >

Wierook uit het vat

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.386
nog ruiken jassen naar de wierook uit het vat het kaarslicht danste zacht op de melodie van stille nacht het samenkomen was intiemer dan voor mogelijk werd geacht in groen pracht werd de geboorte van het vredeskind verwacht in het nachtelijk klokkenluiden onder de ster van bethlehem kwam hij de boodschap brengen die iedereen…
wil melker26 december 2008Lees meer >

Stilleven (met echt bloed)

gedicht
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 29.140
de oprechtheid van de groene plastic beker met witte stippen de baldadigheid van de tandenborstel met wijd uitstaande haren de eerlijke ouderdom van de half op- gerolde tube zo zou ik iedere morgen willen denken even duidelijk mijn woorden als de beweging waarmee ik poets en poets tot het tandvlees bloedt ---------------…

De terugweg

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 729
De sneeuw was nooit zo wit als toen wij kinderen samen en hoe samen, de verse sporen liepen, de tijd vooruit, naar 't groene poortje aan 't einde van de straat. Vergeefs zoek ik de weg terug, voor altijd afgesloten.…
Give5 mei 2006Lees meer >

toestand

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
mijn gedachten broeden in meerkoet's takkennest gruwelijk metalen kleppersnavel bij mij achter waar tijd en water rimpelloos groen uit slaan waar ik mijzelf in de stilstand voeg zie dat pluisjes blaadjes kroosjes wel degelijk tergend traag richting rechts drijven je wordt belazerd als je niet stil staat…