2600 resultaten.
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 Verlangen is steeds weer anders, is openheid
naar het land achter de horizon,
naar wat kinderen zien en dichters;
is oor zijn voor de woorden van de profeten,
is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet
maar de kracht heeft uit te groeien
tot een belofte
die nooit helemaal kan gehouden worden
maar die je opent, steeds weer verder,
tot…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.343 Kleine vogeltjes maken kennelijk
de dienst uit - geen hert of zwijn
betreedt mijn horizon – en vinden
geluiden uit die lijken op wilde dieren.
Ik probeer ontspannen de warmte
te negeren en strek genietend mijn hals
om maar niets te missen van de bedrijvigheid
in een paddestoelendorpje. Kleine, ja wat?…
Verbinding
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.525 De verbinding is waar
hemel en aarde elkaar
raken daar
Waar het water oplost
in de verte van de horizon
het punt waar
de werkelijkheid verdwijnt
steeds opnieuw de dag verschijnt
Verbonden zoals de avond en de nacht
door vriendschap en vertrouwen
zachtheid en kracht
Eenvoud in van elkaar houden
Verbinding is draadloos contact…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat in de blauwe lucht te bloeien
traan voor traan treuren zij hun verdriet
de vervulling van hun wens nimmer in het verschiet
niet alles is echter zo hopeloos als het lijkt
want alleen iemand die heel goed kijkt
ziet in het water de weerspiegeling
van wilg en horizon…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Te zwemmen in azuur
à l'après-midi, puur
voor het genoegen en
warm welkom 'Loste Nord'
een jonge ree graast bij
het bosje naast de notenboom
dan spitsen zich de oren
ons gepraat verstoort haar rust
een grote vogel zweeft
met trage cirkels door het blauw
boven dit groene dal, met
lila bergen voor de horizon
en verre purp'ren Pyreneeën…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt
in ahorn, rood aan d’ horizon…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd
Terneuzen grijs zien worden
Dow Chemical tot aan de horizon.
Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.
Als een ridder staalde ik mezelf
gepantserde vleugels bad ik
devoot jouw harnas te zijn.…
de gang was donkerlang
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
5.610 ik mocht je huis betreden
de gang was donkerlang
je kamer was een lach en
in je ogen zag ik alle kleuren
van het bloemetjesbehang
je lippen kusten uitzicht
op een verre horizon
die pijlsnel nader zwom
toen zwoele blikken liefde
vroegen zonder schikken
ik opende in diepte die
de tijd verzegeld had
jouw overgave maakte
passie los…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
2.4 met 31 stemmen
2.891 Totdat jij en ik elkaar weer zien
Daar achter die verste horizon.…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 een saffraangele maan
uit zoveel zonniger tijden
scheert de paarse toppen
van jouw oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 geen files op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren
we zijn herboren in elkaar
sluiers en schillen zijn
geen dingen die we willen
je bent mijn horizon…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 mijn gedicht is een gebrek aan woorden
gevoelens wroeten onderhuids in het rond
ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me
vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond
de klanken janken door mijn hoofd en ziel
dat nu eindelijk eens het kwartje viel
ik zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en schildert de zoom aan de horizon…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren
we zijn herboren in elkaar
sluiers en schillen zijn
geen dingen die we willen
je bent mijn horizon…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Altijd turend naar
de deinende horizon,
steeds bedekt met stof.
Sancho, op de heuvels
dáár, ver vooruit,
zie ik witgewiekte molens?
Dansen er skeletten
met wentelende armen?
Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.…
Drager van herinneringen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.389 als het kind
staand op de brug in de wind
en je vergeet hoe het leven toen was
eens aan de rand van de plas
als je niet wordt als dat kind
dat je ooit was, teerbemind,
mis je het beste wat je ooit bezat
weet je niet meer wat je had
als je niet wordt als een kind
dat zoekt en wonderen vindt
zingend en dansend het leven ontdekt
zover de horizon…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen
als de zon rood wordt strekt zij haar benen in zee
en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort
met het leven mee diep in het zout van de zee
aan de wind zweetdruppels wellend in haar oksels
onze dijen samengevouwen om dit alles te behouden
ontglijden elkaar elke nacht achter de horizon…
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 je eiland
je ankers
van schrik en pijn
zijn gesleten
niet vergeten
door het schuren
van liefde
vertrouwen in jou
weg van het eiland
dat veiligheid bood
je liefdevol
in zijn armen sloot
het gevoel gaf
te leven in een wereld
die goed voor je was
je bent klaar
met die spinsels
dat kleine vertrouwde
blijf je behouden
maar de horizon…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
Platteland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
900 Altijd naar de horizon verlangen
boven het eindeloze groene land.
Zo ver ik kon zien gebeurde er niets.
Noch bij het benzinestation dat ik bezocht
waar men koek met slappe koffie verkocht
vanachter boeketten en veel antivries.
Die aarzelende rust lijkt veel op een relatie.…
Avondschemer
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.000 Warmte gloeit nog na op mijn terras
terwijl op het gazon de kleinkinderen spelen
de hond zich door late zonnestraal laat strelen
de vissen spartelen door de vijverplas
gestaag neigt de zon zich ter kimme
kleurt in het westen de horizon reeds rood
uit majestueuze eik klinkt nu de eerste noot
van de nachtegaal als schone hymne
ik zit daar…
Dierenleed
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
759 Met droge vinnen
Het water in gesprongen
En toen, met de druppels nog in het gezicht
De horizon betast.
Een lastdier noemt men hem,
Maar zijn hoeven,
Ogen, oren
Zijn minder nog lastdragend
Dan de lasten van de vinnen in het water.
Miauw.
Het is een kater.
Botsende daken
En balkonnen
Die de regen van beton niet dragen konden.…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Egypte aan de horizon.
Hij schrijft op een kaart:
'Groeten uit een land ver weg',
Terwijl hij droomt.
Het natte krijt
Droogt in zijn handen.
Hij lacht bij termen,
rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen.
Verdwalen kan hij niet,
Want hij is niet onderweg.
Zijn hart als orgel in zijn oren.…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren
we zijn herboren in elkaar
sluiers en schillen zijn
geen dingen die we willen
je bent mijn horizon…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen
daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar
angstig opduwen in de haven.
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen.…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Ik wandel verder en voel me niet moe,
ik loop zingend de horizon tegemoet.
Er is niets wat ik wil of wat ik zoek,
ik voel me ontspannen, er is geen druk.
Als ik goed kijk, ligt het om de hoek;
sommigen onder ons noemen het geluk.…