5293 resultaten.
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
Lokzang van de sirenen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.314 Een jonge zin
Moet zich bewegen
Tot de zoete min.
----------------------------
uit: Gedichten (1759)…
In memoriam Jan Eijkelboom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
951 Je had Soekarno nog zien lopen
in het paleis bij Bogor
op zijn blote voeten
het koele marmer koesterde
in dat land waar het altijd
zomer is en vulkanen roken
Over hoe dingen kunnen lopen
gaf je raad en soms knarste
het in een gedicht van mij
"Leven houdt je jong" zei jij
"Heb het goed waar je bent
ketimoe lagi toean Jan"…
bij nocturne in E flat major Op 55 No 1
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
827 voor mij passeer je in
gepolitoerde zwarte lak
je witte rok klokt achter mij
na je thuiskomst, nestelt
dag lieve hand, lieve arm als
je even langszij komt
kust op mijn hoofd, rillingen
hoorbaar in de aanslagen
blond valt het licht, fragment
van een jonge avond
hoorbaar de nieuwe vogels
door het glas, in akkoorden…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
Uitbraak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
601 Hoe het ene woord spreekt
met het andere
zich verzet tegen de zwaarte
van het schrijfpapier
hoe de zin spreekt tot het punt
of net erover in het niet gezegde
zo willen mijn gedachten
vloeien van mijn pen op het blad
en terug in mijn ogen
waar ik ze als mijn eigen jong
liefkoos en verorber
soms terug uitbraak.
© Rudi J.P.…
Wolkvlokje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 Lachend probeert zij
de wolken te raken
springt luchtig naar
een klein briesje geluk
hij schenkt haar onverbloemd
nieuwe jaren zonder jeugd
maar in haar ogen danst
nog altijd de geest van jong
najaarsdagen verlangen
naar een bed van bladeren
een grassprietje en lijnen
hemels met hier en daar
een klein vlokje wolk
de witte bosanemoon…
kansloze liefde
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.105 Jij ben een prachtige jongen,
dat weet jij ook wel,
we vinden elkaar leuk,
ging misschien iets te snel.
afspreken, lachen,
hoe leuk we elkaar ook vonden,
ik hield me in, tenslotte had jij je al gebonden
nog steeds vraag ik me af, waar deze liefde strandt,
En of, ALS er een god bestaat, jij in mijn armen belandt...…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
Zonder stamboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.100 wat wist hij nu van lijnteelt
van terugfokken of outcross
voor hem was dit hondsgezeik
tegen eender welke stamboom
mijn grootvader koos voor
een jonge hond
met een lange, rechte rug
mannelijk moest hij
op zijn vader lijken
“een reu met moeders trekken
is miserie zoeken”, vond hij
het was de tijd
toen de honden nog gingen
‘staan’ voor…
bandieten waren wij
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.677 in de pianobar van het grijze Atlanta Hotel
waren wij met jong gezicht zo sluw
de bandieten van het schemerlicht
op het donkergroene pluche
met mijn wijsvinger even omhoog
-een draaiende beweging-
wist ik de barman te bewegen
onze glazen te vullen
keek ik in de spiegelachterwand
waarin karaffen glinsterden…
Bedgeheimen
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.719 Ze droomde van een jongen
die haar elke dag een snoepje gaf.
Soms stond ze ’s nachts op
om te kijken of hij niet toevallig.
‘Toeval bestaat niet’, zei haar vader.
‘En God ook niet’: haar stiefmoeder.
Toch bad ze om een wonder.
Wanneer hij dit hoorde,
veegde hij haar tranen af
en deed een snoepje in haar doos.…
zomaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.115 is liefde dan altijd
aan voorwaarden gebonden
je leert al jong
de regels van het spel
men vindt je lief
als je gehoorzaamt
je taak vervult
een ander helpt
later zijn er
die op je rekenen
voor wie je zorgt
je nodig bent
anderen
die je bevelen
gebruiken
afhankelijk maken
het blijft verbazen
is er geeneen
die van mij houdt
gewoon…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
ting tang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 als de lucht vloeibaar is
en lucht is altijd vloeibaar
is het niet meer
als een gebaar
laat het los
laat het gaan
boven je de zon
maan
laat het lopen
de rivier
van feiten
plezier
lopen door bossen van goud
van jong tot oud
van donker blauw
tot het eeuwige jouw
vatos loco 4 ever
never forgotten
never remember…
Tussen de schuifdeuren
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.092 Het ergste dat een mens
kan overkomen, is nèt
de metro missen
na het hatelijke DINGDONG
schuiven deuren toe, toch
zijn er mensen die tussen
beide komen - met alle macht
houden jongens ze open
een mollige dame
mazzelt naar binnen
een tengere jongen
werpt zich iets te laat
in de strijd en valt
op zijn achterhoofd
het perron gilt ervan…
Wit hoeft niet stil te zijn
gedicht
4.0 met 11 stemmen
16.580 Wit hoeft niet stil te zijn
in een iglo van papier
is geen bubbel in de tijd
maar constante geboorte
wat gebeurt als je kleur
met een moker kapot slaat
wit is schansspringen
wit is een spaceshuttle
laat me aantreffen wat
er voor mij nog niet was
onder de tafel de postduif
van een jonge vorstin
de huid van een telegram
een ansicht…
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
Opkikker
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.999 blootsvoets betreden
zuigt drassige grond
gedachten weg van zorgen
later dan het heden
zo hoopvol hupt alweer
jong leven rond de waterplas
waar het als immer ontstond
krioelend in een eierenklont
duizend maal een nieuwe morgen
gaat nu in sprongetjes uiteen
bemoedigd groet ik het grut
met een jubelende teen…
In je mooie zwarte ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.919 In je mooie zwarte ogen
stond het geschreven
Behoed had je ze,
gevoed, bestaan gegeven
In hoe je eruitzag
was je shock te zien
’t Kon je niks schelen, met
alle gevolgen van dien
In je zwijgen, je niet
bewegen, was het te horen
Je dartele jongen
voor altijd verloren
In je Strijd voor hun leven
tegen Roofdier met Klauwen
heb je hen…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Knieval
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.014 Wij zijn elkanders raakbaren
vanaf het allereerste uur
speling uit de diepste snaren
van levenslot en de natuur
bemin het vurig wildebeest
achter de secondewijzer
kroon ons voor eeuwig jong van geest
tot trouwe keizerin en keizer
draag mijn adem door de poorten
van je gepassioneerde ziel
jij enige uit duizend soorten
voor wie ik in aanbidding…
schoolfoto
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
848 we hebben een foto waarop
beide dochters erg jong nog
glimlachend een gelukkige
jeugd staan te bewijzen
de fotograaf ene Klompjan
vereeuwigde hen in kleur
zoals wij de ouders destijds
in zwart/wit werden gezet
zo merk je hoe paradoxaal
de tijd kleur krijgt
en straks weer zal verkleuren…
Zaagselsporen …. (3)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
600 Portret zoekgeraakt,
jongen met een oud gezicht,
gebleekt morgenlicht
Achter prikkeldraad,
wordt willekeur versneden
tot lappenpoppen.
“ Ieder is het kind van de
rekening zijner daden.”
S.Freud
HTTP://www.pamapoems.nl…
Pronkgewaden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
536 voorzichtige voeten
dwarrelen ze voorbij
sterrenstelsels in schemervelden
ze vallen stralend uiteen
om opnieuw te verrijzen
in het universum van naderhand
Twinkelen past alleen in duisternis
en in witte pronkgewaden
door onzichtbare straalstromen
spatten ze als kiemen uiteen
Het afleggen van het oude leven
om te herrijzen in een jonge…
Het dodenboek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
990 In het boek der doden
speelt weer die jongen
die voor zijn sterven
de zon toelachte
in het dodenboek
waar een vlinder droomt
over levenloze nachten
zonder bezoek van dagen
die de dood verzachten
met het blonde, lieve meisje
dat na hem ging naar de wolken
in een eenzaam dood vertolken
in het boek tekent stilte
het droevig einde…