5374 resultaten.
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
Zonder bezit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 op de rand
van schaduw
wuif ik licht een
warm welkom toe
zonder bezit
stap ik over
voel me vrijer
dan met gewicht
ik ga doe
en ontmoet
niet gehinderd door
hebben en houden
winst en verlies
kennen zij niet
in de groep die
er is zoals ik ben
jezelf zijn blijkt
genoeg om te leven
geven en delen lijkt
het volmaakte geluk…
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 de stenen van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos…
Leeg en zwart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ik voel
het mysterieuze
van leeg en zwart
zie het spiegelen
in donker water
als bodemloos gat
ik weer de
sombere gedachten
die ik deinend voor me zie
ga niet mee
met hun finale krachten
naar machten van het niets
heb me omgedraaid
weg van schaduw
naar het warme licht
mijn intense opluchting
werd snel zichtbaar
in de tranen…
XIV -naar buiten - (1903 - 1907)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Een bevende dauw
zweeft in mistige schaduwen
wiekend heen en weer
De schone wereld
nog eenmaal op z'n schoonst
Als ik ga scheiden
In het verweyen -
Indrukken optekenen
van onderzeekoeien
Wind door de bomen
Van de nymphen golven
vocht in de grotten
Schone in haar sonnet
ze komt van een ver eiland
onbereikbaar -…
Kant in alle windrichtingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.301 Ook het zuidelijk halfrond zou erbij in de schaduw staan, opperde ik.
Een opmerking over rondingen van west naar oost liet ik achterwege.
Hoe schitterend ook, het zou ons te ver leiden in dit tranendal.
Hemelse verleidingen, vond ik, vanaf de zijkant!…
Avondwonderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Op de treden van de schaduw
stap ik reikhalzend voort.
Boven mij worden in het avondvuur
plannen voor de ochtend gesmeed.
Op sterrende ramen staan pinksterend
de antwoorden van vallende vragen.
Ondanks de kortwiekende maansikkel
bereiken die meteoren toch mijn oren.
Stil weergalmen luid in mij
de vreugdeklokken.…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
De zonnekus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
440 ik zag
dat jij de
schaduwen
liet gaan
de winden
achterna
die wolken
verder dreven
de donkere
vlekken op
het land in
jachtig bewegen
zelfs op
je hand was
het een duidelijk
zichtbaar contrast
een warme
vlucht die
ijlde door de
zomerse lucht
de zonnekus
voor een intiem
moment dat je
even samen bent…
schriftelijk reageren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 ten minste houdbaar tot
uiterste pogingen -wat hierna
volgt is notulair vastgelegd-
zie ook de algemene voorwaarden
bij het kernbegrip ‘thuiskomst’
meestal schuchter en aan de lijzijde
van schaduw, bij vlagen naar
buiten tredend
mocht dit op bezwaren stuiten;
het is mogelijk met kennisgeving
te schitteren in afwezigheid
-er volgt…
In opgewerkt kort
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
440 waar zon en
licht je haar
blondeerde met
zomerse highlights
ving achterkant het
donkere van schaduw
in opgewerkt kort
het was altijd
een sport om de
tegenstellingen
te zien passeren
als juist lente de
confrontatie aan
het uitproberen was
vooral de lang
gebruinde benen
gaven aan het
kapsel de frivoliteit
van het feest
van rokjesdag…
Verjaardagsvers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt vat op mijn lijf
al zichtbaar worden
de schaduwen van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken
drijven
tegen dat blauwe zeil
is elke zomer…
Decemberblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Tijd
draagt de uren
naar december
en verder
naar waar de laatste verlangens
worden geblust
contouren vervagen
tot amorfe schaduwen
in diffuse schemering
en alles lost weer op
tot herinnering
straks
vertakken wij weer
in dromen
van gevleugelde momenten
en demonen
we leggen ze te rusten
op het kussen
van de nacht.…
dagen van eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
644 op tafel de
afgesneden bloem
stervend in een blauwe vaas
in de brief de afwijzing
tussen ongeschreven
regels door
in de arena het
tergend trage sterven
van een dier
onder de rivier
de onzichtbare bedding
die het water draagt
in de vallei
de echo’s en schaduwen
van de doden
het is de tijd die tot
stilstand komt als de…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Je gaat dood...
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
2.347 Ik til je op
Uit je bed
Je volgt me
Met je holle ogen
Ik was je
Fris en schoon
Rilling over je rug
Een schaduw
Van je eens zo
Goddelijke lijf
Ik kus je zacht
Even zie ik
Je lieve glimlach
De pijn verlamt je
Zacht til ik je
Weer in bed
Je volgt me
Met je vermoeide ogen
Van je eens zo
Flirtende mooie blik
Ik lees je voor
Uit eigen…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en
verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het is mijn dorst,
ontstaan in oorsprong,
die de wereld in de schaduw
tot bron maakt en
mijn hart
tot drinkbeker.…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.
Het plaatje past in het geheel,
als de schaduw luguber krast.
Een witte stilte met een grote pracht,
een witte ruis die sterker wordt zonder kracht,
nooit overheerst, geen macht.
Bomen voelen topzwaar,
takken buigen onder de witte last.…
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Een hand die beschermt, een stem die waakt,
een schaduw die licht werpt op het digitale rijk.
Want zelfs in nachten zonder wet of chef,
is er ruimte voor verzet, voor menselijk lef.…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Breekbaar briljant hart
klopt nog in de schaduw zacht
verlangt naar het licht
Ooit gaf men een hart
aan wie het wilde bouwen, bestemd om
ouder te worden met de tijd. Een hart van rust en
ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
voordat ze weer zichzelf vergeet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ik moet leven
met de schaduw
die ik maak
ik loop en heb
niet in de gaten hoe
vaak we mensen raken
ik vlieg daarom
veel liever op en kom
zo van mezelf los
ik voel me vrij
zij op de aarde
ziet en volgt mij
tot ik land
ze vangt me liefdevol
weer in haar handen
ik ben langs geweest
neem haar mee voordat
ze weer zichzelf vergeet…
Artemis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.129 Koud als de nacht
snel als een schaduw
wacht je op haar
en glimlachend in het maanlicht
laat je je vangen.
Haar dodelijke pijl
treft je in de borst
en liefde te groot
snijdt door je hart
hulpeloos op de grond
bemerk je haar plotselinge dood
en glimlachend in het maanlicht
ontvang je haar eeuwige verlichting.…
langs lijnen van geleidelijkheid
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.404 Langs lijnen van geleidelijkheid
schaduwen van een verleden
vond jij de mogelijkheid
mij te verleiden
tot het heden
zo vrolijk overdonderend
hartstochtelijk bewonderend
onverstoorbaar gaande je eigen gang
dat maakte mij
onverklaarbaar bang
langs lijnen van geleidelijkheid
rustig doordachte plannen
was jij mijn enige mogelijkheid…
angst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.289 Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden:
leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw van mijn hart beleven,
en weten dat het avond wordt.…