Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Ons vader

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
ik weet nog waar het was zo ongeveer, een plek van bomen, schaduwen, het bos en de onvindbare auto het was aan vertrouwde hand op weg naar een verleden voorbij de bocht, de splitsing van wat komen zou, ver weg leek onze tijd zo onbeweeglijk als druppels van het ogenblik - nu de hemel in de avond valt ben ik net zo oud als jij toen…
Iniduo26 juni 2015Lees meer >

meervoudig sterven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

Verstrooit het licht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
je bent van glas dat in zijn matheid nog maar vage beelden lacht waar het bewegen nog slechts een schaduw is van het echte leven je krachtige lijnen zijn broos en breekbaar door de tijd geraakt het kristal transparante heeft na vele jaren zijn vitale flonkering gestaakt nog ben je niet gebroken maar in de warme middagzon verstrooit…
wil melker14 januari 2016Lees meer >

hoeveel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
hoeveel ruimte heb je om een vlucht naar voren te maken over je schaduw te springen en de hemel te bestormen hoeveel tijd vraag je om vriendschap te verbreken gedachten los te laten en de leegte leeg te maken hoeveel stilte laat je binnen om een speld te horen vallen de woordenstrijd te staken en de liefde te vieren…
J.Bakx16 januari 2016Lees meer >

Zonder bezit

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
op de rand van schaduw wuif ik licht een warm welkom toe zonder bezit stap ik over voel me vrijer dan met gewicht ik ga doe en ontmoet niet gehinderd door hebben en houden winst en verlies kennen zij niet in de groep die er is zoals ik ben jezelf zijn blijkt genoeg om te leven geven en delen lijkt het volmaakte geluk…

Existenz

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
de stenen van de straat liggen er deze nacht onbeduidend bij waarom loopt nu juist deze kat hier en niet die van de buurvrouw lantaarns schijnen vannacht fletser dan de schaduw van hun palen enkele parkeervakken bieden nog ruimte aan thuiskomen als het zou regenen zagen we een glinstering in spiegellak maar deze nacht lijkt besluiteloos…
Iniduo24 december 2016Lees meer >

Leeg en zwart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
ik voel het mysterieuze van leeg en zwart zie het spiegelen in donker water als bodemloos gat ik weer de sombere gedachten die ik deinend voor me zie ga niet mee met hun finale krachten naar machten van het niets heb me omgedraaid weg van schaduw naar het warme licht mijn intense opluchting werd snel zichtbaar in de tranen…
wil melker28 februari 2017Lees meer >

XIV -naar buiten - (1903 - 1907)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Een bevende dauw zweeft in mistige schaduwen wiekend heen en weer De schone wereld nog eenmaal op z'n schoonst Als ik ga scheiden In het verweyen - Indrukken optekenen van onderzeekoeien Wind door de bomen Van de nymphen golven vocht in de grotten Schone in haar sonnet ze komt van een ver eiland onbereikbaar -…

Kant in alle windrichtingen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.301
Ook het zuidelijk halfrond zou erbij in de schaduw staan, opperde ik. Een opmerking over rondingen van west naar oost liet ik achterwege. Hoe schitterend ook, het zou ons te ver leiden in dit tranendal. Hemelse verleidingen, vond ik, vanaf de zijkant!…

Avondwonderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Op de treden van de schaduw stap ik reikhalzend voort. Boven mij worden in het avondvuur plannen voor de ochtend gesmeed. Op sterrende ramen staan pinksterend de antwoorden van vallende vragen. Ondanks de kortwiekende maansikkel bereiken die meteoren toch mijn oren. Stil weergalmen luid in mij de vreugdeklokken.…

Haar beeld

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 457
ze druppelde glinsterend groene voeten in het koude ochtend gras spiraalde ronde speelse vormen in haar gaan door het nat licht scheen alle kleuren door gebroken stralen van de ochtendzon feeëriek danste zij met de frêle schaduw van haar beeld vonkte volmaakte schoonheid in het langzaam doven van haar ochtendsleep…

De zonnekus

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 440
ik zag dat jij de schaduwen liet gaan de winden achterna die wolken verder dreven de donkere vlekken op het land in jachtig bewegen zelfs op je hand was het een duidelijk zichtbaar contrast een warme vlucht die ijlde door de zomerse lucht de zonnekus voor een intiem moment dat je even samen bent…
wil melker25 augustus 2020Lees meer >

schriftelijk reageren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
ten minste houdbaar tot uiterste pogingen -wat hierna volgt is notulair vastgelegd- zie ook de algemene voorwaarden bij het kernbegrip ‘thuiskomst’ meestal schuchter en aan de lijzijde van schaduw, bij vlagen naar buiten tredend mocht dit op bezwaren stuiten; het is mogelijk met kennisgeving te schitteren in afwezigheid -er volgt…
Iniduo25 januari 2021Lees meer >

In opgewerkt kort

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 440
waar zon en licht je haar blondeerde met zomerse highlights ving achterkant het donkere van schaduw in opgewerkt kort het was altijd een sport om de tegenstellingen te zien passeren als juist lente de confrontatie aan het uitproberen was vooral de lang gebruinde benen gaven aan het kapsel de frivoliteit van het feest van rokjesdag…

Verjaardagsvers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Het juliet rondom mij tegen het blauw van Magritte drijven wollige plukken voorbij ik in een tuinstoel lig hier voornamelijk mezelf te zijn het patina van de tijd krijgt vat op mijn lijf al zichtbaar worden de schaduwen van verval maar zolang het juliet rondom mij er wollige plukken drijven tegen dat blauwe zeil is elke zomer…

Decemberblues

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Tijd draagt de uren naar december en verder naar waar de laatste verlangens worden geblust contouren vervagen tot amorfe schaduwen in diffuse schemering en alles lost weer op tot herinnering straks vertakken wij weer in dromen van gevleugelde momenten en demonen we leggen ze te rusten op het kussen van de nacht.…
Mia Bemong2 december 2024Lees meer >

dagen van eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
op tafel de afgesneden bloem stervend in een blauwe vaas in de brief de afwijzing tussen ongeschreven regels door in de arena het tergend trage sterven van een dier onder de rivier de onzichtbare bedding die het water draagt in de vallei de echo’s en schaduwen van de doden het is de tijd die tot stilstand komt als de…

"Erfgoed van Licht"

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
In de schaduwen Reizen mijn herinneringen mee. Demonen uit een ver verleden, Heb ik achter me gelaten, Diep weggeborgen onder stof. Verloren liefde hoop ik te hervinden, In ’t licht van de toekomst Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis, Wachtend op mijn komst.…

Je gaat dood...

hartenkreet
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.347
Ik til je op Uit je bed Je volgt me Met je holle ogen Ik was je Fris en schoon Rilling over je rug Een schaduw Van je eens zo Goddelijke lijf Ik kus je zacht Even zie ik Je lieve glimlach De pijn verlamt je Zacht til ik je Weer in bed Je volgt me Met je vermoeide ogen Van je eens zo Flirtende mooie blik Ik lees je voor Uit eigen…

Merktekens?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Pama18 mei 2013Lees meer >

Drinkbeker (In het oog (5))

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Het is mijn dorst, ontstaan in oorsprong, die de wereld in de schaduw tot bron maakt en mijn hart tot drinkbeker.…
John Loopstra15 februari 2020Lees meer >

Winteringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Een zwarte schaduw zorgt voor contrast en wiekt door je beeld. Het plaatje past in het geheel, als de schaduw luguber krast. Een witte stilte met een grote pracht, een witte ruis die sterker wordt zonder kracht, nooit overheerst, geen macht. Bomen voelen topzwaar, takken buigen onder de witte last.…

De wet van het web

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 406
Een hand die beschermt, een stem die waakt, een schaduw die licht werpt op het digitale rijk. Want zelfs in nachten zonder wet of chef, is er ruimte voor verzet, voor menselijk lef.…

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Breekbaar briljant hart klopt nog in de schaduw zacht verlangt naar het licht Ooit gaf men een hart aan wie het wilde bouwen, bestemd om ouder te worden met de tijd. Een hart van rust en ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben.…
CB3 januari 2026Lees meer >

Schaduwgang in avondzang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 151
Het duister kruipt een worm in blinde schaduw mijn hand versteent rond een verloren woord ik beef en poog terwijl de takken klagen mijn woede wordt door niemand hier gehoord Eenzaamheid als herfstwind in de bomen het koude blauw omringt het zwarte pad de angst van God is in de nacht gekomen een dode vogel in het kille verdorde gras In het…
Jaap Smet28 september 2026Lees meer >

voordat ze weer zichzelf vergeet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
ik moet leven met de schaduw die ik maak ik loop en heb niet in de gaten hoe vaak we mensen raken ik vlieg daarom veel liever op en kom zo van mezelf los ik voel me vrij zij op de aarde ziet en volgt mij tot ik land ze vangt me liefdevol weer in haar handen ik ben langs geweest neem haar mee voordat ze weer zichzelf vergeet…

Artemis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.129
Koud als de nacht snel als een schaduw wacht je op haar en glimlachend in het maanlicht laat je je vangen. Haar dodelijke pijl treft je in de borst en liefde te groot snijdt door je hart hulpeloos op de grond bemerk je haar plotselinge dood en glimlachend in het maanlicht ontvang je haar eeuwige verlichting.…

langs lijnen van geleidelijkheid

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Langs lijnen van geleidelijkheid schaduwen van een verleden vond jij de mogelijkheid mij te verleiden tot het heden zo vrolijk overdonderend hartstochtelijk bewonderend onverstoorbaar gaande je eigen gang dat maakte mij onverklaarbaar bang langs lijnen van geleidelijkheid rustig doordachte plannen was jij mijn enige mogelijkheid…
Adriana26 november 2003Lees meer >

angst

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Maar nu het einde haast geweven is aan de tijd die ging en ik hier sta met lege handen, met grijzend haar en zonder het beminnen van toen het jeugdig zong in eindeloze weiden: leg ik mij neer en kan alleen nog teder zijn, en al de liefdes die vergingen in de schaduw van mijn hart beleven, en weten dat het avond wordt.…