2974 resultaten.
Ik ben gaan ruiken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 tijden
....Ik ben gaan ruiken
....naar angst, aangestoken
....door de geur van mijn zussen
........Dat nodigde hem uit
........Kom maar, het is veilig
........wij durven niets te doen
........of niets te zeggen
........wij willen het verdoezelen
........Maar geen parfum is sterk genoeg
............Ik kijk ernstig
............in de spiegel…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 Ben ik vanochtend in uw taal gevallen
als een vlieg in uw woordensoep
een walvis in uw letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen…
Jouw stukjes leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 in onverwachte
pijn maakten
jouw stukjes leven
zich kenbaar
in mijn zijn
we waren al
een leven lang
zo close
als ik in de
spiegel keek
wist ik precies
hoe jouw
oordeel was
wat jij vond en
hoe wij dan
samen handelden
met elkaar
leven was
on losmakend
voor ons
organisch
vergroeid in
jeugd en tijd
en ouder worden
nu komen…
Haiku's # 9
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
657 Op straat
ligt een stille plas
te spiegelen.
Mannen
huilen zonder tranen
ze zingen de blues.
Na een flinke bui
blijven de bomen nog
uithuilen.…
schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af…
Schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af en…
Kleiner wonen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 weer legden
jeugdig en hip
het af tegen
klassiek dat
in vintage een
nieuwe toekomst
spiegelen zag
ondanks foutjes
in constructie en
korte duurzaamheid
weinig houvast
in kwaliteit en
grillig in kleur
en vormgeving
die soms bizar
in uitvoering is
reparatie en herstel
vaak moeilijk omdat
mengnummers
niet genoteerd zijn
de kleine…
Over vannacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
744 Maar misschien was het de tandpasta
op de spiegel die iemand had gespuwd.
In ieder geval de hitte diep vanbinnen
leek enigszins geluwd,
ik sloeg behoedzaam de lakens in de juiste vouw
gedruis kwam nu van buiten,
een meeuw daarna een dronkenmanslach
en toen het vertrouwde zuchten
van de vrouw die naast me lag.…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Stemmingswisselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 Het is niet alleen de wrede oorlog
in het hart van de gebroken spiegel
die haar stemming wisselvallig maakt
het zijn ook sombere gedachten
die ze heeft over het naderen van de dood
hetgeen ze liever niet wil weten
nu stilte haar metgezel is
om het zwijgen te verdragen
is het de ochtend die de dag aanvaardt
de avond die ze doorbrengt…
Moeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
194 Jij bent de spiegel van je moeder.
In jouw gezicht
ziet zij iets terug
dat zij verloren waande.
De zachte lente
van haar beste jaren,
toen tijd nog langzaam was.
Waar niemand dacht
aan verdwijnen.
In jouw ogen leeft nog
de helderheid
die ooit de hare was.
Alsof schoonheid
zich even verzet
tegen verval.…
in de vroegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 tegen vijven wanneer de ochtend
al schurend tegen het eerste licht
mijn ontsteltenis zwijgend zoals mijn
boekdelen bezwaard zijn door de nacht
die het droomgeruis uit mijn naakte
verlangen schudt
niets is verwerpelijker dan een man
die schreit zonder boeg en spiegel, maar
zich herpakt voor het wonder
dat tracht zich in het vooronder
te…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
99 opeens loopt er iemand voorbij
die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Dag van de componist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 in de spiegel in de spiegel
Doe weg, in vredesnaam
dat saaie monotoon herhalen
van die minimale drieklank
It don't mean a thing, zei Duke
tenminste als je echt weet
wat good time jazz in wezen is,
als je weet wat jazz echt is
it don't mean, zei Ellington
a thing if it ain't got that swing...…
Liefde voor Muziek
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.788 Dat is de kracht van muziek;
nog eerder uitgevonden dan het wiel…
Muziek is een spiegel van de ziel.…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.383 wat schiet je op met chagerijnige snoeten
Dus iedere ochtend,
een glimlach van oor tot oor
Wat je van buiten ziet,
straalt naar binnen door
Vergeet niet dat een lach je warmte geeft
da's belangrijk
voor iedereen die t nodig heeft
Dus 's-morgens voor de spiegel zeg ik 'hup'
Laat die mascara maar zitten
Een glimlach ....da's je mooiste…
Bloemen leven licht-zinnig
gedicht
2.8 met 26 stemmen
17.505 Men kijkt zijn spiegel aan.
En hangt zich op aan winterse systemen
of takken van geloof. Maar dood is dood.
Men neemt zich mee en is niet mee te nemen.
En ik ben eenzelfde. Maar leg mij bloot,
omdat ik zien wil wie ik toch nog ben.
Ik moet toch een mens zijn die ik herken.…
Zwart
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.305 Ze heeft, strijdlustig eerst zijn wil getart
Maar kinderogen hebben haar bezworen
Nu loopt zij naar de spiegel, opgetogen
Versiert zij grijze haren met een lint
Pakt koffers in, door hoop en vrees bewogen.
Vorige week vertrok het laatste kind
Vanuit het huis zien machteloze ogen
Haar rode rok verwaaien in de wind…
ijs
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.703 Je bent ijs en je glijdt
Als een druppel damp op een spiegel
In de bitterheid van mijn glas
Ik tracht door jou te kijken
Op zoek naar je ziel
Je smelt en alles wordt zoet
Zoals de ochtend zelden was
Niemand weet wat ik voel
Zelfs de bomen niet
Enkel de wind maar die zwijgt
Want het timbre is zo mooi
Dat elk woord wordt verstild
En als…
het gordijn sloot de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 ik zag ze acteren
het leven bewegen
lachen beheerst
verdriet zonder tranen
voelen geleerd
spraken gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers…
Vijverkoning
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Stille koning van de vijver,
je rivalen zijn verjaagd en
triomfantelijk trek je kringen
door het spiegelende zilver...
het duurt nog geen seconde, dan
doorklieft de dolk het water,
en treft je midden in het hart,
tot koningsmaal van een blauwe rover.…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 er ontbreekt iets
zo moet ik schuchter erkennen
het is één van de drie knopen
die mijn winterjas doet sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger…
Zesde zintuig
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.655 Weten wat jij voelt
en waar
in de knopen van je
spieren en pezen
als in een
gestokte beweging
Zien wat jij denkt
en wanneer
in het aura van je geest
in je ogen
als een spiegel
die laat zien
wat er is
Horen wat ik hoor
in de wind die ruist
de bellen van fietsers
een hond die blaft aan de overkant
Een koepel geluid vol stilte…
Paardenmolen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
828 Koetsen, een olifant met spiegels,
zwanen met enorme vleugels –
met een stuur in het midden.
Er was een wit paard en een zwart paard,
maar het enige wat ik werkelijk wilde
was er niet:
een vliegtuig waar je niet uit kon vallen,
dat na twee rondjes
zich van de molen losmaakte en
boven het dorp rondvloog,
en dan de wolken in dook.…
Reptiel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 - als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid–
– een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan–
– in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend
in hun staart ze heeft–
– geen tijd om goed te kijken–
– als een vollevaartig-voertuig raast ze
niets-ziend door de straten–
..langs de steen waar de mier slaapt..
.…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet
zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet
ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 amos zag een vogel in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die dalend in zijn bloeden ging vertolken
wat hem als kind reeds zo ontstellen kon
ik dool opnieuw door donkerholle zalen
waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen
en in ’t gebinte stil de hymnen hingen –
wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?…
Magiër
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.533 Statig stapt hij heen en weer,
de spiegel toont zijn eeuwigheid,
jeugd verdween al reeds lange tijd,
tegen de tand des tijds is geen verweer.
Zijn lange baard verbergt de lijnen,
van een ruw en oud gezicht,
en in het schemerige lampenlicht,
lijkt hij stilaan weg te kwijnen.…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer ons roze land
mijn tranen spiegelen…