Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Warmte van een zonnebloem

netgedicht
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 433
Een trage buiging van blad naar zon, zonder haast de dag tilt zich op Tegen het ochtendlicht kantelt de zonnebloem zich langzaam open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil, ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil.…
CB15 juli 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
Tijd beweegt traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde. De seizoenen schrijven hun letters in zijn bast; elk litteken draagt het gewicht van voorbijgaande winden. In zijn schaduw rust het onuitgesproken — de wereld die even ophoudt met haasten.…
CB18 oktober 2025Lees meer >

Opladen

netgedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
Een trage ademhaling kan iets in mij laten openen, alsof mijn borstkas zich herinnert hoe lichtheid hoort te voelen, en elke verdwaalde gedachte oplost in het zachte ritme van mijn hartslag.…
CB11 december 2025Lees meer >

Wanneer de dag zich vouwt

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Waar prikkels verzachten en de tijd traag zijn scherpte verliest, wordt elk gevoel een vraag die zich niet wil oplossen, ik merk hoe vertrouwen en zekerheid geduldig plaatsmaken voor ruimte.…
CB24 december 2025Lees meer >

Stille tuin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 359
Bijen brommen traag hun blijvend, oud refrein terwijl dauwdruppels dansen delicaat op teer, groen blad. Hier heerst geen haast, geen harde stem die stoort – slechts zacht gefluister van de slapende aarde.…
Adelmann13 januari 2026Lees meer >

Wat altijd blijft

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 440
In deze eenvoudige nabijheid hoeft niets samen te vallen, ik adem, ik blijf, ik laat het moment zichzelf zijn, traag en ongehaast, en voel hoe de natuur mijn aanwezigheid beantwoordt met een stille, dragende rust.…
CB14 januari 2026Lees meer >

Waar de kou haar vindt

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Wie traag kijkt, ziet haar openen in het zachtste moment van het jaar, een fluistering voor wie niet voorbij wil lopen. Haar wortels houden zich vast aan wat overblijft van licht en aarde. Wind buigt haar hoofd, maar neemt haar niet mee. Ze kent de kunst van bestaan zonder haast, van bloeien zonder bewijsdrang.…
CB26 januari 2026Lees meer >

Sepultuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Sindsdien ademt de wereld traag. Ik beweeg, maar raak niets. Alles wat jij was past nu op een kaart.…
Nathan1 april 2026Lees meer >

Tussen blijven en verschijnen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 292
zij ontstond als een breuk in het zijn waar voelen verdween en vormen slechts schijn haar lichaam bleef hangen tussen blijven en gaan haar wezen gleed weg niet meer te verstaan zij droeg wat verscheen in het licht van de ander maar viel in zichzelf- daar was niets van een ander de twijfel trok traag als een zwijgend getij…

Verlatenheid

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
Een vlinder strijkt neer op de rand van mijn gedachten, haar broze vleugels bewegen traag, als een herinnering die weigert te verdwijnen maar zich niet langer laat dragen.…
CB29 mei 2026Lees meer >

Het pad van een vlinder

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 141
Oude grindweg zwijgt een blauwtje drinkt de zomer bloemblad buigt heel licht Op het gele hart van de bloem rust de vlinder alsof ze luistert naar een trage beweging die alleen in de lucht bestaat en mij herinnert aan hoe aandacht groeit in stilte.…
CB18 juli 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 143
De aarde ademt door, traag en onverschillig, terwijl de klok de laatste uren weg tikt. Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los; als de menselijke voetafdruk vervaagt, wint de natuur haar eigen adem terug.…

Avondregenboog

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 385
Onder dat licht wordt elke stap lichter alsof kleuren iets aanraken in ons dat lang heeft gewacht om weer te bewegen een trage herinnering aan de ruimte die vanbinnen nog bestaat.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
De grond onder de boom houdt oude warmte vast, een trage beweging die door het lichaam trekt en iets herstelt dat nooit helemaal verdwenen was, een herinnering die zonder woorden terugkeert.…
CB28 augustus 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Onder de schaduw van een nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
CB5 september 2026Lees meer >

Dwaas aan de Poort

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 285
Het is een decadente tocht, een traag verlies van dromen die te droevig zijn voor deze late uren. Want het leven, zo herinneren de kronieken ons, schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed, en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…

Merwedebrug

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
overheidswege te plegen ter verdediging van de merwede een bovendijkshollandse waterlinie van naar men verzekert en heeft doorgerekend tot het eind van de eeuw duurzaam corrosievrij staal onbuigzaam in blokken beton gewapend de doorvaart belemmerend van aken en vrachtverkeer blokkerend transport van de hanzevloot van tienduizendtonners traag…
MaXXim11 oktober 2026Lees meer >

Leonard Cohen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8
Op dagen van tristesse, en nachten zonder naam, op stranden waar de stilte geen begin of einde heeft, dan zoek ik jou, de man met de trage stem, de poëzie in stem en schaduw — Leonard, mijn begeleider van verdriet.…

Waar het licht de stilte raakt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 22
De lucht rekt zich traag uit in blauw en zilvergrijs, het open water ademt diep de koelte in en draagt de dag op de rug van trillend schuim, waar elk geluid een heldere rimpeling krijgt.…
CB4 november 2026Lees meer >

Het verre Zuiden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
Traag rijdt de trein door een wereld van mist die bestaat uit wolken van fijn lichtbruin zand. Het land is de lucht en de lucht is het land. Steeds verder en dieper glijd ik in de woestijn. In een verlaten coupé met een blind raam passeer ik een paar keer stations zonder naam.…

Koning van Niemandsland

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Er ging een schokgolf door mij Ergens heel laag en verraderlijk traag opgewekt Als een roep die je nauwelijks herkent Gehinderd in mijn drift Reken ik mijn gebreken door Vloek naar God en baas en vrouw In een vlaag van verveling Kruip ik op de troon, een kreupele koning Mijn dorre lenden jeuken Een draak buigt over de schatkist Snuift…
Wim Veen17 maart 2005Lees meer >

Vliegles

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
Mijn been sleept Een dood gewicht Een zuil die door de kiezels harkt Bijna spartel ik Reikend naar een boei Verstrengeld met een rafelig touw Rond haar leest geknoopt Met een wenk Een kokette, speelse hand Sleur je me door het ijle Haar frons kussend De kerf boven de neusbrug Vind ik de huid die openvloeit Kauwend, plagerig traag…
Wim Veen16 april 2005Lees meer >

Misdeelden

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Ze zeggen nog wat, Ze zeggen nog wat, Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad Als trage brand die node verging, Het hoofd van een mens, dat te sterven hing. Uit de smeulende as van z'n brekend oog Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog, 'n Vlam als een vraag. Want ze vragen nog wat, Ze vragen: Wie heeft er mij liefgehad?…
Alice Nahon21 augustus 2023Lees meer >

Landschap der poëzie

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 564
De gewassen woorden ontstaan in trage groei breekt de inspiratie open, gezaaid in felle tinten in de vruchtbare grond van een literair bestaan komt z'n broze pen uiteindelijk tot bloei.…
pama29 januari 2008Lees meer >

umbra mortis

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.536
umbra mortis (in de schaduw van de dood) onder de boog van walviskaken stond zij met open of gesloten ogen in haar tent en tergend traag bewoog de burqa toen naar het huis der vele woningen in het hart van het dorp het hoog hotel amos volgde haar beschaamd over zijn volgen maar argwaan had woning in hem gemaakt was het wel een vrouw?…

Aswoensdag

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.175
tijd versleten Want het zal nooit meer worden zoals het gist’ren was Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen Een uitgeputte kroegbaas mest traag…

geluidsmuur

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
in een kuipzetel ga ik in duikvlucht rakelings over de klokkentoren ik scheur door dikke, lauwe lucht met een gasvlam in mijn ronde staart de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee een werveling van cirkels die uiteenschuiven elkaar overlappen in een spitse huls die nog scherper wordt als ik gas geef het kan ook omgekeerd zoals de trage…

Binnenwereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 948
Ik ben handelsreiziger in gedachten die ik samenpers tot een caleidoscopisch beeld ik weef mijn eigen wereld met geleende fragmenten tot een geheel geen bol, o nee, geen plat vlak ongrijpbaar hangt het tussen weidse verten en lage trage wolken zomaar ergens binnen handbereik uit de diepste troggen van de wereldzeeën vis ik kleurige…

Hellevuur

netgedicht
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.206
onweerstaanbare tranen uit om pijnen los te weken mijn handen schieten te kort zo ook zijn mijn ogen dichtgeslagen immers, ik ben het zelf die het hellevuur heeft aangedragen + soms ben ik hongerig en blind als mijn leegte een reeds gestorven toekomst vindt + Höllenfeuer deine Schultern tragen…