Voetafdruk

Dat onze voetafdruk groter is geworden
dan men in de oudheid ooit had kunnen denken,
bezet de kamers van mijn rusteloze geest.
Ik gebruik mijn denken meer dan ik nodig heb,
maar kan het niet stoppen. Het is ondenkbaar.

Ik loop, ik ren, ik vlucht voor de realiteit
die mij als mens langzaam vernietigt—
met bosbranden, overstromingen en blikseminslagen.
Verlamd door angst ontbreekt de tijd om te bevatten,
terwijl mijn spoor straks stilletjes verdwijnt
onder de sneeuw, weggespoeld door de regen.
Pas in die vergankelijkheid
zal ik eindelijk voelen wat ik denk.

.

Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen,
blijft er slechts een ijzige stilte over.
De aarde ademt door, traag en onverschillig,
terwijl de klok de laatste uren weg tikt.
Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los;
als de menselijke voetafdruk vervaagt,
wint de natuur haar eigen adem terug.

klimaat voetafdruk gezondheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11